Uitspraak BRS.25.001552 en BRS.25.001554

BRS.25.001552 en BRS.25.001554
ECLI:NL:RVS:2025:5213
Datum uitspraak: 31 oktober 2025

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 18 september 2025 in zaak nr. NL25.38490 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 21 juli 2025 heeft de minister appellant opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten.

Bij uitspraak van 18 september 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. M.K. Bulthuis, advocaat in Groningen, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Overwegingen

1.        Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht geoordeeld dat de bevriezingsmaatregel van de minister voor derdelanders uit Oekraïne (Kamerbrief van 25 april 2024, met kenmerk 5431272) er niet toe heeft geleid dat de minister voor appellant geen terugkeerbesluit kon nemen. De Afdeling vindt geen steun in punt 5.4 van het Terugkeerhandboek (Aanbeveling (EU) 2017/2338) voor het betoog van appellant dat hij door de bevriezingsmaatregel beschikt over een ‘verblijfsvergunning of andere vorm van toestemming tot verblijf’, als vermeld in artikel 6, vierde lid, van de Terugkeerrichtlijn.

1.1.        Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2.        Het hoger beroep is ongegrond. De voorzieningenrechter van de Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;

II.        wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. V.V. Essenburg, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier.

w.g. Essenburg
voorzieningenrechter

w.g. Weber
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 31 oktober 2025

846-1073