Uitspraak 200503852/1

200503852/1.
Datum uitspraak: 7 december 2005

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak in zaak no. AWB 04/3279 WRB van de rechtbank Amsterdam van 12 april 2005 in het geding tussen:

appellant

en

de raad voor rechtsbijstand te Amsterdam.

1. Procesverloop

Bij besluit van 28 januari 2004 heeft het bureau van de raad voor rechtsbijstand te Amsterdam het verzoek om vergoeding van de kosten van rechtsbijstand afgewezen.

Bij besluit van 14 juni 2004 heeft de raad voor rechtsbijstand te Amsterdam (hierna: de raad) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 12 april 2005, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Amsterdam (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 26 april 2005, bij de Raad van State ingekomen op 29 april 2005, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.

Bij brief van 8 juni 2005 heeft de raad van antwoord gediend.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 8 november 2005, waar appellant met bericht en de raad zonder bericht niet zijn verschenen.

2. Overwegingen

2.1. Ingevolge artikel 12, tweede lid, aanhef en onder e, van de Wet op de rechtsbijstand (hierna: de Wrb) wordt rechtsbijstand niet verleend indien het rechtsbelang waarop de aanvraag betrekking heeft de uitoefening van een zelfstandig beroep of bedrijf betreft, tenzij voortzetting van het beroep of bedrijf afhankelijk is van het resultaat van de aangevraagde rechtsbijstand.

2.2. Het verzoek van appellant heeft betrekking op de terugvordering op grond van onverschuldigde betaling van naar zijn mening teveel betaalde advocaatkosten dan wel griffierechten in de procedure die heeft geleid tot de uitspraak van 25 juli 1997 van de president van de rechtbank Haarlem.

2.3. Appellant heeft aangevoerd dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de raad heeft kunnen stellen dat het rechtsbelang van de in geding zijnde procedure nauw samenhangt met de uitoefening door appellant van zijn bedrijfsmatige activiteiten. Hij stelt dat ten tijd van de aan de orde zijnde procedure zijn agentuuractiviteiten reeds waren beëindigd. Voorts heeft hij aangevoerd dat de vermogensgrens niet wordt overschreden.

2.4. Bij beschikking van 31 oktober 1996 heeft de kantonrechter te Haarlem de agentuurovereenkomst tussen appellant en de toenmalige [vergunninghouder] ontbonden en daarbij onder meer bepaald dat [vergunninghouder] appellant ontslaat van zijn verplichtingen uit het concurrentiebeding. Bij uitspraak van 25 juli 1997 heeft de president van de rechtbank Haarlem geoordeeld dat door het handelen van appellant [vergunninghouder] niet langer gebonden is aan de voorwaarden voor de beëindiging van de agentuurovereenkomst. Laatstgenoemde procedure is die met betrekking waartoe naar het oordeel van appellant diens advocaat te veel kosten in rekening zou hebben gebracht. Gezien de samenhang tussen die procedure en die waarvoor het verzoek om toevoeging is afgewezen, is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat dit verzoek een rechtsbelang betreft dat nauw samenhangt met de beroepsmatige activiteiten van appellant als zelfstandige. De omstandigheid dat de agentuurovereenkomst inmiddels was ontbonden kan daaraan niet afdoen. Gesteld noch gebleken is dat het reeds betaalde bedrag het voortbestaan van het bedrijf van appellant in ernstige problemen heeft gebracht. De rechtbank heeft derhalve terecht en op goede gronden geoordeeld dat artikel 12, tweede lid, aanhef en onder e, van de Wrb aan verlening van de door appellant gevraagde toevoeging in de weg stond. Gelet hierop heeft de rechtbank voorts terecht geoordeeld dat zij niet toekomt aan de beantwoording van de vraag of het vermogen van appellant de toegestane vermogensgrens overschrijdt.

2.5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. P. van Dijk, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.M. Haverkamp, ambtenaar van Staat.

w.g. Van Dijk w.g. Haverkamp
Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 7 december 2005

290.