Uitspraken

Bij besluit van 19 november 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. Bij besluit van 31 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. In haar aanvraag heeft [appellant] toegelicht dat zij een alleenstaande moeder is van drie kinderen, waarvan twee minderjarig. Zij heeft een aanvraag om een urgentieverklaring gedaan omdat zij een grotere woning wil. Haar huidige woning met één slaapkamer is volgens haar te klein voor haar kinderen om zich goed te kunnen ontwikkelen. Volgens het college levert een te kleine woning geen urgent huisvestingsprobleem op voor [appellante]. Ook was het huisvestingsprobleem van [appellante] volgens het college redelijkerwijs te voorkomen omdat de twee minderjarige kinderen van [appellante] zijn geboren in haar huidige tweekamerwoning. Het college heeft geen aanleiding gezien voor toepassing van de hardheidsclausule.

Bij besluit van 16 februari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. Bij besluit van 4 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.[appellante] woont samen met haar minderjarige dochter in bij haar moeder en broer. Zij heeft een urgentieverklaring aangevraagd omdat de verhouding met haar moeder en haar broer niet goed is. Ook hebben zij en haar dochter psychische klachten als gevolg van problemen met haar ex-partner. Zij wil een eigen woning voor haar en haar dochter om van hun psychische problematiek te kunnen herstellen. Volgens het college is geen sprake van een urgent huisvestingsprobleem omdat [appellante] en haar dochter niet dakloos zijn en dit ook niet dreigen te worden. Ook voldoet [appellante] volgens het college niet aan de voorwaarden voor een urgentieaanvraag op basis van ernstige medische problematiek.

Bij besluit van 22 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaltbommel [appellante] een last onder dwangsom opgelegd voor het huisvesten van arbeidsmigranten in de woning aan [locatie] in Nieuwaal. Bij besluit van 14 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaltbommel het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Op 23 juni 2020 heeft het college geweigerd een omgevingsvergunning te verlenen voor het huisvesten van arbeidsmigranten in de woning [locatie]. Op 30 september 2020 en 18 maart 2021 is bij controles gebleken dat in de woning arbeidsmigranten zijn gehuisvest. De last onder dwangsom van 22 maart 2021 heeft betrekking op het handelen in strijd met artikel 4.5.1, aanhef en onder f, van het provinciaal inpassingsplan "Reparatie Inpassingsplan Tuinbouw Bommelerwaard" van 27 september 2017 waarin het huisvesten van tijdelijke arbeidskrachten als strijdig gebruik met de bestemming "Agrarisch - Tuinbouw" is aangemerkt. Vóór 4 mei 2021 moest de huisvesting van arbeidsmigranten ongedaan gemaakt zijn. [appellante] heeft tegen de last onder dwangsom op 29 april 2021 bezwaar gemaakt.

Bij besluit van 30 mei 2023 heeft de raad van de gemeente Tubbergen het bestemmingsplan "Buitengebied, [locatie 1] Vasse" vastgesteld. Het plan voorziet in de mogelijkheid op het perceel [locatie 1] in Vasse 25 recreatiebungalows te realiseren. Op het perceel is momenteel camping Tutenberg gevestigd. Op het perceel is nu ruimte voor 110 kampeerplekken en 18 plekken voor stacaravans. [appellant A] en [appellant B] wonen ten zuidwesten van het plangebied. Zij vrezen voor aantasting van hun woon- en leefklimaat en stellen dat de raad zich niet heeft gehouden aan zijn eigen beleid voor landschappelijke inpassing. [bedrijf] is eigenaar van de gronden van het perceel en de initiatiefnemer van de voorziene ontwikkeling.

Bij uitspraak van 6 september 2023, ECLI:NL:RVS: 2023:3397, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak het hoger beroep van [appellant] tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 26 april 2022 in zaak nr. 21/3191 ongegrond verklaard. [appellant] woont op het adres [locatie 1] in Hoorn. Jobeko Vastgoed is eigenaar van het naastgelegen pand [locatie 2]. In dat pand is een bakkerij gevestigd. Op 3 juli 2019 heeft het college aan Jobeko Vastgoed een omgevingsvergunning verleend voor de bakkerij. Tegen dat besluit heeft [appellant] bezwaar gemaakt. Het college heeft het bezwaar ongegrond verklaard. Tegen die beslissing heeft [appellant] beroep ingesteld. De rechtbank heeft dat beroep ongegrond verklaard. Vervolgens heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Afdeling heeft het hoger beroep bij de uitspraak van 6 september 2023 ongegrond verklaard en heeft de uitspraak van de rechtbank bevestigd. Dat betekent dat de verleende omgevingsvergunning in stand is gebleven. [appellant] heeft om herziening van die uitspraak gevraagd. Zij vindt dat de omgevingsvergunning niet in stand kan blijven.

Op 20 april 2023 hebben de examinator en de examencommissie Culturele antropologie en ontwikkelingssociologie (hierna: de examencommissie) twee opdrachten uit het onderdeel Capita Selecta met een onvoldoende beoordeeld waardoor [appellant] het Bachelor eindproject van de bacheloropleiding Culturele antropologie en ontwikkelingssociologie in studiejaar 2022-2023 niet kan voortzetten en met een voldoende kan afronden. In studiejaar 2021-2022 heeft [appellant] voor het eerst deelgenomen aan het scriptietraject van de bacheloropleiding. Zij heeft dit toen niet met een voldoende afgerond. In studiejaar 2022¬-2023 heeft [appellant] zich daarom opnieuw ingeschreven voor het scriptietraject. Omdat het scriptietraject al van start was gegaan heeft [appellant], anders dan in het reguliere scriptietraject gebruikelijk is, individuele begeleiding gekregen van de examinator.

Bij beslissing van 21 augustus 2023 heeft de Examencommissie Bestuurskunde van de Universiteit Leiden het verzoek van [appellant] om een vrij programma te mogen volgen om daarmee een bachelorgraad in het wetenschappelijk onderwijs te verkrijgen, afgewezen. [appellant] heeft tegen deze beslissing administratief beroep ingesteld bij het college van beroep voor de examens van de Universiteit Leiden. [appellant] heeft de examencommissie verzocht om op basis van een vrij programma, zoals bedoeld in artikel 7.3j van de Wet op het Hoger onderwijs en Wetenschappelijk onderzoek, een bachelorgraad in het wetenschappelijk onderwijs te verkrijgen. Van de vereiste 180 studiepunten wil hij 144 invullen met studiepunten die hij heeft behaald bij verschillende instellingen voor hoger beroepsonderwijs. De overige 36 studiepunten wil hij aan de Universiteit Leiden behalen met het schrijven van een bachelorscriptie en het volgen van vakken die hem daarop voorbereiden.

Bij beslissing van 4 juli 2023 heeft de examencommissie van de Faculteit Business, Finance & Marketing, opleidingen Accountancy, Finance & Control en International Financial Management & Control van De Haagse Hogeschool het verzoek van [appellant] om een vrijstelling voor het vak Access, afgewezen. [appellant] is in studiejaar 2019-2020 gestart met de opleiding Accountancy aan De Haagse Hogeschool. Hij behoort hiermee tot cohort 2019. Onderdeel van het curriculum in de propedeuse zijn de vakken ‘Processen in Informatiesystemen’ en ‘Access’. Eerstgenoemd vak wordt onder meer getoetst met een projectopdracht. Laatstgenoemd vak wordt schriftelijk getoetst. Onderdeel van het curriculum in het tweede studiejaar is het vak ‘Raadplegen en Ontwerpen van databases’. Dit vak wordt schriftelijk getoetst. In studiejaar 2019-2020 is de coronapandemie uitgebroken. Gevolg hiervan was dat geen schriftelijke toetsing van het propedeusevak Access heeft kunnen plaatsvinden. De examencommissie heeft gelet hierop besloten tot een alternatieve toetsing.

Bij beslissing van 24 augustus 2023 heeft de examencommissie van Tilburg Law School een negatief bindend studieadvies aan [appellant] uitgebracht voor de bacheloropleiding Global Law. Bij beslissing van 14 november 2023 heeft het college van beroep voor de examens van Tilburg University het door [appellant] daartegen ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard. In studiejaar 2021-2022 is [appellant] gestart met de bacheloropleiding Global Law. Vanwege persoonlijke omstandigheden heeft de examencommissie het BSA dat jaar uitgesteld tot het einde van studiejaar 2022-2023. Hem is toen medegedeeld dat hij een totaal van 42 ECTS over studiejaren 2021-2022 en 2022-2023 moest behalen voor een positief BSA. [appellant] heeft aan het einde van studiejaar 2022-2023 een totaal van 36 ECTS behaald. De examencommissie heeft op 3 augustus 2023 daarom het voornemen geuit een negatief BSA uit te brengen. Op 24 augustus 2023 heeft de examencommissie een negatief BSA uitgebracht.