Uitspraak 202406624/4/R2

202406624/4/R2.
Datum uitspraak: 20 juli 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen:

[appellant A] en [appellant B] (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant]), wonend in Heeswijk-Dinther, gemeente Bernheze,

verzoeker,

en

de raad van de gemeente Bernheze,

verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 26 september 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "Woonlocatie Nobisweg/Hommelsedijk, Heeswijk-Dinther" vastgesteld.

Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld.

Bij besluit van 20 november 2025 heeft de raad dit bestemmingsplan opnieuw en gewijzigd vastgesteld (hierna: het herstelbesluit).

[appellant] heeft de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De raad heeft een verweerschrift ingediend.

Daartoe in de gelegenheid gesteld heeft Ruimte voor Ruimte C.V. een reactie ingediend.

[appellant] en Ruimte voor Ruimte C.V. hebben nadere stukken ingediend.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 14 juli 2026, waar [appellant A] en [appellant B], bijgestaan door mr. K.M.J. Wartena, advocaat te Veghel, en de raad, vertegenwoordigd door D.M.J. de Beer en mr. L. van Herpen zijn verschenen. Voorts zijn ter zitting Ruimte voor Ruimte C.V en B.V.H. Projectontwikkeling B.V., vertegenwoordigd door [gemachtigde], bijgestaan door ing. R.J.A. Alferink en mr. E. Beele, advocaat te Tilburg, als partij gehoord.

Overwegingen

Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet

1.       Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Omdat het ontwerp bestemmingsplan op 13 december 2023 ter inzage is gelegd blijft voor de beoordeling van het beroep en het verzoek voorlopige voorziening het recht zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing.

Het oordeel in deze uitspraak is niet bindend

2.       Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in de bodemprocedure.

Inleiding

2.1.    Het bestemmingsplan voorziet in de bouw van maximaal 208 woningen  in het gebied tussen de straten De Dieppoel, Koffiestraat, Hommelsedijk, Heuvelstraat, Nobisweg en de Zandstraat in Heeswijk-Dinther.

[appellant] exploiteert aan de Hommelsedijk een recreatief een agrarisch bedrijf  waar gasten in gezins- of groepsverband  kunnen verblijven. De gasten kunnen in een groepsaccommodatie of in een appartement overnachten. De gronden waarop dit bedrijf is gevestigd grenzen aan de gronden van het plangebied. In de nabijheid van het bedrijf wordt in het bestemmingsplan een gebouw met maximaal 28 appartementen en een bijgebouw met  gemeenschappelijke bergingen mogelijk gemaakt.

[appellant] vreest dat de normale voortzetting van zijn bedrijf in gevaar komt door klachten over geur en geluidoverlast van de toekomstige bewoners van het appartementengebouw. Tevens kan voor die toekomstige bewoners geen goed woon- en leefklimaat worden gegarandeerd door de aanwezigheid van het bedrijf.

Het beroep van rechtswege

3.       Artikel 6:19, eerste lid, van de Awb luidt: "Het bezwaar of beroep heeft van rechtswege mede betrekking op een besluit tot intrekking, wijziging of vervanging van het bestreden besluit, tenzij partijen daarbij onvoldoende belang hebben."

Het herstelbesluit is ingevolge artikel 6:19, eerste lid, van de Awb onderdeel van dit geding. Het beroep van [appellant] is van rechtswege gericht tegen het herstelbesluit.

De gevraagde voorziening

4.       Het verzoek strekt tot het schorsen van het bestemmingsplan, althans in ieder geval het plandeel waarop het appartementengebouw is voorzien. De voorzieningenrechter zal hieronder aan de hand van een voorlopige beoordeling van de hoger beroepsgronden bezien of hij aanleiding ziet om dit verzoek in te willigen.

Voorlopige beoordeling van de hoger beroepsgronden

5.       [appellant] is het niet eens met het herstelbesluit en verwijst bij zijn verzoek om voorlopige voorziening naar de door hem ingediende beroepsgronden en zijn reactie op het herstelbesluit. Daarin betoogt hij dat niet zonder meer geconcludeerd kan worden dat ter plaatse van de mogelijk gemaakte woningbouw een goed woon- en leefklimaat is gegarandeerd. Volgens [appellant] worden in de geluidsonderzoeken die aan het bestemmingsplan ten grondslag zijn gelegd geen realistische maximale bedrijfssituatie geschetst voor zijn bedrijf. Er is volgens hem sprake van een onderschatting van de werkelijke geluiduitstraling. Volgens [appellant]  leidt het in het bestemmingsplan voorziene 4 meter hoge en 83 meter lange geluidsscherm tussen het plangebied en zijn gronden niet tot een situatie waarbij alsnog wordt voldaan aan de grenswaarden van het langtijdgemiddelde geluidsniveau en het maximaal geluidsniveau.

Volgens [appellant] wordt zowel de grenswaarde uit de publicatie "Bedrijven en milieuzonering" als de grenswaarde van het Activiteitenbesluit meermaals bij die realistische maximale bedrijfssituatie overschreden. [appellant] beroept zich in dit verband opr de conclusie van een in zijn opdracht door G&O Consult uitgevoerd geluidsonderzoek waarvan de resultaten zijn neergelegd in het rapport "Akoestisch onderzoek [Hommelsedijk] te Heeswijk-Dinther" van 17 januari 2025.

5.1.    De raad heeft zich bij het nemen van het herstelbesluit gebaseerd op het door adviesbureau Kragten uitgevoerd akoestisch onderzoek dat is neergelegd in het rapport "Woningbouwlocatie Heeswijk-Dinther" van 1 augustus 2024. Naar aanleiding van het door [appellant] overgelegde rapport van G&O Consult heeft Kragten een aanvullend geluidonderzoek uitgevoerd dat is neergelegd in de "Notitie geluid - Addendum" van 4 juli 2025. Daarin is uitgegaan van dezelfde maximale bedrijfssituatie als waarvan is uitgegaan in het rapport van G&O Consult. In dit aanvullend onderzoek wordt geconcludeerd dat - mits er het in het bestemmingsplan mogelijk gemaakte geluidsscherm wordt opgericht van 4 m hoog en 83 m lang - op dagen dat geen gebruik wordt gemaakt van de grasmaaier, zonder meer kan worden voldaan aan de richtwaarden voor geluid in de stappen 2 en 3 uit bijlage B5.3 van de brochure "Bedrijven en Milieuzonering", editie 2009 van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.

Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is deze conclusie gebaseerd op een representatieve bedrijfssituatie. Daarbij betrekt de voorzieningenrechter dat het maaien van gras kortdurend van aard en seizoensgebonden is en dat de maximale bedrijfssituatie waarvan in de berekeningen wordt uitgegaan, waarbij 64 personen tegelijkertijd allemaal buiten recreëren, zodanig worst case  is dat niet aannemelijk is dat deze situatie zal voorkomen. Een overschrijding van de grenswaarden van het Activiteitenbesluit op grond van deze samenloop van omstandigheden, acht de voorzieningenrechter om dezelfde reden niet aannemelijk.

Gelet hierop heeft de raad naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter aannemelijk gemaakt dat qua geluid ter plaatse van het voorziene appartementengebouw een goed woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd.

6.       [appellant] betoogt voorts dat de raad onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar de geuroverlast die wordt veroorzaakt door zijn paarden.

Volgens [appellant] wordt er in het bestemmingsplan ten onrechte vanuit gegaan dat aan de minimale afstand van 50 m tussen de geurgevoelige objecten binnen het bestemmingsplan en het bouwvlak waarbinnen de dierverblijven staan, wordt voldaan. Volgens [appellant] is echter binnen deze afstand woongebied bestemd. Volgens [appellant] ligt dit woongebied binnen iets meer dan 10 m van de geurgevoelige objecten, namelijk de locatie waar de paarden staan. De raad heeft volgens [appellant] verzuimd nader onderzoek te doen naar de geuroverlast die kan optreden op het terrein achter het voorziene appartementengebouw met de daar voorziene bergingen.

6.1.    De voorzieningenrechter stelt onder verwijzing naar §5.1.2. van de plantoelichting en een door adviesbureau Kragten opgestelde memo van 10 maart 2026 vast dat de kortste afstand tussen het bouwvlak van de paardenverblijven en het bouwvlak van het appartementengebouw minimaal 51,40 m bedraagt. Aldus wordt naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter voldaan aan de minimale afstand van 50 m die volgens de gemeentelijke geurverordening moet worden aangehouden.

Verder overweegt de voorzieningenrechter dat voor zover er gebruik zal worden gemaakt van het terrein dat ligt tussen het appartementengebouw en de perceelsgrens van het bedrijf dit terrein grenst aan een agrarische omgeving waar een agrarische geur niet ongewoon is. De aanwezigheid van deze geur leidt daarom op voorhand niet tot de conclusie dat er geen sprake is van een goed woon- en leefklimaat. Overigens blijkt uit wat de raad op zitting naar voren heeft gebracht dat dat terrein in de praktijk niet zal worden ingericht en gebruikt als tuin of erf, maar als toegangsweg, parkeerterrein en bergingen.

Het betoog slaagt niet.

7.       Gelet op het vorenstaande bestaat aanleiding het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen.

8.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. E.A. Minderhoud, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J.A.W. van Leeuwen, griffier.

w.g. Minderhoud
voorzieningenrechter

w.g. Van Leeuwen
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 20 juli 2026

543