Uitspraak 202502100/1/R3

202502100/1/R3.
Datum uitspraak: 3 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in Oegstgeest,
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 7 februari 2025 in zaak nr. 23/3649 in het geding tussen:

[appellant]

en

het college van burgemeester en wethouders van Oegstgeest.

Openbare zitting gehouden op 3 november 2026 om 11:30 uur.

Tegenwoordig:
Staatsraad mr. A. ten Veen, voorzitter
griffier: mr. M. Duursma

Verschenen:
[appellant], bijgestaan door mr. B. Benard, rechtsbijstandverlener in Wassenaar;
Het college, vertegenwoordigd door D.M.M. van der Zwet;
Stichting Erfgoed Oud-Poelgeest, vertegenwoordigd door [gemachtigden];

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 7 februari 2025 van de rechtbank Den Haag.

In de brief van 8 februari 2022 heeft het college aan Stichting Erfgoed Oud-Poelgeest (de stichting) bekendgemaakt dat de door haar op 7 oktober 2021 aangevraagde omgevingsvergunning voor het realiseren van een parkeerplaatsinrichting op het perceel Poelgeesterweg 1 in Oegstgeest van rechtswege is verleend.

In het besluit van 19 april 2023 heeft het college het door [appellant] tegen de vergunning van rechtswege gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

In de uitspraak van 7 februari 2025 heeft de rechtbank het door [appellant]

daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De Afdeling:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

De Afdeling legt hierna uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.

Gronden:

Iemand die een verzoek om omgevingsvergunning indient bij het college is in beginsel belanghebbende bij een beslissing op dat verzoek. Dat kan anders zijn als het verzoek betrekking heeft op gronden die eigendom van een ander zijn of waarop een ander zakelijke rechten heeft en aannemelijk is gemaakt dat de voorgenomen activiteit niet kan worden uitgevoerd omdat de rechthebbende geen toestemming wil geven.

De Afdeling stelt vast dat de stichting de aanvraag om omgevingsvergunning heeft gedaan, zodat zij in beginsel belanghebbende is bij het besluit over die aanvraag. De Afdeling sluit zich daarnaast aan bij het oordeel van de rechtbank dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat de aanleg van het parkeerterrein niet kan worden uitgevoerd. Hij heeft namelijk niet aannemelijk gemaakt dat de eigenaar geen toestemming wil geven. Dat betekent dat de stichting terecht als belanghebbende bij haar verzoek is aangemerkt. Daarbij merkt de Afdeling nog op dat, zoals het college heeft toegelicht, het parkeerterrein inmiddels is gerealiseerd.

Het hoger beroep is ongegrond. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

w.g. Ten Veen
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Duursma
griffier

1157-378