Uitspraken

Bij brief van 19 september 2023 heeft het Zorg- en Veiligheidshuis Zuid-Holland-Zuid een beslissing genomen over het verzoek van [appellant] tot vernietiging van zijn persoonsgegevens. Op 2 januari 2023 heeft het ZVH per brief aan [appellant] medegedeeld dat zijn gegevens overeenkomstig het privacyreglement vijf jaar worden bewaard. [appellant] heeft op 16 januari 2023 het ZVH verzocht tot vernietiging van zijn persoonsgegevens. Met de brief van 3 februari 2023 heeft het ZVH dit verzoek afgewezen. Hiertegen heeft [appellant] bij brief van 8 maart 2023 bezwaar gemaakt. Dit bezwaar is op 13 juli 2023 ongegrond verklaard door het ZVH. Met de brief van 19 september 2023 heeft het ZVH opnieuw een beslissing genomen over het verzoek van [appellant] waarbij zij een nieuw privacy-protocol heeft gehanteerd. De rechtbank is tot het oordeel gekomen dat het ZVH geen bestuursorgaan is in de zin van artikel 1:1, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Het ZVH is niet krachtens publiekrecht ingesteld en oefent geen openbaar gezag uit. Om die reden kan de brief van 19 september 2023 niet worden aangemerkt als een besluit in de zin van de Awb. Tegen de brief stond geen beroep open bij de bestuursrechter. Daarom heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard.

Bij afzonderlijke besluiten van 30 augustus 2024 heeft de Belastingdienst/Toeslagen aanvragen van [appellante] om overname van private schulden afgewezen. Deze uitspraak gaat over een besluit op grond van de regeling voor het overnemen en betalen van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen (de Wht). In hoofdstuk 4 van de Wht is geregeld onder welke voorwaarden een gedupeerde van de kinderopvangtoeslagaffaire in aanmerking komt voor het overnemen en betalen van private schulden. Uit artikel 4.1, tweede lid, volgt dat schulden slechts worden overgenomen, indien zij zijn ontstaan na 31 december 2005, vóór 1 juni 2021 opeisbaar waren en niet zijn voldaan op het tijdstip waarop de aanvraag wordt gedaan. [appellante] is erkend als gedupeerde van de kinderopvangtoeslagaffaire. Zij heeft aanvragen ingediend om overname van een schuld bij DEFAM van € 16.585,45 (de eerste schuld) en een schuld bij ESWS van € 12.768,00 (de tweede schuld).

Bij verkeersbesluit van 12 juli 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de [locatie 1]-[locatie 2] (oneven) in Amsterdam, gelegen tussen de Brouwersgracht en de Blauwburgwal, aangewezen als erf door het plaatsen van de verkeersborden G5 (erf) en G6 (einde erf). De achtergrond van het verkeersbesluit om de Herengracht 1-103 aan te wijzen als woonerf ligt in de vervanging van de kademuur en de daarmee gepaard gaande herinrichting van dit deel van de Herengracht: een parkeervrije inrichting zonder scheiding tussen de strook langs het water, de rijbaan en het trottoir. Een aanwijzing als erf heeft tot gevolg dat voetgangers wegen gelegen binnen dat erf over de volle breedte mogen gebruiken, de maximumsnelheid 15 km/u is en alleen geparkeerd mag worden op parkeerplaatsen die als zodanig zijn aangeduid. In dit geval heeft het college geen parkeerplaatsen aangewezen, zodat parkeren op de Herengracht 1-103 niet langer mogelijk is. [appellant A] en anderen wonen aan dit deel van de Herengracht of ondervinden directe gevolgen van het verdwijnen van de parkeermogelijkheid daar, en zijn het om een aantal redenen niet eens met de aanwijzing als erf.

Bij beslissing van 10 oktober 2025 heeft de examencommissie Recht en Veiligheid het door [appellante] ingeleverde Plan van Aanpak -PvA 1419LB411A- ongeldig verklaard, haar uitgesloten van deelname aan toetsen gedurende twee periodes en aan het college van bestuur een voordracht tot uitschrijving gedaan wegens fraude. Bij beslissing van 24 november 2025 heeft het college van beroep voor de examens van Hogeschool Inholland het door [appellante] ingestelde administratief beroep ongegrond verklaard. [appellante] studeert HBO-rechten aan de Hogeschool Inholland. In mei 2025 moest zij als onderdeel van haar afstudeerprogramma een Plan van Aanpak inleveren. Bij de beoordeling constateerde de examinator onduidelijkheden in de bronvermelding. Hij heeft [appellante] om een toelichting gevraagd. Na ontvangst daarvan, zag de examinator aanleiding om een vermoeden van fraude te melden bij de examencommissie. Die heeft geconcludeerd dat er voldoende grond is om vast te stellen dat er sprake is van fraude. [appellante] heeft in haar Plan van Aanpak namelijk gebruik gemaakt van bronnen die niet bestaan of wel bestaan, maar een andere inhoud hebben dan in de tekst opgenomen. Het ging hierbij om 11 fouten in de bronvermeldingen. Als sanctie heeft de examencommissie het Plan van Aanpak ongeldig verklaard. Omdat dit de derde keer was dat [appellante] een sanctie wegens fraude werd opgelegd, heeft de examencommissie haar als aanvullende sanctie uitgesloten van toetsen gedurende twee periodes in studiejaar 2025-2026.

Bij beslissing van 8 oktober 2025 heeft de directeur van het Instituut voor Ecologische Pedagogiek namens het college van bestuur van de Hogeschool Utrecht [appellante] een maatregel opgelegd, inhoudend dat zij met ingang van 9 oktober 2025 tot maandag 31 augustus 2026 wordt uitgeschreven. [appellante] volgt sinds collegejaar 2021-2022 de bacheloropleiding Ecologische Pedagogiek aan de Hogeschool Utrecht. In het studiejaar 2024-2025 was zij tijdelijk uitgeschreven bij wijze van maatregel wegens ongewenst gedrag. Nadat zij opnieuw was ingeschreven per 1 juni 2025 stuurde zij veelvuldig berichten en begon zij ook weer met het indienen van klachten tegen onderwijspersoneel. De directeur heeft [appellante] verzocht om een gesprek te voeren over het volgen van onderwijs en haar gedragingen. Na diverse klachten van onderwijspersoneel heeft de directeur besloten [appellante] nogmaals tijdelijk uit te schrijven, dit maal voor de duur van de rest van het collegejaar, dus tot 31 augustus 2026.