Uitspraak 200201494/1

200201494/1.
Datum uitspraak: 23 oktober 2002

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak in het geding tussen:

[appellant], wonend te [woonplaats],

en

gedeputeerde staten van Groningen,
verweerders.

1. Procesverloop

Bij besluit van 21 augustus 2001 heeft de gemeenteraad van Winsum, op voorstel van burgemeester en wethouders van 1 augustus 2001, vastgesteld het bestemmingsplan "Adorp, herziening 2000".
Het besluit van de gemeenteraad en het voorstel van burgemeester en wethouders zijn aan deze uitspraak gehecht.

Verweerders hebben bij hun besluit van 15 januari 2002, no. 2001-14.470/3, RRB, beslist over de goedkeuring van het bestemmingsplan.
Het besluit van verweerders is aangehecht.

Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 11 maart 2002, bij de Raad van State ingekomen op 13 maart 2002, beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 6 april 2002. Deze brieven zijn aangehecht.

Bij brief van 27 mei 2002 hebben verweerders een verweerschrift ingediend.

Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van burgemeester en wethouders van Winsum. Deze zijn aan de andere partijen toegezonden.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 september 2002, waar appellant, in persoon en bijgestaan door [gemachtigde], en verweerders, vertegenwoordigd door mr. G. Folmer, zijn verschenen.
De gemeenteraad van Winsum is niet verschenen.

2. Overwegingen

2.1. Het plan betreft een partiële herziening van het ”Bestemmingsplan in onderdelen Adorp 1950” en voorziet in een aanpassing van de woningbouwmogelijkheden op vier locaties.

Verweerders hebben bij hun bestreden besluit het plan goedgekeurd.

2.2. Aan de orde is een geschil inzake een besluit omtrent de goedkeuring van een bestemmingsplan. Ingevolge artikel 28, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in samenhang met artikel 10:27 van de Algemene wet bestuursrecht rust op verweerders de taak om - in voorkomend geval mede op basis van de ingebrachte bedenkingen - te bezien of het plan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij dienen zij rekening te houden met de aan de gemeenteraad toekomende vrijheid om bestemmingen aan te wijzen en voorschriften te geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. Daarnaast hebben verweerders er op toe te zien dat het plan en de totstandkoming daarvan niet in strijd zijn met het recht.

De Afdeling kan slechts tot vernietiging van het besluit omtrent goedkeuring van het plan overgaan, indien moet worden geoordeeld dat verweerders de aan hen toekomende beoordelingsmarges hebben overschreden, dan wel dat zij het recht anderszins onjuist hebben toegepast.

2.3. Appellant stelt dat verweerders ten onrechte goedkeuring hebben verleend aan het plan, voor zover zijn perceel op de [locatie] buiten het plangebied is gelaten. Hij wenst voor dit perceel een woonbestemming in plaats van de nu nog geldende agrarische bestemming. Hij voert aan dat in vergelijkbare situaties wel een woonbestemming is toegekend aan gronden waaraan voorheen een agrarische bestemming was toegekend. Hij meent tevens dat de bestemming van zijn perceel ten onrechte niet in overeenstemming is met de feitelijke situatie.

2.4. De gemeenteraad heeft in verband met nieuwe woningbouwmogelijkheden in Adorp Noord aan de provincie toegezegd de bouwmogelijkheden in het ”Bestemmingsplan in onderdelen Adorp 1950” waar mogelijk te laten vervallen. In verband hiermee acht hij het niet noodzakelijk een extra perceel met een bouwmogelijkheid aan het plangebied toe te voegen.

2.5. Verweerders hebben geen reden gezien de vastgestelde planbegrenzing in strijd met een goede ruimtelijke ordening te achten. Zij hebben overwogen dat het de gemeenteraad vrij staat de grenzen van een bestemmingsplan vast te stellen.

2.6. De Afdeling begrijpt de bezwaren van appellant aldus dat deze zijn gericht tegen de begrenzing van het plan.

Gelet op de systematiek van de Wet op de Ruimtelijke Ordening komt de gemeenteraad in beginsel een grote mate van beleidsvrijheid toe bij het bepalen van de begrenzingen van een bestemmingsplan.

Deze vrijheid strekt echter niet zo ver dat de gemeenteraad een begrenzing kan vaststellen die in strijd met een goede ruimtelijke ordening moet worden geoordeeld of anderszins in strijd is met het recht.

De Afdeling is, gelet op de stukken, van oordeel dat verweerders er in redelijkheid vanuit zijn gegaan dat de vastgestelde planbegrenzing niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening en dat zij deze ook overigens terecht hebben goedgekeurd. De Afdeling neemt daarbij in aanmerking dat verweerders in de door appellant gestelde vergelijkbare situaties geen aanleiding hebben behoeven te zien om niet in te stemmen met de planbegrenzing, nu deze situaties geen onderdeel uitmaken van dit plan.

Verder merkt de Afdeling op dat in verband met nieuwe woningbouwmogelijkheden in Adorp Noord met het plan wordt beoogd de nog bestaande woningbouwmogelijkheden in Adorp te laten vervallen. De wens van appellant dat een nieuwe woningbouwmogelijkheid wordt toegevoegd is hiermee niet in overeenstemming.

2.7. Gelet op het vorenstaande hebben verweerders zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het plan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening.

In hetgeen appellant heeft aangevoerd, ziet zij geen aanleiding voor het oordeel dat het bestreden besluit anderszins is voorbereid of genomen in strijd met het recht. Hieruit volgt dat verweerders terecht goedkeuring hebben verleend aan het plan.

Het beroep van appellant is ongegrond.

2.8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

verklaart het beroep ongegrond.

Aldus vastgesteld door dr. D. Dolman, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.J. Soede, ambtenaar van Staat.

w.g. Dolman w.g. Soede
Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 23 oktober 2002

270-418.