Uitspraak 202307019/1/R1

202307019/1/R1.
Datum uitspraak: 17 juni 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in Putten,
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 5 oktober 2023 in zaak nr. 22/2017 in het geding tussen:

[appellant]

en

het college van burgemeester en wethouders van Putten

Procesverloop

Bij besluit van 6 juli 2021 heeft het college aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het gebruik van de garagebox aan de [locatie] in Putten als hobby- en klusruimte voor een periode van vijf jaar.

Bij besluit van 8 maart 2022 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en de tijdelijke omgevingsvergunning van 6 juli 2021 onder aanvulling van voorschriften in stand gelaten.

Bij uitspraak van 5 oktober 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 8 maart 2022 vernietigd, voor zover dat gaat over voorschrift 1, en zelf voorziend bepaald dat het voorschrift ‘Deze omgevingsvergunning heeft een instandhoudingstermijn tot 6 juli 2026’, in de plaats komt van het vernietigde gedeelte van het besluit.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

[vergunninghouder] heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft een nader stuk ingediend.

Geen van de partijen heeft binnen de gestelde termijn verklaard gebruik te willen maken van het recht op zitting te worden gehoord, waarna de Afdeling het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, gelezen in verbinding met artikel 8:108, eerste lid, van de Awb heeft gesloten.

Overwegingen

1.       Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Voor de beoordeling van het hoger beroep blijft het recht zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing.

2.       [vergunninghouder] wil zijn garagebox tijdelijk gebruiken als hobby- en klusruimte voor zijn zoon. Dit gebruik past niet in het bestemmingsplan, omdat in de garage alleen is toegestaan motorvoertuigen en andere vervoermiddelen te stallen. Daarom heeft [vergunninghouder] een omgevingsvergunning aangevraagd om tijdelijk af te wijken van dit bestemmingsplan. Het college heeft deze vergunning verleend voor een duur van vijf jaar, omdat het de tijdelijke afwijking aanvaardbaar acht. [appellant] is het daar niet mee eens. Hij vindt dat klussen in de garagebox te veel geluidsoverlast veroorzaakt en ook zorgt voor parkeerproblemen.

3.       De rechtbank heeft in haar uitspraak gemotiveerd geoordeeld dat het college zich op het standpunt heeft mogen stellen dat het gebruik van de garagebox als hobby- en klusruimte niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Ook heeft de rechtbank geoordeeld dat dit het woon- en leefklimaat van [appellant] niet onaanvaardbaar aantast. Wat [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd, leidt niet tot een ander oordeel. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 4.1, 5.1, 6.1, 8.1, 9.2, 10.2, 11.1 en 12.1 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd.

3.1.    De Afdeling voegt daar aan toe dat aan het belang van [vergunninghouder] niet minder waarde wordt gehecht, omdat hij alleen eigenaar is van de garagebox en niet in de straat woont. Het college weegt het belang van [vergunninghouder] om de garage in zijn eigendom te gebruiken op de wijze waarop is aangevraagd, af tegen de negatieve gevolgen die het gebruik heeft op de omgeving. Dat heeft het college op juiste wijze gedaan. Dat de gemeenteraad ooit ervoor heeft gekozen om aan de garageboxen niet de bestemming ‘wonen’ te geven, is niet relevent, omdat de aanvraag juist is om tijdelijk af te wijken van het bestemmingsplan en het college de bevoegdheid heeft om daarover een besluit te nemen.

3.2.    Net als de rechtbank wijst de Afdeling erop dat het college alleen rekening hoeft te houden met wat is aangevraagd en de ruimtelijke gevolgen die uit de aangevraagde activiteit voortvloeien. De vrees die [appellant] heeft dat ook in de buitenruimte zal worden geklust of dat de verkeers- en parkeersituatie zal verslechteren, zijn niet te herleiden tot wat is aangevraagd. [vergunninghouder] heeft namelijk niet gevraagd om in de buitenruimte te mogen klussen en ook de verleende omgevingsvergunning gaat daar niet over. Daarnaast zijn onaanvaardbare gevolgen voor de verkeers- en parkeersituatie redelijkerwijs niet te verwachten, zodat het college daarin redelijkerwijs geen aanleiding heeft hoeven zien om de verlening van de gevraagde omgevingsvergunning te weigeren.

3.3.    Ten slotte merkt de Afdeling op dat het voorschrift dat het college heeft opgenomen in de aangepaste omgevingsvergunning van 8 maart 2022 dat in de garage maximaal drie personen zijn toegestaan, geen verruiming maar een beperking van de oorspronkelijke vergunning van 6 juli 2021 is. In de oorspronkelijke vergunning was namelijk geen maximaal aantal personen verbonden aan de vergunning, zodat het was toegestaan om met meer dan drie personen in de garagebox te klussen.

4.       Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

5.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. E.A. Minderhoud, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.M. Ahmady-Pikart, griffier.

w.g. Minderhoud
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Ahmady-Pikart
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 17 juni 2026

638