Uitspraken

De minister van Justitie en Veiligheid ging te ver met het stellen van twee beperkende voorschriften aan een re-enactment evenement tijdens het jaarlijkse Bevrijdingsfestival in Brielle. De uitspraak gaat over de toestemming die de korpschef van politie verleende voor een zogenoemd re-eanctment evenement tijdens het Bevrijdingsfestival in Brielle. Onderdeel daarvan is een 'Mock-battle' over de oorlogsjaren in Brielle in 1940-1945. Tijdens dit evenement wordt militaire gebeurtenissen uit die tijd zo historisch mogelijk nagespeeld. Stichting Bevrijdingsfestival Brielle vroeg op grond van de Wet wapens en munitie toestemming om acteurs in burgerkleding wapens te laten dragen tijdens de Mock-battle en daarbij ook Nazi-attributen te tonen. De korpschef, en later de minister, stelde daaraan enkele voorschriften, maar die beperken volgens de organisatie te veel. Doel van de Wet wapens en munitie is om de openbare orde en veiligheid te waarborgen door illegaal wapenbezit te bestrijden en legaal wapenbezit zo veel mogelijk te beheersen. Dat betekent dat de minister ook alleen met dat doel voor ogen voorschriften mag stellen. Het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak is dat de minister bij twee voorschriften daarbij te ver ging. Zo stelde de minister beperkingen aan het tonen van Nazi-attributen omdat hij ongeregeldheden en gevoelens van angst en onrust bij het publiek wilde voorkomen. Maar dat is naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak een algemeen belang van openbare orde en legt geen verband met het specifieke doel dat de Wet wapens en munitie wil beschermen. De stichting krijgt op dit punt dus gelijk. In een ander voorschrift verbood de minister het dragen van wapens door acteurs in burgerkleding uit de jaren '40 en '45 tijdens de Mock-battle. Op de rechtszitting bij de Afdeling bestuursrechtspraak in oktober jongstleden heeft de minister laten weten dat dit voorschrift te ver gaat en dat hij daartegen geen bezwaar meer heeft als de wapens direct na afloop van de Mock-battle worden ingenomen en acteurs met wapens zich niet mengen met publiek. Ook op dit punt krijgt de stichting gelijk. Een laatste voorschrift waartegen de stichting zich verzette blijft wel in stand. Dat voorschrift eist dat het evenement moet plaatsvinden volgens het reglement van het Landelijk Platform Levende Geschiedenis.

Bij besluit van 9 november 2023 heeft de raad van de gemeente Rotterdam het bestemmingsplan "Feijenoord" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan heeft betrekking op de wijk Feijenoord in Rotterdam. Dit is een actualiserend bestemmingsplan met een overwegend conserverend karakter. Op een aantal locaties voorziet het plan in de mogelijkheid woningen te realiseren. [appellant sub 1] woont aan de [locatie 1] en [appellant sub 2] aan de [locatie 2] in Rotterdam. Beide percelen liggen in het plangebied. Zij zijn het met name niet eens met de begrenzing van het bestemmingsplan "Feijenoord". [appellant sub 2] betoogt dat Wijkraad Feijenoord te weinig inspraak heeft gehad bij de planvorming. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen dat ten onrechte geen woonbestemming is toegekend aan het in september 2023 opgeleverde gebouw aan de Persoonsdam 158 tot en met 200 in Rotterdam.

Bij brieven van 24 december 2020 hebben verweerders, voor zover in hoger beroep aan de orde, het verzoek van [appellant] om verstrekking van documenten gedeeltelijk ingewilligd. Bij brief van 12 mei 2020 heeft [appellant] onder vermelding van de Algemene verordening gegevensbescherming, de sectorale wetten die van toepassing zijn op de convenantpartners van het Regionale Informatie- en Expertisecentrum Noord-Nederland en de Wet openbaarheid van bestuur verzocht om verstrekking van documenten over hem die berusten bij het RIEC Noord-Nederland. Bij brieven van 24 december 2020 hebben verweerders dat verzoek gedeeltelijk ingewilligd door een overzicht te verstrekken van de aanwezige persoonsgegevens van [appellant]. Verweerders hebben het verzoek afgewezen voor zover om inzage of openbaarmaking van bestuurlijke documenten wordt verzocht. [appellant] heeft daartegen bezwaar gemaakt, en beroep ingesteld tegen het niet-tijdig besluiten op het bezwaar. Tijdens die procedure hebben [appellant] en verweerders ingestemd met het instellen van rechtstreeks beroep.

Bij besluit van 26 april 2021 heeft het Commissariaat voor de Media Stichting Berkelland Lokaal (SBL) aangewezen als lokale publieke media-instelling in de gemeente Berkelland en de aanvraag van RMC hiervoor afgewezen. RMC was voor de periode van 8 maart 2016 tot en met 8 maart 2021 aangewezen als publieke media-instelling voor de gemeenten Berkelland (Berkelland) en Oost Gelre (Oost Gelre). Voor de aansluitende periode vanaf 8 maart 2021 heeft RMC bij het commissariaat een nieuwe aanvraag ingediend. Het commissariaat heeft deze aanvraag toegestuurd aan de raden van Berkelland en Oost Gelre, met het verzoek een gezamenlijk advies uit te brengen over de vraag of RMC voldoet aan de eisen van artikel 2.61, tweede lid, van de Mediawet 2008. Ook SBL heeft een aanvraag ingediend voor dezelfde periode. In tegenstelling tot de aanvraag van RMC ziet deze aanvraag alleen op een aanwijzing voor Berkelland. Het commissariaat heeft deze aanvraag voorgelegd aan de raad van Berkelland met het verzoek advies uit te brengen over de vraag of SBL aan de eisen voldoet.

Bij besluit van 3 maart 2022 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een aanvraag van [appellant] om een Nederlands paspoort voor zijn minderjarige dochter niet in behandeling genomen. [appellant] heeft op 10 augustus 2021 bij de Nederlandse ambassade in Nairobi een aanvraag voor een Nederlands paspoort ingediend voor zijn minderjarige dochter [dochter]. Bij de aanvraag heeft [appellant] een kopie van een Somalische geboorteakte, een kopie van een Somalische identiteitsbevestiging, een kopie van een Somalisch geboortebewijs van het ziekenhuis, een consulaire verklaring van geboorte, afgegeven door de Somalische ambassade in Brussel, en een huwelijksakte overgelegd. Uit de huwelijksakte blijkt dat [appellant] op [datum] 2017 in Kenia is getrouwd met [partner]. Uit de geboorteakte blijkt dat [dochter] op [geboortedatum] 2021 in Somalië is geboren en dat zij de dochter van [appellant] en [partner] is. [appellant] en [partner] zijn beiden in Somalië geboren. [appellant] heeft in 2007 het Nederlanderschap verkregen.

Bij brief van 27 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Delft een verzoek van de Stichting voor het wijzigen van de straatnaam Coudenhovelaan in Delft afgewezen. De Stichting heeft op 4 juli 2022 een verzoek gedaan voor het wijzigen van de straatnaam Coudenhovelaan in Delft in verband met de verplichtingen die het college volgens de Stichting op grond van het Verdrag inzake de voorkoming en de bestraffing van genocide (hierna: Genocideverdrag) heeft. Volgens de Stichting wekt het in stand houden van deze straatnaam genocide in de hand. Het college heeft deze aanvraag van de Stichting met een brief van 27 september 2022 afgewezen. Het college heeft het bezwaar van de Stichting hiertegen niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Stichting geen belanghebbende is, haar verzoek daarom niet is aan te merken als een aanvraag als bedoeld in artikel 1:3, derde lid, van de Awb en de afwijzing daarvan dus ook geen besluit is.

Bij besluit van 23 februari 2024 heeft de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp aan [appellante] een nieuw huisverbod opgelegd voor een periode van tien dagen, tot 4 maart 2024. De burgemeester heeft dit huisverbod opgelegd naar aanleiding van een incident dat op 26 januari 2024 heeft plaatsgevonden. [appellante] heeft [zoon] in het bijzijn van de politie met een houten blok of stok van dertig centimeter lang op zijn hoofd geslagen. Zij is voor mishandeling aangehouden. Bij [zoon] is geen letsel geconstateerd, maar hij heeft wel aangifte gedaan. Deze strafzaak tegen [appellante] is uiteindelijk geseponeerd. Omdat er na afloop van de termijn van tien dagen nog geen netwerkgesprek met [zoon] en [appellante] heeft plaatsgevonden waardoor er geen veiligheidsafspraken tot stand zijn gekomen, heeft de burgemeester het huisverbod verlengd voor de duur van achttien dagen, tot 24 februari 2024.

Bij besluit van 6 februari 2024 heeft de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp het op 27 januari 2024 opgelegde huisverbod verlengd met achttien dagen tot 24 februari 2024. De burgemeester heeft dit huisverbod opgelegd naar aanleiding van een incident dat op 26 januari 2024 heeft plaatsgevonden. [appellante] heeft [zoon] in het bijzijn van de politie met een houten blok of stok van dertig centimeter lang op zijn hoofd geslagen. Zij is voor mishandeling aangehouden. Bij [zoon] is geen letsel geconstateerd, maar hij heeft wel aangifte gedaan. Deze strafzaak tegen [appellante] is uiteindelijk geseponeerd. [appellante] woont samen met haar zoon [zoon] van achttien jaar in een woning in Delfgauw. Omdat er na afloop van de termijn van tien dagen nog geen netwerkgesprek met [zoon] en [appellante] heeft plaatsgevonden waardoor er geen veiligheidsafspraken tot stand zijn gekomen, heeft de burgemeester het huisverbod verlengd voor de duur van achttien dagen, tot 24 februari 2024.

Bij besluit van 4 maart 2024 heeft de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp het huisverbod verlengd met achttien dagen tot 22 maart 2024. De burgemeester heeft dit huisverbod opgelegd naar aanleiding van een incident dat op 26 januari 2024 heeft plaatsgevonden. [appellante] heeft [zoon] in het bijzijn van de politie met een houten blok of stok van dertig centimeter lang op zijn hoofd geslagen. Zij is voor mishandeling aangehouden. Bij [zoon] is geen letsel geconstateerd, maar hij heeft wel aangifte gedaan. Deze strafzaak tegen [appellante] is uiteindelijk geseponeerd. Omdat er na afloop van de termijn van tien dagen nog geen netwerkgesprek met [zoon] en [appellante] heeft plaatsgevonden waardoor er geen veiligheidsafspraken tot stand zijn gekomen, heeft de burgemeester het huisverbod verlengd voor de duur van achttien dagen, tot 24 februari 2024.

Bij besluit van 27 januari 2024 heeft de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp aan [appellante] een huisverbod opgelegd als bedoeld in de Wet tijdelijk huisverbod voor een periode van tien dagen, tot 6 februari 2024. [appellante] woont samen met haar zoon [zoon], geboren op [geboortedatum] 2005 en ten tijde in geding achttien jaar, in een woning in Delfgauw. Het huisverbod omvatte ook een verbod voor [appellante] om contact op te nemen met [zoon]. Dit besluit is gebaseerd op het door een hulpofficier van justitie opgemaakte Risicotaxatie-instrument Huiselijk Geweld. De burgemeester heeft dit huisverbod opgelegd naar aanleiding van een incident dat op 26 januari 2024 heeft plaatsgevonden. De politie kreeg een melding dat [zoon] weigerde [appellante] toegang tot de woning te geven. In het bijzijn van de politie is er een ruit gebroken en kon [appellante] de woning betreden. In de woning kregen [appellante] en [zoon] ruzie en [appellante] heeft vervolgens [zoon] met een houten blok of stok van dertig centimeter lang op zijn hoofd geslagen.