Uitspraken

Bij besluit van 21 februari 2022 heeft de raad voor rechtsbijstand aanvragen van [appellant A] om vergoeding voor aan [appellant B] verleende rechtsbijstand, afgewezen. [appellant A] heeft als advocaat twee aanvragen ingediend voor vergoeding van de kosten die zij heeft gemaakt voor aan [appellant B] verleende rechtsbijstand in twee zaken met toevoegingen onder nrs. 2FG1149 en 2FG1150. De raad heeft deze aanvragen gelet op artikel 12, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wet op de rechtsbijstand en artikel 3, aanhef en onder b, van het Besluit rechtsbijstand- en toevoegcriteria afgewezen, omdat uit de aanvragen niet blijkt van voldoende reden voor rechtsbijstand. Bij besluit van 1 mei 2016 heeft de raad aan [appellant A] een toevoeging onder nummer 2FG1149 verleend voor rechtsbijstand aan [appellant B] voor de behandeling van een beroepsprocedure asiel. Vervolgens heeft de raad bij een tweede besluit van 1 mei 2016 aan [appellant A] een toevoeging onder nummer 2FG1150 verleend voor rechtsbijstand voor de behandeling van een samenhangende voorlopige voorziening voor dezelfde cliënt.

Bij besluiten van 22 februari 2022 heeft de raad voor rechtsbijstand de aanvragen van [appellant] om toevoeging voor rechtsbijstand voor het indienen van beroep en voor het indienen van een verzoek om voorlopige voorziening, afgewezen. De gemachtigde van [appellant] heeft namens hem twee aanvragen ingediend voor vergoeding van te verlenen rechtsbijstand voor het indienen van beroep en voor het indienen van een verzoek om voorlopige voorziening in het kader van het buiten behandeling stellen van de asielaanvraag van [appellant]. De raad heeft beide aanvragen afgewezen, omdat de gemachtigde in de aanvragen heeft vermeld dat [appellant] met onbekende bestemming is vertrokken. Gelet op artikel 12, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wet op de rechtsbijstand, gelezen in samenhang met artikel 3, aanhef en onder b, van het Besluit rechtsbijstand- en toevoegcriteria blijkt uit de aanvragen daarom niet dat er voldoende reden is voor rechtsbijstand.

Bij besluit van 22 maart 2023 heeft het Participatiefonds het verlagingsverzoek voor de eigen bijdrage van ASKO Scholen in de werkloosheidsuitkeringskosten die voortvloeien uit de beëindiging van het dienstverband van [medewerker] afgewezen. [medewerker] is op 11 april 2022 in dienst gekomen bij de Amsterdamse Stichting voor Katholiek, Protestants-christelijk en Interconfessioneel Onderwijs met een tijdelijke aanstelling in de functie van onderwijsassistent. Na één maand en één dag heeft hij zich ziekgemeld vanwege pijn in zijn rug. De Arboarts heeft hem vervolgens afgekeurd voor zijn werkzaamheden. ASKO Scholen heeft [medewerker] per brief van 12 juli 2022 meegedeeld dat zijn tijdelijke dienstverband niet wordt voortgezet. In deze brief heeft ASKO Scholen [medewerker] daarbij een budget ter hoogte van € 625,00 aangeboden waarmee hij een van werk-naar-werk traject kan volgen. [medewerker] heeft geen gebruik gemaakt van dit aanbod. Volgens ASKO Scholen heeft [medewerker] mede hierom niets gedaan om een nieuwe functie in de organisatie te vinden.

Bij besluit van 9 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van De Besognekamer om het adres [locatie1] te Den Haag voor een periode van 10 jaar aan de bestemming tot (permanente) bewoning te onttrekken afgewezen. De Besognekamer is eigenaar van de panden aan het Buitenhof [locatie 3], [locatie1] en [locatie 2] in Den Haag, die zich bevinden in hetzelfde gebouw. De Besognekamer is in het verleden opgericht als herensociëteit. Tegenwoordig is De Besognekamer een bridgesociëteit, met ook een bibliotheek, een bar en een biljart. De sociëteitsruimte is gevestigd op de eerste verdieping van het gebouw, en heeft het adres Buitenhof 21. [locatie1] betreft een ruimte op de tweede verdieping en de zolderverdieping van het gebouw. [locatie 2] bevindt zich ook op de tweede verdieping van het gebouw; deze ruimte wordt op dit moment verhuurd aan een bouwbedrijf. Buitenhof [locatie 3] en [locatie1] zijn toegankelijk via dezelfde ingang. [locatie 2] heeft een eigen ingang, aan de Hofweg.

Bij besluit van 18 augustus 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hoorn de aanvraag van [appellanten] voor het plaatsen van een elektrische laadpaal nabij hun woning afgewezen. [appellanten] heeft op 12 augustus 2022 verzocht om een laadpaal te plaatsen op de locatie [locatie 1], tegenover zijn woning aan de [locatie 2]. De locatie [locatie 1] is in het "Verkeersbesluit tot aanwijzing van parkeerplaatsen voor elektrische voertuigen in Risdam Noord" van 29 november 2021 (het aanwijzingsbesluit) aangewezen als potentiële locatie voor een laadpaalparkeerplaats. Het college heeft het verzoek evenwel afgewezen omdat er op de Klokketuin al een laadpaal aanwezig is en die locatie is gelegen binnen een straal van 250 meter van de woning van [appellanten]. Het college heeft er daarbij op gewezen dat de oplaadcapaciteit van de laadpaal aan de Klokketuin in september 2022 voor 16% werd benut. Pas als het gebruik van deze laadpaal boven de 50% is gestegen zal het college gelet op het gevoerde beleid overgaan tot het plaatsen van een extra laadpaal.

Bij besluit van 20 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ede geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het bouwen van een twee-onder-één-kapwoning aan de Bosweg ongenummerd in Bennekom. [appellant] heeft een aanvraag gedaan voor een omgevingsvergunning voor het bouwen van een woning op het perceel. Volgens de bouwregels van het bestemmingsplan mogen hoofdgebouwen binnen de bestemming ‘’Wonen’’ uitsluitend binnen het bouwvlak gebouwd worden. Het perceel heeft echter geen bouwvlak. Het college heeft de aanvraag om die reden in strijd geacht met het bestemmingsplan en daarom geweigerd de aangevraagde omgevingsvergunning te verlenen. [appellant] heeft beroep ingesteld tegen dit besluit. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college terecht heeft geconcludeerd dat het bouwplan niet past in het bestemmingsplan, omdat er op het perceel geen bouwvlak aanwezig is. Daarnaast heeft het college in redelijkheid kunnen besluiten om niet mee te werken aan een buitenplanse afwijking.

[appellant] heeft verzocht om een herbeoordeling van zijn recht op kinderopvangtoeslag. [appellant] heeft zich op 5 februari 2021 gemeld voor een herbeoordeling van zijn recht op kinderopvangtoeslag. Omdat een beslissing van de Dienst Toeslagen hierover uitbleef, heeft [appellant] hem in gebreke gesteld en vervolgens beroep ingesteld bij de rechtbank tegen het niet tijdig nemen van een besluit. De rechtbank heeft dat beroep bij de uitspraak van 20 oktober 2023 gegrond verklaard en de Dienst Toeslagen opgedragen om een besluit te nemen op het verzoek van [appellant] om herbeoordeling van zijn recht op kinderopvangtoeslag. Zij heeft daarbij termijnen en dwangsommen vastgesteld overeenkomstig de uitspraak van de Afdeling van 23 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3209. [appellant] heeft op 27 november 2023 hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank.

Bij besluit van 20 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hellendoorn aan [appellant A] en [appellant B] een omgevingsvergunning verleend voor het kappen van een eikenboom achter hun perceel. [appellant A] en [appellant B] hebben een stukje gemeentegrond achter hun tuin gekocht. Sindsdien grenst hun perceel aan een eikenboom. Die boom staat op gemeentegrond in een openbaar park. [appellant A] heeft verzocht om kap van deze eikenboom. Zij ervaren overlast van de boom door afvallende eikels, bladeren en takken. De kapvergunning is, na bezwaar, geweigerd bij besluit van 21 juni 2022. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak, samengevat, geoordeeld dat het college aan het belang van het behoud van de eikenboom meer gewicht heeft kunnen toekennen dan aan de belangen van [appellant A] om de boom te kappen. Het college heeft de aanvankelijk verleende kapvergunning na heroverweging in bezwaar in redelijkheid alsnog mogen weigeren.

Bij tussenuitspraak van 17 april 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1539, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Hengelo opgedragen om binnen 16 weken na verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 11 oktober 2023 tot gewijzigde vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied, [locatie 1]" te herstellen. Dit bestemmingsplan maakt op het perceel aan de [locatie 1] in Hengelo - kort weergegeven - in totaal 4 woningen mogelijk. [initiatiefnemer] is de initiatiefnemer. [appellant] en anderen wonen allen aan de [locatie 2] in Hengelo in de directe omgeving van het plangebied. Zij zijn het niet eens met de planregeling voor dit perceel als het gaat om de mogelijkheid om op de gronden met een agrarische bestemming afrasteringen met een maximum bouwhoogte van 2 meter te plaatsen en een aarden wal/geluidwal/grondwal te realiseren.

Bij besluit van 13 oktober 2022 heeft de raad voor rechtsbijstand een aanvraag van [appellant] om toevoeging voor rechtsbijstand afgewezen. Bij brief van 24 mei 2022 heeft het Centraal Orgaan (hierna: het COa) opvang asielzoekers aan [appellant] laten weten dat het voornemens is de hoogte van de eigen bijdrage van [appellant] in de kosten van de opvang vast te stellen op € 3.183,62 en heeft het hem gevraagd om zijn zienswijze op dit voornemen. Bij besluit van 5 oktober 2022 heeft de raad een aanvraag van [appellant] van 31 mei 2022 ingewilligd en hem onder nr. 1JQ7880 een toevoeging verleend voor rechtsbijstand tijdens die voornemensfase. Bij besluit van 30 juni 2022 heeft het COa de definitieve hoogte van de eigen bijdrage van [appellant] in de kosten van de opvang vastgesteld op € 3.183,62. Op 22 september 2022 heeft [appellant] een toevoeging aangevraagd voor gesubsidieerde rechtsbijstand tijdens de beroepsprocedure tegen de vaststelling van zijn eigen bijdrage in de kosten van de opvang.