Uitspraken

Bij besluit van 5 januari 2022 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand een aanvraag om een toevoeging voor het verlenen van gesubsidieerde rechtsbijstand aan [appellant] afgewezen. Op 15 november 2021 heeft [appellant] een aanvraag ingediend voor een toevoeging voor het maken van bezwaar tegen zijn feitelijke uitzetting op 16 november 2021. De raad heeft met toepassing van artikel 12, tweede lid, onder a, van de Wrb, gelezen in samenhang met artikel 3, aanhef en onder b, van het Brt, de aanvraag afgewezen. De raad heeft de afwijzing in bezwaar gehandhaafd. De raad heeft toegelicht dat de uitzetting van [appellant] het gevolg is van een terugkeerbesluit waartegen hij geen rechtsmiddel heeft ingezet. In de werkinstructie V010 "Vreemdelingenwet" staat, onder verwijzing naar vaste rechtspraak van de Afdeling, dat bezwaar tegen de feitelijke uitzetting die het gevolg is van een onherroepelijk besluit alleen kans van slagen heeft, als de situatie ten tijde van de feitelijke uitzetting dusdanig verschilt van die ten tijde van het besluit dat eraan ten grondslag ligt, dat niet langer onverkort van de rechtmatigheid van de feitelijke uitzetting kan worden uitgegaan.

Bij besluit van 5 juli 2022 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van het hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden het 'verkeersbesluit vaarwater de Kromme Rijn, Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden' vastgesteld. [appellant] woont in Cothen en zijn tuin grenst aan de bovenloop van de rivier de Kromme Rijn. In het verkeersbesluit is een verbod op gemotoriseerd vaarverkeer voor de bovenloop opgenomen, zonder ontheffingsmogelijkheid. Een soortgelijk verbod gold reeds sedert 1998. [appellant] is het niet eens met het verkeersbesluit. Hij wil graag gemotoriseerd varen op de bovenloop van de Kromme Rijn en heeft daarom bezwaar gemaakt. Het college heeft het bezwaar ongegrond verklaard. Volgens het college is het verbod nodig om schade door gemotoriseerd scheepvaartverkeer aan het aquatisch leefmilieu, oevers en waterkeringen te voorkomen of te beperken. Dit belang weegt volgens het college zwaarder dan het belang van [appellant] bij gemotoriseerde recreatievaart.

Bij besluit van 17 oktober 2024 heeft de raad van de gemeente Montferland het bestemmingsplan "Lengel - Woonlocatie VVL-terrein" vastgesteld. Het plangebied omvat de locatie van de voormalige voetbalvelden van voetbalvereniging Lengel (VVL) aan de Antoniusstraat/Veenseweg in Lengel. Het bestemmingsplan voorziet in een planologische regeling voor woningbouw op deze locatie. Het plan is gericht op de ontwikkeling van twee woonvelden, met maximaal 64 woningen. [appellant] woont aan de Maria van Nassaulaan in ’s-Heerenberg. Hij is van mening dat met het plan te weinig vrijstaande levensloopbestendige woningen mogelijk worden gemaakt. Hij wil voor zo’n woning in aanmerking komen. [appellant] betoogt dat de verdeling in woningbouwcategorieën in het bestemmingsplan niet in overeenstemming is met de woningbehoefte. De berekening van de behoefte is gebaseerd op verouderde beleidsstukken. Er komen te weinig woningen in de duurdere categorie. [appellant] wil voor een vrijstaande levensloopbestendige woning in aanmerking komen. Ingevolge het bestemmingsplan kunnen echter op slechts drie kavels uitsluitend vrijstaande woningen worden gebouwd.

Bij besluit van 20 maart 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam zijn beslissing om op 5 maart 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos die op 5 maart 2024 is aangetroffen naast de ondergrondse afvalcontainer aan de Vierambachtsstraat in Rotterdam, bij huisnummer 40b. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden omdat haar naam en adres op het adreslabel op de doos staan. Het bezwaar en beroep is ingesteld door [persoon]. De Afdeling gaat ervan uit dat hij dat namens [appellante] heeft gedaan. [appellante] betwist dat het adreslabel op de doos met haar naam erop bewijst dat zij de doos naast de afvalcontainer heeft gezet. Verder stelt zij dat zij nooit gebruik maakt van de afvalcontainer aan de Vierambachtsstraat.

Bij besluit van 24 januari 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] woont met haar minderjarige zoon in bij kennissen in een vierkamerwoning met in totaal negen personen. Zij heeft een aanvraag om een urgentieverklaring gedaan omdat zij kampt met psychische problematiek en haar zoontje gezondheidsklachten heeft. Ook zou zij op korte termijn de woning moeten verlaten vanwege de verhuizing van de hoofdbewoner. Het college heeft bij het besluit van 12 juni 2024 de afwijzing van de aanvraag om een urgentieverklaring gehandhaafd op grond van artikel 2.10.5, eerste lid, sub b en c van de Huisvestingsverordening Amsterdam 2024. Volgens het college is er geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem, omdat [appellante] met haar zoontje bij een ander huishouden inwoont en niet is gebleken van dakloosheid. Ook had [appellante] volgens het college het huisvestingsprobleem redelijkerwijs kunnen voorkomen, omdat [appellante] voor gezinsuitbreiding heeft gekozen zonder over geschikte woonruimte te beschikken.

Bij besluit van 31 december 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 9 december 2024 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kleine kartonnen doos die op 9 december 2024 is aangetroffen naast de ondergrondse restafvalcontainer aan de Columbusstraat in Den Haag, bij huisnummer 286. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden omdat haar adresgegevens op het adreslabel op de doos staan. [appellante] bevestigt dat de doos van haar afkomstig is, maar betwist dat zij de doos verkeerd heeft aangeboden. Zij wijst erop dat zij in bezwaar heeft aangevoerd dat zij in elk geval de doos niet expres naast de ORAC heeft gezet, maar dat de doos mogelijk door een ander uit de ORAC is gehaald of per ongeluk is gevallen, terwijl zij haar huisvuil weggooide. Verder heeft zij aangevoerd dat zij stukken met haar persoonlijke gegevens in de regel versnippert.

Bij beslissing van 14 januari 2025 heeft de examencommissie van de Faculteit Maatschappijwetenschappen van de Tilburg University het door [appellant] voor het vak Societal Development and Institutions opgestelde paper met de titel "Gender Equality on Management Level, an emperical study in the IT Industry" wegens fraude ongeldig verklaard en hem uitgesloten van de eerstvolgende herkansing tot aanlevering van een paper voor dit vak. [appellant] volgt sinds 1 september 2024 de masteropleiding Organization and Management Studies aan de Tilburg University. De docent van het vak Societal Development and Institutions heeft op basis van een plagiaatrapport van Turnitin een vermoeden van fraude geconstateerd in het paper dat [appellant] voor dat vak heeft opgesteld. Daarbij heeft de docent vastgesteld dat het paper grote gelijkenis vertoont met een paper van een student die het vak in het academisch jaar 2023-2024 heeft gevolgd. De docent heeft op 3 december 2024 een melding van een vermoeden van fraude bij de examencommissie gedaan.

Bij besluit van 20 februari 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag zijn beslissing om op 5 februari 2025 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een kartonnen doos die op 5 februari 2025 is aangetroffen op de stoep naast een boom en een groene afvalcontainer aan de Jan ten Brinkstraat in Den Haag, bij huisnummer 80. Het college is ervan uitgegaan dat [appellante] de doos verkeerd heeft aangeboden, omdat op de doos een adreslabel zat waar haar naam en adres op stonden. [appellante] betwist niet dat de doos van haar afkomstig is, maar wel dat zij die doos verkeerd heeft aangeboden. Zij stelt dat zij de doos in de afvalcontainer heeft gedaan. Zij vermoedt dat de doos daar op een gegeven moment uit is gevallen, of door een ander uit is gehaald.

Bij besluit van 1 oktober 2025 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag [appellant] geregistreerd in het permanente register van kiezers buiten Nederland. [appellant] heeft het college verzocht om hem als kiezer buiten Nederland in het daarvoor bestemde register voor niet-ingezetenen op te nemen. Het college heeft deze aanvraag bij besluit van 1 oktober 2025 ingewilligd en hem opgenomen in het permanente register voor verkiezingen van de Tweede Kamer, het Europees Parlement en het Kiescollege Eerste Kamer. Verder heeft het college daarbij vermeld dat zijn aanvraag te laat is ontvangen om deel te kunnen nemen aan de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer op 29 oktober 2025. Op grond van artikel D 3, tweede lid, van de Kieswet was 17 september 2025 hiervoor de uiterste datum. [appellant] is het niet eens met het registratiebesluit voor zover daarin is vermeld dat zijn aanvraag te laat is ontvangen om te kunnen deelnemen aan de aankomende verkiezing van de leden van de Tweede Kamer.

Het beroep is gericht tegen een besluit van 3 oktober 2025, waarbij het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, voor zover hier van belang, een aanvraag van [appellante] om haar te registreren als kiesgerechtigde voor de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, heeft afgewezen. [appellante] is ingevolge artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voor het door haar ingestelde beroep griffierecht verschuldigd. Een beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, indien storting of bijschrijving van het griffierecht niet heeft plaatsgevonden binnen vier weken na de dag van verzending van de mededeling waarin de indiener van een beroepschrift is gewezen op de verschuldigdheid van het griffierecht, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Ingevolge artikel D 8, tweede lid, van de Kieswet kan de voorzitter een kortere termijn stellen, waarbinnen de bijschrijving of storting van het verschuldigde bedrag dient plaats te vinden.

Ten aanzien van zaak nr. 202203860/1/R4, die op 17 oktober 2025 op zitting zal worden behandeld, heeft staatsraad mr. P.H.A. Knol, die als lid van de enkelvoudige kamer belast is met de behandeling van deze zaak, op 15 oktober 2025 het verzoek gedaan zich te mogen verschonen. De staatsraad heeft te kennen gegeven dat hem bij de voorbereiding van bovenvermelde zaak is gebleken dat hij een in deze zaak getroffen voorlopige voorziening heeft opgeheven naar aanleiding van een inmiddels uitgebracht advies door de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening.

Bij tussenuitspraak van 26 maart 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1201, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden opgedragen om binnen 20 weken na de verzending van de tussenuitspraak de daarin geconstateerde gebreken in de besluiten van 3 maart 2020 (omgevingsvergunning voor de windturbines) en 15 maart 2022 (wijzigingsbesluit omgevingsvergunning) te herstellen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak drie gebreken vastgesteld in de besluiten van 3 maart 2020 (omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, c en e van de Wabo, voor de bouw, het afwijken van het bestemmingsplan en het oprichten, veranderen of in werking hebben van een windpark met elf windturbines) en 15 maart 2022 (wijziging van de omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wabo, voor het oprichten, veranderen of in werking hebben van een windpark met elf windturbines). [appellant sub 1], de stichtingen, de omwonenden en Windpark Agro-Wind hebben naar aanleiding van het herstelbesluit een zienswijze ingediend. Volgens [appellant sub 1] en de omwonenden heeft de Afdeling in de tussenuitspraak ten onrechte geconcludeerd dat de besluiten niet zijn genomen in strijd met de gemeentelijke omgevingsvisie. Volgens de stichtingen is ook met het herstelbesluit de monitoring van het compensatieplan onvoldoende geborgd. Windpark Agro-Wind heeft aangegeven dat zij kan instemmen met het herstelbesluit, zodat geen beroep van rechtswege als bedoeld in artikel 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht is ontstaan waarop nog dient te worden beslist.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Meierijstad aan Stichting Area een omgevingsvergunning verleend voor het kappen van twee bomen en het verplaatsen van één boom aan de Zeven Eikenlaan ongenummerd in Veghel. Stichting Area heeft op 8 februari 2021 en 26 maart 2021 twee aanvragen ingediend voor het kappen van drie bomen op het perceel. Het college heeft aan Stichting Area eerder al een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van 15 appartementen en het aanleggen van een uitweg op deze locatie. Om dit bouwplan te realiseren is het nodig om de bomen te kappen. [belanghebbende] woont aan de [locatie] in Veghel, tegenover het perceel. Hij kan zich niet verenigen met de kap van de bomen, omdat hij vreest voor een aantasting van zijn woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 8 mei 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een bedrag van € 4.375,00 teruggevorderd in verband met onverschuldigd betaalde voorschotten kindgebonden budget over het jaar 2020. Op 27 december 2019 heeft [appellant] voor het jaar 2020 een voorschot van € 4.375,00 op een kindgebonden budget voor haar zoons [kind 1] en [kind 2] ontvangen. Op 1 maart 2021 is [appellant] getrouwd en met haar zoons verhuisd naar het adres van haar echtgenoot in [woonplaats], België. De Dienst heeft het voorschot teruggevorderd omdat dat [appellant] voor het jaar 2020 voor haar zoons ook recht had op gezinsbijslag van de Belgische overheid. De Dienst verwijst naar de artikelen 68 en 84 van de Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (hierna: de Verordening). Deze Verordening beoogt ongewenste cumulatie van uitkeringen uit verschillende lidstaten te voorkomen. [appellant] heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt, de Dienst heeft het besluit na bezwaar gehandhaafd. [appellant] heeft daartegen beroep ingesteld.

Bij besluit van 18 augustus 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Fryske Marren aan [appellante sub 1] een omgevingsvergunning verleend voor het vernieuwen en uitbreiden van de aanlegsteigers op de locatie [locatie] in Terherne. appellante sub 1] is een van de eigenaren en exploitanten van [bedrijf], een restaurant aan de Sâltpoel, een onderdeel van het Sneekermeer. Bij besluit van 18 augustus 2021 heeft het college aan [appellante sub 1] een omgevingsvergunning verleend voor het vernieuwen en uitbreiden van de aanlegsteigers nabij het restaurant op de locatie [locatie] in Terherne. [appellant sub 2] en anderen zijn eigenaren van recreatiewoningen in het recreatiecomplex "Waterpark Zoutpoel", dat ten westen van het restaurant ligt. [appellant sub 2] en anderen hebben bezwaar gemaakt tegen de verleende omgevingsvergunning en hebben de voorzieningenrechter van de rechtbank verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college onvoldoende gemotiveerd dat er is voldaan aan de eisen die de planvoorschriften stellen om op de gronden steigers te realiseren.

Bij besluit van 25 januari 2019 heeft de burgemeester van Schiedam een aanvraag van [appellante] om een exploitatievergunning en een drank- en horecavergunning geweigerd. [persoon A] heeft op 14 december 2017 namens [appellante] een aanvraag gedaan voor een exploitatievergunning en een drank- en horecavergunning voor het horecabedrijf [café] aan [locatie] in Schiedam. Na een negatief advies van de politie aan de burgemeester heeft [persoon A] de aanvraag ingetrokken. Vervolgens heeft [persoon B] op 8 februari 2018 een gelijkluidende aanvraag namens [appellante] gedaan. De burgemeester heeft bij het besluit van 25 januari 2019 de aanvraag geweigerd, omdat [persoon B], door mee te werken aan een schijnconstructie, van slecht levensgedrag is. Volgens de burgemeester is het niet [persoon B], maar [persoon A] die als daadwerkelijke exploitant van [café] moet worden gezien. De burgemeester heeft de weigering bij het besluit van 30 oktober 2019 gehandhaafd. De burgemeester heeft de aanvraag van [persoon B] afgewezen, omdat [persoon B] volgens hem heeft meegewerkt aan een schijnconstructie.

Bij besluit van 22 maart 2021 heeft het college [appellant] meegedeeld dat het geen persoonsgegevens over hem heeft verwerkt. [appellant] heeft het college op 17 november 2020 verzocht om inzage in alle persoonsgegevens die de gemeente Den Haag over hem heeft verwerkt. Uit het besluit van 22 maart 2021 volgt dat het college het verzoek van [appellant] heeft uitgezet bij verschillende afdelingen en diensten van de gemeente. Uit de terugkoppeling daarvan is gebleken dat de persoonsgegevens van [appellant] niet bekend zijn in de systemen van de gemeente. Het college heeft daarom geconcludeerd dat de gemeente Den Haag geen persoonsgegevens van [appellant] heeft verwerkt, zodat er geen aanleiding is voor het verschaffen van inzage. Met het besluit van 12 mei 2021 heeft het college het besluit van 22 maart 2021 gehandhaafd. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de burgemeester het besluit van 12 mei 2021 op goede gronden heeft genomen.

Bij besluit van 2 februari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Waadhoeke aan Stichting Keunstwurk een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van recreatieve voorzieningen op het perceel Nieuwebildtdijk 428 in Sint Jacobiparochie. Het college heeft aan Stichting Keunstwurk een omgevingsvergunning verleend voor het project "Nacht aan het Wad", dat voorziet in de realisatie van verschillende recreatieve voorzieningen ten zuiden van de camperparkeerplaats op het perceel Nieuwebildtdijk 428 in Sint Jacobiparochie. Het project omvat het bouwen van een gebouw met vijf trekkershutten, een sterrenobservatorium en expositieruimte, de aanleg van een bruggetje en een nachtbelevingstuin en het gebruik van een parkeerterrein. Omdat het project niet in overeenstemming is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Bestemmingsplan Bildtdijken", en dit bestemmingsplan niet voorziet in een binnenplanse afwijkingsbevoegdheid, heeft het college de omgevingsvergunning verleend met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onderdeel a, onder 3°, van de Wabo.

Bij tussenuitspraak van 15 januari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:119 , heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Oldenzaal opgedragen om binnen twaalfweken na verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van 28 oktober 2021, waarbij het besluit tot verlening van een omgevingsvergunning voor het bouwen van een mast voor telecommunicatiedoeleinden, het plaatsen van een perceelafscheiding en het kappen van twee bomen op het perceel nabij het perceel Schipleidelaan 3 in Oldenzaal onder aanvulling van de motivering in stand is gelaten, te herstellen. Onder 4 heeft de Afdeling vervolgens overwogen dat artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2°, van de Wabo, gelezen in samenhang met artikel 4, aanhef en onderdeel 5, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, wel een toereikende grondslag biedt om zowel in afwijking van het gebruiks- als het bouwvoorschrift een omgevingsvergunning voor een antennemast te verlenen.

Bij besluit van 10 oktober 2022 heeft de raad van de gemeente Kaag en Braassem het exploitatieplan "Braassemerland 2019" vastgesteld. Met het oog op de met het bestemmingsplan mogelijk gemaakte bouwplannen en het verhaal van daarbij aan de orde komende exploitatiekosten is bij besluit van 27 mei 2019 eveneens het exploitatieplan vastgesteld. Het exploitatieplan heeft betrekking op een kleiner gebied dan het bestemmingsplan. Op 24 november 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2645, heeft de Afdeling uitspraak gedaan in de procedure over dat exploitatieplan, waarbij het tegen dat plan ingestelde beroep gegrond is verklaard. Hierbij is de raad opgedragen met inachtneming van wat in die uitspraak is overwogen een nieuw besluit te nemen. Met het voorliggende besluit heeft de raad beoogd uitvoering te geven aan de opdracht uit de uitspraak van de Afdeling van 24 november 2021. Dit heeft de raad gedaan door de inbrengwaarden van de gronden van het plangebied opnieuw vast te stellen.

Op 29 juli 2019 heeft het college aan Klop Beheer B.V. bekendgemaakt dat van rechtswege een omgevingsvergunning is gegeven voor het verbouwen van een kantoorpand aan de Touwbaan 11 in Gorinchem tot een fitnessclub.De aanvraag van 21 december 2018 is gedaan voor de herontwikkeling van een voormalig kantoorpand aan de Touwbaan 11 in Gorinchem tot een fitnessclub met een oppervlakte van 1.500 m². Het is de bedoeling dat een fitnessclub van Basic Fit zich hier gaat vestigen. Bij besluit van 15 juli 2020 heeft het college de van rechtswege verleende omgevingsvergunning in stand gelaten. Vida en Inspire Fitness Club exploiteren twee fitnessclubs in Gorinchem. Basic Fit richt zich op dezelfde markt en de beoogde vestiging ligt in hetzelfde verzorgingsgebied als dat van Vida en Inspire Fitness Club. De sportschool Health Works Fitness is gevestigd op het perceel Franklinweg 5, op ruim 4 km afstand van het perceel Touwbaan 11. De afstand tussen het perceel Touwbaan 11 en Inspire Fitness Club op het perceel Kennelweg 10 bedraagt ongeveer 1,7 km.

Bij besluit van 22 juli 2021 heeft de minister een verzoek van [appellant] om inzage in over hem verwerkte persoonsgegeven deels ingewilligd. Op 24 juni 2021 heeft [appellant] bij de minister op grond van artikel 25 van de Wet politiegegevens het volgende verzoek ingediend: "Ik wil mijn complete dossier ontvangen (rapporten, mutaties, e-mails, appjes, audio/video-opnames etc). Echt alles dus! Tevens wil ik weten van wie de gegevens gekomen zijn en aan wie verstrekt. En ik wil weten na hoeveel tijd mijn persoonsgegevens worden vernietigd." Met het besluit van 22 juli 2021 heeft de minister meegedeeld dat hij naar aanleiding van het verzoek van [appellant] de hem ter beschikking staande systemen heeft geraadpleegd. Daaruit zijn twee mutaties naar voren gekomen die de minister heeft weergegeven in een overzicht. In de eerste mutatie, van 19 maart 2020, is vastgelegd dat [appellant] naar aanleiding van een signalering op die datum op de luchthaven door de BrigadeGrensbewaking op grond van de Vreemdelingenwet 2000 aan een uitreiscontrole is onderworpen.

Bij besluit van 13 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven de aan [appellante] verleende omgevingsvergunning van 3 november 2015 voor de bouw van een kantoor met magazijn aan de [locatie] in Eindhoven ingetrokken. [appellante] is eigenaar van een perceel waarop zij een kantoor met magazijn wil bouwen. Op 10 juli 2003 heeft zij hiervoor een omgevingsvergunning gekregen. Op 3 november 2015 heeft zij een omgevingsvergunning gekregen voor een wijziging van de eerdere omgevingsvergunning. Zij is op enig moment begonnen met de bouw: in het inspectierapport van 16 oktober 2019 staat dat er een fundatie is gemaakt en een gedeelte van de stalen constructie is gemonteerd en dat deze situatie al meer dan vijf jaar zo bestaat. Het college heeft daarna geconstateerd dat er al vijf jaar niet verder wordt gebouwd en heeft daarom de omgevingsvergunning ingetrokken. [appellante] is het hier niet mee eens, omdat zij het kantoor en magazijn toch nog wil afbouwen.

Bij besluit van 29 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Meierijstad aan Stichting Area een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van 15 appartementen en het maken van een uitweg aan de Zeven Eikenlaan ongenummerd in Veghel. Op 24 december 2020 heeft stichting Area een aanvraag ingediend voor het bouwen van 15 appartementen aan de Zeven Eikenlaan in Veghel en het maken van een uitweg naar de Zeven Eikenlaan. [appellant sub 3] woont aan de [locatie 1] in Veghel. [appellant sub 2] woont aan de [locatie 2] in Veghel. Zij kunnen zich niet verenigen met het bouwplan, omdat zij vrezen voor toenemende parkeerdruk en een aantasting van hun woon- en leefklimaat.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft de raad het bestemmingsplan "IKC Nunspeet Oost" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1], [appellant sub 2] en anderen en [appellant sub 3] beroep ingesteld. Deze zaak gaat over een bestemmingsplan waarmee mogelijk wordt gemaakt dat op een perceel naast de Oosteinderweg 70 in Nunspeet een Integraal Kind Centrum wordt gerealiseerd. Beoogd is om in het IKC twee basisscholen en twee kinderopvangorganisaties te huisvesten. Om realisatie van het IKC mogelijk te maken heeft het plangebied de enkelbestemming "Maatschappelijk" met een bouwvlak gekregen. Op grond van het voorheen geldende bestemmingsplan "Nunspeet Noord en Oost" uit 2013 had het plangebied de enkelbestemming "Agrarisch". Het plangebied bestaat in de huidige situatie uit onbebouwd grasland. [appellant sub 1] woont in de woning op een perceel naast het plangebied. [appellant sub 2] en anderen zijn bewoners van de woonwijk die ten westen van het plangebied ligt. [appellant sub 3] woont in de woning op een perceel tegenover het plangebied.

Bij afzonderlijke besluiten van 1 maart 2022 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [appellante] een schriftelijke ‘waarschuwing preventieve stillegging van werk’ gegeven en een bestuurlijke boete opgelegd van in totaal € 10.800,- wegens overtreding van de Arbeidsomstandighedenwet respectievelijk het Arbeidsomstandighedenbesluit. [appellante] is een gecertificeerd saneringsbedrijf dat gespecialiseerd is in de professionele verwijdering van asbest. Op 23 juli 2021 werden door werknemers van [appellante] asbestwerkzaamheden op het dak van een pand aan de [locatie] in Gilze verricht. Op die dag heeft een arbeidsinspecteur van de Nederlandse Arbeidsinspectie op die locatie een inspectie gehouden. Hij heeft tijdens deze inspectie geconstateerd dat drie werknemers van [appellante] zich op het dak van het pand, een asbest-werkgebied, bevonden terwijl zij geen adembeschermingsmiddelen droegen. Deze bevindingen zijn vastgelegd in een boeterapport.

Bij besluit van 18 juni 2018 heeft de minister van Buitenlandse Zaken geweigerd om de aanvraag van [appellant] voor een Nederlands paspoort in behandeling te nemen. [appellant] is geboren op [geboortedatum] 1987 in Suriname en heeft voor het laatst op 7 maart 2008 een Nederlands paspoort verstrekt gekregen. Op 24 mei 2018 heeft hij een aanvraag ingediend voor een nieuw Nederlands paspoort bij de Nederlandse ambassade in Suriname. De minister heeft geweigerd om deze aanvraag in behandeling te nemen. In de verklaringen van het Surinaamse Centraal Bureau voor Burgerzaken van 14 juni 2018 en 12 augustus 2021 staat dat [appellant] ingevolge artikel 5, eerste lid, van de Surinaamse Wet op nationaliteit en het ingezetenschap sinds 22 januari 2005 de Surinaamse nationaliteit bezit. Vanaf dat moment bezat [appellant] volgens de minister zowel de Nederlandse als de Surinaamse nationaliteit.

Bij besluit van 10 december 2021 heeft de minister voor Rechtsbescherming de aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag afgewezen. [appellant] heeft op 14 juni 2021 verzocht om afgifte van een VOG voor de functie van ‘gezichtsbepalend persoon en voorzitter van de stichting Viruswaarheid.nl’ met als doel dat die stichting door de Belastingdienst kan worden aangewezen als een algemeen nut beogende instelling. De minister heeft de aanvraag afgewezen. Hij heeft zich daarbij gebaseerd op de Beleidsregels VOG-NP-RP 2018 en het algemene screeningsprofiel met het risicogebied ‘aansturen organisatie’. Uit het Justitieel Documentatiesysteem is naar voren gekomen dat [appellant] binnen de terugkijktermijn van vier jaren bij strafbeschikking van 14 april 2021 een boete heeft gekregen voor overtreding van de Wet openbare manifestaties, en er daarnaast een strafzaak loopt waarin hij wordt verdacht van opruiing op 10 oktober 2020. De rechtbank heeft het tegen de in bezwaar gehandhaafde afwijzing ingestelde beroep van [appellant] ongegrond verklaard.

Bij besluit van 28 oktober 2022 heeft de burgemeester van Roosendaalaan [appellant] een last onder bestuursdwang opgelegd. [appellant] verblijft zonder bekende vaste woonplaats in Roosendaal. Hij speelt daar, ook in de avond en nacht, in de binnenstad op zijn trompet. Wegens klachten over het gebruik van de trompet heeft de burgemeester [appellant] eerder gewaarschuwd dat sprake is van overtreding van artikel 2:9 van de Algemene Plaatselijke Verordening van Roosendaal. Omdat de burgemeester heeft geconstateerd dat de waarschuwing niet heeft geholpen, heeft hij eerder aan [appellant] bij besluiten van 27 mei 2022 en 22 juli 2022 lasten onder bestuursdwang opgelegd.

Bij besluit van 27 juni 2022 heeft het college de aanvraag voor een exploitatievergunning van een seksbedrijf voor [bedrijf] afgewezen. [appellant] heeft in de periode van 26 februari 2014 tot en met 30 januari 2017 strafbare feiten gepleegd, door het niet (volledig) voldoen van de omzetbelasting en loonheffing over 2014 tot en met 2016. Ook heeft hij op 21 juli 2017 een onjuiste aangifte inkomstenbelasting over 2016 ingediend. De strafbare feiten zijn na een boekenonderzoek in 2019 aan het licht gekomen. [appellant] heeft op 24 december 2019 een aanvraag voor verlenging van een exploitatievergunning van zijn seksbedrijf [bedrijf] in Heerhugowaard ingediend. Deze heeft hij aangevuld op 15 maart 2021. Het college heeft de aanvraag, voor zover hier van belang, afgewezen op grond van artikel 3, eerste lid, aanhef en onder a en b, en artikel 7 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur. Volgens het college bestaat er ernstig gevaar dat de vergunning mede zal worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen, op geld waardeerbare voordelen te benutten of om strafbare feiten te plegen. Het college heeft deze afwijzing gebaseerd op het Bibob-advies van het Landelijk Bureau Bibob.

Bij besluit van 1 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Nijmegen het verzoek van [appellante] en andere om handhavend op te treden tegen de eigenaren en gebruikers van woonboten aan de Oostkanaaldijk in Nijmegen afgewezen. Aan de Oostkanaaldijk ter hoogte van nummers 307 tot en met 325 liggen op het gezoneerde industrieterrein Oostkanaalhaven woonboten. [appellante] en andere zijn bedrijven die gevestigd zijn op het industrieterrein, en een bedrijvenvereniging die onder meer het bevorderen van de economische ontwikkelingen van het gebied als doel heeft. Zij hebben het college verzocht om handhavend op te treden tegen de eigenaren en bewoners van de woonboten wegens strijd met het bestemmingsplan. [partijen] zijn eigenaren van een van die woonboten en wonen daar. De rechtbank heeft het beroep van [appellante] en andere tegen het besluit van 30 maart 2021 ongegrond verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat de gemeentelijke Haven- en Kadeverordening 2016 niet van toepassing is, dat de tekst van artikel 8.2a, tweede lid, van de Wabo duidelijk is en dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de woonboten onder de werking van deze bepaling vallen.

Bij besluit van 14 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Medemblik geweigerd een omgevingsvergunning te verlenen voor het in afwijking van het bestemmingsplan realiseren van een woning op het perceel met de kadastrale aanduiding 250 nabij [locatie A] in Twisk. Aan de weigering heeft het college, naast andere redenen voor weigering, ten grondslag gelegd dat niet wordt voldaan aan de uitgangspunten van de beleidsnota "Generiek Afwegingskader voor initiatieven van 1 tot 100 woningen in alle kernen". Een woning op het perceel voldoet volgens het college niet aan de ruimtelijke kaders van het beleid. De rechtbank heeft overwogen dat het college de omgevingsvergunning heeft mogen weigeren alleen al omdat een woning op het perceel in strijd met het beleid leidt tot verdichting van het dorpslint en het college dit een verslechtering van de ruimtelijke kwaliteit heeft mogen achten. Daarmee kan [appellant] zich niet verenigen.

Bij besluit van 23 juni 2022 heeft de Autoriteit Persoonsgegevens een door [appellante] op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming ingediende klacht over International Card Services B.V. afgewezen. [appellante] is van mening dat ICS de AVG overtreedt door haar te vragen een foto van zichzelf op te sturen ter verificatie van haar identiteit. Daarover heeft zij een klacht ingediend bij de AP. De AP heeft die klacht afgewezen, omdat nader onderzoek nodig zou zijn om een overtreding vast te kunnen stellen en de klacht volgens de AP niet voldoet aan de prioriteringscriteria voor klachtenonderzoek, zoals opgenomen in de Beleidsregels prioritering klachtenonderzoek AP, Stcrt. 2018, 54287. De rechtbank heeft geoordeeld dat de AP haar werkwijze voldoende heeft gemotiveerd. Daarbij heeft de rechtbank geoordeeld dat die werkwijze, waarbij eerst wordt getoetst aan de eisen van de Awb en de AVG voordat een bureauonderzoek wordt uitgevoerd op basis van de prioriteringscriteria, eventueel gevolgd door een uitgebreid onderzoek alvorens tot handhaving over te gaan, gelet op de rechtspraak niet onredelijk is.

Bij besluit van 4 mei 2021 heeft de minister van Buitenlandse Zaken geweigerd de aanvraag van [appellante] voor een Nederlands paspoort in behandeling te nemen. [appellante] is geboren op [datum] 1998 in de Dominicaanse Republiek. Zij heeft bij geboorte de Dominicaanse nationaliteit verkregen. Zij stelt automatisch het Nederlanderschap te hebben verkregen door erkenning door haar vader. Haar vader zou op zijn beurt het Nederlanderschap hebben verkregen door erkenning en wettiging. Op 15 april 2021 heeft [appellante] een aanvraag voor een Nederlands paspoort ingediend bij de Nederlandse ambassade in de Dominicaanse Republiek. De minister heeft geweigerd deze aanvraag in behandeling te nemen omdat hem niet is gebleken dat [appellante] over de Nederlandse nationaliteit beschikt. Volgens de minister bezit haar vader niet het Nederlanderschap wat betekent dat zij niet door erkenning het Nederlanderschap heeft verkregen. Ook is het biologisch vaderschap niet binnen een jaar na haar erkenning aangetoond met een DNA-rapport. De minister heeft zijn besluit in bezwaar gehandhaafd.