Ontwerpbesluit tot vaststelling van de bedragen van de bestuurlijke boetes op grond van artikel 9c, derde lid, van de Bankwet 1998 en artikel 11, derde lid, van de Muntwet 2002 (Besluit bestuurlijke boetes echtheids- en geschiktheidscontrole van eurobankbiljetten en euromunten), met nota van toelichting.

Bij Kabinetsmissive van 25 november 2013, no.2013002414, heeft Uwe Majesteit, op voordracht van de Minister van Financiën, bij de Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het ontwerpbesluit tot vaststelling van de bedragen van de bestuurlijke boetes op grond van artikel 9c, derde lid, van de Bankwet 1998 en artikel 11, derde lid, van de Muntwet 2002 (Besluit bestuurlijke boetes echtheids- en geschiktheidscontrole van eurobankbiljetten en euromunten), met nota van toelichting.

Het ontwerpbesluit strekt er toe de hoogte te bepalen van een door de Nederlandsche Bank op te leggen bestuurlijke boete bij overtreding van een aantal bepalingen uit de Muntwet 2002 en de Bankwet 1998. Deze bepalingen strekken tot uitvoering van verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (zie noot 1) en verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van de Europese Unie van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij. (zie noot 2) De Afdeling advisering van de Raad van State onderschrijft de strekking van het ontwerpbesluit, maar maakt een opmerking over de mogelijkheid tot matiging van de boete in verband met de ernst en duur van de overtreding of de mate van verwijtbaarheid van de overtreder. Zij is van oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het ontwerpbesluit nodig is.

De voorgestelde artikelen 1 en 2 van het ontwerpbesluit volgen de systematiek van het Besluit bestuurlijke boetes financiële sector. In het eerste lid van beide bepalingen wordt een basisbedrag vastgesteld voor overtreding van de daar genoemde bepalingen. (zie noot 3) Het tweede lid van beide artikelen bepaalt dat de Nederlandsche Bank het basisbedrag met ten hoogste 50% kan verlagen of verhogen indien de ernst of de duur van de overtreding een dergelijke verhoging of verlaging rechtvaardigt. Het derde lid van beide artikelen bepaalt dat het basisbedrag eveneens met ten hoogste 50% kan worden verhoogd of verlaagd indien de mate van verwijtbaarheid van de overtreder een dergelijke verhoging of verlaging rechtvaardigt. Het voorgestelde artikel 3 bepaalt ten slotte dat de Nederlandsche Bank bij het vaststellen van de boete rekening dient te houden met de draagkracht van de overtreder en dat zij op basis daarvan de boete kan verlagen met maximaal 100%. De Afdeling merkt het volgende op.

Op grond van het voorgestelde artikel 1 en 2, tweede en derde lid, kan het basisbedrag met ten hoogste 50% worden verlaagd indien de ernst of duur van de overtreding een dergelijke verlaging rechtvaardigt en met ten hoogste 50% indien de mate van verwijtbaarheid een dergelijke verlaging rechtvaardigt. Matiging van de boete onder dat minimum kan slechts plaatsvinden in verband met de draagkracht van de overtreder (een bank of betaaldienstverlener). (zie noot 4) Daarmee kan een draagkrachtige overtreder dus geen lagere boete krijgen dan 50% van het basisbedrag, ongeacht de duur en ernst van het feit en de mate van verwijtbaarheid van de overtreder.

De Afdeling merkt op dat de hoogte van een opgelegde boete (een punitieve sanctie) evenredig dient te zijn aan de ernst van de overtreding en de mate van verwijtbaarheid van de overtreder. De voorgestelde artikelen 1 en 2 waarborgen naar het oordeel van de Afdeling onvoldoende dat een opgelegde boete, gelet op de omstandigheden van het geval, evenredig zal zijn. Indien de ernst of de duur van de overtreding, of de mate van verwijtbaarheid van de overtreder een matiging naar minder dan 50% van het basisbedrag zou rechtvaardigen en de overtreder voldoende draagkrachtig is, zou de toezichthouder in de bestaande systematiek van bestraffing moeten afzien. Dat is onwenselijk.

De Afdeling adviseert het voorstel in die zin aan te passen dat matiging met 100% mogelijk wordt indien duur of ernst van het feit of de mate van verwijtbaarheid van de overtreder een dergelijke matiging rechtvaardigen.

De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging in dezen een besluit te nemen, nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.

De vice-president van de Raad van State

---

Nader rapport (reactie op het advies) van 8 januari 2014

Op voorstel van de Afdeling advisering van de Raad van State is het voorstel in die zin aangepast dat matiging van de op te leggen bestuurlijke boete met ten hoogste 100% mogelijk wordt, indien duur of ernst van het feit of de mate van verwijtbaarheid van de overtreder een dergelijke matiging rechtvaardigen. De toelichting is dienovereenkomstig aangepast. Voorts is van de gelegenheid gebruikt gemaakt om de inwerkingtredingbepaling aan te passen.

Ik moge U hierbij het gewijzigde ontwerpbesluit en de gewijzigde nota van toelichting doen toekomen en U verzoeken overeenkomstig dit ontwerp te besluiten.

De Minister van Financiën

---

(1) PbEU L339.
(2) PbEG L181.
(3) Het betreft onder meer de verplichting voor instellingen ervoor te zorgen alle ontvangen eurobankbiljetten en munten op hun echtheid te controleren voordat deze opnieuw in omloop worden gebracht, en te zorgen voor het detecteren van vervalsingen (artikel 6, eerste lid, van verordening nr. 1338/2001), de verplichting ervoor ter zorgen dat alle ontvangen euromunten op hun echtheid worden gecontroleerd voordat ze opnieuw in omloop worden gebracht (artikel 3, eerste lid van verordening 1210/2010), en de medewerkingsplicht van artikel 5:20 van de Algemene wet Bestuursrecht.
(4) Voorgestelde artikel 3. Dit is evenzeer het geval bij het Besluit bestuurlijke boetes financiële sector.

---

Gehele tekst ontwerpregeling met toelichting (pdf, 171 kB)