Uitspraak 202602353/2/R1

202602353/2/R1.
Datum uitspraak: 10 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen onder meer:

[verzoeker], wonend in Maastricht,
verzoeker,

en

het college van burgemeester en wethouders van Maastricht,
verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 17 juni 2026 heeft het college aan Vroendaal B.V. een omgevingsvergunning verleend voor, onder meer, de omgevingsplanactiviteit "kappen van houtopstand". Dit besluit is met toepassing van artikel 16.8 van de Omgevingswet gecoördineerd voorbereid met het besluit van de raad van de gemeente Maastricht van 16 juni 2026 tot vaststelling van het "TAM-omgevingsplan Hoofdstuk 22b Woningbouw Vroendaal", waarmee het omgevingsplan van de gemeente Maastricht gewijzigd is.

Tegen het besluit van 17 juni 2026 heeft onder meer [verzoeker] beroep ingesteld.

[verzoeker] heeft de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Vroendaal en [verzoeker] hebben nadere stukken ingediend.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek behandeld op de zitting van 29 oktober 2026, waar het college, vertegenwoordigd door mr. M. Vorstermans, H. Thewissen en R. van Woerdekom, is verschenen. [verzoeker], bijgestaan door mr. M. Godderij, rechtsbijstandverlener in Leusden, heeft via een videoverbinding aan de zitting deelgenomen. Verder is op de zitting Vroendaal, vertegenwoordigd door [gemachtigde], bijgestaan door mr. R. Sharaf, advocaat in Maastricht, als partij gehoord.

Overwegingen

1.       Het oordeel van de voorzieningenrechter is een voorlopig oordeel en is niet bindend in de bodemprocedure.

2.       De wijziging van het omgevingsplan maakt het mogelijk om aan de Rijksweg in Maastricht 66 nieuwe wooneenheden te realiseren op de locatie waar voorheen een autodemontagebedrijf gevestigd was. De omgevingsvergunning is verleend met het oog op deze ontwikkeling en heeft onder meer betrekking op het kappen van bomen en struwelen in de groenstrook langs de Bunderbosch. Deze groenstrook was in 2001 aangebracht om het bedrijfsterrein af te schermen van de woonomgeving. Aan de omgevingsvergunning is een voorschrift verbonden, waarin een herplantverplichting is opgelegd.

Vroendaal wil de houtopstand langs de Bunderbosch de komende winter, vóór het nieuwe broedseizoen, vellen. Zij kan de strook grond dan gebruiken voor het bouwrijp maken van de woningbouwlocatie.

[verzoeker] woont aan de [locatie] in Maastricht, tegenover de woningbouwlocatie. Hij heeft beroep ingesteld tegen de wijziging van het omgevingsplan en tegen de omgevingsvergunning. [verzoeker] heeft de voorzieningenrechter verzocht de voorlopige voorziening te treffen dat de verleende omgevingsvergunning wordt geschorst, voor zover deze betrekking heeft op het kappen van de houtopstand in de groenstrook langs de Bunderbosch, totdat de Afdeling op het beroep heeft beslist.

3.       Het verzoek wordt afgewezen. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is namelijk aannemelijk dat de omgevingsvergunning, voor zover deze betrekking heeft op de omgevingsplanactiviteit "kappen van houtopstand", in de bodemzaak in stand zal blijven, dan wel dat eventuele gebreken kunnen worden hersteld. De voorzieningenrechter licht dat hierna toe.

4.       Voor het kappen van de houtopstand is een omgevingsvergunning voor een omgevingsplanactiviteit, als bedoeld in artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Omgevingswet, in samenhang gelezen met artikel 22.8 van de Omgevingswet verleend. De gemeentelijke verordening als bedoeld in artikel 22.8 op grond waarvan voor het vellen van een houtopstand een omgevingsvergunning nodig is, is de Bomenverordening gemeente Maastricht (de Bomenverordening).

5.       Verlening van een omgevingsvergunning voor het vellen van de houtopstand is een discretionaire bevoegdheid van het college. Op grond van artikel 5 van de Bomenverordening kan het college een vergunning weigeren in het belang van de in dat artikel genoemde waarden, maar het hoeft dat niet te doen. Het college heeft beleidsruimte.

6.       [verzoeker] betoogt dat het bestreden besluit van 17 juni 2026 niet deugdelijk gemotiveerd is, omdat een inzichtelijke beoordeling van de in artikel 5 van de Bomenverordening genoemde waarden ontbreekt. Ook is volgens hem ten onrechte niet kenbaar in de besluitvorming betrokken dat behoud van de bomen mogelijk is als de bouwwerkzaamheden gefaseerd worden uitgevoerd. Verder betoogt hij dat het college is uitgegaan van een onjuiste inventarisatie van het aanwezige bomenbestand, omdat volgens hem ten minste 10 bomen ten onrechte zijn aangemerkt als "struweel en kleine bomen".

6.1.    In het bestreden besluit is toegelicht dat de vier essen aan de Ravensbosch, waar [verzoeker] woont, behouden blijven. De bomen die gekapt mogen worden zijn volgens de bij het besluit behorende zienswijzennota voornamelijk elzen. Ook in het verweerschrift is vermeld dat de solitaire bomen in de groenstrook langs de Bunderbosch allemaal elzen zijn of varianten daarvan. [verzoeker] heeft dit niet gemotiveerd bestreden.

In het bestreden besluit is verder gesteld, met verwijzing naar een rapportage van Ecolybrium van 8 januari 2025, dat geen beschermde natuurwaarden aanwezig zijn. Ook dit heeft [verzoeker] niet gemotiveerd bestreden. Hij stelt wel dat de bomen een afschermende functie tussen de bestaande woonomgeving en het plangebied vervullen en bijdragen aan de ruimtelijke kwaliteit van de omgeving. Met het verdwijnen van de bedrijfsfunctie hoeft de bestaande woonomgeving echter niet meer te worden afgeschermd van de bedrijvigheid in het plangebied. Verder is de herplantverplichting in de omgevingsvergunning opgenomen om het verlies aan groenwaarde te compenseren.

Het college heeft in verweer en op de zitting toegelicht dat het van belang is om de hele groenstrook langs de Bunderbosch te verwijderen. De vrije ruimte die daardoor ontstaat is nodig voor het opstellen van de bouwkranen. De strook zal daarnaast worden gebruikt als route voor het aanleveren van de materialen vanaf de Rijksweg. Daarmee wordt voorkomen dat het bouwverkeer door de woonwijk moet rijden. De bomen bij het beoogde noordelijke appartementengebouw moeten ook worden gekapt om de nieuwe riolering te kunnen aanleggen en om de balkons aan die zijde van het gebouw te realiseren. Deze belangen wegen volgens het college zwaarder dan een mogelijk belang bij behoud van een of meer bomen in de groenstrook. Als zou blijken dat bij de bomeninventarisatie een of meer kleine, al dan niet waardevolle bomen over het hoofd zijn gezien, betekent dit volgens het college daarom niet dat de uitkomst van de belangenafweging anders wordt. Ook de door [verzoeker] gesuggereerde fasering van bouwwerkzaamheden heeft niet dat gevolg, alleen al niet omdat ook dan de hele strook nodig is voor de ontsluiting van de bouwlocatie via de Rijksweg.

De voorzieningenrechter overweegt dat de motivering van het besluit om de houtopstand te mogen kappen weliswaar wat summier is, maar dat het aangevoerde, gelet op het vorenstaande, geen aanleiding geeft voor het oordeel dat het college daartoe niet heeft mogen besluiten. De verleende omgevingsvergunning getuigt in zoverre niet van een onevenwichtige belangenafweging.

7.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. P.H.A. Knol, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. Y.C. Visser, griffier.

w.g. Knol
voorzieningenrechter

w.g. Visser
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 10 november 2026

148