Uitspraken

Bij besluit van 27 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gooise Meren de twee-onder-een-kapwoningen aan de [locatie 1]-[locatie 2] in Muiderberg aangewezen als gemeentelijk monument. In de gemeente Muiderberg mochten erfgoedverenigingen en inwoners vanaf de Open Monumentendag in 2020 voorstellen doen voor objecten en panden die in aanmerking kwamen voor de status van gemeentelijk monument. Vervolgens heeft een selectiecomité met vertegenwoordigers van beide groepen, de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en Erfgoed en ambtelijk deskundigen een top tien van ensembles gemaakt uit de zestig aangedragen objecten en panden. Ook het pand behoort tot de geselecteerde ensembles. Hierover zijn de eigenaren met het oog op een voorgenomen huisbezoek medio 2021 geïnformeerd. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college mocht besluiten om het pand als gemeentelijk monument aan te wijzen.

Bij besluit van 3 oktober 2022 heeft het college van gedeputeerde staten van Groningen de aanvraag van [appellant] voor een subsidie op grond van de Subsidieregeling regulier onderhoud karakteristieke panden en gemeentelijke monumenten provincie Groningen 2022 afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie] te Onnen. Onnen behoorde tot aan de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2019 tot de gemeente Haren. Nu behoort Onnen tot de gemeente Groningen. Op 30 augustus 2022 heeft [appellant] een subsidie van € 10.000,- op grond van de Subsidieregeling regulier onderhoud karakteristieke panden en gemeentelijke monumenten provincie Groningen aangevraagd. [appellant] wil de subsidie voor uitgevoerd onderhoud aan het exterieur van de woning in de stijl van het monument. Het college heeft bij besluit van 3 oktober 2022 de subsidie geweigerd. Daaraan heeft het college ten grondslag gelegd dat het karakteristieke pand waarvoor [appellant] subsidie heeft aangevraagd niet gelegen is in een aardbevingsgemeente. Onder verwijzing naar het advies van de commissie rechtsbescherming van 16 januari 2023 heeft het college bij besluit van 7 februari 2023 het bezwaar ongegrond verklaard.

In een beslisdocument van de openbare besluitenlijst van 27 november 2023 van het college van burgemeester en wethouders van Peel en Maas, is aangekondigd dat een subsidie verleend zal worden aan de stichting Vorkmeer. Gemeenten en provincies kunnen soms van het Rijk extra geld krijgen om beleid van de Rijksoverheid uit te voeren. Dit zijn specifieke uitkeringen. Specifieke uitkeringen aan gemeenten op grond van de Regeling specifieke uitkering sport en bewegen, gezondheidsbevordering, cultuurparticipatie en de sociale basis 2023-2026 en het Hoofdlijnen Sportakkoord II zijn hiervan een voorbeeld. Met dit geld kunnen gemeenten onder meer functionarissen aanstellen die zich beroepsmatig bezighouden met het bevorderen van sport, bewegen en cultuurparticipatie. Vorkmeer is sinds 2019 werkgever van de combinatiefunctionarissen in de gemeente Peel en Maas. Zij ontvangt hiervoor subsidie. Negen is een bedrijf dat voor andere gemeenten vergelijkbare activiteiten uitvoert. Zij wil dit ook doen voor de gemeente Peel en Maas. Negen heeft in het verleden al specifieke opdrachten voor de gemeente uitgevoerd.

Op 2 februari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Baarle-Nassau het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de plaatsing van vier stacaravans op Parc de Kievit in Baarle-Nassau niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] is eigenaar van de percelen [locatie 1], nummers [locatie 2] en [locatie 3], op Parc de Kievit. Hij heeft het college verzocht om handhavend op te treden tegen het plaatsen van vier stacaravans op Parc de Kievit, op de percelen [locatie 1], nummers [locatie 4], [locatie 5], [locatie 6] en [locatie 7]. Volgens [appellant] is de plaatsing van vier stacaravans op deze percelen in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Buitengebied 2008". De rechtbank heeft het college gevolgd dat [appellant] geen belanghebbende is bij zijn handhavingsverzoek. Daarom was er geen sprake van een aanvraag in de zin van artikel 1:3, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht en is de afwijzing van het handhavingsverzoek in de brief van 2 februari 2023 geen besluit, zodat het daartegen gemaakte bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard.

Bij besluit van 14 juli 2023 heeft de Dienst Toeslagen de huurtoeslag van [appellant] over 2022 definitief op € 0,00 vastgesteld en het betaalde voorschot van € 3.314,00 teruggevorderd. [appellant] heeft in 2022 € 3.310,00 aan voorschotten huurtoeslag ontvangen. Voor de definitieve berekening van de huurtoeslag is de Dienst Toeslagen uitgegaan van het in de Basisregistratie Inkomen voor 2022 opgenomen vermogen van [appellant]. Op grond daarvan heeft de Dienst Toeslagen vastgesteld dat [appellant] op 1 januari 2022 een eigen vermogen had van € 35.691,00. In 2022 was de vermogensgrens voor een alleenstaande € 31.747,00 om aanspraak te kunnen maken op huurtoeslag. Bij besluit van 14 juli 2023 heeft de Dienst Toeslagen daarom het gehele bedrag aan voorschotten, inclusief rente, teruggevorderd. In het besluit van 14 september 2023 en het verweer in beroep heeft de Dienst Toeslagen toegelicht waarom hij zich op het standpunt heeft gesteld dat er bij [appellant] geen sprake is van bijzondere omstandigheden om af te zien van de terugvordering of om die te matigen.

Bij beslissing van 31 mei 2024 heeft Education and Student Affairs, namens het college van bestuur van de Technische Universiteit Delft, het verzoek van [appellant] om restitutie van teveel betaald collegegeld gedeeltelijk afgewezen. [appellant] heeft zich op 7 oktober 2019 aangemeld voor een bacheloropleiding aan de Technische Universiteit Delft. Hij heeft de Turkse nationaliteit. De Immigratie- en Naturalisatiedienst heeft hem een verblijfsvergunning voor zijn studie - een "studentenvisum" - verleend. De inschrijving is in augustus 2020 afgerond, waarna [appellant] in het studiejaar 2020-2021 met zijn opleiding is begonnen. Op 11 juni 2020 is hij, kort voordat hij met zijn opleiding begon, getrouwd. Zijn vrouw heeft naast de Turkse ook de Bulgaarse nationaliteit en is dus EU-burger. Op 5 oktober 2023 is voor [appellant] daarom een verblijfsrecht geregistreerd als partner van een EU-ingezetene. [appellant] heeft verzocht om bij hem over zijn gehele studie het wettelijk collegegeldtarief in rekening te brengen en het verschil met het door hem over zijn gehele opleiding betaalde instellingstarief collegegeld te restitueren.

Bij beslissing van 18 september 2023 heeft het bestuur van het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam [appellant] niet ingedeeld voor verplichte vakken van de bacheloropleiding Tandheelkunde. [appellant] volgt de bacheloropleiding Tandheelkunde aan de VU sinds 2003. Hij heeft studievertraging opgelopen door persoonlijke omstandigheden. Daardoor zijn resultaten komen te vervallen. Op het moment van het beroep heeft [appellant] 101 geldige studiepunten. In zijn beslissing van 18 september 2023 heeft het ACTA-bestuur geconstateerd dat het [appellant] sinds 2003 telkens opnieuw heeft ingedeeld voor het verplichte bachelor-onderwijs. Volgens het ACTA-bestuur legt [appellant], vanwege zijn studieverloop sinds 2003, inmiddels echter een disproportioneel beslag op de organisatie en middelen van de opleiding. Daarom wordt hij vanaf 1 september 2023 niet langer ingedeeld voor verplicht bachelor-onderwijs.

Bij beslissing van 29 augustus 2024 heeft de examencommissie Rechtsgeleerdheid van de Hogeschool van Amsterdam het tentamen Vermogen en Recht van [appellante] beoordeeld. [appellante] volgde in studiejaar 2023-2024 de bacheloropleiding HBO-Rechten. Zij heeft op één vak na de propedeuse behaald. [appellante] heeft met een derde, extra, kans het tentamen Vermogen en Recht herkanst. Zij haalde hiervoor het cijfer 5,0. Hiertegen heeft zij administratief beroep ingesteld. Onderdeel van die procedure is een poging tot het bereiken van een minnelijke schikking. In dat kader heeft [appellante] op 24 oktober 2024 een gesprek met de examencommissie gehad. Uitkomst van dat gesprek was dat het tentamen in het kader van een toetsanalyse opnieuw werd beoordeeld. De uitkomst hiervan was dat ze een 5.3 kreeg. Deze uitkomst werd op 14 november 2024 met [appellante] in een tweede gesprek besproken en op schrift aan haar bevestigd. Op 15 november 2024 trok zij het administratief beroep in. Vervolgens stelde zij op 26 december 2024 opnieuw administratief beroep in.

Bij beslissing van 29 augustus 2024 heeft de decaan van de faculteit Mechanical Engineering [appellante] een bindend negatief studieadvies gegeven. [appellante] is in het studiejaar 2022-2023 begonnen aan de bacheloropleiding Werktuigbouwkunde. Na haar eerste studiejaar heeft zij uitstel van het bindend studieadvies gekregen. Dit uitstel betekende dat zij in het studiejaar 2023-2024 de volledige propedeuse moest afronden. Omdat zij hieraan niet heeft voldaan, ontving zij na afloop van het tweede studiejaar een BNSA op 29 augustus 2024. [appellante] stelde hiertegen op 12 november 2024 administratief beroep in. Dit is buiten de beroepstermijn van zes weken. [appellante] heeft hierop van het CBE de gelegenheid gekregen om uit te leggen waarom de termijnoverschrijding verschoonbaar moet worden geacht.