Ontwerpbesluit houdende de aanwijzing van onroerende zaken ter onteigening ten algemenen nutte ten behoeve van de aanleg van een gedeelte van de autosnelweg rijksweg 73-Zuid, Venlo - Echt, tussen km. 140,000 en km. 145,887, met bijkomende werken, in de gemeente Beesel.
- Kenmerk
- W09.03.0462/V
- Datum advies
- 1 december 2003
- Vindplaats
- Bijvoegsel Staatscourant 13 april 2004, nr 70
- Infrastructuur en Waterstaat
- Onteigening
Toon inhoud
Volledige tekst
Ontwerpbesluit houdende de aanwijzing van onroerende zaken ter onteigening ten algemenen nutte ten behoeve van de aanleg van een gedeelte van de autosnelweg rijksweg 73-Zuid, Venlo - Echt, tussen km. 140,000 en km. 145,887, met bijkomende werken, in de gemeente Beesel.
Krachtens machtiging van Uwe Majesteit heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat met een schrijven van 4 november 2003, no.HKW/R 2003/10169, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt een voordracht met ontwerpbesluit, houdende de aanwijzing van onroerende zaken ter onteigening ten algemenen nutte ten behoeve van de aanleg van een gedeelte van de autosnelweg rijksweg 73-Zuid, Venlo - Echt, tussen km. 140,000 en km. 145,887, met bijkomende werken, in de gemeente Beesel.
Uit het ontwerpbesluit blijkt het volgende. Reclamante sub 1 heeft onder meer naar voren gebracht dat zij bereid is om haar eigendommen die nodig zijn voor de aanleg van Rijksweg 73- Zuid in de gemeente Beesel over te dragen, maar dat zij met de verzoeker om onteigening geen overeenstemming kan bereiken over de waardering van de betrokken gronden. Reclamante heeft voorgesteld om een commissie van drie deskundigen een bindend advies te laten uitbrengen over de te hanteren waardering. Verzoeker om onteigening is niet op dit voorstel ingegaan. Hij wijst erop dat ten behoeve van het project Rijksweg 73-Zuid naast de onderhavige meerdere gronden benodigd zijn en dat in die gevallen een vergelijkbaar verschil van inzicht is opgetreden. In het ontwerpbesluit wordt overwogen dat de hoogte van de schadeloosstelling in het kader van de onderhavige administratieve onteigeningsprocedure niet ter beoordeling staat, maar bij het ontbreken van minnelijke overeenstemming in het kader van de gerechtelijke onteigeningsprocedure aan de orde komt.
De Raad van State merkt op dat onteigening een ultimum remedium moet blijven en dat in het ontwerpbesluit onvoldoende blijkt waarom het voorstel van reclamante om tot een minnelijke regeling te komen over de waardering van de te hanteren waarde van de gronden in het onderhavige geval niet aanvaardbaar is.
De Raad adviseert in het ontwerpbesluit nader in te gaan op de redenen die tot afwijzing van het voorstel van reclamante sub 1 hebben geleid.
De Raad van State geeft U in overweging in dezen een besluit te nemen, nadat aan het vorenstaande aandacht zal zijn geschonken.
De Vice-President van de Raad van State
Nader rapport (reactie op het advies) van 5 februari 2004
De Raad maakt in voornoemd advies de volgende opmerking. Reclamante sub 1 heeft onder meer naar voren gebracht dat zij bereid is om haar eigendommen die nodig zijn voor de aanleg van rijksweg 73-Zuid in de gemeente Beesel over te
dragen, maar dat zij met de verzoeker om onteigening geen overeenstemming kan bereiken over de waardering van de betrokken gronden. Reclamante heeft voor-gesteld om een commissie van drie deskundigen een bindend advies te laten uitbrengen over de te hanteren waardering. Verzoeker om onteigening is niet op dit voorstel ingegaan. Hij wijst erop dat ten behoeve van het project Rijksweg 73-Zuid naast de onderhavige meerdere gronden benodigd zijn en dat in die gevallen een vergelijkbaar verschil van inzicht is opgetreden. In het ontwerpbesluit wordt overwogen dat de hoogte van de schadeloosstelling in het kader van de onderhavige administratieve onteigeningsprocedure niet ter beoordeling staat, maar bij het
ontbreken van minnelijke overeenstemming in het kader van de gerechtelijke ont-eigeningsprocedure aan de orde komt.
De Raad merkt hierover op, dat de onteigening een ultimum remedium moet blijven en dat in het ontwerpbesluit onvoldoende blijkt waarom het voorstel van reclamante om tot een minnelijke regeling te komen over de waardering van de te hanteren waarde van de gronden in het onderhavige geval niet aanvaardbaar is. De Raad adviseert in het ontwerpbesluit nader in te gaan op de redenen die tot afwijzing van het voorstel van reclamante sub 1 heeft geleid.
Naar aanleiding van de opmerking van de Raad merk ik het volgende op. Reclamante sub 1, te weten NS Vastgoed B.V., heeft in een vijftal gemeenten gronden in eigendom die betrokken zijn in het project Rijksweg 73-Zuid Venlo - Echt/Rijksweg 74. Deze gronden betreffen meer specifiek langs aanwezige spoorbanen gelegen bermen, sloten en onderhoudspaden.
Ten behoeve van de aanleg van rijksweg 73-Zuid in de gemeente Swalmen zijn reeds enige van deze gronden ter onteigening aangewezen: koninklijk besluit van 24 juni 2003, nr. 03.002678, aanleg rijksweg 73-Zuid in de gemeente Swalmen, staatscourant van 11 juli 2003, nr. 131.
Zoals in het ontwerpbesluit reeds wordt overwogen bestaat tussen reclamante en de verzoeker om onteigening een verschil van mening over de te hanteren waardering van de betrokken gronden. Het verschil bestaat hierin dat reclamante (het met de opsplitsing van de Nederlandse Spoorwegen N.V. enige jaren geleden opgerichte NS Vastgoed B.V.) bedoelde gronden in haar boekhouding pleegt te waarderen op circa vier euro per vierkante meter terwijl de verzoeker om onteigening een substantieel lagere waardering aanhoudt. Laatstgenoemde wijst hierbij bovendien op de in het verleden kennelijk meermalen toegepaste symbolische vergoeding van een euro per kadastrale titel.
Ik merk op deze plaats nog op dat beide partijen en overigens ook andere instanties de noodzaak voelen om aangaande de waardering van dergelijke categorieën van gronden spoedig uitsluitsel te verkrijgen.
De verzoeker om onteigening bereidt een gerechtelijke onteigeningsprocedure voor ten behoeve van bij genoemd koninklijk besluit reeds ter onteigening aangewezen gronden die in eigendom zijn van reclamante. Naar verwachting zal deze gerechtelijke procedure in februari of maart 2004 gestart worden en kunnen resulteren in een gerechtelijk vonnis omstreeks augustus 2004. De met een dergelijk vonnis verkregen duidelijkheid over de waardering van de gronden zal in voorkomende gevallen het te voeren overleg tussen partijen over minnelijke verwerving van dergelijke gronden aanzienlijk kunnen bespoedigen.
Terugkomend op de opmerking van de Raad blijkt uit het voorgaande dat de verzoeker om onteigening in redelijkheid afwijzend heeft kunnen reageren op de door reclamante voorgestelde instelling van een deskundigencommissie nu van een dergelijke commissie in dit geval geen wezenlijke bijdrage meer verwacht kan worden aan de gewenste duidelijkheid inzake de (verstrekkende) waardering van de genoemde categorieën van gronden.
Ik merk hierbij op, dat het mij voorkomt dat in het onderhavige geval niet eerder met de gerechtelijke onteigeningsprocedure een aanvang zal kunnen worden gemaakt dan nadat voornoemd vonnis is uitgesproken en op grond daarvan een (laatste) bod op de betrokken gronden is uitgebracht.
Het ontwerpbesluit is aangevuld met bovenstaande overwegingen.
Ik moge U hierbij het ontwerpbesluit doen toekomen en U verzoeken overeenkomstig dit ontwerp te besluiten.
De Minister van Verkeer en Waterstaat
Uit het ontwerpbesluit blijkt het volgende. Reclamante sub 1 heeft onder meer naar voren gebracht dat zij bereid is om haar eigendommen die nodig zijn voor de aanleg van Rijksweg 73- Zuid in de gemeente Beesel over te dragen, maar dat zij met de verzoeker om onteigening geen overeenstemming kan bereiken over de waardering van de betrokken gronden. Reclamante heeft voorgesteld om een commissie van drie deskundigen een bindend advies te laten uitbrengen over de te hanteren waardering. Verzoeker om onteigening is niet op dit voorstel ingegaan. Hij wijst erop dat ten behoeve van het project Rijksweg 73-Zuid naast de onderhavige meerdere gronden benodigd zijn en dat in die gevallen een vergelijkbaar verschil van inzicht is opgetreden. In het ontwerpbesluit wordt overwogen dat de hoogte van de schadeloosstelling in het kader van de onderhavige administratieve onteigeningsprocedure niet ter beoordeling staat, maar bij het ontbreken van minnelijke overeenstemming in het kader van de gerechtelijke onteigeningsprocedure aan de orde komt.
De Raad van State merkt op dat onteigening een ultimum remedium moet blijven en dat in het ontwerpbesluit onvoldoende blijkt waarom het voorstel van reclamante om tot een minnelijke regeling te komen over de waardering van de te hanteren waarde van de gronden in het onderhavige geval niet aanvaardbaar is.
De Raad adviseert in het ontwerpbesluit nader in te gaan op de redenen die tot afwijzing van het voorstel van reclamante sub 1 hebben geleid.
De Raad van State geeft U in overweging in dezen een besluit te nemen, nadat aan het vorenstaande aandacht zal zijn geschonken.
De Vice-President van de Raad van State
Nader rapport (reactie op het advies) van 5 februari 2004
De Raad maakt in voornoemd advies de volgende opmerking. Reclamante sub 1 heeft onder meer naar voren gebracht dat zij bereid is om haar eigendommen die nodig zijn voor de aanleg van rijksweg 73-Zuid in de gemeente Beesel over te
dragen, maar dat zij met de verzoeker om onteigening geen overeenstemming kan bereiken over de waardering van de betrokken gronden. Reclamante heeft voor-gesteld om een commissie van drie deskundigen een bindend advies te laten uitbrengen over de te hanteren waardering. Verzoeker om onteigening is niet op dit voorstel ingegaan. Hij wijst erop dat ten behoeve van het project Rijksweg 73-Zuid naast de onderhavige meerdere gronden benodigd zijn en dat in die gevallen een vergelijkbaar verschil van inzicht is opgetreden. In het ontwerpbesluit wordt overwogen dat de hoogte van de schadeloosstelling in het kader van de onderhavige administratieve onteigeningsprocedure niet ter beoordeling staat, maar bij het
ontbreken van minnelijke overeenstemming in het kader van de gerechtelijke ont-eigeningsprocedure aan de orde komt.
De Raad merkt hierover op, dat de onteigening een ultimum remedium moet blijven en dat in het ontwerpbesluit onvoldoende blijkt waarom het voorstel van reclamante om tot een minnelijke regeling te komen over de waardering van de te hanteren waarde van de gronden in het onderhavige geval niet aanvaardbaar is. De Raad adviseert in het ontwerpbesluit nader in te gaan op de redenen die tot afwijzing van het voorstel van reclamante sub 1 heeft geleid.
Naar aanleiding van de opmerking van de Raad merk ik het volgende op. Reclamante sub 1, te weten NS Vastgoed B.V., heeft in een vijftal gemeenten gronden in eigendom die betrokken zijn in het project Rijksweg 73-Zuid Venlo - Echt/Rijksweg 74. Deze gronden betreffen meer specifiek langs aanwezige spoorbanen gelegen bermen, sloten en onderhoudspaden.
Ten behoeve van de aanleg van rijksweg 73-Zuid in de gemeente Swalmen zijn reeds enige van deze gronden ter onteigening aangewezen: koninklijk besluit van 24 juni 2003, nr. 03.002678, aanleg rijksweg 73-Zuid in de gemeente Swalmen, staatscourant van 11 juli 2003, nr. 131.
Zoals in het ontwerpbesluit reeds wordt overwogen bestaat tussen reclamante en de verzoeker om onteigening een verschil van mening over de te hanteren waardering van de betrokken gronden. Het verschil bestaat hierin dat reclamante (het met de opsplitsing van de Nederlandse Spoorwegen N.V. enige jaren geleden opgerichte NS Vastgoed B.V.) bedoelde gronden in haar boekhouding pleegt te waarderen op circa vier euro per vierkante meter terwijl de verzoeker om onteigening een substantieel lagere waardering aanhoudt. Laatstgenoemde wijst hierbij bovendien op de in het verleden kennelijk meermalen toegepaste symbolische vergoeding van een euro per kadastrale titel.
Ik merk op deze plaats nog op dat beide partijen en overigens ook andere instanties de noodzaak voelen om aangaande de waardering van dergelijke categorieën van gronden spoedig uitsluitsel te verkrijgen.
De verzoeker om onteigening bereidt een gerechtelijke onteigeningsprocedure voor ten behoeve van bij genoemd koninklijk besluit reeds ter onteigening aangewezen gronden die in eigendom zijn van reclamante. Naar verwachting zal deze gerechtelijke procedure in februari of maart 2004 gestart worden en kunnen resulteren in een gerechtelijk vonnis omstreeks augustus 2004. De met een dergelijk vonnis verkregen duidelijkheid over de waardering van de gronden zal in voorkomende gevallen het te voeren overleg tussen partijen over minnelijke verwerving van dergelijke gronden aanzienlijk kunnen bespoedigen.
Terugkomend op de opmerking van de Raad blijkt uit het voorgaande dat de verzoeker om onteigening in redelijkheid afwijzend heeft kunnen reageren op de door reclamante voorgestelde instelling van een deskundigencommissie nu van een dergelijke commissie in dit geval geen wezenlijke bijdrage meer verwacht kan worden aan de gewenste duidelijkheid inzake de (verstrekkende) waardering van de genoemde categorieën van gronden.
Ik merk hierbij op, dat het mij voorkomt dat in het onderhavige geval niet eerder met de gerechtelijke onteigeningsprocedure een aanvang zal kunnen worden gemaakt dan nadat voornoemd vonnis is uitgesproken en op grond daarvan een (laatste) bod op de betrokken gronden is uitgebracht.
Het ontwerpbesluit is aangevuld met bovenstaande overwegingen.
Ik moge U hierbij het ontwerpbesluit doen toekomen en U verzoeken overeenkomstig dit ontwerp te besluiten.
De Minister van Verkeer en Waterstaat