Uitspraak 202601127/2/A2

202601127/2/A2.
Datum uitspraak: 2 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak na vereenvoudigde behandeling (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)) op het hoger beroep van:

Truck Care Amsterdam C.V. (hierna: TCA), gevestigd in Badhoevedorp, gemeente Haarlemmermeer, en [appellant], wonend in Amsterdam,
appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 3 maart 2026 in zaak nr. 24/5287 in het geding tussen:

TCA en [appellant]

en

het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam.

Procesverloop

Bij verkeersbesluit van 27 maart 2024 heeft het college een parkeerverbodzone ingesteld op de Lies Bakhuyzenlaan in Amsterdam.

Bij besluit van 6 augustus 2024 heeft het college het door TCA en [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 3 maart 2026 heeft de rechtbank het door TCA en [appellant] daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.

Tegen deze uitspraak hebben TCA en [appellant] hoger beroep ingesteld.

TCA en [appellant] hebben een nader stuk ingediend.

Overwegingen

1.       TCA en [appellant] hebben bezwaar gemaakt tegen het verkeersbesluit, omdat het college stelselmatig parkeergelegenheden in het stadsdeel Nieuw-West verwijdert zonder vervangende parkeermogelijkheden te creëren. Daardoor neemt de parkeerdruk elders in het stadsdeel toe. TCA en [appellant] stellen daarvan hinder te ondervinden bij hun bedrijfsvoering.

2.       Het college heeft het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat TCA en [appellant] geen belanghebbenden zijn bij het verkeersbesluit. Zij wonen niet/zijn niet gevestigd in de directe nabijheid van het verkeersbesluit en hebben geen bijzonder individueel belang dat zich in voldoende mate onderscheidt van dat van andere bewoners en weggebruikers.

3.       De rechtbank heeft het beroep onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:542) niet-ontvankelijk verklaard wegens misbruik van recht. In die uitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat TCA en [appellant] procederen met als kennelijk doel financieel gewin. De procedures zijn inhoudelijk niet of nauwelijks van betekenis voor hen, omdat TCA al zeer lange tijd geen economische activiteiten ontplooit en op hervatting daarvan geen concreet zicht bestaat. Ook in deze procedure hebben TCA en [appellant] niet onderbouwd dat de door hen genoemde bedrijfsactiviteiten daadwerkelijk worden ontplooid. Zij hebben het vermoeden van misbruik van recht daarom niet weerlegd, aldus de rechtbank.

4.       TCA en [appellant] betogen dat de rechtbank de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2025 verkeerd heeft toegepast. In die uitspraak heeft de Afdeling overwogen dat het aan hen is om het vermoeden van misbruik van recht in individuele zaken te weerleggen. De rechtbank heeft de concrete stellingen van TCA en [appellant] over de bedrijfsactiviteiten ten onrechte niet beoordeeld en hen ten onrechte niet in de gelegenheid gesteld stukken in te dienen. Ook heeft de rechtbank ten onrechte niet het verkeersbesluit en het besluit van 6 augustus 2024 beoordeeld, aldus TCA en [appellant].

4.1.    De Afdeling oordeelt als volgt. In deze zaak moeten twee stappen worden onderscheiden. TCA en [appellant] zullen eerst het vermoeden moeten weerleggen dat zij misbruik van recht maken. Daarvoor moeten zij stukken aanleveren waaruit blijkt dat zij, of in ieder geval TCA, bedrijfsactiviteiten ontplooien. Alleen als het vermoeden van misbruik van recht is weerlegd, kan worden toegekomen aan de inhoudelijke vraag of het college hen ten onrechte niet als belanghebbenden bij het verkeersbesluit heeft aangemerkt.

4.2.    TCA en [appellant] hadden uit de uitspraak van 12 februari 2025 kunnen en moeten begrijpen dat zij uit eigen beweging hun stellingen over de bedrijfsactiviteiten met stukken moesten onderbouwen. De Afdeling volgt hen dus niet in hun standpunt dat de rechtbank daar actief onderzoek naar had moeten doen dan wel hen in de gelegenheid had moeten stellen om stukken in te dienen.

Ook in hoger beroep hebben TCA en [appellant] geen stukken ingediend om de stellingen die zij bij de rechtbank over de bedrijfsactiviteiten hebben aangevoerd alsnog te onderbouwen, terwijl de Afdeling hen daartoe uitdrukkelijk in de gelegenheid heeft gesteld. TCA en [appellant] hebben slechts verzocht om de zaak naar de rechtbank terug te wijzen, zodat de rechtbank zelf haar onderzoeksplicht kan toepassen.

Deze handelwijze plaatst niet alleen vraagtekens bij het bestaan van de gevraagde stukken, maar bevestigt het oordeel van de rechtbank dat TCA en [appellant] misbruik van recht maken. Het voeren van procedures is voor hen kennelijk belangrijker dan een inhoudelijke beoordeling van het geschil.

Het betoog slaagt niet.

5.       Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

6.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. E.J. Daalder, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.G. de Vries-Biharie, griffier.

w.g. Daalder
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. De Vries-Biharie
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 2 november 2026

611

Tegen deze uitspraak kan verzet worden gedaan bij de Afdeling (artikel 8:55 van de Awb).

-         Verzet moet schriftelijk en binnen zes weken na verzending van deze uitspraak worden gedaan.

-         In het verzetschrift moeten de redenen worden vermeld waarom de indiener het niet eens is met wat er in deze uitspraak staat.

-         Als de indiener over het verzet door de Afdeling wil worden gehoord, moet dit in het verzetschrift worden gevraagd. De zitting gaat dan alleen over de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak waartegen uw verzet is gericht.