Uitspraken

Bij uitspraak van 9 februari 2024, in zaak nr. 202305218/2/A3, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 22 juni 2023 in zaak nr. 19/1437 niet-ontvankelijk verklaard. De Afdeling stelt voorop dat de rechter een verzoek om herziening van een onherroepelijk geworden uitspraak alleen kan toewijzen als is voldaan aan alle criteria als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. Het is daarbij aan een verzoeker om hiervoor concrete feiten en omstandigheden te stellen en aannemelijk te maken.

Bij besluit van 11 april 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Horst aan de Maas geweigerd om aan [bedrijf] een omgevingsvergunning te verlenen voor het realiseren van een 24-uurszorgaccomodatie op het perceel [locatie] te Sevenum (het perceel). [bedrijf] exploiteert meer dan 10 jaren een zorgboerderij op het perceel. Op het perceel staat ook nog een bedrijfswoning en er worden dagbestedingsactiviteiten aangeboden. Het perceel ligt in de directe nabijheid van agrarisch gebruikte gronden. [bedrijf] wil op het perceel naast de bestaande activiteiten een 24-uurs zorgaccommodatie, bedoeld voor ouderen met een zorgvraag, realiseren. Daarom heeft zij een aanvraag om een omgevingsvergunning gedaan. Het bouwplan betreft een nieuw gebouw met woonvoorzieningen voor 31 personen. Het gebouw heeft een oppervlakte van ongeveer 1.390 m2. Er zal ongeveer 800 m2 aan bestaande bebouwing worden gesloopt. Tot de aanvraag behoort het stuk "24-uurszorg [locatie] Sevenum gemeente Horst aan de Maas" van 31 januari 2022, dat een ruimtelijke onderbouwing van het project bevat (de Ruimtelijke onderbouwing).

Bij besluit van 15 juni 2023 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellant sub 1] een boete opgelegd van € 22.500,- voor het niet hebben van een deugdelijke registratie van arbeids- en rusttijden van haar werknemers. [appellant sub 1] exploiteert een tuindersbedrijf. Op 22 juni 2021 heeft de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid een controle uitgevoerd bij [appellant sub 1] op de locatie aan de [locatie] in [plaats]. De controle was gericht op de naleving van de Arbeidstijdenwet (hierna: Atw) in de periode van 1 maart 2021 tot en met 20 juni 2021. De bevindingen van de controle zijn neergelegd in een boeterapport van 15 april 2022. De minister heeft naar aanleiding van het boeterapport besloten om aan [appellant sub 1] een boete van € 22.500,- op te leggen wegens overtreding van artikel 4:3, eerste lid, van de Atw. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat [appellant sub 1] geen deugdelijke registratie heeft bijgehouden van de arbeids- en rusttijden van haar werknemers, waardoor toezicht op de naleving van de Atw niet mogelijk was.

Bij besluit van 28 november 2024 heeft de raad van de gemeente Rotterdam het bestemmingsplan "Folkert Elsingastraat" vastgesteld. Het plan heeft betrekking op het kantoorpand en sportcomplex tussen de Folkert Elsingastraat, De Waghemakerestraat en de Koningslaan. Het bestemmingsplan maakt de realisering van vier appartementencomplexen met maximaal 275 woningen en een parkeergarage op de begane grond alsmede sportvoorzieningen mogelijk. De appartementencomplexen zullen in opdracht van HDFE B.V. worden gerealiseerd. Een deel van de gronden is in eigendom van de gemeente. HDFE B.V. heeft gronden in erfpacht. De bewonerscommissie vreest voor een aantasting van het woon- en leefklimaat van de bewoners. De bewonerscommissie betoogt dat het fair-playbeginsel is geschonden omdat de plannen om 275 woningen mogelijk te maken op 22 juni 2022 aan de bewoners zijn gepresenteerd als een voldongen feit en omdat niet alleen ruimtelijke ordeningsbelangen maar ook privaatrechtelijke belangen aan het bestemmingsplan ten grondslag liggen. In dit kader wijst de bewonerscommissie erop dat de gemeente de eigendom van gronden in het plangebied heeft.

Bij besluit van 6 mei 2023 heeft de Dienst Toeslagen de zorgtoeslag over 2021 definitief vastgesteld op een bedrag van € 107,00. [appellante] is in 1944 geboren in Rwanda. Zij heeft de Rwandese nationaliteit. Sinds 1998 verblijft [appellante] in Nederland en in 2009 is aan haar het Nederlanderschap verleend. In 2017 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het Nederlanderschap van [appellante] ingetrokken. Uit een individueel ambtsbericht bleek volgens de staatssecretaris dat er ernstige redenen zijn om te vermoeden dat [appellante] zich in Rwanda schuldig heeft gemaakt aan handelingen en/of misdrijven als bedoeld in artikel 1(F) van het Vluchtelingenverdrag. De Afdeling heeft in de procedure hierover het hoger beroep van [appellante] ongegrond verklaard (uitspraak van 20 januari 2021, ECLI:NL:RVS:2021:114). De intrekking van het Nederlanderschap van [appellante] is daardoor per 20 januari 2021 in rechte onaantastbaar geworden.

Bij besluit van 4 mei 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Valkenburg aan de Geul de aanvraag van [appellante A] en [appellante B] om nadeelcompensatie en om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. In hoger beroep ligt ter beoordeling voor of het college mocht tegenwerpen dat [appellante B] en [appellante A] het risico op het ontstaan van schade en planologisch nadeel als gevolg van de herinrichting van het centrumgebied van Valkenburg actief hebben aanvaard. [persoon A] is de enige bestuurder en aandeelhouder van [appellante B]. [appellante B] exploiteert een HEMA-vestiging in Valkenburg. Verder is [persoon A] de enige bestuurder en aandeelhouder van [appellante A] die de bedrijfsruimte waarin deze HEMA gevestigd is, in eigendom heeft en aan [appellante B] verhuurt. [appellante B] heeft op 9 december 2014 een verzoek om nadeelcompensatie en om een tegemoetkoming in planschade ingediend, omdat zij omzet heeft gemist. Daarbij heeft zij gewezen op verschillende besluiten die zijn genomen in het kader van de grondige herinrichting van het centrumgebied van Valkenburg en de feitelijke uitvoering van die besluiten. Verder heeft [appellante A] op 26 maart 2015 een verzoek om nadeelcompensatie en om een tegemoetkoming in planschade ingediend, omdat zij vanwege dezelfde herinrichting van het centrumgebied van Valkenburg huurinkomsten heeft gederfd.

Bij besluit van 20 oktober 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] heeft op 16 augustus 2022 een urgentieverklaring op grond van sociale omstandigheden aangevraagd. Na zijn scheiding is de echtelijke woning aan zijn ex-echtgenote toegewezen. Aan de aanvraag heeft hij onder meer ten grondslag gelegd dat hij wil dat de twee oudste kinderen, geboren [geboortedatum] 2005 en [geboortedatum] 2010, bij hem kunnen wonen. Volgens [appellant] is het verblijf bij hun moeder zeer problematisch en onhoudbaar. Het college heeft zich in de schriftelijke uiteenzetting op het standpunt gesteld dat [appellant] geen procesbelang meer heeft en dat zijn hoger beroep daarom niet-ontvankelijk moet worden verklaard. [appellant] woont sinds 13 oktober 2025 in een zelfstandige sociale huurwoning aan de [locatie] in Amsterdam en staat op dit adres ingeschreven in de Basisregistratie personen.

Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand de vergoeding voor de door [appellante] verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 1.163,54. [appellante] heeft als advocaat rechtsbijstand verleend in een asielzaak op basis van een toevoeging met nummer 1JW5491. Bij besluit van 24 oktober 2023 heeft de raad aan [appellante] een vergoeding toegekend voor de door haar verrichte werkzaamheden in de algemene asielprocedure. De raad heeft aan [appellante] geen toeslag verlengde asielprocedure (VA-toeslag) toegekend. De raad heeft zijn besluit om geen VA-toeslag toe te kennen, gebaseerd op artikel 5a, tweede lid, van het Besluit vergoedingen rechtsbijstand 2000 (Bvr), zoals dat geldt vanaf 1 september 2022.

Bij besluiten van 8 september 2022 heeft de minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening een aanvraag van [appellante] ([appellante]) om een definitieve investeringsverklaring voor haar investering in 30 woningen in een (zorg)complex in Heemstede afgewezen. [appellante] is een toegelaten instelling, zoals bedoeld in artikel 19 van de Woningwet. In het kader van haar takenpakket heeft zij opdracht gegeven tot realisatie van het project Slottuin. Binnen dit project zijn, onder meer, 30 woningen gerealiseerd die worden verhuurd aan Stichting Zorgbalans (Zorgbalans), die op haar beurt de woningen ter beschikking stelt aan haar cliënten die zijn geïndiceerd op grond van de Wet langdurige zorg (de Wlz). [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de zorgwoningen niet kunnen worden aangemerkt als voor verhuur bestemde woonruimten. De 30 woningen zijn zelfstandige wooneenheden. [appellante] verhuurt de woningen aan Zorgbalans, in de zin van artikel 7:201 van het BW. Alleen al deze omstandigheid maakt dat de woningen voor verhuur zijn bestemd. De rechtbank heeft over de huurovereenkomst tussen haar en Zorgbalans ten onrechte overwogen dat deze niet ziet op de huur van woningen, maar op de huur van een complex als bedrijfsruimte, aldus [appellante].

Bij besluit van 23 juli 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag (VOG) afgewezen. [appellant] wil als taxichauffeur werken en heeft daarom op 1 mei 2024 een VOG voor een chauffeurskaart aangevraagd. De staatssecretaris heeft de afgifte van de VOG geweigerd en deze weigering in bezwaar gehandhaafd. Daaraan heeft hij ten grondslag gelegd dat [appellant] volgens registratie in het Justitieel Documentatie Systeem (JDS) onherroepelijk is veroordeeld voor onder meer het medeplegen van heling, het overtreden van de Wet wapens en munitie, diefstal in vereniging met braak, het aanwezig hebben van drugs, openlijke geweldpleging, belediging van een ambtenaar in functie en diverse verkeersovertredingen. Volgens de staatssecretaris is daarmee niet voldaan aan het objectieve criterium. Gelet op het plegen van strafbare feiten die bij uitstek niet te verenigen zijn met het doel van de aanvraag, weegt volgens de staatssecretaris het belang van de samenleving bij bescherming zwaarder dan het belang van [appellant] bij het verkrijgen van de VOG.