Uitspraken

Bij besluit van 14 april 2022 heeft de korpschef van politie het verzoek van [appellant A] om inzage in over hem en zijn zoon [appellant C] verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. Bij besluit van 21 april 2022 heeft de korpschef het verzoek van [appellante B] om inzage in over haar verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. [appellant A] en [appellante B] hebben op 22 maart 2022 verzocht om inzage in hun persoonsgegevens en de persoonsgegevens van hun zoon als bedoeld in artikel 25 van de Wet politiegegevens (Wpg). Met dit verzoek willen [appellant A] en [appellante B] duidelijkheid krijgen over welke registraties op hun namen en woonadres bestaan. Hun ex-partners zouden namelijk (valse) meldingen over en aangiftes van strafbare gedragingen, zoals mishandeling, verkrachting en seksueel kindermisbruik, hebben gedaan. Met de besluiten van 14 en 21 april 2022 heeft de korpschef de verzoeken gedeeltelijk toegewezen. In deze besluiten zijn overzichten gegeven van registraties en is informatie over de voorwaarden van de verwerkingen verstrekt. Van een aantal registraties is de inzage geheel dan wel gedeeltelijk geweigerd.

Bij besluit van 21 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gebruik van een houtkachel en het stoken van open vuur op het perceel [locatie 1] te Lage Mierde afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie 2] in Lage Mierde. Hij ervaart overlast door het stoken van open vuur en het gebruik van een houtkachel in de tuinkamer op het perceel aan de [locatie 1]. Volgens [appellant] leiden de rook en stank van de houtkachel van zijn buren tot gezondheidsproblemen en een aantasting van zijn leef- en woongenot. [appellant] heeft het college verzocht om tegen deze situatie handhavend op te treden. Door een gemeentelijke toezichthouder zijn bij controles geen overtredingen van de Algemene Plaatselijke Verordening Reusel-De Mierden of het Bouwbesluit 2012 geconstateerd. Daarom heeft het college geweigerd om handhavend op te treden. De rechtbank heeft geoordeeld dat het besluit van 20 april 2022 onzorgvuldig is voorbereid, omdat het college op basis van de uitgevoerde controles onvoldoende inzicht heeft gekregen in de hinder of overlast die ontstaat door het gebruik van de houtkachel.

Bij besluit van 10 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep aan [persoon A] en [persoon B] een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen en uitbreiden van een pand aan de [locatie 1] te Gennep. Daarbij heeft het college gebruik gemaakt van de bevoegdheid als bedoeld in artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2°, van de Wabo in samenhang gelezen met artikel 4, vierde lid, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, om de vergunning in afwijking van het bestemmingsplan te verlenen. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie 2] te Gennep. Zij zijn ook eigenaar van het perceel aan de [locatie 3]. Dat perceel ligt direct naast de [locatie 1]. [appellant A] en [appellant B] zijn het niet eens met de door het college verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen dat door dit besluit het woon- en leefklimaat ter plaatse van het pand aan de [locatie 3] onevenredig wordt aangetast, omdat de beoogde bouw en uitbreiding van het naburige pand een ernstige vermindering van zonlichttoetreding op hun perceel tot gevolg zal hebben.

Bij e-mail van 10 december 2023 heeft [appellant] bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef van politie delen van informatie met de AIVD. Bij besluit van 23 februari 2024 heeft de korpschef het bezwaar van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. Het bezwaar is volgens haar kennelijk niet-ontvankelijk. [appellant] heeft op 10 december 2023 bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef delen van informatie met de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Hij heeft de korpschef op 25 januari 2024 in gebreke gesteld omdat niet tijdig op zijn bezwaar is beslist. Namens de korpschef is op 7 februari 2024 aan [appellant] meegedeeld dat het delen van informatie met de AIVD een feitelijke handeling is. Tegen deze feitelijke handeling kan geen bezwaar worden gemaakt. De korpschef heeft vervolgens in het besluit van 23 februari 2024 het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Omdat zij meent dat het kennelijk niet-ontvankelijk is, is volgens de korpschef ook op grond van artikel 4:17, zesde lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), zoals dit artikel destijds luidde, geen dwangsom verschuldigd.

Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Ede het bestemmingsplan "Lunteren, Molenparkweg Oost ongenummerd" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een bouwvlak voor een vrijstaande woning op het perceel van [partij] aan de Molenparkweg Oost in Lunteren. [appellant] is eigenaar van het naburige perceel. Hij komt op tegen het plan, omdat hij ook een bouwvlak op zijn perceel wenst. [appellant] betoogt dat hij als eigenaar van het naastgelegen perceel ten onrechte niet persoonlijk op de hoogte is gesteld van het ontwerpplan. [appellant] betoogt dat aan zijn perceel ten onrechte geen bouwvlak is toegekend zodat op dat perceel een woning kan worden gebouwd. [appellant] voert aan dat met een wethouder van de gemeente een mondelinge afspraak is gemaakt dat hij op zijn perceel een woning mag bouwen en dat die afspraak schriftelijk is bevestigd. [appellant] verzoekt de Afdeling om uit te spreken dat er gebouwd mag worden op zijn perceel, zonder dat vooraf diverse onderzoeken hoeven te worden uitgevoerd en kosten in rekening worden gebracht.

Bij besluit van 21 juni 2021 heeft het Instituut aan Mijnbouwschade Groningen [appellant A] een schadevergoeding toegekend van € 13.078,54. [appellant A] is sinds 1986 eigenaar van een Oldambtster boerderij met stal uit 1920 aan de [locatie] in [woonplaats]. Op 19 november 2018 heeft [appellant A] schade aan de boerderij als gevolg van mijnbouwactiviteiten in het Groningenveld gemeld bij de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (verder: het Instituut).appellant A] heeft in totaal een schadevergoeding van € 58.323,63 met wettelijke rente ontvangen.

[appellant] heeft op grond van artikel 8:55f, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) beroep ingesteld tegen het uitblijven van de bekendmaking van een volgens hem van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het bouwen van een bedrijfswoning op het perceel [locatie] in Baak. Bij besluit van 14 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouder van Bronckhorst geweigerd de gevraagde omgevingsvergunning te verlenen. [appellant] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen van een bedrijfswoning op het perceel [locatie] in Baak en het realiseren van een ontsluiting aan de Zutphen-Emmerikseweg. Op het perceel staat al een gebouw dat in gebruik is als bedrijfswoning en dat door partijen wordt aangeduid als het Rijksmonument. [appellant] wil de bestaande woonfunctie van het Rijksmonument verplaatsen naar de nieuw te bouwen bedrijfswoning, waardoor het Rijksmonument niet langer zal dienen als bedrijfswoning.

Bij besluit van 26 augustus 2021 heeft de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat besloten dat de woning van [appellant] niet voldoet aan de veiligheidsnorm en versterkt moet worden. Een bij de woning behorende schuur (een ligboxenstal voor melkrundvee) hoeft niet versterkt te worden. [appellant] is eigenaar van de woning met bijbehorende schuren aan de [locatie] in Wagenborgen, een gebied waar aardbevingen voorkomen. Tussen partijen is in geschil of de ligboxenstal voor melkrundvee uit 1995, aangeduid als bijgebouw B met industriefunctie (hierna: de schuur), moet worden versterkt. De schuur heeft een hoofddraagconstructie van stalen spanten waarop golfplaten zijn bevestigd. Volgens [appellant] is de schuur aan een kant ernstig verzakt (20 tot 30 cm) en daardoor onveilig omdat de dakconstructie haar functie heeft verloren. Volgens [appellant] is de schade ontstaan door verweking van de ondergrond onder de kelder als gevolg van bodembeweging door mijnbouw. De minister stelt dat de schuur voldoet aan de veiligheidsnorm en niet versterkt hoeft te worden.

Bij beslissingen van 3 januari 2023, 10 januari 2023 en 7 februari 2023 heeft de burgemeester van Laarbeek de aanvragen van [appellante] voor het opgraven en herbegraven van het stoffelijk overschot van haar vader [naam vader] afgewezen. Uit het huwelijk van [vader] en [moeder] zijn vijf kinderen geboren: [appellante] en [vier broers]. Vader is overleden op 8 oktober 2019. Bij testament van 19 december 2018 heeft hij over zijn nalatenschap beschikt. Zijn echtgenote is daarbij tot executeur-afwikkelingsbewindvoerder benoemd. Zij heeft deze benoeming aanvaard. Vader is toen begraven op de begraafplaats in Aarle-Rixtel. Op 28 december 2022 is moeder overleden. Zij is in hetzelfde graf begraven. Na het overlijden van moeder heeft [appellante] de taak van executeur-afwikkelingsbewindvoerder over de nalatenschap van vader overgenomen. [appellante] heeft bij de burgemeester een aanvraag ingediend voor het opgraven en herbegraven van het stoffelijk overschot van vader. Volgens haar was de uitdrukkelijke wens van vader om begraven te worden op natuurbegraafplaats Schoorsveld in Heeze. Als opvolgend executeur-afwikkelingsbewindvoerder wil zij aan deze wens alsnog uitvoering geven. De burgemeester heeft de aanvragen van [appellante] om haar vader te herbegraven afgewezen. Herbegraven is wegens de grafrust pas mogelijk na tien jaar. De vader is nog maar drie jaar geleden begraven. Er is geen uitzonderlijk geval en er zijn geen zwaarwegende gronden om van de hoofdregel af te wijken.

Bij besluit van 31 mei 2023 heeft de minister van Financiën de aanvraag van [appelante] om compensatie voor een afgeloste geldschuld afgewezen. Bij besluit van 13 februari 2024 heeft de minister het door [appelante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit betreft een schuld van € 1.451,89 aan Tinka inzake Wehkamp en een ING studentenlening ter hoogte van € 2.623,69. Het beroep met het zaaknummer 24/1806 ziet op deze schuld. Deze uitspraak gaat over besluiten op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Het overnemen van private schulden werd namens de Belastingdienst/Toeslagen uitgevoerd. Dat gebeurt nu door de minister, waarbij in de primaire fase dit wordt uitgevoerd door de uitvoeringsorganisatie Sociale Banken Nederland (SBN). [appelante] is een gedupeerde ouder van de toeslagenaffaire. Zij heeft, op basis van de zogenoemde Catshuisregeling een bedrag van € 30.000,00 ontvangen. [appelante] heeft verzocht om compensatie voor een aantal al afgeloste private schulden.