Uitspraak BRS.26.004804

BRS.26.004804
ECLI:NL:RVS:2026:5583
Datum uitspraak: 18 september 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[de betrokkene],

appellant,

tegen de mondelinge uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 1 september 2026 in zaak nr. NL26.49724 in het geding tussen:

[de betrokkene]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 26 augustus 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Bij mondelinge uitspraak van 1 september 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. E. El Assrouti, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        De Afdeling stelt ambtshalve het volgende vast.

1.1.        De minister heeft bij besluit van 5 augustus 2026 de asielaanvraag van appellant in de versnelde procedure niet-ontvankelijk verklaard. De voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ‘s- Hertogenbosch, heeft bij uitspraak van 26 augustus 2026 het verzoek om een voorlopige voorziening toegewezen, het besluit van 5 augustus 2026 geschorst en bepaald dat appellant niet mag worden uitgezet totdat op het beroep is beslist. De minister heeft diezelfde dag de grondslag van de maatregel van vreemdelingenbewaring omgezet naar artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000.

1.2.        In de uitspraak van 16 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5455, onder 3.3, heeft de Afdeling geoordeeld dat artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000, gelezen in het licht van artikel 10, vierde lid, aanhef en onder b, van de herschikte Opvangrichtlijn, geen grondslag biedt om een vreemdeling gedurende de beroepsfase in de asielprocedure in bewaring te stellen met het oog op het verkrijgen van gegevens die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van een aanvraag om een verblijfsvergunning asiel.

1.3.        Omdat de minister bij besluit van 5 augustus 2026 al op de asielaanvraag had beslist, heeft hij de bewaringsmaatregel na de toewijzing van de voorlopige voorziening op 26 augustus 2026 ten onrechte omgezet in een maatregel op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000. Gelet op de onder 1.2 genoemde uitspraak was de bewaringsmaatregel vanaf aanvang onrechtmatig. Het is daarom niet nodig wat appellant in zijn grief heeft aangevoerd te bespreken.

2.        Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Het beroep is gegrond. De maatregel van vreemdelingenbewaring wordt opgeheven met ingang van vandaag. Ook heeft appellant recht op schadevergoeding (artikel 106, eerste lid, van de Vw 2000). De Afdeling kent deze vergoeding daarom aan appellant toe. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de mondelinge uitspraak van rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam van 1 september 2026 in zaak nr. NL26.49724;

III.        verklaart het beroep gegrond;

IV.        bepaalt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring met ingang van vandaag wordt opgeheven;

V.        kent aan appellant een vergoeding toe van € 2.880,00, over de periode van 26 augustus 2026 tot en met 18 september 2026, ten laste van de Staat der Nederlanden, te betalen door de griffier van de Raad van State;

VI.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.802,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier.

w.g. Soffers
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Weber
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 september 2026

846-1219