Uitspraak 202504604/1/A2
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6641
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Bij besluit van 15 september 2023 heeft de Dienst Toeslagen de huurtoeslag van [appellante] over het jaar 2022 lager vastgesteld op € 552,00 en € 3.502,00 van haar teruggevorderd. De Dienst Toeslagen heeft bij besluit van 28 december 2021 aan [appellante] een voorschot van € 4.027,00 op haar huurtoeslag over het jaar 2022 verleend. In de loop van dit jaar heeft haar voormalige werkgever achterstallig loon, een transitievergoeding, een vakantietoeslag en een vergoeding voor ongebruikte vakantiedagen aan haar uitgekeerd. Naar aanleiding hiervan heeft een inspecteur van de Belastingdienst haar jaarinkomen over het jaar 2022 hoger vastgesteld en heeft de Dienst Toeslagen het besluit van 15 september 2023 genomen. Aan het besluit van 26 augustus 2024 heeft de Dienst Toeslagen ten grondslag gelegd dat de nabetaling van achterstallig loon over het jaar 2021 buiten beschouwing had moeten blijven bij de herberekening van het recht op huurtoeslag over het jaar 2022. Op 26 maart 2026 heeft de Dienst dit recht definitief berekend en vastgesteld op € 2.189,00.
- Hoger beroep
- Geld
Toon inhoud
202504604/1/A2.
Datum uitspraak: 11 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellante], wonend in [woonplaats],
appellante,
tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 24 juli 2025 in zaak nr. 24/8099 in het geding tussen:
[appellante]
en
de Dienst Toeslagen.
Procesverloop
Bij besluit van 15 september 2023 heeft de Dienst Toeslagen de huurtoeslag van [appellante] over het jaar 2022 lager vastgesteld op € 552,00 en € 3.502,00 van haar teruggevorderd.
Bij besluit van 26 augustus 2024 heeft de Dienst Toeslagen het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar deels gegrond en voor het overige ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 24 juli 2025 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld.
De Dienst Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 25 augustus 2026, waar [appellante], bijgestaan door mr. C.I. Zaad, advocaat in Den Haag, en de Dienst Toeslagen, vertegenwoordigd door [gemachtigden], zijn verschenen.
Op grond van artikel 8:64, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) heeft de Afdeling het onderzoek ter zitting geschorst om [appellante] in de gelegenheid te stellen om binnen vier weken nadere informatie over te leggen.
Bij brief van 21 september 2026 heeft [appellante] de Afdeling meegedeeld dat zij daartoe niet in staat is.
Met toestemming van partijen is een nadere zitting achterwege gelaten, waarna de Afdeling het onderzoek op grond van artikel 8:64, vijfde lid, van de Awb heeft gesloten.
Overwegingen
1. De Dienst Toeslagen heeft bij besluit van 28 december 2021 aan [appellante] een voorschot van € 4.027,00 op haar huurtoeslag over het jaar 2022 verleend. In de loop van dit jaar heeft haar voormalige werkgever achterstallig loon, een transitievergoeding, een vakantietoeslag en een vergoeding voor ongebruikte vakantiedagen aan haar uitgekeerd. Naar aanleiding hiervan heeft een inspecteur van de Belastingdienst haar jaarinkomen over het jaar 2022 hoger vastgesteld en heeft de Dienst Toeslagen het besluit van 15 september 2023 genomen. Aan het besluit van 26 augustus 2024 heeft de Dienst Toeslagen ten grondslag gelegd dat de nabetaling van achterstallig loon over het jaar 2021 buiten beschouwing had moeten blijven bij de herberekening van het recht op huurtoeslag over het jaar 2022. Op 26 maart 2026 heeft de Dienst dit recht definitief berekend en vastgesteld op € 2.189,00.
Uitspraak van de rechtbank
2. De rechtbank heeft vastgesteld dat het gedeelte van de uitkering aan [appellante] dat ziet op de ongebruikte vakantiedagen en de vakantietoeslag over de jaren 2016 tot en met 2021 niet bij het toetsingsinkomen is inbegrepen. Dit gedeelte van de uitkering is dus niet van invloed geweest op de hoogte van haar huurtoeslag. De rechtbank heeft verder geoordeeld dat de Dienst Toeslagen niet van (gedeeltelijke) terugvordering heeft hoeven afzien. Hoewel haar voormalige werkgever haar onrechtvaardig heeft behandeld, heeft dit geen invloed gehad op haar draagkracht en op de hoogte van haar huurtoeslag. Alleen de transitievergoeding en de overige betalingen over het jaar 2022 zijn meegenomen bij de berekening van haar toetsingsinkomen.
Hoger beroep
3. De gronden die [appellante] in hoger beroep aanvoert zijn zo goed als een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellante] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de uitspraak van de rechtbank onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 7 tot en met 8.3 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. Zij voegt daaraan nog toe dat zij [appellante] in staat heeft gesteld om met een nadere specificatie van de uitbetalingen van haar ex-werkgever in het jaar 2022 inzichtelijk te maken waarop een aan haar uitbetaald geldbedrag van € 822,00 betrekking heeft. [appellante] heeft de Afdeling bij brief van 21 september 2026 meegedeeld dat zij deze nadere specificatie niet kan aanleveren. Zij heeft daarom niet aannemelijk gemaakt dat dat bedrag een nabetaling van inkomsten is in de zin van artikel 2b, eerste lid, aanhef en onder b, van het Besluit op de huurtoeslag, zodat de Dienst Toeslagen dat bedrag terecht heeft betrokken in haar toetsingsinkomen voor het jaar 2022.
Conclusie
4. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
5. De Dienst Toeslagen hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. J.C.A. de Poorter, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.J.R. Hazen, griffier.
w.g. De Poorter
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Hazen
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026
452-1197