Uitspraak 202307641/1/R4
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6635
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Bij besluit van 27 december 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Voorst aan [persoon A] en [persoon B] een omgevingsvergunning tweede fase verleend voor de bouw van een schapenstal. Aan deze vergunning zijn voorschriften verbonden. In dit geding is de omgevingsvergunning tweede fase voor de bouw van een schapenstal in geschil. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de omgevingsvergunning eerste fase wel is verleend, maar niet meer bruikbaar is, omdat vergunninghouders niet aan de voorschriften van die vergunning kunnen voldoen. Deze situatie komt materieel overeen met de situatie waarin er nooit een vergunning eerste fase is verleend. Omdat niet kan worden voldaan aan de voorschriften van de vergunning eerste fase, had de vergunning tweede fase niet verleend mogen worden, aldus [appellant A] en [appellant B].
- Hoger beroep
- Bouwen
Toon inhoud
202307641/1/R4.
Datum uitspraak: 11 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant A] en [appellant B], wonend in Klarenbeek, gemeente Voorst,
appellanten,
tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 2 november 2023 in zaak nr. 23/3366 in het geding tussen:
[appellant A] en [appellant B]
en
het college van burgemeester en wethouders van Voorst.
Procesverloop
Bij besluit van 27 december 2022 heeft het college aan [partij A] en [partij B] een omgevingsvergunning tweede fase verleend voor de bouw van een schapenstal.
Bij besluit van 22 mei 2023 heeft het college het door [appellant A] en [appellant B] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 2 november 2023 heeft de rechtbank het door [appellant A] en [appellant B] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant A] hoger beroep ingesteld.
Het college en [partij A] en [partij B] hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 9 oktober 2026, waar [appellant A] en [appellant B], bijgestaan door mr. D. Heuker of Hoek, advocaat in Amsterdam, en het college, vertegenwoordigd door H. Oussoren, zijn verschenen. Voorts zijn ter zitting [partij A] en [partij B], vertegenwoordigd door mr. M.A. Patandin, rechtsbijstandverlener in Apeldoorn, gehoord.
Overwegingen
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als een aanvraag om een omgevingsvergunning is ingediend vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het besluit op die aanvraag onherroepelijk wordt, met uitzondering van artikel 3.9, derde lid, eerste zin, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna: de Wabo).
De aanvraag om de omgevingsvergunning is ingediend op 14 november 2022. Dat betekent dat in dit geval de Wabo, zoals die gold vóór 1 januari 2024, van toepassing blijft.
2. Het college heeft aan [partij A] en [partij B] op 14 januari 2022 een omgevingsvergunning eerste fase verleend voor de bouw van een schapenstal. Aan deze vergunning zijn voorschriften verbonden.
3. In dit geding is de omgevingsvergunning tweede fase voor de bouw van een schapenstal in geschil. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de omgevingsvergunning eerste fase wel is verleend, maar niet meer bruikbaar is, omdat vergunninghouders niet aan de voorschriften van die vergunning kunnen voldoen. Deze situatie komt materieel overeen met de situatie waarin er nooit een vergunning eerste fase is verleend. Omdat niet kan worden voldaan aan de voorschriften van de vergunning eerste fase, had de vergunning tweede fase niet verleend mogen worden, aldus [appellant A] en [appellant B].
4. De rechtbank heeft terecht overwogen dat het een kwestie van handhaving is als vergunninghouders niet aan de voorschriften van de omgevingsvergunning eerste fase voldoen. Dat de vergunninghouders niet aan die voorschriften zouden kunnen voldoen, leidt er niet toe dat de omgevingsvergunning tweede fase niet verleend had kunnen worden. Ook in het feit dat bij uitspraak van heden de vergunning eerste fase is herroepen kan geen grond worden gevonden voor vernietiging van het bestreden besluit.
5. Het betoog slaagt niet.
6. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
7. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. H.J.M. Besselink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.M. Greben, griffier.
w.g. Besselink
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Greben
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026
1210