Uitspraak BRS.26.000868

BRS.26.000868
ECLI:NL:RVS:2026:6546
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 17 februari 2026 in zaak nr. NL25.56365 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 11 november 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 17 februari 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. J. Sinnema, advocaat in Heerenveen, hoger beroep ingesteld.

De minister en appellant hebben nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak gelijktijdig met zaken nrs. BRS.26.000081, BRS.26.001006 en BRS.26.000714 op zitting behandeld op 11 mei 2026, waar appellant, bijgestaan door mr. J. Sinnema en mr. M. Bulthuis, advocaten in Heerenveen en Groningen, en de minister, vertegenwoordigd door mr. N.N. Bontje en mr. J. Kennis, advocaten in Den Haag, zijn verschenen.

Overwegingen

1.       In deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.

2.       Appellant heeft de Syrische nationaliteit en komt uit [plaats]. Appellant heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico loopt op ernstige schade vanwege de algemene veiligheidssituatie. Ook vreest hij gedwongen gerekruteerd te worden door gewapende groepen.

2.1.    De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen individuele en concrete aanknopingspunten zijn waaruit blijkt dat appellant te vrezen heeft voor gedwongen rekrutering. Daarnaast heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat appellant niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Voor heel Syrië geldt dat de algemene veiligheidssituatie is vastgesteld op een lagere gradatie van willekeurig geweld. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat appellant geen individuele omstandigheden heeft aangevoerd die maken dat hij een verhoogd risico loopt op willekeurig geweld.

2.2.    De rechtbank heeft overwogen dat de minister zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië en over de vraag of appellant moet vrezen voor gedwongen rekrutering, deugdelijk heeft gemotiveerd.

3.       Bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6543, heeft de Afdeling geoordeeld dat de minister de beoordeling in het landenbeleid dat er in Syrië sprake is van een lagere gradatie van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn, niet deugdelijk heeft gemotiveerd. Bij deze beoordeling zijn namelijk niet alle relevante omstandigheden in aanmerking genomen. Uit die uitspraak volgt dat de tweede en de derde grief, waarin appellant klaagt over de door de rechtbank gevolgde motivering van het standpunt van de minister over de gradatie van willekeurig geweld in Syrië, slaagt.

3.1.    Ook volgt uit de voormelde uitspraak van vandaag dat de opgeworpen vraag over het beoordelingskader van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn kan worden beantwoord aan de hand van de rechtspraak van het Hof van Justitie. Gelet op de arresten van het Hof van 6 oktober 1982, Cilfit, ECLI:EU:C:1982:335, punten 13 en 14, 6 oktober 2021, Consorzio Italian Management, ECLI:EU:C:2021:799, punt 36, en 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 36, bestaat dan ook in deze zaak geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.

4.       Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Het beroep is gegrond en de Afdeling vernietigt het besluit van 11 november 2025. De minister zal een nieuw besluit moeten nemen op de aanvraag en zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië nader moeten motiveren. De minister zal in een nieuw besluit rekening moeten houden met de actuele situatie in Syrië. Wat appellant in de eerste grief heeft aangevoerd over de vraag of hij moet vrezen voor gedwongen rekrutering van strijdende groepen, behoeft daarom geen bespreking meer. Een oordeel over deze grief is namelijk niet los te zien van de wijze waarop de algemene veiligheidssituatie wordt beoordeeld. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 17 februari 2026 in zaak nr. NL25.56365;

III.      verklaart het beroep gegrond;

IV.     vernietigt het besluit van 11 november 2025, V-[nummer];

V.      veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 3.736,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzitter, mr. B. Meijer en mr. J.J.W.P. van Gastel, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.C.S. Heinen, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
voorzitter

w.g. Heinen
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

984