Uitspraak 201101448/2/R1

201101448/2/R1.
Datum uitspraak: 22 juni 2011

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak na vereenvoudigde behandeling (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) in het geding tussen:

[appellant], wonend te Maastricht, en anderen,

en

de raad van de gemeente Maastricht,
verweerder.

1. Procesverloop

Bij besluit van 14 december 2010 heeft de raad van de gemeente Maastricht (hierna: de Raad) de bestemmingsplannen "A2 Mariënwaard" en "A2 Traverse" vastgesteld.

Tegen dit besluit hebben [appellant] en anderen bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 19 januari 2011, beroep ingesteld.

[appellant] en anderen hebben nadere stukken ingediend.

2. Overwegingen

2.1. Ingevolge de artikelen 3:11, 3:15 en 3:16 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) wordt het ontwerpplan ter inzage gelegd voor de duur van zes weken en kunnen gedurende deze termijn zienswijzen naar voren worden gebracht bij de raad.

Ingevolge artikel 8:2, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet ruimtelijke ordening, gelezen in samenhang met artikel 6:13 van de Awb, kan beroep slechts worden ingesteld tegen het besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan door de belanghebbende die tegen het ontwerpplan tijdig een zienswijze bij de raad naar voren heeft gebracht.

2.2. Het ontwerpplan is met ingang van 6 september 2010 voor de duur van zes weken ter inzage gelegd. Derhalve eindigde de termijn waarbinnen zienswijzen naar voren konden worden gebracht, gelet op artikel 1, eerste lid, van de Algemene termijnenwet, op 18 oktober 2010.

[appellant] en anderen hebben een schriftelijke zienswijze ten aanzien van dit ontwerpplan opgesteld, die op 3 november 2010 door de gemeente in ontvangst is genomen.

[appellant] en anderen stellen dat de zienswijze al eerder - tijdig - per TNT Post is verzonden doordat [appellant] de zienswijze op 13 oktober 2010 bij het postkantoor Maastricht-Wijck aan de Stationsstraat ter post heeft bezorgd. Van de zijde van de raad wordt gesteld, dat een dergelijke per post verzonden zienswijze niet is ontvangen.

2.3. De hoogste bestuursrechters hanteren alle als uitgangspunt dat in een geval waarin het bestuursorgaan of de rechter stelt een zienswijze dan wel een bezwaar- of beroepschrift niet te hebben ontvangen, het op de weg ligt van degene die stelt dat geschrift te hebben verzonden om aannemelijk te maken dat hij het geschrift ter post heeft bezorgd dan wel heeft afgegeven, bijvoorbeeld aan de hand van verklaringen van getuigen (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 24 december 2004 in zaak nr. 200405557/3, de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 27 januari 2010, zaak nr. 08/6218 WAO, LJN: BL3971, en het arrest van de Hoge Raad van 3 december 2010, zaak nr. 10/01866, LJN: BO5992). De enkele stelling dat het geschrift ter post is bezorgd of is afgegeven, is daartoe onvoldoende.

[appellant] en anderen hebben slechts gesteld dat [appellant] de zienswijze op 13 oktober 2010 bij het postkantoor Maastricht-Wijck aan de Stationsstraat ter post heeft bezorgd, maar geen bewijs van die stelling aangedragen. Naar het oordeel van de Afdeling hebben zij aldus de terpostbezorging op die datum - of op enige andere datum binnen de gestelde termijn - niet aannemelijk gemaakt.

De omstandigheid dat [appellant] de zienswijze later alsnog persoonlijk heeft aangeboden bij de gemeente, waar deze brief op 3 november 2010 is ontvangen, kan [appellant] en anderen niet baten, omdat toen de termijn voor het naar voren brengen van een zienswijze reeds was verlopen.

[appellant] en anderen hebben nog gewezen op het artikel in het weekblad De Trompetter / De Maaspost van 30 maart 2011, getiteld "Acht procent van de post blijft onbeantwoord; Gemeente beantwoordt éénderde brieven te laat". Dit betoog, wat daar verder van zij, kan hen echter niet baten want het betreft de afhandeling van post door de gemeente Maastricht en werpt geen licht op de hier te beantwoorden vraag of een voor die gemeente bestemd stuk tijdig ter post is bezorgd.

Nu niet aannemelijk is gemaakt dat [appellant] en anderen binnen de gestelde termijn een zienswijze tegen het ontwerpplan naar voren hebben gebracht en geen feiten zijn gesteld die zouden kunnen meebrengen dat de overschrijding van deze termijn hen niet valt toe te rekenen, kunnen zij niet in hun beroep worden ontvangen.

2.4. Het beroep is kennelijk niet-ontvankelijk.

2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

verklaart het beroep niet-ontvankelijk.

Aldus vastgesteld door mr. J.E.M. Polak, voorzitter, mr. T.G.M. Simons en dr. M.W.C. Feteris, leden, in tegenwoordigheid van mr. J.J. den Broeder, ambtenaar van staat.

w.g. Polak w.g. Den Broeder
voorzitter ambtenaar van staat

Uitgesproken in het openbaar op 22 juni 2011

125-209.