Uitspraak 202502508/1/R4

202502508/1/R4.
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellante], wonend in Beuningen,

appellante,

tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 21 maart 2025 in zaak nr. 23/8018 in het geding tussen:

[appellante]

en

het college van burgemeester en wethouders van Beuningen.

Procesverloop

Bij brief van 19 mei 2023 heeft het college bekendgemaakt dat op 9 mei 2023 van rechtswege een omgevingsvergunning aan [appellante] is gegeven voor het plaatsen van een schutting aan de [locatie A] in Beuningen.

Bij besluit van 14 november 2023 heeft het college het door [partij] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard en de omgevingsvergunning herroepen.

Bij uitspraak van 21 maart 2025 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellante] heeft nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 21 september 2026, waar [appellante], bijgestaan door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd via een videoverbinding door mr. drs. M.J.M. Verhulst, zijn verschenen.

Overwegingen

Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet

1.       Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als een aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het recht zoals gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het besluit op die aanvraag onherroepelijk wordt, met uitzondering van artikel 3.9, derde lid, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo).

De aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend op 13 maart 2023. Dat betekent dat in dit geval de Wabo, zoals die gold vóór 1 januari 2024, van toepassing blijft.

Inleiding

2.       [appellante] woont aan de [locatie A] in Beuningen. Zij heeft een hederaschutting van 1,90 m hoog en 7,50 m lang voor de voorgevelrooilijn van haar woning geplaatst. De schutting bestaat uit een metalen gaashekwerk bekleed met een hederaplant. Deze schutting vervangt een coniferenhaag. Het bestemmingsplan "Kern Beuningen" staat een erfafscheiding van maximaal 1 m hoog toe. Daarom heeft [appellante] op 13 maart 2023 een omgevingsvergunning aangevraagd. Het college heeft deze aanvraag op 5 mei 2023 geweigerd. Het weigeringsbesluit is echter op 9 mei 2023, na het verstrijken van de beslistermijn aan [appellante] toegezonden. Hierdoor is op 9 mei 2023 een omgevingsvergunning van rechtswege gegeven.

[partij] woont aan de [locatie B], naast de woning van [appellante]. Het college heeft, naar aanleiding van het door [partij] gemaakte bezwaar, de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning op 14 november 2023 herroepen. Het door [appellante] tegen dit besluit ingestelde beroep heeft de rechtbank ongegrond verklaard.

[appellante] is het niet eens met het oordeel van de rechtbank en heeft daarom hoger beroep ingesteld.

Wettelijk kader

3.       De relevante wettelijke bepalingen en planregels zijn opgenomen in de bijlage die deel uitmaakt van deze uitspraak.

Hoger beroep

Nadere stukken

4.       Ook na afloop van de beroepstermijn en, als die termijn is gegeven, na afloop van de termijn als bedoeld in artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), kunnen ter motivering van een eerdere beroepsgrond, nieuwe argumenten worden aangevoerd en kan nieuw bewijs worden ingediend, tenzij dat in strijd is met de goede procesorde. De goede procesorde stelt dus grenzen aan de mogelijkheid om in een lopende procedure nieuwe argumenten of nieuw bewijs in te brengen. Dat geldt ook als het nog meer dan tien dagen duurt voordat de zitting is, zoals geregeld in artikel 8:58 van de Awb. De Afdeling hanteert twee vragen om te beoordelen of de goede procesorde wordt geschonden. De eerste vraag is of voor de overige partij(en) te weinig tijd resteert om zich er inhoudelijk over uit te laten. De tweede vraag is of de zaak moet worden aangehouden met als gevolg een onwenselijke of onaanvaardbare vertraging van de procedure in het licht van de belangen van de overige partij(en) en een goede rechtspleging. Onder dat laatste valt ook de voorbereiding van de zitting door de bestuursrechter.

4.1.    [appellante] heeft op 10 september 2026, dus meer dan tien dagen voor de zitting, nadere stukken ingediend, een brief met bijlagen genummerd 1a tot en met 36. De brief bevat nieuwe gronden en argumenten ter ondersteuning van eerder aangevoerde gronden. De argumenten ter ondersteuning van de eerder aangevoerde gronden over de mogelijke feitelijke onjuistheden in de uitspraak van de rechtbank, het afwijken van het bestemmingsplan, het gelijkheidsbeginsel en de vooringenomenheid en belangenverstrengeling zijn op de zitting besproken en zal de Afdeling zoals medegedeeld ter zitting hieronder bespreken.

4.2.    De nieuwe gronden over het beginsel van fair play en de gronden die zien op de handhavingsprocedure heeft [appellante] niet eerder aangevoerd. In het omgevingsrecht kunnen beroepsgronden niet voor het eerst in hoger beroep worden aangevoerd. Een uitzondering wordt gemaakt als uitgesloten is dat andere belanghebbenden daardoor worden benadeeld. Die uitzondering doet zich bij deze beroepsgrond niet voor. De Afdeling zal deze beroepsgrond dus niet inhoudelijk bespreken.

Feitelijke onjuistheden uitspraak van de rechtbank

5.       [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte in de uitspraak heeft vermeld dat [partij] aanwezig was bij de zitting van de rechtbank. Ook voert zij aan dat de afwezigheid van [partij] bij de rechtbank ervoor heeft gezorgd dat zowel de rechtbank als [appellante] geen kritische vragen kon stellen aan [partij]. Zij stelt dat de rechtbank heeft verzuimd een volledig en zorgvuldig oordeel te vellen, waardoor zij in haar processuele belangen is geschaad. Verder merkt zij op dat [partij] door zijn afwezigheid bij de zitting haar stellingen niet heeft weersproken. Dit heeft volgens [appellante] tot gevolg dat de door haar gestelde feiten en omstandigheden als vaststaand en onweersproken moeten worden aangemerkt.

5.1.    In de uitspraak van de rechtbank, onder 1.2, staat dat [persoon], [gemachtigde] en een gemachtigde van het college zijn verschenen. [partij] wordt hier niet genoemd. Het betoog van [appellante] dat de rechtbank ten onrechte in de uitspraak heeft vermeld dat [partij] aanwezig was op de zitting mist dan ook feitelijke grondslag.

Uit de afwezigheid van [partij] op de zitting bij de rechtbank volgt niet dat de rechtbank zich niet voldoende voorgelicht heeft mogen achten om uitspraak te doen op het beroep van [appellante]. [appellante] is niet in haar processuele belangen geschaad, nu zij wel aanwezig was om haar beroepsgronden nader toe te lichten. Verder is de enkele omstandigheid dat de stellingen van [appellante] op de zitting niet zijn weersproken door [partij], omdat hij afwezig was, geen reden om deze stellingen reeds daarom voor waar aan te nemen.

Het betoog slaagt niet.

Volledige heroverweging

6.       [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat in bezwaar een volledige heroverweging heeft plaatsgevonden van het besluit. Het is volgens [appellante] niet mogelijk het onrechtmatige besluit van 5 mei 2023 tot weigering van de vergunning ten grondslag te leggen aan het besluit van 14 november 2023. Ook stelt zij dat het welstandsadvies van 17 maart 2023 niet bij de heroverweging is betrokken.

6.1.    Het college is naar aanleiding van een tegen een besluit gemaakt bezwaar op grond van artikel 7:11 van de Awb gehouden tot een volledige heroverweging van dat besluit. Daaraan is inherent dat het college naar aanleiding van de aangevoerde bezwaren aanleiding kan vinden om terug te komen van het besluit. Dat is niet anders wanneer sprake is van een van rechtswege verleende vergunning. De Afdeling verwijst hiervoor naar haar uitspraak van 8 mei 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1976, onder 3.2.

Voor zover [appellante] stelt dat het college het besluit tot herroeping van de omgevingsvergunning in bezwaar heeft genomen op grondslag van het besluit van 5 mei 2023 overweegt de Afdeling als volgt. Het college heeft in het besluit van 14 november 2023 de aangevoerde bezwaren van [partij] behandeld. Daarbij heeft het college besloten de omgevingsvergunning alsnog te weigeren, omdat de schutting volgens het college niet op grond van artikel 18.3.4 van de planregels van het bestemmingsplan kan worden verleend. De enkele omstandigheid dat het college bij besluit van 14 november 2023 de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning op vergelijkbare gronden heeft herroepen als waarmee het de gevraagde omgevingsvergunning in eerste instantie wilde weigeren  op 5 mei 2023 betekent nog niet dat er geen volledige heroverweging heeft plaatsgevonden.

Over het welstandsadvies overweegt de Afdeling dat het college dit advies niet bij de heroverweging heeft hoeven te betrekken. De omgevingsvergunning is bij de heroverweging immers herroepen omdat de schutting volgens het college in strijd is met het bestemmingsplan en het geen afwijking van dit bestemmingsplan wenst te verlenen. Zoals het college ook heeft toegelicht ziet het welstandsadvies niet op de voorwaarden uit het bestemmingsplan, maar slechts op de vraag of de schutting voldoet aan de criteria uit de Nota Ruimtelijke Kwaliteit van de gemeente Beuningen.

De rechtbank heeft gelet op het voorgaande terecht overwogen dat het college het besluit volledig heeft heroverwogen.

Het betoog slaagt niet.

Bouwwerk

7.       [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de schutting een bouwwerk is. Volgens [appellante] is de schutting een groenvoorziening.

7.1.    Het begrip "bouwwerk" is in de Wabo niet omschreven. Voor de uitleg van dit begrip wordt volgens vaste rechtspraak van de Afdeling aangesloten bij de omschrijving van dit begrip in de modelbouwverordening. Deze omschrijving luidt: "elke constructie van enige omvang van hout, steen, metaal of ander materiaal, die op de plaats van bestemming hetzij direct of indirect met de grond verbonden is, hetzij direct of indirect steun vindt in of op de grond, bedoeld om ter plaatse te functioneren". Als hieraan wordt voldaan, dan gaat het dus om een bouwwerk.

De schutting is een direct met de grond verbonden metalen gaashekwerk bekleed met een hederaplant. De draagconstructie is een constructie van enige omvang, die bedoeld is om ter plaatse te functioneren. De Afdeling is van oordeel dat de rechtbank terecht heeft overwogen dat de schutting een bouwwerk is.

Het betoog slaagt niet.

Afwijken bestemmingsplan

8.       [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het college de omgevingsvergunning mocht weigeren. Hierover voert zij aan dat voldaan wordt aan artikel 18.3.4 van de planregels. Volgens haar vindt er geen onevenredige aantasting van de stedenbouwkundige kwaliteit plaats. Op het hekwerk zal namelijk een groene hederaplant groeien en hoge beplanting is volgens het bestemmingsplan toegestaan. Daar komt bij dat een positief welstandsadvies is gegeven wat betreft de groene uitvoering van de schutting. Ook veroorzaakt de erfafscheiding geen verkeersgevaar en ontbreekt een verkeersonderzoek waaruit blijkt dat de verkeersveiligheid in het geding zou zijn. Bovendien is volgens [appellante] het oordeel over de verkeersveiligheid in de besluitvorming tot stand gekomen door onjuiste uitlatingen van [partij] tijdens de hoorzitting bij de bezwaarschriftencommissie. Ten slotte stelt zij dat het herroepen van de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning onevenredig is.

8.1.    Het college komt bij de beslissing om al dan niet toepassing te geven aan de hem toegekende bevoegdheid om in afwijking van het bestemmingsplan een omgevingsvergunning te verlenen, beleidsruimte toe en het moet de betrokken belangen afwegen. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het besluit onevenredig zijn in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen.

8.2.    De rechtbank heeft terecht overwogen dat het college de gevraagde omgevingsvergunning mocht weigeren. Volgens het college passen hoge erfafscheidingen niet in de stedenkundige opbouw van de wijk. Deze stedenkundige opbouw bestaat uit een onderscheid tussen open voortuinen met lage bebouwing en gesloten achtertuinen met hogere bebouwing. Doorbreking van deze stedenkundige opbouw door een schutting van 1,90 m tast volgens het college het open karakter van de voortuinen aan en leidt tot een gesloten uitstraling. Daarbij benadrukt het college dat de woning van [appellante] in een rij van woningen ligt die allen in dezelfde gebogen rooilijn staan, waardoor de schutting de structuur en het ritme van de omgeving onevenredig aantast. Het college heeft doorslaggevend gewicht mogen toekennen aan het belang bij het behoud van de stedenbouwkundige opbouw van de wijk. Daar komt bij dat hoewel geheel uit beplanting bestaande erfafscheidingen hoger dan 1 m op grond van het bestemmingsplan zijn toegestaan, dit niet wegneemt dat het college waarde kan hechten aan het belang van een open karakter van de voortuinen in de omgeving. Bovendien heeft het college toegelicht dat het, als zij daartoe bevoegd zou zijn, tegen hoge beplanting in de voortuinen zou optreden. Ook hoefde het college, zoals onder 6.1. is overwogen, het welstandsadvies niet te betrekken bij het toetsen van de schutting aan de voorwaarden uit bestemmingsplan en dus ook niet bij het oordeel over de invloed van de schutting op stedenbouwkundige kwaliteit van de omgeving.  Naar het oordeel van de Afdeling heeft het college zich op het standpunt mogen stellen dat de schutting de stedenbouwkundige kwaliteit van de omgeving onevenredig aantast in de zin van artikel 18.3.4, onder b, van de planregels en in strijd is met de goede ruimtelijke ordening. Of de verkeersveiligheid in het geding is en of het oordeel daarover gebaseerd is op onjuiste uitlatingen van [partij], doet daarom niet ter zake.

Verder is de Afdeling van oordeel dat de rechtbank terecht heeft overwogen dat het herroepen van de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning niet onevenredig is in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen. Weliswaar zal [appellante] daardoor nadelige gevolgen ondervinden omdat zij het huidige bouwwerk daar niet mag plaatsen en mogelijk moet afbreken, maar dat betekent nog niet dat die gevolgen als onevenredig moeten worden aangemerkt. Hierbij heeft de rechtbank terecht van belang geacht dat het college het algemeen belang van het vasthouden aan de stedenbouwkundige uitgangspunten van het bestemmingsplan zwaarder heeft kunnen laten wegen dan het individuele belang van [appellante]. Tot slot ziet de Afdeling ook in wat [appellante] verder naar voren heeft gebracht geen andere omstandigheden die aanleiding voor het college hadden moeten zijn om de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning in stand te houden.

Het betoog slaagt niet.

Gelijkheidsbeginsel

9.       [appellante] betoogt dat de rechtbank in haar uitspraak ten onrechte haar beroepsgrond dat het college met het weigeren van de omgevingsvergunning het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden niet heeft behandeld. Hierover voert zij aan dat vergelijkbare erfafscheidingen aan de Nervalaan niet zijn aangemerkt als bouwwerk. Het gaat om erfafscheidingen voor de woningen aan de Nervalaan 21, 33, 35 en 63. Bovendien staat de erfafscheiding aan de Nervalaan 71 er al geruime tijd, terwijl deze uit een vergelijkbaar hekwerk bestaat. Dat het college tijdens de onderhavige procedure alsnog heeft medegedeeld daartegen handhavend op te gaan treden doet volgens [appellante] geen afbreuk aan schending van het gelijkheidsbeginsel.

9.1.    Het betoog van [appellante] dat de rechtbank in haar uitspraak ten onrechte niet is ingegaan op haar beroepsgrond over de schending van het gelijkheidsbeginsel door het college is terecht voorgedragen, maar leidt niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak. De Afdeling is van oordeel dat het college niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld door de omgevingsvergunning te weigeren. De erfafscheidingen voor de woningen aan de Nervalaan 21, 33, 35 en 63 bestaan uit beplanting en zijn daarmee geen bouwwerken. Gelet hierop is geen sprake van gelijke gevallen.

De erfafscheiding aan de Nervalaan 71 is een gaaswerk en is hoger dan 1 m. Deze erfafscheiding is dus vergelijkbaar met de situatie die hier aan de orde is, maar het college heeft voor deze erfafscheiding evenmin een omgevingsvergunning verleend. Om die reden is al geen sprake van een ongelijke behandeling van gelijke gevallen. Het college heeft overigens in zijn schriftelijke uiteenzetting toegelicht tegen de erfafscheiding aan de Nervalaan 71 handhavend op te gaan treden. De rechtbank heeft terecht geen grond gezien voor het oordeel dat het college het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door de omgevingsvergunning te weigeren.

Het betoog slaagt niet.

Vooringenomenheid en belangenverstrengeling

10.     [appellante] betoogt verder dat de rechtbank in haar uitspraak ten onrechte haar beroepsgrond dat het college vooringenomen of partijdig is geweest niet heeft behandeld. Hierover voert zij aan dat [partij] een functie bekleedt binnen de Adviesraad Sociaal Domein Beuningen (de Adviesraad). Daarmee heeft [partij] een invloedrijke positie binnen de gemeente. De betrokkenheid van [partij] bij gemeentelijke aangelegenheden wekt volgens haar de schijn van vooringenomenheid. Niet is uitgesloten dat [partij] invloed heeft op de procedure. Daarnaast voert [appellante] aan dat [partij] zijn bezwaarschrift binnen 24 uur na de publicatie van de omgevingsvergunning van rechtswege in het Gemeenteblad heeft ingediend, waardoor [partij] mogelijk beschikte over voorkennis. Verder stelt [appellante] dat het college [partij] actief heeft benaderd en aangezet tot het indienen van bezwaar. Daarbij verwijst zij naar interne communicatie van het college in de vorm van e-mails die openbaar zijn gemaakt.

10.1.  Het betoog van [appellante] dat de rechtbank in haar uitspraak ten onrechte niet is ingegaan op haar beroepsgrond over de vooringenomenheid of partijdigheid aan de zijde van het college is terecht voorgedragen, maar leidt niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak. De Afdeling is van oordeel dat er geen sprake is van vooringenomenheid of partijdigheid aan de zijde van het college. Het college heeft in zijn schriftelijke uiteenzetting toegelicht dat de Adviesraad een onafhankelijke adviescommissie is die het college adviseert over de uitvoering van wetgeving in het sociaal domein. De Adviesraad heeft geen invloed op besluiten van het college over het ruimtelijk domein. De Afdeling overweegt dat er geen verband bestaat tussen de werkzaamheden van [partij] met betrekking tot de Adviesraad en de procedure over de weigering van de omgevingsvergunning voor de schutting. Het enkele feit dat [partij] betrokken is bij gemeentelijke aangelegenheden maakt niet dat hij geen rechtsmiddelen mag instellen tegen besluiten van de gemeente. [appellante] heeft verder geen concrete omstandigheden aangevoerd waaruit blijkt dat [partij] betrokken was bij de besluitvorming van het college over de weigering van de omgevingsvergunning voor de schutting. In zoverre ziet de Afdeling hierin dan ook geen aanleiding voor het oordeel dat het college met vooringenomenheid heeft gehandeld of dat personen met een persoonlijk belang bij het besluit de besluitvorming hebben beïnvloed.

10.2.  De Afdeling oordeelt verder dat de omstandigheid dat [partij] zijn bezwaarschrift 24 uur na de publicatie van de omgevingsvergunning in het Gemeenteblad heeft ingediend niet betekent dat het college vooringenomen dan wel partijdig zou hebben gehandeld.

Het college heeft in de schriftelijke uiteenzetting toegelicht dat het de twee buren aan beide kanten van de woning van [appellante] op hetzelfde moment als de bekendmaking van het besluit aan [appellante] in kennis heeft gesteld van de van rechtswege gegeven omgevingsvergunning. Het college had eerder op 9 mei 2023 in het Gemeenteblad gepubliceerd dat het de omgevingsvergunning voor de schutting had geweigerd. Omdat belanghebbenden gelet op deze publicatie nog uit zouden kunnen gaan van de weigering van de omgevingsvergunning heeft het college de buren afzonderlijk per brief in kennis gesteld. Hieruit volgt niet dat sprake is van vooringenomenheid.

Ook in wat [appellante] heeft aangevoerd over dat het college [partij] heeft aangezet tot het maken van bezwaar ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat het college vooringenomen of partijdig heeft gehandeld. Ondanks dat uit de interne communicatie volgt dat het college de vergunning in de bezwaarfase beoogde te weigeren en dat medewerkers van de gemeente het ingekomen bezwaarschrift als "goed nieuws" beschouwde, kan uit de brief aan [partij] niet worden opgemaakt dat het college hem heeft aangezet tot het maken van bezwaar. De brief vermeldt slechts de inhoud van het bouwplan, de reden dat de omgevingsvergunning is verleend en dat er een mogelijkheid tot het maken van bezwaar tegen de omgevingsvergunning openstaat. De Afdeling leest hierin geen oproep tot het maken van bezwaar of anderszins een vorm van aanzetten tot het maken van bezwaar. Het gaat om een neutrale mededeling.

De Afdeling ziet hier dan ook geen aanleiding voor het oordeel dat het college met vooringenomenheid heeft gehandeld of dat personen met een persoonlijk belang bij het besluit de besluitvorming hebben beïnvloed.

Het betoog slaagt niet.

Geluidsopname hoorzitting

11.     [appellante] voert aan dat de bezwaarschriftencommissie haar verzoek tot verstrekking van de geluidsopname van de hoorzitting aanvankelijk heeft geweigerd. De bezwaarschriftencommissie heeft de geluidsopname pas na een formele klacht verstrekt. Zij stelt dat de aanvankelijke weigering een procedurele onregelmatigheid oplevert. Zij heeft dit niet eerder aangevoerd. In het omgevingsrecht kunnen beroepsgronden niet voor het eerst in hoger beroep worden aangevoerd. Een uitzondering wordt gemaakt als uitgesloten is dat andere belanghebbenden daardoor worden benadeeld. Die uitzondering doet zich bij deze beroepsgrond niet voor. De Afdeling zal deze beroepsgrond dus niet inhoudelijk bespreken.

Conclusie

12.     Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

13.     Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. J. Hoekstra, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.J.C. Robben, griffier.

w.g. Hoekstra
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Robben
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

610-700-1217

Bijlage

Wettelijk kader

Algemene wet bestuursrecht

Artikel 3:4

1. Het bestuursorgaan weegt de rechtstreeks bij het besluit betrokken belangen af, voor zover niet uit een wettelijk voorschrift of uit de aard van de uit te oefenen bevoegdheid een beperking voortvloeit.

2. De voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van een besluit mogen niet onevenredig zijn in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen.

Artikel 7:11

1. Indien het bezwaar ontvankelijk is, vindt op grondslag daarvan een heroverweging van het bestreden besluit plaats.

2. Voor zover de heroverweging daartoe aanleiding geeft, herroept het bestuursorgaan het bestreden besluit en neemt het voor zover nodig in de plaats daarvan een nieuw besluit.

Planregels van het bestemmingsplan "Kern Beuningen"

18.2.4 Bouwwerken, geen gebouwen zijnde

Voor bouwwerken, geen gebouwen zijnde, gelden de volgende regels:

a. de bouwhoogte van bouwwerken, geen gebouwen zijnde, gelegen buiten het bouwvlak en de aanduiding 'bijgebouwen' mag niet meer bedragen dan 1 m;

[…]

18.3.4 Omgevingsvergunning erfafscheidingen

Het bevoegd gezag kan door middel van het verlenen van een omgevingsvergunning afwijken van het bepaalde in 18.2.4, teneinde buiten het bouwvlak en de aanduiding 'bijgebouwen' erfafscheidingen met een maximale bouwhoogte van 2 m toe te staan, mits voldaan wordt aan het volgende:

a. het woon- en leefmilieu van de omgeving niet onevenredig wordt aangetast; dit betekent in ieder geval dat de gebruiksmogelijkheden van de aangrenzende percelen niet onevenredig mogen worden beperkt;

b. de stedenbouwkundige kwaliteit van de omgeving mag niet onevenredig worden aangetast.