Uitspraak 201112824/2/A3

201112824/2/A3.
Datum uitspraak: 1 februari 2013

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak na vereenvoudigde behandeling (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) op het hoger beroep van:

[appellante], wonend te Apeldoorn,
appellante,

tegen de uitspraak van de rechtbank Roermond van 7 november 2011 in zaak nr. 11/124 in het geding tussen:

[appellante]

en

de burgemeester van Echt-Susteren.

Procesverloop

Bij besluit van 14 juli 2010 heeft het college van burgemeester en wethouders van Echt-Susteren op verzoek van [appellante] de kandidatenlijsten (model H1) van alle politieke partijen ten behoeve van de gemeenteraadsverkiezingen van onder meer 2010 openbaar gemaakt, met uitzondering van de in de lijsten vermelde adressen en geboortedata van de kandidaten.

Bij besluit van 22 december 2010 heeft de burgemeester het door [appellante] daartegen in zoverre gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij besluit van 14 februari 2011 heeft de burgemeester aan [appellante] de geboortedata van de kandidaten die vermeld staan op de kandidatenlijsten ten behoeve van de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 alsnog verstrekt.

Bij uitspraak van 7 november 2011 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld.

De burgemeester heeft een verweerschrift ingediend.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

Overwegingen

1. Ingevolge artikel 3, eerste lid, van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) kan een ieder een verzoek om informatie neergelegd in documenten over een bestuurlijke aangelegenheid richten tot een bestuursorgaan of een onder verantwoordelijkheid van een bestuursorgaan werkzame instelling, dienst of bedrijf.

Ingevolge het vijfde lid wordt een verzoek om informatie ingewilligd met inachtneming van het bepaalde in de artikelen 10 en 11.

Ingevolge artikel 10, tweede lid, aanhef en onder e, blijft het verstrekken van informatie ingevolge deze wet achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen het belang van de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer.

Ingevolge het derde lid is het tweede lid, aanhef en onder e, niet van toepassing voor zover de betrokken persoon heeft ingestemd met openbaarmaking.

2. [appellante] heeft verzocht om een afschrift van de kandidatenlijsten (model H1) van alle politieke partijen voor de gemeenteraadsverkiezingen van onder meer 2010. In haar verzoek heeft zij vermeld dat het haar ook te doen is om de op de lijsten vermelde adressen en geboortedata.

Bij besluit van 22 december 2010 heeft de burgemeester de weigering om de op de lijsten vermelde adressen en geboortedata openbaar te maken gehandhaafd. Hij heeft zich daarbij met inroepen van artikel 10, tweede lid, aanhef en onder e, van de Wob op het standpunt gesteld dat het belang van de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen zwaarder weegt dan het algemeen belang van openbaarmaking.

Bij besluit van 14 februari 2011 heeft de burgemeester de geboortedata die zijn vermeld op de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 alsnog verstrekt.

3. De rechtbank heeft overwogen dat het uitgangspunt dat de gegevens op de kandidatenlijsten, die op grond van de toepasselijke bepalingen van de Kieswet ter inzage hebben gelegen, openbaar zijn en dat bescherming van de persoonlijke levenssfeer daarom in beginsel geen grond biedt voor weigering van de gevraagde gegevens niet onverkort opgaat voor het verstrekken van de adresgegevens zoals die voorkomen op de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010, aangezien de verplichting tot opgave van die gegevens op de kandidatenlijst bij de wijziging van het Kiesbesluit (Stb. 2009, 453) per 1 januari 2010, is komen te vervallen. De rechtbank heeft daarbij betrokken de passage in de Nota van Toelichting behorende bij deze wijziging van het Kiesbesluit volgens welke het om veiligheidsredenen onwenselijk is dat adresgegevens van kandidaten worden gepubliceerd. De adviezen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 11 februari 2010 en van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten van 12 februari 2010 om adresgegevens op de kandidatenlijsten weg te lakken sluiten aan op het gewijzigde Kiesbesluit, aldus de rechtbank. Voorts heeft de rechtbank overwogen dat de kandidaten niet hebben ingestemd met de verstrekking van de adresgegevens in de zin van artikel 10, derde lid, van de Wob. De tegen de weigering van de adresgegevens gerichte gronden falen daarom, aldus de rechtbank.

4. [appellante] betoogt dat uit vaste jurisprudentie blijkt dat indien stukken, op basis van een wettelijk voorschrift voor een ieder ter inzage hebben gelegen, er geen grond meer kan zijn om deze gegevens te weigeren op grond van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Verder betoogt zij dat de rechtbank voorbij is gegaan aan het feit dat de kandidaten, door hun adresgegevens op de kandidatenlijsten te laten vermelden, hebben ingestemd met openbaarmaking zoals bedoeld in artikel 10, derde lid, van de Wob. Voorts voert [appellante] aan dat, nu de burgemeester de geboortedata alsnog heeft verstrekt en aldus deels aan het beroep is tegemoetgekomen, de rechtbank de proceskosten in beroep had moeten doen vergoeden.

4.1. De Afdeling heeft eerder overwogen (uitspraak van 5 september 2012 in zaak nr. 201107018/1/A3) dat nu de betrokken kandidaten onder meer hun adresgegevens op de kandidatenlijsten hebben laten vermelden, zij kunnen worden geacht te hebben ingestemd met de in de Kieswet geregelde terinzagelegging van de lijsten met die gegevens gedurende de verkiezingsperioden. Zoals eveneens volgt uit die uitspraak kan, anders dan de rechtbank heeft overwogen, de terinzagelegging van de kandidatenlijsten gedurende de verkiezingsperioden echter niet gelijk worden gesteld met openbaarmaking in de zin van de Wob. Het laten vermelden van de adresgegevens kan daarom niet worden aangemerkt als instemming van de kandidaten met openbaarmaking van die gegevens als bedoeld in artikel 10, derde lid, van de Wob. Er is dan ook geen grond voor het oordeel dat de kandidaten volledig afstand hebben gedaan van de bescherming van hun persoonlijke levenssfeer wat betreft deze gegevens.

4.2. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat in hetgeen [appellante] heeft aangevoerd geen grond kan worden gevonden voor het oordeel dat de burgemeester de adresgegevens op de kandidatenlijsten had moeten verstrekken. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de hiervoor vermelde uitspraak van 5 september 2012 is op grond van informatie verkregen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst aannemelijk te achten dat aan openbaarmaking van de adresgegevens van kandidaten een zeker veiligheidsrisico voor hen is verbonden. In aansluiting hierop heeft de rechtbank terecht overwogen dat de burgemeester gewicht heeft mogen toekennen aan de omstandigheid dat uit veiligheidsoverwegingen bij de wijziging van het Kiesbesluit per 1 januari 2010 de verplichte vermelding van het adres is komen te vervallen. Gelet hierop heeft de burgemeester zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer zwaarder weegt dan het belang van openbaarmaking.

5. Bij besluit van 14 februari 2011 heeft de burgemeester [appellante] de geboortedata alsnog verstrekt. De burgemeester is daarmee gedeeltelijk aan haar bezwaar tegemoetgekomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb. Met toepassing van artikel 8:75 van de Awb is dan een proceskostenveroordeling mogelijk. Aangezien het besluit van 14 februari 2011 is genomen nadat [appellante] beroep instelde tegen het besluit van 22 december 2010, heeft de rechtbank ten onrechte afgezien van een proceskostenveroordeling. Het hoger beroep is kennelijk gegrond en de aangevallen uitspraak zal daarom in zoverre worden vernietigd. Voor het overige wordt de uitspraak van de rechtbank bevestigd, met verbetering van de gronden waarop de uitspraak berust.

De Afdeling zal, doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, het college op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten veroordelen.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

I. verklaart het hoger beroep gegrond;

II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Roermond van 7 november 2011 in zaak nr. 11/124, voor zover daarbij geen proceskostenveroordeling is uitgesproken;

III. bevestigt die uitspraak voor het overige;

IV. veroordeelt de burgemeester van Echt-Susteren tot vergoeding van bij [appellante] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.180,00 (zegge: elfhonderdtachtig euro) geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

V. gelast dat de burgemeester van Echt-Susteren aan [appellante] het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 227,00 (zegge: tweehonderdzevenentwintig euro) voor de behandeling van het hoger beroep vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. M. Vlasblom, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P.M.M. de Leeuw-van Zanten, ambtenaar van staat.

w.g. Vlasblom w.g. De Leeuw-van Zanten
lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat

Uitgesproken in het openbaar op 1 februari 2013

Tegen deze uitspraak kan verzet worden gedaan bij de Afdeling (artikel 8:55 van de Awb).

- Verzet dient schriftelijk en binnen zes weken na verzending van deze uitspraak te worden gedaan.

- In het verzetschrift moeten de redenen worden vermeld waarom de indiener het niet eens is met de gronden waarop de beslissing is gebaseerd.

- Indien de indiener over het verzet door de Afdeling wenst te worden gehoord, dient dit in het verzetschrift te worden gevraagd. Het horen gebeurt dan uitsluitend over het verzet.

97-711.