Uitspraak BRS.26.000714

BRS.26.000714
ECLI:NL:RVS:2026:6545
Datum uitspraak: 11 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

de minister van Asiel en Migratie,
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 9 februari 2026 in zaak nr. NL25.62249 in het geding tussen:

[de betrokkene]

en

de minister.

Procesverloop

Bij besluit van 12 december 2025 heeft de minister een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 9 februari 2026 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.

Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld.

Betrokkene heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De minister heeft een nader stuk ingediend.

De Afdeling heeft de zaak gelijktijdig met zaken nrs. BRS.26.000081, BRS.26.001006 en BRS.26.000868, op zitting behandeld op 11 mei 2026, waar de minister, vertegenwoordigd door mr. N.N. Bontje en mr. J. Kennis, advocaten in Den Haag, en betrokkene, bijgestaan door mr. R.M. Tjong Kim Sang, advocaat in Lent, zijn verschenen.

Overwegingen

1.       In deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.

2.       Betrokkene heeft de Syrische nationaliteit en komt uit [plaats]. Hij heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij vreest voor personen die gelieerd zijn aan het voormalige regime. Verder wijst betrokkene erop dat hij een reëel risico loopt op ernstige schade vanwege de algemene veiligheidssituatie in Syrië en willekeurig geweld. Volgens betrokkene is de criminaliteit toegenomen en zijn burgers nog steeds onveilig.

2.1.    De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat betrokkene niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Voor heel Syrië geldt dat de algemene veiligheidssituatie is vastgesteld op een lagere gradatie van willekeurig geweld. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat appellant geen individuele omstandigheden heeft aangevoerd die maken dat hij een verhoogd risico loopt op willekeurig geweld.

2.2.    De rechtbank heeft overwogen dat de minister zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië onvoldoende deugdelijk heeft gemotiveerd.

3.       Bij uitspraak van vandaag, ECLI:NL:RVS:2026:6543, heeft de Afdeling overwogen dat het Algemeen Ambtsbericht over Syrië van mei 2025 voldoende inzicht bood in de veiligheidssituatie om op dat moment een globale beoordeling te maken van de veiligheidssituatie en dat de minister dit ambtsbericht ten grondslag heeft mogen leggen aan het landenbeleid over Syrië. De minister klaagt dan ook in de eerste grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het ambtsbericht een te korte periode beslaat om een beoordeling te maken van de veiligheidssituatie.

3.1.    Hoewel de minister het betoog terecht naar voren heeft gebracht, leidt de eerste grief niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft wel terecht een motiveringsgebrek geconstateerd. In de voormelde uitspraak van vandaag heeft de Afdeling namelijk ook geoordeeld dat de minister zijn standpunt in het landenbeleid dat er in Syrië sprake is van een lagere gradatie van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn, niet deugdelijk heeft gemotiveerd. Bij deze beoordeling zijn namelijk niet alle relevante omstandigheden in aanmerking genomen. De tweede grief van de minister over de motivering van zijn standpunt over de gradatie van willekeurig geweld in Syrië, slaagt alleen daarom al niet.

3.2.    Ook volgt uit de voormelde uitspraak van vandaag dat de opgeworpen vraag over het beoordelingskader van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn kan worden beantwoord aan de hand van de rechtspraak van het Hof van Justitie. Gelet op de arresten van het Hof van 6 oktober 1982, Cilfit, ECLI:EU:C:1982:335, punten 13 en 14, 6 oktober 2021, Consorzio Italian Management, ECLI:EU:C:2021:799, punt 36, en 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 36, bestaat dan ook in deze zaak geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.

4.       Gelet op het voorgaande, heeft de rechtbank terecht overwogen dat de minister een nieuw besluit moet nemen op de aanvraag en zijn standpunt over de algemene veiligheidssituatie in Syrië nader moet motiveren. Het hoger beroep is alleen daarom al ongegrond. De minister zal in een nieuw besluit rekening moeten houden met de actuele situatie in Syrië. Wat de minister verder in hoger beroep heeft aangevoerd, behoeft daarom geen bespreking meer. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank, met verbetering van gronden. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;

II.       veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij betrokkene in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.868,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzitter, mr. B. Meijer en mr. J.J.W.P. van Gastel, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.C.S. Heinen, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
voorzitter

w.g. Heinen
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026

984