Uitspraak 202505510/1/A2

202505510/1/A2.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellante], wonend in Deventer,
appellante,

tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 10 september 2025 in zaak nr. 24/3509 in het geding tussen:

[appellante]

en

het college van burgemeester en wethouders van Deventer.

Procesverloop

Bij besluit van 29 april 2024 heeft het college de aanvraag van [appellante] om brede ondersteuning gedeeltelijk ingewilligd.

Bij besluit van 6 augustus 2024 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 10 september 2025 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 22 september 2026, waar [appellante], vertegenwoordigd door mr. M.I. Bal, advocaat in Arnhem, en het college, vertegenwoordigd door F.L.H. Deuzeman en mr. W. Toonen, zijn verschenen.

Overwegingen

1. Deze uitspraak gaat over de zogenoemde brede ondersteuning in het kader van de hersteloperatie toeslagen. Op grond van artikel 2.21, eerste lid, van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) kan het college gedupeerden van de toeslagenaffaire brede ondersteuning bieden op de leefgebieden financiën, gezin, wonen en zorg. De ondersteuning is bedoeld voor het maken van een nieuwe start na de problemen die zij als gevolg van de toeslagenaffaire hebben ervaren. Uitgangspunt daarbij is dat de betrokkene en zijn eventuele gezinsleden zo snel en zo goed als mogelijk hun leven weer op de rit krijgen. Brede ondersteuning wordt verleend op basis van een plan van aanpak, dat is gericht op het maken van een nieuwe start.

2. [appellante] is een gedupeerde van de toeslagenaffaire. Zij heeft op 29 januari 2024 bij het college een verzoek om brede ondersteuning gedaan. [appellante] heeft sinds 2021 vijf keer eerder een aanvraag ingediend bij het college om brede ondersteuning en naar aanleiding van deze eerdere aanvragen een bedrag van € 41.609,27 aan brede ondersteuning ontvangen.

3. Bij besluit van 29 april 2024 heeft het college de aanvraag van [appellante] om brede ondersteuning gedeeltelijk ingewilligd. [appellante] is het er niet mee eens dat zij niet de volledige brede ondersteuning ontvangt die zij heeft aangevraagd. Bij besluit van 6 augustus 2024 heeft het college het door [appellante] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Uitspraak van de rechtbank

4. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college het verzoek om brede ondersteuning gedeeltelijk heeft kunnen afwijzen. De brede ondersteuning is niet gericht op het financieel herstelproces, maar op het kunnen maken van een nieuwe start. Voor zover [appellante] heeft verzocht om vergoeding van kosten voor juridische bijstand en griffiekosten voor haar procedures in het kader van de regeling voor private schulden, heeft het college dit verzoek mogen afwijzen omdat de vergoeding niet passend is binnen de doelstelling van de brede ondersteuning. Ook de vergoeding van een reis naar Mekka met het gezin heeft het college mogen afwijzen, omdat het college keuzes moet maken op basis van objectieve criteria van noodzakelijkheid. Dat de reis een diepgaande morele en spirituele betekenis zou hebben en zou kunnen bijdragen aan het (mentaal) maken van een nieuwe start, heeft het college in dat kader onvoldoende mogen vinden. De gevraagde vergoeding voor een elektrische fiets heeft het college mogen afwijzen, omdat de enkele omstandigheid dat zij een auto deelt met haar oudste zoon, niet betekent dat de noodzaak van het beschikbaar hebben van een elektrische fiets is onderbouwd. Voor zover [appellante] heeft verzocht om ondersteuning op het leefgebied wonen heeft het college van belang mogen vinden dat de brede ondersteuning voor dit leefgebied in beginsel is afgerond met een eerdere beschikking van het college van 7 december 2023, waarbij het gevoel van onveiligheid van [appellante] onvoldoende geobjectiveerd is om een nieuwe aanvraag op dit leefgebied in behandeling te nemen. Ook voor het verzoek om vergoeding van een kast en bureau voor haar kind, heeft het college kunnen volstaan met de verwijzing naar de eerder toegekende vergoeding voor woninginrichting. Met betrekking tot het verzoek om vergoeding van het eigen risico over 2024 heeft het college zich op het standpunt mogen stellen dat de brede ondersteuning niet is bedoeld als structurele inkomensondersteuning.

Hoger beroep

5. [appellante] betoogt dat de rechtbank haar belangen onvoldoende heeft gewogen. Dat het college beleidsruimte heeft, mag er niet toe leiden dat het college deze ruimte willekeurig toepast. De door [appellante] gevraagde brede ondersteuning is noodzakelijk voor het maken van een nieuwe start. Juist bij de hersteloperatie toeslagen zou de rechtbank de afwijzing indringend moeten toetsen, omdat de slachtoffers door de overheid zijn gedupeerd. Verder is de door haar gevraagde brede ondersteuning niet ongebruikelijk, en gaat het om voorzieningen die het college, maar ook andere colleges veelvuldig verstrekken.

[appellante] heeft tot slot haar beroepschrift opnieuw ingelast.

5.1. Bij de toepassing van artikel 2.21 van de Wht heeft het college beslissingsruimte bij het bepalen welke ondersteuning noodzakelijk is en tot welk bedrag die wordt toegekend. Het college hanteert daarbij een noodzakelijkheidscriterium. De Afdeling is van oordeel dat het college voldoende heeft gemotiveerd in de besluitvorming waarom de brede ondersteuning niet noodzakelijk is voor het kunnen maken van een nieuwe start.

5.2. De Afdeling ziet geen aanleiding voor het oordeel dat het college heeft gehandeld in strijd met het gelijkheidsbeginsel, omdat [appellante] geenszins aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van gelijke gevallen waarin andere gedupeerden zonder rechtvaardiging wel brede ondersteuning hebben ontvangen.

5.3. [appellante] heeft in hoger beroep verder haar in beroep aangevoerde gronden herhaald. De Afdeling overweegt dat de rechtbank in haar uitspraak op die gronden is ingegaan. In wat [appellante] in hoger beroep naar voren heeft gebracht, ziet de Afdeling geen grond om tot een ander oordeel te komen dan de rechtbank.

5.4. De betogen slagen niet.

Conclusie

6. Het hoger beroep is ongegrond.

7. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. H. Benek, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.S. de Jong, griffier.

w.g. Benek
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. De Jong
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

1014