Uitspraken

Bij besluit van 12 december 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid appellant in bewaring gesteld. Appellant heeft de Marokkaanse nationaliteit. De minister heeft hem in bewaring gesteld op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw 2000, omdat er volgens hem een significant risico op onderduiken bestaat en omdat er concrete aanwijzingen bestaan dat appellant onder de werkingssfeer van de Dublinverordening valt. Deze aanwijzingen zijn gebaseerd op vier hits in de resultaten van een Eurodac-bevraging. Daaruit blijkt dat appellant in andere lidstaten van de EU geregistreerd staat met een asielverzoek. Meteen voorafgaand aan de inbewaringstelling van 12 december 2022 die aan deze procedure ten grondslag ligt, was appellant strafrechtelijk gedetineerd. Hij heeft tussen 14 september 2022 en 12 december 2022 op strafrechtelijke titels vastgezeten. Uit het uittreksel van de Justitiële Informatiedienst blijkt dat de politierechter van de rechtbank Rotterdam appellant op 29 september 2022 heeft veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf. Appellant heeft na de strafrechtelijke detentie tot 9 januari 2023 in vreemdelingenbewaring gezeten en is toen overgedragen aan de Duitse autoriteiten.

Bij besluit van 2 januari 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid appellant in bewaring gesteld. Appellant heeft de Marokkaanse nationaliteit. De minister heeft appellant in bewaring gesteld, omdat hij geen rechtmatig verblijf heeft, er volgens de minister een risico bestaat dat appellant zich aan het toezicht zal onttrekken en hij de voorbereiding van het vertrek of uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Meteen voorafgaand aan de inbewaringstelling van 2 januari 2023 die aan deze procedure ten grondslag ligt, was appellant strafrechtelijk gedetineerd. Hij heeft tussen 1 september 2022 en 2 januari 2023 op strafrechtelijke titels vastgezeten. Op de zitting bij de Afdeling is gebleken dat appellant op 7 april 2023 is uitgezet.

Bij besluit van 22 december 2022 heeft de raad van de gemeente Apeldoorn het bestemmingsplan "[locatie] Wenum Wiesel" vastgesteld. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.

Bij besluit van 21 oktober 2021 heeft de ministervan Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties een verzoek van [appellant] op grond van de Wet inlichtingen en veiligheidsdiensten 2017 (Wiv) deels ingewilligd. [appellant] heeft verzocht om een afschrift van een advies met betrekking tot proactieve vervolging van leden van de Nederlandse politiek activistische Beweging (‘Bewegers’) en van alle documenten die zien op de totstandkoming van dit advies en documenten over wat er met dit advies is gebeurd. Met het besluit van 21 oktober 2021 heeft de minister het verzoek van [appellant] ingewilligd, voor zover het gaat om gegevens die voor de werkwijze van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) niet meer actueel zijn. Het overige deel, de gegevens over de actuele werkwijze AIVD en persoonsgegevens van derden, heeft de minister geweigerd. Met het besluit van 26 januari 2022 heeft de minister alsnog inzage gegeven in delen van een van de documenten, omdat hij de weigeringsgrond dat de informatie gaat over actuele werkwijzen te ruim heeft toegepast. De minister heeft zijn standpunt dat hij geen mededelingen kan doen over het actuele kennisniveau over de Bewegers van de AIVD gehandhaafd.

Bij afzonderlijke besluiten van 8 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Noord-Beveland de verzoeken van [appellanten sub 1] en van [appellanten sub 2] om handhavend op te treden tegen geluidsoverlast van het bedrijf [bedrijf] gedeeltelijk afgewezen. [bedrijf] exploiteert op het adres [locatie 1] in Colijnsplaat een onderneming. Zij ontwerpt, vervaardigt en verwerkt betonwapening. Bij haar werkzaamheden maakt zij onder meer gebruik van een in de buitenlucht geplaatste stavencarrousel. Daarin liggen op maat gesorteerde staven, waarbij door het draaien van de carrousel de gewenste staven bereikbaar zijn om uit de carrousel te kunnen halen. Ook wordt gebruik gemaakt van een hydraulische knipper voor het op maat maken van stalen staven. [appellanten sub 1] wonen op het adres [locatie 2] en [appellanten sub 2] wonen op het adres [locatie 3] in Colijnsplaat. Dit is in de directe nabijheid van [bedrijf]. Zij ervaren geluidsoverlast van onder meer het gebruik van de stavencarrousel en zijn van mening dat het bedrijf volgens het bestemmingsplan niet op die locatie gevestigd mag zijn. Daarom hebben ze beiden een handhavingsverzoek ingediend.

Bij besluit van 30 augustus 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veere het verzoek van [wederpartij sub 1] om handhavend optreden tegen het voorgenomen gebruik van het landhuis aan de [locatie], gemeente Veere, afgewezen. [wederpartij sub 1] en [wederpartij sub 2] zijn eigenaar van het perceel [locatie]. Het college heeft op 21 april 2022 een zogeheten principeverzoek voor recreatieve exploitatie van het landgoed afgewezen. Om een besluit over de rechtmatigheid van het voorgenomen gebruik uit te lokken heeft [wederpartij sub 1] het college op 13 mei 2022 gevraagd om handhavend op te treden tegen de recreatieve verhuur van het hoofdhuis op het perceel en het gebruik van een bijgebouw als dienstwoning.

Bij brief van 28 september 2023 heeft [appellant] beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn verzoek van 17 augustus 2023.

Bij besluit van 15 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad [appellant] gelast binnen twee maanden na dagtekening van het besluit de volgende overtredingen op het perceel [locatie 1] in Zaandam te beëindigen en beëindigd te houden. Op 5 mei 1934 is een omgevingsvergunning verleend voor de verbouw van het pand naar een woon- en winkelhuis met garage (begane grond) en twee bovenwoningen (eerste verdieping). In 1970 is een vergunning verleend voor een gevelwijziging. Op de begane grond is een kantoor aanwezig in plaats van een woonkamer en winkel. Bij controles op 21 september 2021, 7 december 2021, 19 januari 2022 en 24 februari 2022 is door toezichthouders van de gemeente geconstateerd dat in het toilet op de begane grond van [locatie 1] de ventilatie ontbreekt, dat er een gat in het plafond zit en elektriciteitsdraden loshangen. Verder is geconstateerd dat in het pand [locatie 3] een woon- en slaapkamer, een keuken, badkamer en toilet aanwezig zijn en de toegangsdeur is voorzien van een slot. [appellant] heeft aangegeven dat ook nummer [locatie 2] op dezelfde wijze is ingericht. Verder is geconstateerd dat in het bijgebouw een woon- en slaapkamer, keuken, badkamer en toilet aanwezig zijn.

Bij besluit van 19 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Molenlanden onder oplegging van een last onder dwangsom T.I.V. Beheer B.V. gelast om de overtreding van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, en artikel 2.3a van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) ongedaan te maken door de tweede zelfstandige woonruimte in het pand op het perceel [locatie] in Hoornaar (het perceel) op te heffen, door de sanitaire voorzieningen en de keuken uit het appartement op de verdieping in dat pand te verwijderen en verwijderd te houden. Het perceel is op 20 oktober 2019 en 23 november 2020 door een toezichthouder van de gemeente Molenlanden bezocht, waarbij is geconstateerd dat er twee woningen aanwezig zijn. Er is slechts voor één bedrijfswoning een omgevingsvergunning verleend. Daarnaast is het gebruik van een tweede woning in strijd met artikel 4.1, aanhef en onder m, van de regels van het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Dorpskern Hoornaar". Dat betekent volgens het college dat sprake is van een overtreding van artikel 2.1, aanhef en onder a en c, en artikel 2.3a van de Wabo.

Bij twee afzonderlijke besluiten van 4 januari 2022 heeft de Ksa (de raad van bestuur van de Kansspelautoriteit) aanvragen van JVH voor het organiseren van de instantloterij, sportweddenschappen en de lotto afgewezen. JVH heeft op 28 december 2021 bij de Ksa vergunningsaanvragen ingediend voor het organiseren van de instantloterij, sportweddenschappen en de lotto. De Ksa heeft deze aanvragen bij de twee afzonderlijke besluiten van 4 januari 2022 afgewezen, omdat de vergunningen al aan Lotto zijn verleend. De Ksa is bij de twee afzonderlijke besluiten van 27 september 2022 bij haar weigering gebleven. Volgens de Ksa is het éénvergunningstelsel van de artikelen 14b, eerste lid, 16, eerste lid en 27b, eerste lid, van de Wok evenredig en is daarom sprake van een gerechtvaardigde beperking op het vrije verkeer van diensten als bedoeld in artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).