Uitspraak 200302747/2

200302747/2.
Datum uitspraak: 28 mei 2003

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op verzoeken om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) hangende de hoger beroepen van:

1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Avila Vastgoed B.V., gevestigd te Amsterdam,
2. de raad van het stadsdeel Amsterdam-Noord,
verzoekers,

tegen de uitspraak van de rechtbank te Amsterdam van 17 april 2003 in het geding tussen:

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Westerlengte Beheer B.V., gevestigd te Amsterdam,

en

de raad van het stadsdeel Amsterdam-Noord.

1. Procesverloop

Bij besluit van 11 april 2001 heeft verzoeker sub 2 het voormalige parkeerterrein gelegen aan de Mokerstraat/Aambeeldstraat te Amsterdam, zoals aangegeven op de bijlage bij het besluit, onttrokken aan het openbaar verkeer.

Bij besluit van 10 oktober 2001 heeft verzoeker sub 2 het daartegen door de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Westerlengte Beheer B.V. (hierna: Westerlengte Beheer) gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 17 april 2003, verzonden op 25 april 2003, heeft de rechtbank te Amsterdam (hierna: de rechtbank) het daartegen door Westerlengte Beheer ingestelde beroep gegrond verklaard, de bestreden beslissing op bezwaar vernietigd en bepaald dat verzoeker sub 2 met inachtneming van het in de uitspraak bepaalde opnieuw beslist op het bezwaar. Voorts heeft de rechtbank met toepassing van artikel 8:72, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) bepaald, dat verzoeker sub 2 de litigieuze uitrit met een breedte van vijf meter gemeten en gelegen langs de erfafscheiding van Westerlengte Beheer tussen de twee uitgangen vanaf het bedrijfsterrein van Westerlengte Beheer naar de Mokerstraat, intact laat tot zes weken na bekendmaking van de nieuwe beslissing op bezwaar.

Tegen deze uitspraak hebben verzoekster sub 1 bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 1 mei 2003, en verzoeker sub 2 bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 13 mei 2003, hoger beroep ingesteld.
Bij brieven, bij de Raad van State ingekomen op 1 mei 2003 en 13 mei 2003, hebben verzoekster sub 1 respectievelijk verzoeker sub 2 de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De Voorzitter heeft de verzoeken ter zitting behandeld op 15 mei 2003, waar verzoekster sub 1, vertegenwoordigd door mr. C.H. Blanksma, advocaat te Amsterdam, verzoeker sub 2, vertegenwoordigd door mr. J.H. van Gemund, advocaat te Amsterdam, alsmede mr. drs. A. Wagenmakers, ambtenaar van het stadsdeel, en Westerlengte Beheer, vertegenwoordigd door mr. B. Meijer, advocaat te Uithoorn, zijn verschenen.

2. Overwegingen

2.1. Het oordeel van de Voorzitter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in de bodemprocedure.

2.2. Verzoeker sub 2 heeft het aan de Mokerstraat/Aambeeldstraat te Amsterdam gelegen voormalige parkeerterrein (hierna: het perceel) aan de openbaarheid onttrokken, teneinde dit in erfpacht te kunnen uitgeven aan verzoekster sub 1, die beschikt over een - inmiddels onherroepelijke - bouwvergunning voor de vestiging van een bedrijfsverzamelgebouw op het perceel. Amsterdam Stedelijk Vastgoed B.V., thans Westerlengte Beheer, die het aangrenzende terrein in erfpacht heeft, heeft de beslissing op bezwaar waarbij genoemd besluit is gehandhaafd bij de rechtbank bestreden op de grond dat zij ten gevolge van dit besluit niet langer gebruik zal kunnen maken van een op het perceel uitkomende toegang tot haar terrein. Zij heeft bij de civiele rechter een geding aanhangig gemaakt, waarin zij primair heeft gevorderd de gemeente te verbieden medewerking te verlenen aan het oprichten van enig bouwwerk op het perceel aan de oostzijde van het door haar gepachte terrein dat het gebruik van de uitgang aan deze zijde belemmert en de gemeente te veroordelen om op het perceel aan de oostzijde van het door haar gepachte terrein een weg in stand te houden waarover het voor haar mogelijk blijft om te komen en te gaan naar de Mokerstraat. Subsidiair heeft zij gevorderd de gemeente te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij zal lijden als gevolg van het na het oprichten van de bebouwing niet meer als zodanig kunnen gebruiken van de uitgang aan de oostzijde van het aan haar in erfpacht uitgegeven terrein.

2.3. Verzoekers bestrijden het oordeel van de rechtbank dat het in beroep bestreden besluit is genomen in strijd met de artikelen 3:2 en 3:4 van de Awb, nu verzoeker sub 2, door niet het eindvonnis in de civiele procedure af te wachten, geen juiste en zorgvuldige belangenafweging terzake van de wegonttrekking heeft kunnen verrichten.

2.4. Dit betoog van verzoekers dient finaal te worden beoordeeld door de Afdeling bij de behandeling van het geschil in de bodemprocedure. Voorshands deelt de Voorzitter het standpunt van verzoekers dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het besluit tot onttrekking van het voormalige parkeerterrein aan de openbaarheid afhankelijk had moeten worden gesteld van de uitkomst van de civiele procedure en daarbij ook ten onrechte heeft overwogen dat verzoeker sub 2 niet eerder een (nieuwe) beslissing op het bezwaarschrift kon (kan) nemen zolang hij niet beschikt over het eindvonnis in het civiele geding.

Voorshands is niet gebleken dat het belang van Westerlengte Beheer bij het gebruik van de uitrit en daarmee bij handhaving van het openbare karakter van het voormalige parkeerterrein zo groot is, dat verzoeker sub 2 in redelijkheid niet tot onttrekking van het perceel aan de openbaarheid heeft kunnen komen. In dit verband is van belang dat het terrein van Westerlengte Beheer vanaf de Mokerstraat goed bereikbaar blijft via een als zodanig ingerichte en gebruikte toegangsweg.

Ook is niet zonder betekenis dat voor het behoud van de door Westerlengte Beheer gewenste tweede toegangsmogelijkheid het al of niet onttrokken zijn van de in geschil zijnde strook grond aan de openbaarheid niet beslissend is. Die mogelijkheid kan in beginsel ook via het civiele recht worden geregeld.

Tenslotte betrekt de Voorzitter in zijn afweging dat Westerlengte Beheer het beroep tegen de bouwvergunning voor het bouwplan van verzoekster sub 1 op het omstreden stuk grond dat de feitelijke belemmering voor de tweede toegangsmogelijkheid vormt, heeft ingetrokken.

2.5. Bij afweging van de betrokken belangen, waaronder in het bijzonder het belang van verzoekers bij een tijdige realisatie van het bouwplan tegenover dat van Westerlengte Beheer bij het gebruik van de uitgang naar het perceel, acht de Voorzitter de eerstgenoemde belangen voldoende spoedeisend en zwaarwegend om, in afwachting van de behandeling door de Afdeling, de hierna te melden voorlopige voorziening te treffen.

2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. schorst bij wijze van voorlopige voorziening de aangevallen uitspraak, voorzover daarbij is bepaald dat verzoeker sub 2 opnieuw beslist op het bezwaar met inachtneming van het in de uitspraak overwogene, en voor zover in die uitspraak met toepassing van artikel 8:72, vijfde lid, van de Awb is bepaald, dat verzoeker sub 2 de in geding zijnde uitrit met een breedte van vijf meter gemeten en gelegen langs de erfafscheiding van Westerlengte Beheer tussen de twee uitgangen vanaf het bedrijfsterrein van Westerlengte Beheer naar de Mokerstraat, intact laat tot zes weken na bekendmaking van de nieuwe beslissing op bezwaar;

II. gelast dat de secretaris van de Raad van State aan verzoekster sub 1 onderscheidenlijk verzoeker sub 2 het door hen voor de behandeling van de verzoeken betaalde griffierecht (elk € 348,00) vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. M.Z.C. Koutstaal, ambtenaar van Staat.

w.g. Slump w.g. Koutstaal
Voorzitter ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 28 mei 2003

383.