Uitspraken

Bij besluit van 6 december 2021 heeft de minister van Buitenlandse Zaken beslist op een verzoek van, voor zover hier van belang, de Stichting Fred Foundation om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur. Bij brief van 24 november 2020 heeft, voor zover hier van belang, de stichting aan de minister verzocht om openbaarmaking van informatie over de betrokkenheid van Nederland bij de totstandkoming en uitvoering van de op 18 maart 2016 tussen Turkije en lidstaten van de Europese Unie gemaakte afspraken over migranten die via Turkije Griekenland binnenkomen en over de situatie vanaf die dag in de kampen op de Griekse eilanden. In februari 2021 heeft de stichting het verzoek gepreciseerd. De stichting betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het, ondanks fouten en onduidelijkheden in de bij de besluiten gevoegde inventarislijsten, voldoende duidelijk is geworden welke documenten de minister openbaar heeft gemaakt.

Bij besluit van 30 november 2023 heeft de raad van de gemeente Zaanstad het bestemmingsplan "Lint Krommenie" vastgesteld. Het bestemmingsplan heeft betrekking op het oude dorpslint van Krommenie. Dit bestaat uit het Vlietsend, de Zuiderhoofdstraat, Noorderhoofdstraat en een deel van de Vlusch. Met het plan is beoogd om het beeld van de kleinschalige, gevarieerde en cultuurhistorisch waardevolle lintbebouwing van het oude dorpslint van Krommenie beter te beschermen. De raad wil de oude, ruime bouwmogelijkheden uit het bestemmingsplan "Krommenie" vervangen door regels die uitgaan van de bestaande bebouwing. De hoofdbebouwing is met een bouwvlak op de verbeelding weergegeven. Ook de bestaande bouw- en goothoogtes zijn vastgelegd op de verbeelding. Met dit bestemmingsplan is niet beoogd om nieuwe ontwikkelingen mogelijk te maken. Er blijft wel ruimte om hoofdgebouwen naar achteren toe uit te breiden tot maximaal 12 meter ten opzichte van de voorgevel. Verder blijft het mogelijk om in het achtererfgebied, onder voorwaarden, bijgebouwen te bouwen. [appellant sub 1] en anderen wonen in de nabijheid van het perceel [locatie 1]. Zij zijn het niet eens met het bestemmingsplan, omdat de bouwmogelijkheden op het perceel volgens hen niet getuigen van een goede ruimtelijke ordening.

Bij besluit van 1 april 2022 heeft de Dienst Toeslagen de hoogte van de aanvullende werkelijke schadevergoeding van [appellante] vastgesteld op € 49.674,00. [appellante] heeft zich op 12 december 2019 gemeld als gedupeerde van de toeslagenaffaire en verzocht om een herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag. De kinderopvangtoeslag over het toeslagjaar 2006 is neerwaarts bijgesteld en de kinderopvangtoeslag over de toeslagjaren 2007, 2008, 2009, 2011, 2014 en 2018 is op nihil gesteld. Dit heeft geresulteerd in een terugvordering van € 32.279,00. Op basis van de lichte toets heeft de Dienst Toeslagen [appellante] als gedupeerde aangemerkt en aan haar het forfaitaire bedrag van € 30.000,00 uit de Catshuisregeling uitbetaald. Op basis van de integrale beoordeling heeft de Dienst Toeslagen vastgesteld dat in de kinderopvangtoeslag over 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2014 en 2018 fouten zijn gemaakt en het definitieve compensatiebedrag op € 70.327,00 vastgesteld.

Bij besluit van 24 maart 2021 heeft de Dienst Toeslagen geweigerd aan [appellante sub 1] een compensatie toe te kennen. [appellante sub 1] heeft op 25 februari 2020 verzocht om een herbeoordeling van haar recht op kinderopvangtoeslag. Bij het besluit van 24 maart 2021 heeft de Dienst Toeslagen geweigerd aan [appellante sub 1] een compensatie toe te kennen. De Dienst Toeslagen heeft zich daartoe op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat de kinderopvangtoeslag van [appellante sub 1] over de jaren 2007 tot en met 2011 te laag is vastgesteld. Dit betekent dat geen sprake is van institutionele vooringenomenheid. Ook is niet gebleken dat de regels van de kinderopvangtoeslag te streng zijn toegepast. Bij het besluit van 29 december 2022 is de Dienst Toeslagen bij deze weigering gebleven.

Bij besluit van 24 augustus 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Deventer aan [maatschap] een omgevingsvergunning verleend als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht voor de bouw van drie stallen en sleufsilo’s op het perceel [locatie 1] in Schalkhaar. [maatschap] wil een intensieve veehouderij op het perceel [locatie 1] in Schalkhaar. Daarvoor wordt het aantal vleeskalveren uitgebreid van 528 naar 1.080. Op grond van het bestemmingsplan "Buitengebied Deventer, 1e herziening" is dit niet toegestaan, omdat aan het perceel niet de aanduiding "intensieve veehouderij" is toegekend en de sleufsilo’s buiten het bouwvlak zullen worden geplaatst. Om die reden heeft zij een omgevingsvergunning gevraagd voor het in afwijking van het plan verplaatsen van sleufsilo’s en uitbreiden van het aantal vleeskalveren. Het college heeft deze vergunning verleend. Stichting Animal Rights betoogt dat er sprake is van toename van de kans op bodemvervuiling en luchtvervuiling en lawaai. De drinkwatervoorziening wordt volgens haar te veel aangetast.

Bij besluit van 15 maart 2021 heeft de Dienst Toeslagen aan [appellante] een compensatiebedrag toegekend van € 47.839,00 voor de toeslagjaren 2009 en 2010. Bij besluit van 30 december 2022 heeft de Dienst Toeslagen het bezwaar van [appellante] gegrond verklaard voor zover het een bedrag van € 4.000,00 dat aan [appellante] was uitbetaald wegens acute geldnood in mindering heeft gebracht van het compensatiebedrag voor het toeslagjaar 2011. [appellante] is een gedupeerde ouder van de toeslagenaffaire. Over de toeslagjaren 2009, 2010 en 2011 heeft zij een compensatiebedrag van € 59.045,00 ontvangen. Dit compensatiebedrag heeft de Dienst Toeslagen in bezwaar herzien en vastgesteld op € 63.045,00. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep van [appellante], voor zover dit was gericht tegen de hoogte van het compensatiebedrag, gegrond verklaard, het besluit van 30 december 2022 vernietigd en de Dienst Toeslagen opgedragen om een nieuw besluit te nemen. [appellante] heeft tegen dit deel van de uitspraak en het nieuwe besluit van de Dienst Toeslagen geen gronden aangevoerd.

Bij besluit van 30 september 2021 heeft de Kamer voor de Binnenvisserij een verzoek van [appellant] om verlenging van een overeenkomst van huur en verhuur van visrecht afgewezen. [appellant], geboren op [geboortedatum] 1950, is beroepsvisser. Het Hoogheemraadschap en [appellant] hebben een overeenkomst gesloten voor de huur en verhuur van het volledige visrecht dan wel van het aalvisrecht in onderscheiden wateren die eigendom zijn van het Hoogheemraadschap die gold van 1 januari 2016 tot en met 31 december 2021. Deze overeenkomst is aangegaan nadat partijen over een eerdere opzegging van de huurovereenkomst en afwijzing van een verlengingsverzoek hebben geprocedeerd. Het Hoogheemraadschap heeft per brief van 30 maart 2021 aan [appellant] medegedeeld de overeenkomst na 31 december 2021 niet te willen voortzetten als bedoeld in artikel 33, eerste lid, sub a, van de Visserijwet 1963, vanwege de omstandigheid dat hij voor het einde van de lopende overeenkomst de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt.

Bij besluiten van 16 september 2021 heeft de Dienst Toeslagen aan [appellant] meegedeeld dat hij geen recht heeft op compensatie over de toeslagjaren 2014 en 2017. [appellant] heeft zich op 7 april 2020 gemeld als gedupeerde van de toeslagenaffaire en verzocht om een herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag. De Dienst Toeslagen heeft dit verzoek voorgelegd aan de Commissie van Wijzen. De CvW is in haar advies van 8 september 2021 tot de conclusie gekomen geen sprake is geweest van institutioneel vooringenomen handelen. De Dienst Toeslagen heeft onder verwijzing naar dit advies het verzoek om compensatie van [appellant] afgewezen. [appellant] heeft hiertegen bezwaar gemaakt omdat hij meent dat in de jaren 2014 en 2017 wel sprake is geweest van vooringenomen handelen.

Bij besluit van 1 februari 2024 heeft de raad van de gemeente Heumen het bestemmingsplan "Droogsestraat 13a en 13b Malden" vastgesteld. Het plan maakt nieuwbouw mogelijk van één vrijstaande woning of twee woningen onder één kap. Het plangebied ligt in de kom van Malden aan de zuidzijde van de Droogsestraat tussen de percelen [locatie] en 15. Het plangebied is ongeveer 1.700 m² groot. Voor de inwerkingtreding van het plan had het plangebied al de bestemming "Wonen", maar nog geen bouwvlak. Het plan voorziet in een bouwvlak (hierna: het bouwvlak) en een groter grondoppervlak heeft de bouwaanduiding "bijgebouwen" gekregen. [appellant] is eigenaar van het perceel [locatie]. Op het noordelijke gedeelte van dat perceel, dat aan de oostzijde van het plangebied is gesitueerd, heeft [appellant] een bedrijfswoning en bloemisterij. Op grond van het bestemmingsplan "Kern Malden" geldt daar de bestemming "Detailhandel" met de functieaanduiding "specifieke vorm van detailhandel - bloemisterij".

Bij besluit van 13 maart 2024 heeft de raad van de gemeente Weert het bestemmingsplan "Stienestraat 65" vastgesteld. Het plan maakt op het perceel Stienestraat 63-65 een zorginstelling met 34 zorgeenheden mogelijk. Het voornemen is daar een woon- en zorghuis te realiseren, waarin aan zorgbehoevende ouderen 24-uurs zorg wordt geboden. Ook maakt het plan een kiosk met terras mogelijk voor bewoners en bezoekers van de zorginstelling. Bospop en [appellant sub 2] zijn het niet eens met het plan. Bospop heeft een tijdelijke vergunning die het mogelijk maakt om tot en met 2026 jaarlijks gedurende een weekend per jaar het festival Bospop te houden op gronden nabij het plangebied. Zij vreest voor beperkingen aan het festival door het plan. [appellant sub 2] exploiteerde ten tijde van de vaststelling van het plan een agrarisch bedrijf aan de [locatie]. Hij heeft beroep ingesteld, omdat hij vindt dat de raad onvoldoende rekening heeft gehouden met de mogelijke gevolgen van het plan voor de agrarische bedrijfsvoering op en rond de [locatie].