Uitspraken

Bij besluiten van 27 december 2021 en 9 maart 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard. De vreemdelingen hebben de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft hun asielaanvragen niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Bulgaarse autoriteiten hun op 26 november 2020 onderscheidenlijk 12 augustus 2021 internationale bescherming hebben verleend. De vreemdelingen hebben verklaard dat zij hun Bulgaarse verblijfs- en identiteitsdocumenten tijdens hun reis naar Nederland hebben weggegooid. Zij vrezen dat ze in Bulgarije hun internationale bescherming verliezen, omdat zij hun Bulgaarse verblijfsdocumenten niet binnen 30 dagen hebben vervangen nadat zij die hadden weggegooid. Ze wijzen op nieuwe Bulgaarse wetgeving waaruit zou volgen dat dat een reden is om de verleende internationale bescherming te beëindigen. Deze uitspraak gaat over de vraag of de staatssecretaris er gelet op die nieuwe wetgeving nog wel van mag uitgaan dat de vreemdelingen in Bulgarije internationale bescherming hebben.

Bij besluit van 15 mei 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan Huis ter Haar een omgevingsvergunning te verlenen voor het legaliseren van een wijziging van het gebruik van de vijfde verdieping naar een zelfstandige woonruimte en het plaatsen van een dakterras en dakkapel op de locatie Blasiusstraat 40-5 in Amsterdam. Huis ter Haar is eigenaar van de woning aan de Blasiusstraat 40 in Amsterdam. Op 28 januari 2019 heeft zij een aanvraag ingediend om een omgevingsvergunning voor het legaliseren van een wijziging van het gebruik van de vijfde verdieping van haar woning naar een zelfstandige woonruimte, nadat toezichthouders van de gemeente hadden geconstateerd dat twee personen op een extra gerealiseerde verdieping woonden. Op 20 februari 2019 is geconstateerd dat ook sprake is van een dakterras en dakkapel die zonder vergunning zijn geplaatst. Het college heeft de aanvraag daarom ook aangemerkt als een legalisatieverzoek voor het dakterras en de dakkapel.

Bij besluit van 18 mei 2020 heeft de dienst het verzoek van [appellant sub 2] om herziening van het besluit van 2 november 2019 op zijn aanvraag voor kinderopvangtoeslag over 2019, afgewezen. [appellant sub 2] heeft van 13 mei tot en met 31 augustus 2019 gebruik gemaakt van kinderopvang. Ingevolge artikel 1.6, derde lid, van de Wet kinderopvang heeft een ouder met een toeslagpartner slechts aanspraak op kinderopvangtoeslag als voldaan is aan de - cumulatieve voorwaarden - dat die partner in Nederland, een andere lidstaat of Zwitserland woont en daar werkt, studeert, een uitkering ontvangt met een bijbehorend re-integratietraject of een verplichte inburgeringscursus volgt. [appellant sub 2] en zijn echtgenote, tevens zijn toeslagpartner, hebben twee kinderen. [appellant sub 2] en de kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit en zijn echtgenote heeft de Dominicaanse nationaliteit. [appellant sub 2] woont sinds 2005 in Nederland. De kinderen zijn in juni 2017 naar hun vader in Nederland gekomen om hier naar school te gaan. De echtgenote is op 8 juli 2019 vanuit de Dominicaanse republiek naar Nederland gekomen.

Bij besluit van 23 juni 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht onder meer de locatie ter hoogte van de Jacob van Ruisdaelstraat hoek Hobbemastraat te Utrecht (locatie 5.75) aangewezen voor het plaatsen van een ondergrondse restafvalcontainer. Het college heeft met het aanwijzingsbesluit van 23 juni 2021 een locatie ter hoogte van de Jacob van Ruisdaelstraat, hoek Hobbemastraat, in Utrecht aangewezen voor het plaatsen van een ORAC. Deze locatie wordt in het besluit aangeduid als locatie 5.75. In het besluit op bezwaar van 8 juni 2022 (hierna: bestreden besluit) is de aanwijzing van de locatie in stand gelaten. [appellant] woont op de [locatie], tegenover de aangewezen locatie. [appellant] kan zich niet verenigen met de aangewezen locatie, met name vanwege de door hem gestelde gevolgen voor de verkeersveiligheid.

Bij besluit van 17 juni 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen het rijbewijs van [appellant] vanaf 24 juni 2021 ongeldig verklaard. [appellant] heeft in een politieverhoor verklaard dat hij een alcohol- en cannabisverslaving heeft en op een wachtlijst staat voor opname in een verslavingskliniek. De politie heeft hiervan mededeling gedaan aan het CBR als bedoeld in artikel 130 van de Wegenverkeerswet 1994. Het CBR heeft naar aanleiding van deze mededeling besloten dat [appellant] een medisch onderzoek moet ondergaan. De keurend psychiater, M. Hanoeman, heeft dit onderzoek uitgevoerd en bij [appellant] de diagnose alcohol- en drugsmisbruik in de zin van de wet vastgesteld in zijn rapport van 23 januari 2021. Hanoeman acht het niet aannemelijk dat [appellant] is gestopt met het alcoholmisbruik. Hij acht wel aannemelijk dat [appellant] is gestopt met het drugsmisbruik sinds halverwege september 2020.

Bij besluit van 14 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vecht het verzoek van [appellante] tot wijziging van de markttijden afgewezen. [appellante] is eigenaresse van een horecabedrijf aan de [locatie] in Breukelen. Zij heeft het college op 8 juli 2020 verzocht de tijden waarop de weekmarkt op de [locatie] plaatsvindt, te wijzigen van 10:00 tot 17:00 naar 09:00 tot 16:00 uur. Op 21 september 2020 heeft zij het college verzocht om de marktindeling te wijzigen. De verzoeken zouden ertoe leiden dat zij eerder en meer terrassen kan plaatsen, waarmee ze haar omzetverlies, als gevolg van de corona-maatregelen, kan beperken. Het college heeft op 14 juli 2020 het verzoek tot wijziging van de markttijden afgewezen. Op 7 oktober 2020 heeft het college het verzoek tot wijziging van de marktindeling afgewezen. Tegen beide besluiten heeft [appellante] bezwaar gemaakt. In het besluit van 22 juni 2021 heeft het college alsnog besloten om de markttijden, met ingang van 1 juli 2021, te wijzigen van 10:00 tot 17:00 naar 08:00 tot 16:00 uur, voor de duur van minimaal drie maanden of zoveel langer als de anderhalvemetermaatregel van kracht blijft.

Bij uitspraak van 21 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:864, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak het beroep van [verzoeker] tegen het besluit van 10 juni 2020 tot vaststelling van het bestemmingsplan "[bestemmingsplan]" ongegrond verklaard. De uitspraak is aangehecht. Bij besluit van 10 juni 2020 heeft de raad het plan "[bestemmingsplan]" vastgesteld. De initiatiefnemer wil zes grondgebonden woningen aan de Singelstraatzijde ontwikkelen met de mogelijkheid om het bestaande horecapand aan de [locatie 1] om te zetten naar maximaal twee wooneenheden indien de horecafunctie wordt beëindigd. Het plan maakt dit planologisch mogelijk. [verzoeker] woont aan [locatie 2], ten noordoosten van het plangebied. Hij stelt dat het plan niet in voldoende parkeerplaatsen voorziet. In de huidige situatie bestaat al een tekort aan parkeergelegenheid in het gebied Weesperstraat-Singelstraat en de bestaande parkeerdruk zal alleen maar toenemen.

Bij besluit van 20 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag [appellant] een last onder dwangsom opgelegd strekkende tot het beëindigen van overtredingen van de Afvalstoffenverordening 2010 in samenhang gelezen met de Regeling uitvoering Afvalstoffenverordening 2010 Den Haag 2018 vanwege het onjuist aanbieden van bedrijfsafval. [appellant] is eigenaar en exploitant van het [bedrijf], een winkel aan de [locatie] in Den Haag. Tijdens een controle op 13 mei 2022 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat een rolcontainer met bedrijfsafval op de [locatie] in Den Haag werd aangeboden en dat de afdekklep van de rolcontainer openstond. Deze container was afkomstig van de winkel van [appellant]. De last houdt in dat wanneer wordt vastgesteld dat door [appellant] bedrijfsafval wordt aangeboden in strijd met artikel 14, eerste en tweede lid, van de Afvalstoffenverordening 2010 in samenhang gelezen met artikel 11, onder 4, van de Regeling, hij een dwangsom verbeurt van € 1.000,00 per overtreding, met een maximum van € 3.000,00.

Bij besluit van 26 augustus 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard. De vreemdeling heeft de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft zijn asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Bulgaarse autoriteiten hem op 19 januari 2022 internationale bescherming hebben verleend. De vreemdeling heeft Bulgarije verlaten voordat de Bulgaarse autoriteiten aan hem een beschikking of een Bulgaars verblijfsdocument hadden uitgereikt. De vreemdeling vreest dat hij geen internationale bescherming meer heeft, omdat hij zijn Bulgaarse verblijfsdocument nooit heeft opgehaald of gekregen. Hij wijst op nieuwe Bulgaarse wetgeving waaruit zou volgen dat dat een reden is om de verleende internationale bescherming te beëindigen. Deze uitspraak gaat over de vraag of de staatssecretaris er gelet op die nieuwe wetgeving nog wel van mag uitgaan dat de vreemdeling in Bulgarije internationale bescherming heeft.

Bij besluiten van 8 februari 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard. De vreemdelingen hebben de Syrische nationaliteit. De staatssecretaris heeft hun asielaanvragen niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Bulgaarse autoriteiten hun op 9 maart 2017 internationale bescherming hebben verleend. Sinds mei 2018 verblijven de vreemdelingen in Nederland. In 2019 is hun jongste dochter in Nederland geboren. De vreemdelingen vrezen dat ze in Bulgarije geen internationale bescherming meer hebben, omdat de geldigheidsduur van hun Bulgaarse verblijfsdocumenten is verlopen en zij die niet binnen 30 dagen hebben verlengd. Ze wijzen op nieuwe Bulgaarse wetgeving waaruit zou volgen dat dat een reden is om de verleende internationale bescherming te beëindigen. Deze uitspraak gaat over de vraag of de staatssecretaris er gelet op die nieuwe wetgeving nog wel van mag uitgaan dat de vreemdelingen in Bulgarije internationale bescherming hebben.