Uitspraak 202404893/1/R3

202404893/1/R3.
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in Oude Pekela, gemeente Pekela,
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 28 juni 2024 in zaak nr. 23/2277 in het geding tussen:

[appellant]

en

het college van burgemeester en wethouders van Pekela.

Procesverloop

In het besluit van 12 juli 2022 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor de uitbreiding van een loods die is gelegen op een hoekperceel tussen twee wegen, de Aa-stroom en de Industrieweg-Oost in Oude Pekela.

In het besluit van 6 april 2023 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

In de uitspraak van 28 juni 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft een nader stuk ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op zitting behandeld op 12 oktober 2026, waar [appellant], bijgestaan door mr. D. Sanchez Cuperus, advocaat in Groningen, en het college, vertegenwoordigd door mr. I. Aydinoglu en B. de Wit, zijn verschenen. Verder is op zitting [partij] gehoord.

Overwegingen

Wettelijk kader

1.       Deze uitspraak gaat over de verschoonbaarheid van een termijnoverschrijding, als bedoeld in artikel 6:11 van de Algemene wet bestuursrecht. Tussen partijen is niet in geschil dat het bezwaarschrift van [appellant] van 18 november 2022 tegen het besluit van 12 juli 2022 ruimschoots na het verstrijken van de bezwaartermijn van zes weken is ingediend.

Een termijnoverschrijding is verschoonbaar als redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Ten eerste is daarvoor vereist dat de termijnoverschrijding niet aan de indiener kan worden toegerekend. Ten tweede is vereist dat het bezwaarschrift of beroepschrift zo spoedig mogelijk is ingediend als redelijkerwijs kon worden verlangd.

Een termijnoverschrijding kan niet aan de indiener worden toegerekend als er bijzondere omstandigheden zijn bij de indiener, of als de termijnoverschrijding is veroorzaakt door het handelen of nalaten van het bestuursorgaan. Er kunnen ook andere redenen zijn waardoor de termijnoverschrijding niet aan de indiener kan worden toegerekend. Daarbij wordt een op het individuele geval gerichte, contextuele benadering gevolgd.

Een indiener die niet bekend was met een besluit en dat redelijkerwijs ook niet kon zijn, is in ieder geval niet verwijtbaar te laat als hij een bezwaarschrift of beroepschrift indient binnen zes weken nadat hij te weten is gekomen dat een besluit is genomen dat zijn belangen kan raken.

Uitspraak van de rechtbank

2.       De rechtbank heeft geoordeeld dat de omstandigheden die [appellant] heeft aangevoerd niet leiden tot een verschoonbare termijnoverschrijding. In de publicatie van de verleende omgevingsvergunning voor de loods heeft het college mogen uitgaan van het officiële adres Aa-stroom 8 in Oude Pekela en niet van het adres Industrieweg-Oost 12 in Oude Pekela, waarvan [appellant] is uitgegaan. Daarbij heeft de rechtbank betrokken dat is komen vast te staan dat één of een aantal van de mede-indieners van het beroep van [appellant] hebben verklaard dat zij de publicatie van de vergunning in het Gemeenteblad wel voorbij hebben zien komen, maar hier verder niets mee hebben gedaan (de andere eisers hielden geen publicaties bij, maar vertrouwden op de buren die dit wel deden). Dit is hen volgens de rechtbank te verwijten, omdat met de gepubliceerde adressering duidelijk is op welke locatie de vergunning betrekking heeft. Daar draagt volgens de rechtbank nog eens aan bij dat ook de feitelijke situatie maakt dat het in de rede lag dat de vergunning voor het (bestaande) adres de Aa-stroom 8 in Oude Pekela zou worden verleend; de uitweg op de Aa-stroom was immers aanvankelijk de enige uitweg bij de loodsen. [appellant] en zijn mede-indieners van het beroep wonen nabij het perceel en zijn dus bekend met de lokale situatie. Nu [appellant] en zijn mede-indieners blijkbaar ook een uitbreiding van de loods verwachtten, hadden zij volgens de rechtbank hun zoekopdracht in de omgeving kunnen uitbreiden. De termijnoverschrijding kan daarom aan [appellant] worden toegerekend. Het bezwaar van [appellant] is door het college daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Hoger beroep

3.       [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de termijnoverschrijding wel verschoonbaar is. Volgens hem heeft de rechtbank bij die beoordeling een onjuist juridisch kader toegepast. Zij had volgens [appellant] moeten beoordelen of er bijzondere omstandigheden zijn die de indiener betreffen waardoor de termijnoverschrijding hem niet kan worden toegerekend.

[appellant] voert daartoe aan dat het perceel waarop de vergunde uitbreiding van de loods is voorzien in de omgeving al geruime tijd bekendstaat als Industrieweg-Oost 12. Volgens [appellant] werd ook in alle aan de bouw voorafgaande correspondentie, evenals in verschillende notariële akten, van dat adres uitgegaan. Verder wijst hij erop dat het perceel op Google Maps als Industrieweg-Oost 12 vindbaar is. Ook zouden werklieden hem hebben meegedeeld dat zij stroom aanlegden voor Industrieweg-Oost 12 en sloot het perceel qua ligging en ontsluiting aan bij de overige percelen aan die weg. Onder die omstandigheden had hij naar eigen zeggen geen aanleiding om te vermoeden dat de publicatie van het besluit tot vergunningverlening zou plaatsvinden met het adres Aa-stroom 8. Dat dit adres mogelijk overeenstemt met de Basisregistratie Adressen en Gebouwen (hierna: BAG), maakt dat volgens [appellant] niet anders, omdat van hem als niet juridisch deskundige burger zonder rechtsbijstand niet kan worden verwacht dat hij de BAG zou raadplegen.

[appellant] stelt dat hij de publicaties heeft gevolgd op het adres waaronder het perceel voor hem en anderen kenbaar was, zodat hem niet kan worden tegengeworpen dat hij de publicatie onder Aa-stroom 8 niet heeft opgemerkt. Pas bij de aanvang van de werkzaamheden op het perceel op 9 november 2022 is [appellant] op de hoogte geraakt van de publicatie van het besluit tot vergunningverlening. Hij heeft vervolgens zo spoedig mogelijk, maar in elk geval binnen zes weken alsnog een bezwaarschrift tegen het besluit ingediend. Volgens [appellant] volgt uit deze omstandigheden dat de termijnoverschrijding hem niet kan worden toegerekend en daarom verschoonbaar is.

3.1.    De Afdeling oordeelt dat [appellant] geen bijzondere omstandigheden heeft aangevoerd op grond waarvan moet worden geoordeeld dat de termijnoverschrijding niet aan hem wordt toegerekend. De Afdeling overweegt daartoe als volgt.

Het besluit tot verlening van de omgevingsvergunning is, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, op de voorgeschreven wijze bekendgemaakt. In de kennisgeving heeft het college het juiste adres Aa-stroom 8 vermeld van het perceel waarop de vergunde uitbreiding van de op dat adres bestaande loods is voorzien. Daarbij is van belang dat [appellant] als direct aanwonende van de Aa-stroom in de directe nabijheid van de bestaande loods bekend is met de plaatselijke situatie. Ook was hij bekend met de vergunningverlening voor de uitbreiding van een loods aan de Aa-stroom 8. Ook neemt de Afdeling daarbij in aanmerking dat de bestaande loods waarvan de uitbreiding werd beoogd ten tijde van de vergunningverlening werd ontsloten via de toegangsweg aan Aa-stroom 8, evenals een andere op dat adres bestaande loods. Verder is gebleken dat de bestaande loods waarvan de vergunde uitbreiding was voorzien op dat moment aan de achterzijde geen andere toegang had dan een zogenoemde overheaddeur en een loopdeur, maar dat de bereikbaarheid daarvan aan de zijde van de Industrieweg-Oost destijds slechts over een onverhard deel van het perceel was, bestaande uit gras dan wel deels uit puin. Van een normale, gebruikelijke ontsluiting van de loods door middel van een toegangsweg die aansloot op de Industrieweg-Oost was daarom geen sprake.

Dat [appellant] het perceel kende onder een andere aanduiding en dat die aanduiding volgens hem ook in de omgeving, in eerdere correspondentie, in notariële akten en op Google Maps zou worden gebruikt, zijn omstandigheden die, gelet op zijn plaatselijke bekendheid, voor zijn risico komen. Hetzelfde geldt voor zijn stelling dat werklieden hem hebben meegedeeld stroom aan te leggen voor Industrieweg-Oost 12 en dat het perceel qua ligging, afmetingen en ontsluiting aansloot bij de overige percelen aan de Industrieweg-Oost. De door [appellant] genoemde omstandigheid dat de uitgebreide loods in een advertentie op Funda is aangeduid als Industrieweg-Oost 12, kan hem evenmin baten, omdat deze advertentie dateert van na de vergunningverlening en dus geen aanleiding kon vormen om ten tijde van de bekendmaking van het besluit van die adressering uit te gaan. Deze omstandigheden doen niet af aan de juistheid van de publicatie.

Zoals hiervoor onder 2 is vermeld, heeft de rechtbank verder in aanmerking genomen dat [appellant] redelijkerwijs eerder kennis had kunnen nemen van het besluit tot verlening van de omgevingsvergunning. Gezien deze omstandigheden had het op zijn weg gelegen om onderzoek te doen naar de exacte inhoud van die vergunning, bijvoorbeeld door hierover navraag te doen bij de gemeente. Door dit na te laten, heeft [appellant] zich onvoldoende ingespannen om tijdig kennis te nemen van het besluit. De termijnoverschrijding moet daarom aan hem worden toegerekend. Dat [appellant] niet juridisch deskundig is en geen rechtsbijstand had, maakt dit niet anders.

Het betoog slaagt niet.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

4.1.    Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. P.H.A. Knol, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Plambeck, griffier.

w.g. Knol
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Plambeck
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

159