Uitspraken

Bij besluit van 11 december 2023 heeft de raad van de gemeente Montfoort het bestemmingsplan "De Bleek fase 1" gewijzigd vastgesteld. De locatie de Bleek in Montfoort is door de raad in december 2020 aangewezen als een mogelijke woningbouwlocatie. Het is het plan daar uiteindelijk zo’n 500 woningen te bouwen. Het nu voorliggend plan maakt realisatie van fase 1 mogelijk, waarbij 206 woningen zullen worden gebouwd en 4 woonwagenstandplaatsen zullen worden gerealiseerd. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] kunnen zich om verschillende redenen niet verenigen met het plan en hebben afzonderlijk van elkaar beroep ingesteld. Bij besluit van 7 oktober 2024 heeft de raad artikel 7.2.2, artikel 7.2.5 en artikel 7.5.1 van de planregels gewijzigd. [appellant sub 2] betoogt dat de keuze van de raad om het plangebied via de Willeskop en haar perceel te ontsluiten, onvoldoende is gemotiveerd. De raad heeft zich gebaseerd op onderzoeken die uitgaan van een veel grotere ontwikkeling. Daardoor wordt het nut en de noodzaak van deze ontsluiting voor het nu voorliggend plan onjuist weergegeven.

Bij besluit van 29 juli 2021 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant de subsidieaanvraag van Alta afgewezen. Het Operationeel Programma Zuid-Nederland 2014-2020 is een gezamenlijk subsidieprogramma van de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland voor activiteiten in Zuid-Nederland die financiering kunnen ontvangen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling. Subsidie kan worden verstrekt voor projecten gericht op versterking van het innovatiesysteem binnen technologiedomeinen. De voorwaarden en de procedure van het verlenen van de subsidies zijn geregeld in de Subsidieregeling Operationeel Programma Zuid-Nederland 2014-2020. Het college heeft voor deze subsidie een aanvraagtijdvak opengesteld van 26 april 2021 tot en met 28 mei 2021. Voor projecten in Zeeland is een subsidieplafond van € 1.191.341,00 vastgesteld. Omdat er meer subsidie was aangevraagd dan onder het plafond kon worden verstrekt, heeft het college de aanvragen aan de hand van de beoordelingscriteria van de Subsidieregeling gerangschikt om te bepalen welke aanvragen in aanmerking komen voor subsidie.

Bij besluit van 20 januari 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellant] een compensatiebedrag van € 87.161,00 toegekend. Deze uitspraak gaat over de door [appellant] gevraagde compensatie in het kader van de hersteloperatie toeslagen. Het gaat daarbij in het bijzonder om de vraag of de Belastingdienst/Toeslagen op de juiste wijze is omgegaan met een bedrag van € 40.774,00 dat [appellant], als gevolg van een schuldsaneringstraject niet heeft terugbetaald aan de Belastingdienst/Toeslagen. [appellant] is een gedupeerde ouder van de toeslagenaffaire. [appellant] heeft recht op compensatie over de toeslagjaren 2009 tot en met 2011. De Dienst Toeslagen heeft bij besluit 20 januari 2021 aan [appellant] een compensatiebedrag van € 87.161,00 toegekend. [appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Naar aanleiding daarvan heeft de Dienst Toeslagen bij besluit van 1 april 2022 het compensatiebedrag herzien, en dit bedrag verhoogd naar € 91.239,00. [appellant] heeft in 2011 te maken gekregen met terugvorderingen van verleende kinderopvangtoeslag door de Dienst Toeslagen.

Bij besluit van 1 maart 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van [appellant] om op enige wijze zijn overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. [appellant] heeft de Afghaanse nationaliteit en verblijft in Afghanistan. Hij heeft op 3 december 2022 de minister gevraagd om hem vanuit Afghanistan naar Nederland over te brengen. Hij stelt dat hij tussen 2007 en 2009 heeft gewerkt als bewaker van Afghan Security Guard voor de Nederlandse militaire missie in Afghanistan. De minister heeft de aanvraag afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). Onder die speciale voorziening vallen twee groepen vreemdelingen. Niet in geschil is dat [appellant] niet is genomineerd door een ngo in het kader van de speciale voorziening en hij dus niet onder die groep van de speciale voorziening valt. De minister heeft zich in het besluit op het standpunt gesteld dat [appellant] ook niet onder de tweede groep valt van personen en hun kerngezinsleden die in de afgelopen twintig jaar hebben gewerkt voor Defensie en/of voor een Nederlandse functionaris van EUPOL.

Bij besluit van 28 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan [appellant] een boete van € 12.570,00 opgelegd voor het zonder vergunning omzetten van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte. [appellant] is sinds 15 april 2015 eigenaar van de woning op het adres [locatie]. De woning bestaat uit één woonlaag met vijf kamers met een oppervlakte van 93 m². Na een verzoek tot handhaving, omdat de woning bewoond zou worden door meer dan het aantal toegestane huishoudens, heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam onderzoek ingesteld naar het feitelijke gebruik van de woning. Volgens de Basisregistratie Personen (hierna: de Brp) stonden er ten tijde van het onderzoek vier personen ingeschreven op het adres. Op 31 mei 2022 hebben toezichthouders van de gemeente Amsterdam de woning bezocht en drie personen in de woning aangetroffen. De toezichthouders hebben van hun bevindingen een rapport opgemaakt.

Bij besluit van 9 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] woonde ten tijde van de besluitvorming bij een broer en zijn gezin in een driekamerwoning. Hij heeft een urgentieaanvraag gedaan omdat de huidige woonsituatie gelet op zijn psychische gesteldheid volgens hem onhoudbaar is. [appellant] betoogt in hoger beroep dat het college de hardheidsclausule had moeten toepassen. Hij is bekend met een agressie- en persoonlijkheidsstoornis en stemmingswisselingen. De huidige woonsituatie zorgt voor veel prikkels waar hij niet goed mee kan omgaan. Daarnaast heeft hij in het verleden in detentie gezeten. Dit maakt dat hij niet met verschillende mensen in één huis kan wonen.

Bij besluit van 5 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Roosendaal het bestemmingsplan "Norbartlaan" vastgesteld. Het plangebied ligt aan de Norbartlaan, ten zuiden van het centrum van Roosendaal. Op dit moment ligt het plangebied braak. Er heeft zich een initiatiefnemer gemeld bij de gemeente met plannen om daar twee appartementencomplexen met in totaal 70 woningen te realiseren. De raad van de gemeente Roosendaal heeft het bestreden bestemmingsplan vastgesteld om dit initiatief mogelijk te maken. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] wonen naast het plangebied. Zij kunnen zich om verschillende redenen niet vinden in het bestemmingsplan.

Bij besluit van 28 juli 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] woont met zijn vrouw en vijf kinderen in een appartement in Den Haag. Hij wil verhuizen naar een grotere woning. De belangrijkste reden hiervoor is de kleine ruimte in zijn huidige woning, vooral nu de kinderen opgroeien en meer ruimte nodig hebben, onder meer om huiswerk te maken. Het college heeft de aanvraag afgewezen op grond van artikel 4:5, onder b, van de Huisvestingsverordening Den Haag 2023 dat geen sprake is van een urgent huisvestingsprobleem. Verder heeft het college aan de weigering ten grondslag gelegd dat [appellant] het huisvestingsprobleem redelijkerwijs kon voorkomen of op een andere wijze oplossen en dat hij niet eerst direct voorafgaand aan de aanvraag drie maanden zelf aantoonbaar heeft gereageerd op het beschikbare woningaanbod. Verder ziet het college geen reden voor toepassing van de hardheidsclausule.

Bij besluit van 3 februari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een aanvraag van [appellante] voor een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] beschikt over een tweekamerappartement op de tweede etage zonder lift in Amsterdam. Rond 1 november 2021 is de moeder van [appellante] vanuit Marokko bij haar en haar dochter ingetrokken. Uit de e-mail van de verpleegkundige van 22 juli 2022 volgt dat de moeder van [appellante] volledig bedlegerig is, niet zelfstandig kan lopen of staan en 24-uurs zorg nodig heeft. [appellante] heeft een urgentieverklaring aangevraagd voor een woning op de begane grond met drie slaapkamers, zodat zij met haar moeder in de rolstoel naar buiten kan en zij niet langer met haar moeder in de woonkamer hoeft te slapen. Het geschil gaat over de toepassing van de hardheidsclausule. Het college heeft de aanvraag afgewezen op grond van de algemene weigeringsgrond van artikel 2.6.5, eerste lid en onder i, van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2020.

Bij brief van 11 juli 2024 heeft het college van bestuur van het ROC Da Vinci College aan [appellant] een schriftelijke waarschuwing gegeven. Bij brieven van 26 augustus en 30 augustus 2024 heeft [appellant] bezwaar gemaakt tegen de brief van het college van 11 juli 2024 waarin het college hem een schriftelijke waarschuwing heeft gegeven en de beslissing van 30 augustus 2024 waarin het college hem de toegang tot de terreinen en gebouwen van het Da Vinci College voor de duur van één week heeft ontzegd. Op 6 september 2024 heeft [appellant] beroep ingesteld bij de Afdeling.