Uitspraak 202603024/1/A3 en 202603024/2/A3

202603024/1/A3 en 202603024/2/A3.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,

tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg van 9 september 2026 in zaak nr. 26/1889 in het geding tussen:

[appellant]

en

de korpschef van politie.

Procesverloop

Bij besluit van 20 juli 2026 heeft de korpschef een verzoek van [appellant] op grond van de Wet politiegegevens (Wpg) ingewilligd.

Bij uitspraak van 9 september 2026 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

Tevens heeft [appellant] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op een zitting behandeld op 15 oktober 2026, waar [appellant] en de korpschef, bijgestaan door mr. I.M. Haagmans, zijn verschenen.

Overwegingen

1.       In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.

Inleiding

2.       [appellant] heeft op 22 juni 2026 met gebruik van een webformulier bij de korpschef een verzoek ingediend op grond van artikel 25 van de Wpg. [appellant] heeft verzocht om inzage in zijn politiegegevens die verband houden met een stopgesprek dat is gehouden in het kader van een aangifte die hij heeft gedaan. [appellant] wenst het volledige gespreksverslag, mutaties, BVH-registraties, processen-verbaal, interne notities, beoordelingsdocumenten, e-mailcorrespondentie en overige stukken over het stopgesprek in te zien. Daarnaast heeft [appellant] verzocht om verstrekking van alle bekende zaakidentificaties, waaronder het proces-verbaalnummer, BVH-nummer, mutatienummer, registratienummer, zaaksnummer en overige administratieve kenmerken die gaan over het stopgesprek.

2.1.    De korpschef heeft in het besluit van 20 juli 2026 het Wpg-verzoek ingewilligd en heeft [appellant] uitgenodigd om zijn politiegegevens in te zien. In het besluit heeft de korpschef ook vermeld dat [appellant] alleen zijn eigen gegevens kan inzien, dat politiegegevens over derden worden geanonimiseerd en dat geen kopieën van documenten worden verstrekt.

2.2.    [appellant] heeft hiertegen beroep ingesteld en de rechtbank verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellant] op grond van artikel 25 van de Wpg recht heeft op inzage in zijn politiegegevens maar dat in dit artikel geen verplichting is neergelegd tot het verstrekken van afschriften van de stukken waarin de gegevens zijn opgenomen. [appellant] heeft tweemaal de gelegenheid gehad zijn gegevens in te zien. Daarvan heeft hij geen gebruik gemaakt. Daarmee heeft de korpschef naar het oordeel van de rechtbank het inzagerecht van [appellant] voldoende gewaarborgd.

Hoger beroep en verzoek

3.       [appellant] betoogt dat de rechtbank zijn inzageverzoek te beperkt heeft opgevat en niet alle mogelijke grondslagen voor verstrekking heeft beoordeeld. Volgens [appellant] voorziet artikel 18 van de Wpg in samenhang met artikel 4:2, eerste lid, onder n, van het Besluit politiegegevens in de mogelijkheid om politiegegevens te verstrekken aan benadeelden van strafbare feiten. Volgens [appellant] valt hij hieronder omdat hij aangifte heeft gedaan en een buitengerechtelijke aansprakelijkstelling aan het voorbereiden is. Daarvoor heeft hij een kopie van het proces-verbaal van het stopgesprek nodig. De rechtbank heeft ten onrechte niet beoordeeld of hij op grond van deze bepaling recht heeft op verstrekking van de documenten waarin zijn gegevens zijn verwerkt, aldus [appellant].

3.1.    [appellant] heeft de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Hij is een buitengerechtelijke aansprakelijkstelling aan het voorbereiden waarvoor zijn advocaat de gegevens in het proces-verbaal van het stopgesprek moet kunnen beoordelen. Zijn advocaat is van plan het concept van de dagvaarding binnen korte termijn aan hem toe te sturen. Volgens [appellant] is het van belang dat voor de afronding daarvan de stukken voor zijn advocaat beschikbaar zijn.

Beoordeling

4.       Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat het verstrekkingenregime van de Wpg uitsluitend betrekking heeft op politiegegevens als bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wpg en niet op documenten waarin ze zijn vervat. Op grond van de Wpg kunnen dus geen afschriften worden verkregen van de documenten waarin de verwerkte politiegegevens zijn opgenomen. Zie daarvoor bijvoorbeeld de uitspraak van 23 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:568.

4.1.    [appellant] heeft in zijn verzoek van 22 juni 2026 aangegeven welke gegevens hij wil inzien en aangegeven van wat voor gegevens hij verstrekking wenst. Op dat laatste punt noemt [appellant] vooral administratieve kenmerken. Uit het verzoek zelf kan de Afdeling niet opmaken dat het [appellant] eigenlijk te doen was om verstrekking van een kopie van het proces-verbaal van het stopgesprek. Gelet op de hiervoor genoemde vaste rechtspraak van de Afdeling kan [appellant] op grond van artikel 25 van de Wpg, wat de grondslag is geweest voor zijn verzoek, ook geen aanspraak maken op een afschrift van dit document. De rechtbank is terecht tot hetzelfde oordeel gekomen.

4.2.    Het betoog slaagt niet.

5.       Ten overvloede overweegt de Afdeling dat de korpschef op de zitting bij de Afdeling heeft gezegd dat het niet mogelijk is om via het webformulier een verzoek te doen om verstrekking van documenten waarin politiegegevens zijn verwerkt. Het zou voor [appellant] wel mogelijk zijn om een dergelijk verzoek aan de privacydesk te sturen. Op die manier zou [appellant] een verzoek kunnen doen aan de korpschef om toepassing van artikel 18 van de Wpg in samenhang met artikel 4:2, eerste lid, onder n, van het Besluit politiegegevens. De korpschef gaf daarbij, om [appellant] niet blij te maken met een dode mus, aan dat dit niet betekent dat het verzoek van [appellant] ook daadwerkelijk wordt ingewilligd.

5.1.    De Afdeling benadrukt ten slotte dat zowel [appellant] als de korpschef een rechtsgang hadden kunnen voorkomen. De korpschef had meer duidelijkheid kunnen geven over wat uit een verzoek om verstrekking van documenten op grond van de Wpg maximaal zou kunnen voortkomen. Dat had de korpschef kunnen doen toen het in de loop van de procedure duidelijk werd dat het [appellant] niet enkel te doen was om inzage in zijn politiegegevens. [appellant] had daarnaast een explicieter verzoek om verstrekking kunnen indienen, waarbij hij duidelijker had kunnen aangeven over welke documenten zijn verzoek ging. [appellant] heeft dat in zijn oorspronkelijke inzageverzoek niet gedaan.

Conclusie

6.       Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

7.       Gelet hierop bestaat aanleiding het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen.

8.       De korpschef hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;

II.       wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. D.A. Verburg, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J. Zonneveld, griffier.

w.g. Verburg
voorzieningenrechter

w.g. Zonneveld
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

1104