Uitspraken

Bij besluit van 24 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Montferland het bestemmingsplan "Didam, [locatie]" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant] en anderen beroep ingesteld. Het plan voorziet in een regeling voor de bouw van een vrijstaande, levensloopbestendige woning op het perceel [locatie] in Didam en het verbreden van het [locatie]. Het plangebied is gelegen aan de zuidwestzijde van de kern Didam en wordt aan de noord- en oostzijde begrensd door enkele bedrijfspercelen. Aan de zuidzijde grenst het plangebied aan enkele woonpercelen en aan de westzijde wordt het plangebied begrensd door het [locatie]. [appellant] en anderen zijn eigenaren van naastgelegen percelen aan de noordzijde. Zij kunnen zich niet verenigen met het plan, omdat het plan volgens hen in strijd is met gemeentelijk beleid, de gebruiksmogelijkheden van omliggende percelen worden beperkt en voor de woning niet in voldoende parkeerplaatsen wordt voorzien.

Bij besluit van 13 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven het verzoek van [appellant] om wijziging van zijn persoonsgegevens in de basisregistratie personen afgewezen. [appellant] staat sinds 26 september 1997 in de brp ingeschreven met de naam [appellant], geboren op [geboortedatum] 1982 in Wencheng, China. Hij heeft op 9 september 2019 op grond van artikel 2.58 van de Wet brp verzocht om wijziging van zijn persoonsgegevens naar [naam], geboren op [geboortedatum] 1980 in Wenzhou, China. Hij heeft daarbij documenten overgelegd. De rechtbank heeft geoordeeld dat onduidelijk is op basis van welke documenten het Chinees consulaat op 25 januari 2019 het paspoort heeft afgegeven. De door [appellant] aangeleverde documenten bevatten geen biometrische gegevens en de in het paspoort genoemde [achternaam] komt niet overeen met de notariële verklaringen en PSB-verklaring. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat geen brondocument voor het paspoort hoeft te worden overgelegd. Daarnaast zijn documenten met biometrische gegevens geen vereiste voor afgifte van een paspoort en moet er van worden uitgegaan dat de identiteit van [appellant] is onderzocht.

Bij besluit van 21 april 2021 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een namens [appellante] ingediende aanvraag tot het verlenen van een Nederlands paspoort niet in behandeling genomen. [appellante] is geboren op [geboortedatum] 2008 en heeft de Surinaamse nationaliteit. Zij is op 22 januari 2020 door haar Nederlandse vader erkend. Vervolgens hebben haar ouders op 12 januari 2021 namens haar een aanvraag bij de minister ingediend om aan haar een Nederlands paspoort te verstrekken. De minister heeft deze aanvraag niet in behandeling genomen, omdat [appellante] niet de Nederlandse nationaliteit bezit. Zij heeft namelijk niet bij geboorte van rechtswege het Nederlanderschap verkregen. Ook heeft zij het Nederlanderschap volgens de minister niet door erkenning gekregen. Op het moment van erkenning was zij al ouder dan zeven jaar en in dat geval moet ingevolge artikel 4, vierde lid, van de Rijkswet op het Nederlanderschap het biologisch ouderschap binnen één jaar na de erkenning zijn aangetoond. Volgens de minister heeft [appellante] hieraan niet voldaan en de rechtbank is hem hierin gevolgd. Hierover gaat het geschil.

Bij besluit van 1 december 2020 heeft de burgemeester van Waalre besloten de woning en bijbehorende erven (hierna: het perceel) aan de [locatie] in Waalre voor zes maanden te sluiten. [appellanten] wonen met hun drie schoolgaande kinderen in een woonwagen aan de [locatie] in Waalre. Uit onderzoek van de politie is gebleken dat [appellanten] in de Gemeentelijke Basisregistratie Persoonsgegevens op het adres stonden ingeschreven en dat [appellant A] verschillende antecedenten had met betrekking tot de Opiumwet. [appellanten] wonen met hun drie schoolgaande kinderen in een woonwagen aan de [locatie] in Waalre. Uit onderzoek van de politie is gebleken dat [appellanten] in de Gemeentelijke Basisregistratie Persoonsgegevens op het adres stonden ingeschreven en dat [appellant A] verschillende antecedenten had met betrekking tot de Opiumwet. Uit een bestuurlijke rapportage blijkt dat tijdens de controle in de schuur en op het perceel is onder meer aangetroffen 14 jerrycans van 20 liter, waarvan een aantal gevuld met isopropylalcohol, een roestvrijstalen kookketel en een gasbrander;

Bij besluit van 14 maart 2022 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat het tracébesluit “wijzigingstracébesluit Programma Hoogfrequent Spoorvervoer viersporigheid Rijswijk – Delft Zuid (2021)” vastgesteld. Om het aantal treinen tussen Den Haag en Rotterdam te kunnen verhogen, is in 2016 het tracébesluit “PHS viersporigheid Rijswijk – Delft Zuid” vastgesteld. In de toelichting op het wijzigingstracébesluit staat dat na het onherroepelijk worden van het tracébesluit 2016 er veranderingen zijn ontstaan in het beoogde gebruik van het traject Rijswijk – Rotterdam, waardoor een beperkte aanpassing van het tracébesluit 2016 is vereist. Het wijzigingstracébesluit voorziet hierin. Zo wordt alsnog een viersporigheid tussen Schiedam en Rotterdam gerealiseerd en worden andere geluidmaatregelen aan de westkant van de noordelijke toerit van de spoortunnel Delft mogelijk gemaakt. Daarnaast voorziet het wijzigingstracébesluit ook in enkele aanpassingen op Rotterdam Centraal. Het beroep van de bewonersvereniging en anderen ziet specifiek op het deel van het wijzigingstracébesluit dat betrekking heeft op het station Rotterdam Centraal. Nabij het station Rotterdam Centraal ligt de Provenierswijk.

Bij besluiten van 27 december 2021 en 9 maart 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard. De vreemdelingen hebben de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft hun asielaanvragen niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Bulgaarse autoriteiten hun op 26 november 2020 onderscheidenlijk 12 augustus 2021 internationale bescherming hebben verleend. De vreemdelingen hebben verklaard dat zij hun Bulgaarse verblijfs- en identiteitsdocumenten tijdens hun reis naar Nederland hebben weggegooid. Zij vrezen dat ze in Bulgarije hun internationale bescherming verliezen, omdat zij hun Bulgaarse verblijfsdocumenten niet binnen 30 dagen hebben vervangen nadat zij die hadden weggegooid. Ze wijzen op nieuwe Bulgaarse wetgeving waaruit zou volgen dat dat een reden is om de verleende internationale bescherming te beëindigen. Deze uitspraak gaat over de vraag of de staatssecretaris er gelet op die nieuwe wetgeving nog wel van mag uitgaan dat de vreemdelingen in Bulgarije internationale bescherming hebben.

Bij besluit van 15 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan Huis ter Haar een omgevingsvergunning te verlenen voor het legaliseren van een wijziging van het gebruik van de vijfde verdieping naar een zelfstandige woonruimte en het plaatsen van een dakterras en dakkapel op de locatie Blasiusstraat 40-5 in Amsterdam. Huis ter Haar is eigenaar van de woning aan de Blasiusstraat 40 in Amsterdam. Op 28 januari 2019 heeft zij een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor het legaliseren van een wijziging van het gebruik van de vijfde verdieping van haar woning naar een zelfstandige woonruimte, nadat toezichthouders van de gemeente hadden geconstateerd dat twee personen op een extra gerealiseerde verdieping woonden. Op 20 februari 2019 is geconstateerd dat ook sprake is van een dakterras en dakkapel die zonder vergunning zijn geplaatst. Het college heeft de aanvraag daarom ook aangemerkt als een legalisatieverzoek voor het dakterras en de dakkapel.

Bij besluit van 18 mei 2020 heeft de dienst het verzoek van [appellant sub 2] om herziening van het besluit van 2 november 2019 op zijn aanvraag voor kinderopvangtoeslag over 2019, afgewezen. [appellant sub 2] heeft van 13 mei tot en met 31 augustus 2019 gebruik gemaakt van kinderopvang. Ingevolge artikel 1.6, derde lid, van de Wet kinderopvang heeft een ouder met een toeslagpartner slechts aanspraak op kinderopvangtoeslag als voldaan is aan de - cumulatieve voorwaarden - dat die partner in Nederland, een andere lidstaat of Zwitserland woont en daar werkt, studeert, een uitkering ontvangt met een bijbehorend re-integratietraject of een verplichte inburgeringscursus volgt. [appellant sub 2] en zijn echtgenote, tevens zijn toeslagpartner, hebben twee kinderen. [appellant sub 2] en de kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit en zijn echtgenote heeft de Dominicaanse nationaliteit. [appellant sub 2] woont sinds 2005 in Nederland. De kinderen zijn in juni 2017 naar hun vader in Nederland gekomen om hier naar school te gaan. De echtgenote is op 8 juli 2019 vanuit de Dominicaanse republiek naar Nederland gekomen.

Bij besluit van 23 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht onder meer de locatie ter hoogte van de Jacob van Ruisdaelstraat hoek Hobbemastraat te Utrecht (locatie 5.75) aangewezen voor het plaatsen van een ondergrondse restafvalcontainer. Het college heeft met het aanwijzingsbesluit van 23 juni 2021 een locatie ter hoogte van de Jacob van Ruisdaelstraat, hoek Hobbemastraat, in Utrecht aangewezen voor het plaatsen van een ORAC. Deze locatie wordt in het besluit aangeduid als locatie 5.75. In het besluit op bezwaar van 8 juni 2022 (hierna: bestreden besluit) is de aanwijzing van de locatie in stand gelaten. [appellant] woont op de [locatie], tegenover de aangewezen locatie. [appellant] kan zich niet verenigen met de aangewezen locatie, met name vanwege de door hem gestelde gevolgen voor de verkeersveiligheid.

Bij besluit van 17 juni 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen het rijbewijs van [appellant] vanaf 24 juni 2021 ongeldig verklaard. [appellant] heeft in een politieverhoor verklaard dat hij een alcohol- en cannabisverslaving heeft en op een wachtlijst staat voor opname in een verslavingskliniek. De politie heeft hiervan mededeling gedaan aan het CBR als bedoeld in artikel 130 van de Wegenverkeerswet 1994. Het CBR heeft naar aanleiding van deze mededeling besloten dat [appellant] een medisch onderzoek moet ondergaan. De keurend psychiater, M. Hanoeman, heeft dit onderzoek uitgevoerd en bij [appellant] de diagnose alcohol- en drugsmisbruik in de zin van de wet vastgesteld in zijn rapport van 23 januari 2021. Hanoeman acht het niet aannemelijk dat [appellant] is gestopt met het alcoholmisbruik. Hij acht wel aannemelijk dat [appellant] is gestopt met het drugsmisbruik sinds halverwege september 2020.