Uitspraken

Bij besluit van 17 december 2020 heeft de raad van de gemeente Roermond het bestemmingsplan "Herontwikkeling Minister Bongaertsstraat" vastgesteld. Appellanten vrezen voor een aantasting van hun woon- en leefklimaat. De aanleiding daarvoor zijn het bestemmingsplan en de omgevingsvergunning. Deze besluiten maken in de omgeving van hun woningen de bouw mogelijk van 74 woningen aan de Minister Bongaertsstraat en de Doctor Philipslaan in Roermond. Wonen Zuid is de initiatiefnemer van het plan. In het plangebied stonden 76 woningen die overwegend voor senioren bedoeld waren. Deze woningen voldeden niet meer aan de eisen en woonwensen van deze tijd, zo staat in de plantoelichting. De woningen zijn inmiddels gesloopt. Wonen Zuid wil deze woningen vervangen door 41 gezinswoningen (rij- en hoekwoningen) en 33 zogeheten nultredenwoningen.

Bij besluit van 19 januari 2021 heeft de raad van de gemeente Zuidplas het bestemmingsplan "De Twee Gebroeders" vastgesteld. Het bestemmingsplan en de omgevingsvergunning maken de herontwikkeling van een voormalig kantoorgebouw mogelijk door middel van sloop en nieuwbouw. Voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan en het verlenen van de omgevingsvergunning heeft het bestaande kantoorgebouw vele jaren leeg gestaan. De herontwikkeling is gericht op het realiseren van een gebouw met vier bouwlagen met daarin een gezondheidscentrum, op de begane grond en op de eerste verdieping, en maximaal 42 huurappartementen op de verdiepingen. In het gezondheidscentrum mogen maximaal 16 behandelkamers worden gerealiseerd. Als er ook een apotheek in het gebouw wordt gevestigd, dan mogen er maximaal 14 behandelkamers worden gerealiseerd.

Bij brief van 3 december 2019 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland een verzoek van [appellant] om restitutie van inmiddels verbeurde en ingevorderde dwangsommen afgewezen. Het college heeft aan [appellant] een last onder dwangsom opgelegd in verband met het niet voldoen aan een herplantplicht. Bij een besluit van 12 juni 2019 tot opschorting van een begunstigingstermijn heeft het college [appellant] laten weten dat de dwangsommen over de maanden april en mei 2020 zijn verbeurd. Nadat [appellant] de dwangsommen niet tijdig had betaald, heeft het college bij besluit van 10 september 2019 de door [appellant] verschuldigde dwangsommen ingevorderd. [appellant] heeft de dwangsommen vervolgens alsnog betaald.

Bij besluit van 22 april 2021 heeft de raad van de gemeente Teylingen het bestemmingsplan "Torenlaan tussen 4 en 6, Voorhout" vastgesteld. Het plan heeft betrekking op het perceel tussen de Torenlaan 4 en 6 te Voorhout. Op dit perceel was het bloembollenbedrijf [naam bedrijf] gevestigd. Dit bedrijf is verhuisd naar een andere locatie en de bedrijfsvoering op het perceel is daarom beëindigd. De bestaande bedrijfshallen op het perceel zijn gesloopt. Vanwege de beëindiging en sloop van de bestaande bedrijfsvoering, wil [bloembollenbedrijf] volgens de plantoelichting 3 Greenport Ontwikkelingsmaatschappij (GOM) woningen oprichten en nieuwe bollenteeltgrond aanleggen op het perceel. Dit initiatief past niet binnen de op het perceel geldende bestemming "Bedrijf - Agrarische handels- en exportbedrijf". Een bestemmingsplanwijziging is daarom nodig. Ter voorbereiding van deze wijziging zijn stedenbouwkundige kaders opgesteld. Deze vormen de basis van het voorliggend bestemmingsplan.

Bij besluit van 20 juli 2020 heeft de minister van Financiën op het verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens beslist. [appellant] heeft de Belastingdienst met een brief van 31 maart 2020 verzocht om hem op grond van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming te laten weten of zijn persoonsgegevens worden verwerkt in de Fraude Signalering Voorziening of andere geheime systemen en databases. Als dat het geval is, wenst hij inzage in die gegevens te krijgen, evenals een kopie daarvan. [appellant] heeft de Belastingdienst met een brief van 31 maart 2020 verzocht om hem op grond van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming te laten weten of zijn persoonsgegevens worden verwerkt in de Fraude Signalering Voorziening of andere geheime systemen en databases. Als dat het geval is, wenst hij inzage in die gegevens te krijgen, evenals een kopie daarvan. De minister heeft bij besluit van 20 juli 2020 te kennen gegeven dat geen persoonsgegevens van [appellant] in de FSV worden verwerkt. In bezwaar heeft de minister zijn besluit gehandhaafd en de rechtbank heeft het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 10 augustus 2018 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [appellante] een boete opgelegd van € 12.000,00 wegens overtreding van artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen. De Nederlandse Arbeidsinspectie heeft op 13 januari 2017 een onderzoek ingesteld naar [appellante] in het kader van een landelijk project genaamd ‘Kennismigranten’. Tijdens een bezoek aan [appellante] op 16 januari 2017 en in het kader van nader onderzoek hebben inspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie geconstateerd dat de onderneming in de periode van 1 juli 2016 tot en met 31 december 2016 een vreemdeling met de Russische nationaliteit (hierna: de vreemdeling) arbeid heeft laten verrichten. De vreemdeling was in het bezit van een verblijfsvergunning onder de beperking ‘arbeid als kennismigrant’. De inspecteurs hebben geconstateerd dat het salaris van de vreemdeling in de genoemde periode niet voldeed aan het salariscriterium voor kennismigranten, neergelegd in artikel 1d, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2o, van het Besluit uitvoering Wav.

Bij besluit van 9 oktober 2020 heeft het college aan [partij] en [appellant] een last onder dwangsom opgelegd vanwege het zonder omgevingsvergunning bouwen van een paddock en afrastering van paardenweides en het zonder omgevingsvergunning gebruiken van die paddock en paardenweides op het perceel [locatie 1] te Lisse. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het gebruik van het perceel voor het houden van pony’s en paarden in strijd is met artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo. Volgens hem is het hobbymatig houden van paarden voor een ieder toegestaan. [appellant] wijst op de rechtspraak met betrekking tot het houden van dieren in of bij een woning binnen een woonbestemming, onder andere de uitspraken van de Afdeling van 1 maart 2017, ECLI:NL:RVS:2017:550, en 5 september 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2923.

Bij besluit van 12 april 2019 heeft de minister het verzoek om handhaving ten aanzien van luchthaven Maastricht van [appellant] en anderen afgewezen. Op 31 oktober 2016 heeft Maastricht Aachen Airport Beheer & Infrastructuur een aanvraag ingediend voor het Luchthavenbesluit Luchthaven Maastricht. Bij brief van 27 november 2018 heeft MAABI de minister bericht dat het aangevraagde Luchthavenbesluit niet werkbaar is en dat de aanvraag wordt ingetrokken. [appellant] en anderen betogen dat de rechtbank heeft miskend dat de luchthaven Maastricht zonder luchthavenbesluit in werking is, wat in strijd is met de Wlv. Het gevolg hiervan is dat er al jaren minder regels voor de bescherming van de omwonenden van luchthaven Maastricht gelden voor de luchthaven tegen geluidoverlast en gevaar.

Bij besluit van 19 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zwijndrecht het briefadres van [appellant] verlengd voor de duur van drie maanden. [appellant] staat sinds een aantal jaren in de basisregistratie personen ingeschreven met een briefadres. Het college heeft op 4 maart 2020 verzocht om informatie, zodat kan worden bepaald of [appellant] nog in aanmerking komt voor een briefadres. [appellant] heeft de gevraagde informatie aangeleverd en daarin vermeld dat hij een woonadres heeft. Daarnaast heeft hij vermeld dat hij desondanks nog een briefadres wenst omdat hij wordt gestalkt. Het college heeft besloten om het briefadres voor maximaal drie maanden te verlengen en dat [appellant] na die periode zal worden ingeschreven op het opgegeven woonadres. [appellant] vindt dat de rechtbank zijn beroep ten onrechte ongegrond heeft verklaard. Verder is hij het niet eens met de beslissing van de rechtbank over de proceskosten.

Bij besluit van 17 februari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Staphorst besloten om het verzoek van [appellant A] en [appellant B] om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur buiten behandeling te laten. [appellant A] en [appellant B] hebben op 26 november 2019 het college verzocht om alle documenten over de periode januari 2010 tot en met november 2019 die over henzelf of hun bedrijf gaan, openbaar te maken. Daarmee bedoelen zij ook alle documenten waarin hun namen voorkomen.Volgens het college is het verzoek te algemeen geformuleerd. [appellant A] en [appellant B] hebben hier op 19 januari 2020 op gereageerd. Volgens hen is het verzoek niet te algemeen geformuleerd; ze zien geen reden om het verzoek nader te concretiseren. Op 23 januari 2020 heeft het college nogmaals gevraagd om het verzoek te verduidelijken. Nadat [appellant A] en [appellant B] opnieuw hebben aangegeven dat zij van mening zijn dat het verzoek niet te algemeen is, heeft het college besloten om het verzoek buiten behandeling te stellen omdat het verzoek onvoldoende concreet is.