Uitspraken

Bij besluit van 15 oktober 2021 heeft het Instituut Mijnbouwschade Groningen aan [appellante] een vergoeding van € 8.136,70, te vermeerderen met wettelijke rente, voor de waardedaling van haar woning toegekend. [appellante] is sinds 1 oktober 1992 eigenares van de constructiewerkplaats met kantoor, magazijn, bergplaats, woonhuis en ondergrond aan de [locatie 1], [locatie 2]. [locatie 3] en [locatie 4], te Slochteren. In deze procedure is in geschil of het Instituut terecht een schadevergoeding van € 8.136,70 heeft toegekend voor de waardedaling van de woning aan de [locatie 1]. Voor de waardedaling van bedrijfsobjecten bestaat een aparte regeling. De gestelde waardedaling van de bedrijfsobjecten vormt geen onderwerp van deze procedure. Dat geldt ook voor de gestelde fysiek schade aan de objecten, waarvoor ook een aparte regeling bestaat.

Bij besluit van 1 december 2021 heeft de burgemeester van Rotterdam aan The Blossom een last onder dwangsom opgelegd. The Blossom is een religieuze organisatie die is gevestigd aan de Oost-Sidelinge 15 in Rotterdam. Op 5 augustus 2021 is aan The Blossom een bestuurlijke waarschuwing gegeven, omdat zij op 22 mei 2021 in het pand een openbare inrichting zonder vergunning heeft geëxploiteerd. Hierbij was ook sterke drank aanwezig. Dit is in strijd met de Algemene plaatselijke verordening Rotterdam 2012. Op 5 november 2021 heeft de burgemeester het voornemen geuit om een last onder dwangsom aan The Blossom op te leggen. Uit de bestuurlijke rapportage van 6 oktober 2021 volgt dat in de nacht van 11 op 12 september 2021 en in de nacht van 25 op 26 september 2021 in het pand feesten hebben plaatsgevonden. Daarnaast is geconstateerd dat in het pand in de nacht van 11 op 12 september 2021 alcohol aanwezig was en werd geschonken. Onder verwijzing naar de bestuurlijke rapportage van 6 oktober 2021 heeft de burgemeester vervolgens het besluit van 1 december 2021 genomen waarbij aan The Blossom een last onder dwangsom is opgelegd.

Bij afzonderlijke besluiten van 11 maart 2021 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [appellant] een schriftelijke waarschuwing gegeven en een bestuurlijke boete opgelegd van € 7.800,00 wegens overtreding van de Arbeidsomstandighedenwet respectievelijk het Arbeidsomstandighedenbesluit. [bedrijf 1] verhuurt een bedrijfspand aan de [locatie] aan [bedrijf 2] [appellant] is middels een holding enig aandeelhouder en bestuurder van [bedrijf 1]. [appellant] heeft op 17 januari 2020 een vloerzeil van 3,5 x 5 m2 uit het bedrijfspand verwijderd en in het bedrijfspand opgeslagen. De Nederlandse Arbeidsinspectie heeft op 21 januari 2020 tijdens een inspectie geconstateerd dat er open vuilniszakken met daarin een vloerzeil in het bedrijfspand stonden. Er is een asbestinventarisatie uitgevoerd waaruit bleek dat het vloerzeil 30-60% asbeststof bevatte en dat het oppervlak van het kantoor en de gang voor het kantoor met asbeststof was verontreinigd. Deze bevindingen heeft de Nederlandse Arbeidsinspectie vastgelegd in het boeterapport van 16 september 2020.

Bij besluit van 16 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hattem een last onder dwangsom aan [appellant] opgelegd. [appellant] is eigenaar van het pand aan de [locatie] in de binnenstad van Hattem. Op 12 januari 2022 is door het college een melding ontvangen over bloem- en plantenbakken en een terrasscherm die door [appellant] voor het pand en op de openbare weg waren geplaatst. Het college heeft op 25 januari 2022 voor het eerst aan [appellant] gemeld dat hij de bloem- en plantenbakken en het terrasscherm moest verwijderen. De bloem- en plantenbakken stonden ongeveer 4 m van de gevel af. Hiermee is een deel van de openbare ruimte afgezet als ware het een voortuin en heeft [appellant] volgens het college artikel 2:10 van de Algemene plaatselijke verordening Hattem 2021 overtreden. Het college staat toe dat bewoners in de binnenstad een geveltuin hebben, met bijvoorbeeld bloem- en plantenbakken, tot maximaal 60 á 80 cm uit de gevel. Hieraan voldeed de situatie van [appellant] volgens het college niet.

Bij besluit van 8 november 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen het verzoek van [appellant] om herziening van het besluit van 30 november 2020, waarbij het CBR hem een Educatieve Maatregel Alcohol en verkeer heeft opgelegd, afgewezen. Het CBR heeft [appellant] een EMA opgelegd omdat hij onder invloed zou hebben gereden op een scooter. [appellant] heeft daartegen bezwaar gemaakt, omdat niet hij, maar zijn huisgenoot de scooter bestuurde. Het CBR heeft het bezwaar ongegrond verklaard. [appellant] is daartegen niet in beroep gegaan. Hij heeft de onderzoekskosten betaald, maar niet de uitvoeringskosten, waardoor zijn rijbewijs ongeldig is verklaard. [appellant] heeft aan zijn verzoek om herziening van het besluit van 30 november 2020 ten grondslag gelegd dat de politierechter hem heeft vrijgesproken van rijden onder invloed. Dit vonnis is op 9 oktober 2021 onherroepelijk is geworden. [appellant] is in beroep opgekomen tegen de handhaving door het CBR van de afwijzing van zijn herzieningsverzoek.

Bij besluit van 12 oktober 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veere aan AGRAforce een omgevingsvergunning verleend voor het tijdelijk gebruiken van het kampeerterrein aan de Kraaienestweg 1 in Veere buiten het kampeerseizoen en het tijdelijk gebruiken van gronden als standplaatsen voor campers. AGRAforce exploiteert een minicamping onder de naam "Haflingerhof De Heksenketel". Op 5 september 2020 heeft AGRAforce een omgevingsvergunning aangevraagd voor het tijdelijk gebruiken van het kampeerterrein buiten het kampeerseizoen. De aanvraag ziet op de activiteit het gebruiken van gronden en bouwwerken in strijd met een bestemmingsplan, als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de toenmalige Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. AGRAforce heeft beroep ingesteld tegen het besluit tot vergunningverlening, omdat zij zich niet kan verenigen met een aantal onderdelen van dat besluit. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard en het college veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en een vergoeding van de gemaakte kosten voor het daartoe ingediende verzoek.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Snelfietsroute Uden-Veghel, deel Mariaheide" vastgesteld. Het plan maakt een deel van een snelfietsroute mogelijk tussen Uden en Veghel. Het tracé van de snelfietsroute is georiënteerd op de historische spoorverbinding het ‘Duits Lijntje’ en maakt overwegend gebruik van bestaande wegen en (fiets)paden. De wegen met gemengd gebruik door auto’s en fietsverkeer worden ingericht als fietsstraat. [appellant 1] en anderen wonen in de buurt van de snelfietsroute. Het plan gaat over het deel van de snelfietsroute dat loopt vanaf de Nieuwe Veldenweg in Mariaheide richting de bebouwde kom van Veghel. [appellant 1] en anderen vrezen onder meer dat het plan leidt tot verkeersonveiligheid en aantasting van de natuur. Eerder heeft de Afdeling het beroep van deels dezelfde appellanten over een ander deel van de snelfietsroute (deel woongebied Veghel) al behandeld en ongegrond verklaard.

Bij besluiten van 14 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Enschede bij [appellante A] en bij [appellante B] een dwangsom van € 6.000,00 ingevorderd. [appellante A] en appellante B] zijn de vennoten van [evenementenbedrijf], een bedrijf dat evenementen in heel Nederland organiseert. In twee afzonderlijke besluiten van 8 januari 2020 heeft het college aan [appellante A] en [appellante B] een last onder dwangsom opgelegd wegens overtreding van artikel 2:42, tweede lid, van de Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Enschede 2009. In deze besluiten worden [appellante A] en [appellante B] gelast om in de openbare ruimte binnen het grondgebied van de gemeente Enschede geen reclameobjecten meer te (laten) plaatsen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende op een openbare plaats die in eigendom is van de gemeente dan wel op een gedeelte van een onroerende zaak die vanaf de weg zichtbaar is. [appellante A] en [appellante B] hebben geen bezwaar gemaakt tegen deze besluiten, zodat de besluiten onherroepelijk zijn geworden. [

Op 20 maart 2022 heeft [wederpartij] bezwaar gemaakt tegen de werkzaamheden aan de Guntersteinweg te Den Haag in de periode van 7 februari 2022 tot en met 9 februari 2022. Nadat de dienst stadsbeheer op 7 februari 2022 was begonnen met (de voorbereiding van) het aanleggen van een groenstrook aan de Guntersteinweg heeft de stadsdeeldirecteur Escamp bij brief van 8 februari 2022 aan de bewoners van de woningen aan die weg medegedeeld dat: "De bermen aan de groenzijde van de Guntersteinweg worden vergroend. (…) Op dit moment is de berm versteend. Door de hele stad worden stenige plekken omgetoverd tot groene bermen, mooie plantsoenen of zelfs groene oases". In de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank geoordeeld dat [wederpartij] met het bezwaar tegen de brief van 8 februari 2022 heeft beoogd bezwaar te maken tegen de kennelijk van rechtswege verleende maar niet gepubliceerde instemming voor klein werk. Uit het e-mailbericht van de Dienst Stadsbeheer aan [wederpartij] van 17 maart 2022 blijkt dat zo’n melding voor de strook is gedaan.

Deze conclusie gaat over het onderscheid tussen een algemeen verbindend voorschrift (AVV) en een concretiserend besluit van algemene strekking (CBAS). Het onderscheid tussen deze twee besluiten is sinds de inwerkingtreding van de Algemene wet bestuursrecht van belang voor de toegang tot de bestuursrechter. Tegen besluiten van algemene strekking die geen AVV zijn, staat beroep bij de bestuursrechter open op grond van de Awb. Het beroep tegen algemeen verbindende voorschriften is echter in art. 8:3 lid 1, aanhef en onder a, Awb uitgesloten. Tegen een algemeen verbindend voorschrift moet worden opgekomen door een vordering in te stellen bij de burgerlijke rechter. De zaak waarin deze conclusie wordt genomen, gaat over de vraag of het besluit tot wijziging van een van de bijlagen van de Regeling zorgverzekering moet worden aangemerkt als een algemeen verbindend voorschrift of als een concretiserend besluit van algemene strekking.