Uitspraak BRS.26.000156

BRS.26.000156
ECLI:NL:RVS:2026:6516
Datum uitspraak: 6 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 9 januari 2026 in zaak nr. NL25.63088 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 22 december 2025 heeft de minister appellant in bewaring gesteld.

Bij uitspraak van 9 januari 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. F. Boone, advocaat in Berkel en Rodenrijs, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.

2.        Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Gelet op het medisch advies van 29 september 2025 over de beperkingen van appellant, is het gehoor niet op de juiste wijze vormgegeven. Het gehoor is ook vrijwel direct uit veiligheidsoverwegingen beëindigd vanwege het gedrag van appellant. Het was duidelijk dat appellant zijn belangen niet zelf adequaat naar voren kon brengen. Omdat het ging om voortzetting van de bewaring op een andere grondslag en de situatie van appellant verder niet was gewijzigd, had de minister echter voldoende actuele kennis over de belangen van appellant om een belangenafweging te kunnen maken. In zoverre ligt het anders dan bij de latere maatregel van vreemdelingenbewaring van appellant van 20 augustus 2026, waarover de uitspraak van 24 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5695, gaat. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de minister er in de maatregel van bewaring van 22 december 2025 blijk van heeft gegeven op de hoogte te zijn van de geestelijke gesteldheid van appellant en dat de minister de maatregel deugdelijk heeft gemotiveerd.

2.1.        Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook zijn in deze zaak geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).

3.        De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. J.Th. Drop, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier.

w.g. Drop
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Weber
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 6 november 2026

18