Uitspraken

Bij besluit van 18 september 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een verzoek van [appellant] om wijziging van zijn geboortedatum in de basisregistratie personen afgewezen. [appellant] heeft zich op 20 februari 1980 met de geboortedatum [geboortedatum] 1960 ingeschreven in de Brp. Een aantal jaren later heeft [appellant] in Turkije zijn geboortedatum laten wijzigen naar [geboortedatum] 1956. In 2014 heeft [appellant] voor het eerst een aanvraag ingediend om zijn aangepaste geboortedatum te laten wijzigen in de Brp, maar zijn aanvraag is bij besluit van 14 maart 2014 afgewezen. Op 30 augustus 2018 heeft [appellant] het college, door middel van een tweede aanvraag, opnieuw verzocht om zijn in de Brp geregistreerde geboortedatum te wijzigen. Volgens hem blijkt uit een vonnis van 5 december 2001 van de rechtbank in Turkije en een uittreksel uit de Turkse burgerlijke stand dat hij op [geboortedatum] 1956 is geboren in plaats van op [geboortedatum] 1960. Bij besluit van 18 september 2018 heeft het college de tweede aanvraag, onder verwijzing naar het eerdere besluit van 14 maart 2014, afgewezen. Het college heeft geconcludeerd dat er geen sprake is van nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden. In bezwaar heeft het college dit besluit gehandhaafd. De rechtbank heeft dit rechtmatig geacht.

Bij besluit van 16 december 2021 heeft de raad van de gemeente Edam-Volendam bestemmingsplan "Noordeinde 61" vastgesteld. Aan het Noordeinde 61 in Volendam staat een karakteristieke laat negentiende-eeuwse benedendijkse visserswoning. De woning bestaat uit één bouwlaag met een kelder en een kap. De vrijstaande woning ligt tegen de dijk aan, waarbij alleen de kap boven de kruin van de dijk uitsteekt. Aan de noordzijde van de woning staat een later toegevoegde aanbouw waarop een terras is gerealiseerd. De bestemming als gemeentelijk monument houdt een beperking van de bouwmogelijkheden in en heeft daarom tot een waardevermindering van de onroerende zaak geleid. [partij], eigenaar van het pand, heeft een verzoek om vergoeding van planschade ingediend. Het gemeentebestuur heeft ervoor gekozen om deze planschade in natura te compenseren door de bestemming als beeldbepalend pand te verwijderen. De raad heeft met het oog op de compensatie in natura het in deze procedure bestreden bestemmingsplan vastgesteld. De Stichting Vrienden van Volendams Erfgoed vindt dat de cultuurhistorische waarde van het pand onverminderd aanwezig is en het pand dus onverminderd beschermingswaardig is.

Bij besluit van 23 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Texel een bij besluit van 20 april 2020 aan [appellant A] en [appellant B] opgelegde last onder dwangsom gewijzigd en aangevuld. De aanvulling houdt in dat de doorgang op de begane grond tussen het oude deel van het pand aan de [locatie A] en het nieuwe deel van het pand aan de [locatie B] en [locatie C] moet worden hersteld of in overeenstemming moet worden gebracht met de omgevingsvergunning van 7 december 2017 en daarmee in overeenstemming moet worden gehouden, binnen zes maanden na het besluit, met als dwangsom € 5.000,00 ineens. Het bedrijfsgebouw aan de [locatie A] in Den Burg is eigendom van [appellant A] en [appellant B]. Op 12 juli 2017 hebben zij een omgevingsvergunning aangevraagd voor de bouw van een bedrijfsruimte met woning op de aangrenzende gronden [locatie B] en [locatie C].

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft de RDW een verzoek van [wederpartij] om goedkeuring voor het voeren van kentekenplaten conform model 18.2 op het voertuig met kenteken [..-..-..] afgewezen. Op 31 januari 2021 heeft [wederpartij] de RDW verzocht om goedkeuring voor het voeren van kentekenplaten conform model 18.2 op zijn auto, een Suzuki Cappuccino met kenteken [..-..-..]. Bij het besluit van 15 maart 2021 heeft de RDW dit verzoek afgewezen, omdat de keurmeester van de RDW heeft geconstateerd dat het voertuig van [wederpartij] niet voldoet aan de afwijkende voorschriften als bedoeld in Richtlijn 70/222/EEG. Bij het besluit van 22 juli 2021 heeft de RDW, onder verbetering en aanvulling van de motivering inhoudende dat de Richtlijn niet van toepassing is, het besluit van 15 maart 2021 gehandhaafd. De RDW heeft geconcludeerd dat het voertuig van [wederpartij] is geregistreerd op basis van nationale typegoedkeuring SUZP-1179. In de nationale typegoedkeuring is niets vermeld over kentekenplaat model 18.2 en volgens de RDW heeft [wederpartij] daarom geen recht op die kentekenplaat.

Bij besluit van 14 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Texel [partij A] en [partij B] gelast om het gebruik voor bewoning van de in dat besluit genoemde bouwdelen van de woning [locatie 1] in Den Burg binnen 18 weken na verzending van het besluit te staken en gestaakt te houden. [partij A] is eigenaar van het perceel [locatie 1] in Den Burg. Hij heeft een timmerbedrijf op het perceel en woont in de bedrijfswoning. Een deel van bovenverdieping van het complex, met [locatie 2], wordt permanent bewoond door zijn dochter, [partij B]. Zij heeft een bedrijf in dierenverzorging op het perceel. De reden dat aan hen een last onder dwangsom is opgelegd is dat een deel van de bebouwing op het perceel werd gebruikt voor bewoning en daarmee zonder omgevingsvergunning werd afgeweken van het gebruik dat wordt toegelaten in het bestemmingsplan "Buitengebied Texel 2013".

Bij besluit van 31 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Texel aan [vergunninghouder A] en [vergunninghouder B] een omgevingsvergunning verleend voor de legalisatie van de uitbreiding van de bedrijfswoning op het perceel [locatie 1] in Den Burg. [vergunninghouder A] is eigenaar van het perceel [locatie 2] in Den Burg. Hij heeft een timmerbedrijf op het perceel. Een deel van bovenverdieping van het complex, met huisnummer [locatie 1], wordt permanent bewoond door zijn dochter, [vergunninghouder B]. Zij heeft een bedrijf in dierenverzorging op het perceel. De verleende omgevingsvergunning gaat over de legalisatie van de uitbreiding van haar woning. Deze uitbreiding omvat een deel van de begane grond met huisnummer [locatie 3]. [wederpartij] woont op een aangrenzend perceel aan de [locatie 4]. Volgens hem staat het bestemmingsplan in de weg aan het toevoegen van nieuwe bedrijfswoningen.

Bij besluit van 9 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam bestuursdwang toegepast door de auto van [appellant] weg te slepen en in bewaring te stellen en heeft het de kosten daarvan ten bedrage van € 373,00 op [appellant] verhaald. Op 9 juli 2020 heeft het college de elektrische auto van [appellant] met kenteken [..-..-..] weggesleept en in bewaring gesteld. De auto stond op een laadplaats voor elektrische voertuigen op de Johann Siegerstraat in Amsterdam ter hoogte van nummer 22, maar was niet aangesloten op een oplaadpaal. Het college heeft aan het besluit ten grondslag gelegd dat door [appellant] een parkeerovertreding was begaan, nu zijn auto was geparkeerd op een parkeergelegenheid met een ander doel dan de aangegeven wijze en omdat de verwijdering van het voertuig noodzakelijk is in verband met het vrijhouden van aangewezen weggedeelten en wegen. Bij het besluit van 9 juli 2020 heeft het college tevens de kosten voor het wegslepen en in bewaring stellen van de auto verhaald op [appellant]. [appellant] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit.

Bij besluit van 12 februari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met het bedrijfsvaartuig genaamd [naam] afgewezen. Op 8 november 2016 heeft [appellante] een aanvraag gedaan voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met de [naam vaartuig]. De [naam vaartuig] valt onder het segment Bemand groot. Dit zijn bemande passagiersvaartuigen groter dan 14 x 3,75 m en kleiner dan of gelijk aan 20 x 4,25 m. Bij het besluit van 12 februari 2018 heeft het college de aanvraag afgewezen, omdat op 13 juni 2017 een vergunningstop was ingesteld. Bij besluit van 13 juni 2018 heeft het college het bezwaar van [appellante] tegen de afwijzing ongegrond verklaard en die afwijzing gehandhaafd.

Bij besluit van 26 april 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [eenmanszaak] voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met het bedrijfsvaartuig genaamd [naam] afgewezen. Op 2 november 2016 heeft [eenmanszaak] een aanvraag gedaan voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met [naam vaartuig]. [naam vaartuig] valt onder het segment Bemand groot. Dit zijn bemande passagiersvaartuigen groter dan 14 x 3,75 m en kleiner dan of gelijk aan 20 x 4,25 m. Het college heeft aan die aanvraag het rangnummer 160 toegekend. Omdat dit rangnummer hoger was dan het aantal beschikbare vergunningen is de aanvraag afgewezen. Bij besluit van 13 juni 2018 heeft het college het bezwaar van [eenmanszaak] tegen de afwijzing ongegrond verklaard, omdat op 13 juni 2017 een vergunningstop was ingesteld.

Bij besluit van 20 maart 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [eenmanszaak] voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met diverse bedrijfsvaartuigen afgewezen. Op 8 juni 2017 heeft [eenmanszaak] een aanvraag gedaan voor een exploitatievergunning voor het vervoeren van passagiers met de bedrijfsvaartuigen [naam 1], [naam 2], [naam 3], [naam 4] en [naam 5]. Deze vaartuigen vallen onder het segment Bemand groot. Dit zijn bemande passagiersvaartuigen groter dan 14 x 3,75 m en kleiner dan of gelijk aan 20 x 4,25 m. Bij het besluit van 20 maart 2018 heeft het college de aanvraag afgewezen, omdat op 13 juni 2017 een vergunningstop was ingesteld. Bij besluit van 10 juli 2018 heeft het college het bezwaar van [eenmanszaak] tegen de afwijzing ongegrond verklaard en die afwijzing gehandhaafd.