Ga naar de inhoud
lees voor
Direct naar
  • en (Information in English)
  • de (Deutsche Informationen)
  • fr (Informations en français)
  • contact
  • pers
  • werken bij
  • app
  • Actueel
    • Nieuws
    • Zittingsagenda
    • Persagenda
    • Evenementen
    • Piet Hein Donner Scriptieprijs
  • Adviezen
  • Uitspraken
  • Publicaties
    • Brochures
    • Studies en onderzoeken
    • Regelingen
    • Consultaties
    • Jaarverslagen
    • Toespraken vice-president
  • Over ons
    • Raad van State in het kort
    • Organisatie
    • Advisering
    • Bestuursrechtspraak
    • Begrotingstoezicht
    • Toetsing Klimaatwet
    • Geschiedenis
    • Raad van State in beeld
  • Zoeken
  • en
  • de
  • fr
  • contact
  • pers
  • werken bij
  • app
Zoeken

  1. Home ›
  2. Uitspraken ›
  3. Uitspraak BRS.26.004957

Uitspraak BRS.26.004957

ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6778
Datum uitspraak
19 november 2026
Inhoudsindicatie
Bij besluiten van 28 mei 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie aanvragen van appellanten om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
  • Hoger beroep
  • Asiel

Toon inhoud

  • Volledige tekst
Volledige tekst

BRS.26.004957
ECLI:NL:RVS:2026:6778
Datum uitspraak: 19 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant A] en [appellant B], mede voor hun minderjarige kinderen,
appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 10 september 2026 in zaken nrs. NL26.29918 en NL26.29920 in het geding tussen:

[appellanten]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluiten van 28 mei 2026 heeft de minister aanvragen van appellanten om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 10 september 2026 heeft de rechtbank de daartegen door appellanten ingestelde beroepen ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak hebben appellanten, vertegenwoordigd door mr. P.E.J.M. Bartels, advocaat in Utrecht, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Appellanten vormen een gezin van twee ouders met hun twee minderjarige dochters, beiden geboren in 2022. De minister heeft hun asielaanvragen niet in behandeling genomen, omdat Frankrijk hiervoor verantwoordelijk is. Het geschil gaat over de vraag of de gezondheidstoestand van een van de dochters in de weg staat aan uitvoering van de overdracht aan Frankrijk. Zij heeft een aangeboren hartafwijking en lijdt aan ernstig ondergewicht.

2.        De eerste en tweede grief zijn gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellanten niet met medische documenten hebben aangetoond dat overdracht aan Frankrijk zal leiden tot aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen voor de bijzondere ernst van de gezondheidstoestand van hun dochter, als bedoeld in het arrest van het Hof van Justitie van 16 februari 2017, C.K. tegen Slovenië, ECLI:EU:C:2017:127. Volgens appellanten hebben zij dat met de in beroep overgelegde brief van 29 mei 2026 van de kinderarts van hun dochter wel gedaan en had de minister het Bureau Medische Advisering (BMA) om advies moeten vragen. Appellanten beroepen zich onder meer op de uitspraak van de Afdeling van 5 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3225.

2.1.        Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, volgt uit het arrest C.K. dat, wanneer een vreemdeling objectieve gegevens overlegt die de bijzondere ernst van zijn gezondheidstoestand en ook de aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen aantonen waartoe een overdracht zelf zou kunnen leiden, de minister bij het nemen van het overdrachtsbesluit moet beoordelen wat het risico is dat die gevolgen zich voordoen. Zie de uitspraak van 3 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2986, onder 7, en de onder 2 genoemde uitspraak van 5 juni 2026, onder 3. Die vergewisplicht vereist dat de minister de gerezen twijfel over de weerslag van de overdracht op de gezondheid van een vreemdeling deugdelijk gemotiveerd wegneemt. De minister kan in beginsel met het uitvoeren van door het BMA vastgestelde reisvereisten voorafgaand aan, tijdens of direct na de reis, de gerezen twijfel over een schending van artikel 3 van het EVRM als gevolg van de overdracht zelf wegnemen. Zie de uitspraken van de Afdeling van 15 januari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:92, onder 4.3, en van 24 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:586, onder 10.

2.2.        In de door appellanten overgelegde brief verklaart de kinderarts dat de dochter een behandeling ondergaat wegens ernstig ondergewicht en dat er een lichte verbetering is sinds de huidige behandeling door de kinderarts en diëtist. De arts benadrukt dat het voor zowel de lichamelijke als de geestelijke gezondheid van de dochter van belang is om de huidige behandeling voort te zetten. Verdere verbetering van de gewichtsproblemen is namelijk nodig om gezondheidsschade op de lange termijn te voorkomen, omdat langdurige en ernstige ondervoeding gevolgen kan hebben voor de groei, botopbouw, mentale ontwikkeling, afweer en hormoonhuishouding. Verder wijst de arts erop dat emotionele deprivatie rondom stressvolle situaties en de recente emigratie en vlucht belangrijke bijdragende factoren kunnen zijn voor het ernstige ondergewicht van de dochter. De arts verklaart daarbij dat een verhuizing naar een ander (deel van het) land de gezondheidstoestand kan verslechteren, omdat de behandeling opnieuw moet worden opgestart en nieuwe aanpassingen en onzekerheid tot een verslechtering van het psychische welbevinden en de eetproblemen zullen leiden. Een (gedwongen) verhuizing kan volgens de arts tot een verslechtering van de medische conditie van de dochter leiden, met een kans op negatieve gezondheidseffecten op zowel de korte als de lange termijn.

2.3.        De rechtbank heeft erkend dat uit de door appellanten overgelegde stukken blijkt dat de gezondheidssituatie van hun dochter zorgwekkend is, maar heeft overwogen dat daaruit niet volgt dat de overdracht aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen heeft voor de slechte gezondheidstoestand van de dochter. Daarmee heeft zij niet onderkend dat appellanten, met de brief van de kinderarts, met objectieve gegevens zodanige twijfel hebben gezaaid over de weerslag van de overdracht op de gezondheidstoestand van hun dochter, dat het aan de minister was om die weg te nemen. De minister had, om het overdrachtsbesluit zorgvuldig voor te bereiden, het BMA om een advies moeten vragen, waarin ook eventuele reisvereisten aan de orde hadden kunnen komen. De brief van de kinderarts bevat namelijk een gestelde diagnose, feitelijke medische informatie en met medische feiten onderbouwde prognoses met een behandeldoel (vergelijk de uitspraak van 17 juni 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1383, onder 3.2 en 3.3). Ook blijkt daaruit voldoende dat er een mogelijk verband is tussen de medische klachten en de overdracht en dat die klachten door de overdracht kunnen verergeren. Anders dan de rechtbank heeft overwogen, beroepen appellanten zich dus terecht op de uitspraak van de Afdeling van 5 juni 2026. De minister heeft ook in dit geval niet voldaan aan zijn vergewisplicht in het kader van het arrest C.K.

2.4.        De eerste en tweede grief slagen.

3.        Uit het voorgaande volgt dat de opgeworpen vraag kan worden beantwoord aan de hand van de rechtspraak van het Hof. Gelet op de arresten van het Hof van 6 oktober 1982, Cilfit, ECLI:EU:C:1982:335, punten 13 en 14, 6 oktober 2021, Consorzio Italian Management, ECLI:EU:C:2021:799, punt 36, en 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 36, bestaat dan ook geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.

4.        Het hoger beroep is gegrond. Het is niet nodig om wat appellanten verder hebben aangevoerd te bespreken. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. De beroepen zijn gegrond en de Afdeling vernietigt de besluiten van 28 mei 2026. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 10 september 2026 in zaken nrs. NL26.29918 en NL26.29920;

III.        verklaart de beroepen gegrond;

IV.        vernietigt de besluiten van 28 mei 2026, V-298.063.6802, V-298.063.6460, V-298.063.6307 en V-298.063.6190;

V.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellanten in verband met de behandeling van de beroepen en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.802,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzitter, en mr. M.J.M. Ristra-Peeters en mr. K.E. Geertsema, leden, in tegenwoordigheid van M.E. van Laar LLM, griffier.

w.g. Sevenster
voorzitter

w.g. Van Laar
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 19 november 2026

551-1163


  • Zoeken
  • Link kopiëren
  • Citeren
  • Opslaan als PDF-document

Raad van State

De Raad van State is onafhankelijk adviseur van regering en parlement over wetgeving en bestuur en hoogste algemene bestuursrechter van het land.

  • Meer over ons
  • Vacatures

Contact

De Raad van State bevindt zich in het centrum van Den Haag. Wilt u in contact komen met ons of wilt u ons bezoeken voor een zitting?

  • Telefoon
  • Locatie en route
  • Post en e-mail
  • Wet open overheid
  • Nieuwe zaak starten

Altijd op de hoogte

Ontvang ons nieuws via de abonnementenservice in uw mailbox. Op de hoogte gehouden worden over uitspraken die gedaan worden in bepaalde zaken? Meld u dan aan voor de e-mailservice. Of bekijk de voortgang van een bepaalde procedure bij de Afdeling bestuursrechtspraak.

  • Abonnementenservice
  • E-mailservice uitspraken
  • Voortgang procedure
  • Aanvragen oude uitspraken

Toegankelijkheid | Privacy | Cookiebeleid

Volg ons

  • Bluesky
  • LinkedIn
  • Instagram
  • Mastodon