Uitspraken

Bij besluit van 2 oktober 2020 heeft de burgemeester van Tilburg [appellant] gelast de woning aan het [locatie] in Tilburg gedurende zes maanden gesloten te houden. [appellant] was huurder en bewoner van de woning. Op 30 juli 2020 vond, in het kader van vervuiling en woonoverlast door honden, een bestuurlijke controle plaats in de woning. Toezichthouders van de gemeente troffen toen vermoedelijk amfetamine aan waarop zij de politie inschakelden. Bij het doorzoeken van de woning door de politie is blijkens de bestuurlijke rapportage het volgende aangetroffen: - ongeveer 3730 gram amfetamine; - drie flessen zwavelzuur; - een weegschaal; - ongebruikte sealbags; - een apparaat om sealbags te sluiten; - vier maatbekers; - een zeef. Naar aanleiding van deze feiten en omstandigheden heeft de burgemeester, op grond van artikel 13b van de Opiumwet, [appellant] gelast de woning voor zes maanden te sluiten. Dit is volgens de burgemeester in overeenstemming met de Beleidsregels artikel 13b Opiumwet. Volgens de Beleidsregels wordt bij een sluiting in beginsel uitgegaan van een periode van zes maanden.

Bij besluit van 17 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Barendrecht het wijzigingsplan "Natuurgoed Ziedewij" vastgesteld. Het plan voorziet in een wijziging van het bestemmingsplan "Zuidrand" om de transformatie van een aantal agrarische percelen naar Natuurgoed Ziedewij mogelijk te maken. In paragraaf 1.1 van de plantoelichting staat hierover dat op dit natuurgoed diverse openbare en semi-openbare functies komen, waaronder een landschapstuin met bijbehorende horeca, een werkhof, zes woningen, een fietspad, zes ecolodges en een parkeerterrein voor diverse functies. Langs de Noldijk worden ook twee nieuwe woningen gerealiseerd die deel uitmaken van het gehele plan voor het natuurgoed. [appellante sub 1] woont aan de [locatie A] in Barendrecht. Haar perceel grenst aan drie zijden aan het zuidelijke deel van het plangebied. Zij heeft beroep ingesteld tegen het plan, omdat zij vreest dat dit leidt tot een aantasting van haar woon- en leefklimaat. Zij richt zich in het bijzonder tegen de aard en omvang van de horeca-activiteiten die met het plan mogelijk worden gemaakt.

Bij besluit van 23 mei 2022 hebben provinciale staten van Noord-Holland - voor zover hier van belang - op grond van artikel 8.43 van de Wet Luchtvaart een luchthavenbesluit voor de luchthaven Hilversum vastgesteld. Als onderdeel daarvan is op grond van artikel 8.43 van de Wlv afdeling 4.10 over regionale luchthavens opgenomen. Dit is het luchthavenbesluit. Dit luchthavenbesluit is nog niet in werking getreden en treedt op grond van artikel 13.6 van de Omgevingsverordening in werking met ingang van de dag na de datum van bekendmaking van verklaring zoals bedoeld in artikel 8.49, eerste lid, van de Wlv. De "Verordening luchthavenbesluit Hilversum" die nu nog geldt zal dan worden ingetrokken. Het luchthavenbesluit heeft betrekking op het luchthavenluchtverkeer, het opstijgen en landen van luchtvaartuigen met inbegrip van de daarmee verband houdende bewegingen van luchtvaartuigen op de grond, en de ruimtelijke indeling van het gebied van en rond de luchthaven Hilversum.

Bij besluit van 3 maart 2020 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van het Hoogheemraadschap van Rijnland, voor zover hier van belang, HRN nadeelcompensatie toegekend ter hoogte van € 70.576,00. HRN is exploitant van een hotel, restaurant en café met terras aan de [locatie] te Katwijk. Zij heeft bij formulier van 17 december 2014 verzocht om nadeelcompensatie wegens inkomensderving als gevolg van het projectplan voor de kustversterking te Katwijk van 11 januari 2013 (hierna: het projectplan). Het projectplan voorziet in een wijziging van de primaire waterkering, bestaande uit de aanleg van een dijk-in-duinconstructie langs de kust, waarbij de bestaande duinenrij wordt verbreed en in de duinen een dijk wordt aangelegd. Na de realisering van het project is de afstand van het terras tot de vloedlijn vergroot van 25 m tot 260 m en is er vanaf het terras geen uitzicht meer op het strand, de vloedlijn en een deel van de zee.

Bij besluit van 24 juni 2019 heeft het college [appellante] onder oplegging van een dwangsom gelast om de zonder omgevingsvergunning gerealiseerde kelder/souterrain op het perceel [locatie 1] in Monster permanent buiten gebruik te (doen) stellen en het terras op dit perceel dat geen onderdeel uitmaakt van de kelder/souterrain te verwijderen en verwijderd te houden. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Als vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet een overtreding heeft plaatsgevonden, is aangevangen of het gevaar voor een overtreding klaarblijkelijk dreigde, en vóór dat tijdstip een last onder dwangsom is opgelegd voor die overtreding of dreigende overtreding, dan blijft op grond van artikel 4.23, eerste lid, van de Invoeringswet Omgevingswet op die opgelegde last onder dwangsom het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet van toepassing tot het tijdstip waarop de last volledig is uitgevoerd, de dwangsom volledig is verbeurd en betaald, of de last is opgeheven.

Bij besluit van 23 juni 2022 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Snelfietsroute Veghel-Uden, woongebied Veghel" vastgesteld. Het plan maakt een deel van een snelfietsroute mogelijk tussen Uden in de gemeente Maashorst en Veghel in de gemeente Meierijstad. Het tracé van deze snelfietsroute is georiënteerd op de historische treinverbinding 'het Duitse lijntje' en maakt overwegend gebruik van bestaande wegen en fietspaden. De bestaande fietspaden worden omgebouwd tot vrijliggende fietspaden en de wegen met gemengd auto- en fietsverkeer worden veranderd in fietsstraten, waar auto's te gast zijn. [appellant] en anderen wonen direct naast een gedeelte van het plangebied aan de [locatie 1], [locatie 2] en [locatie 3] in Veghel, gemeente Meierijstad, in de wijk ‘t Ven. Het plan ziet op het tracé van de snelfietsroute binnen de kern van Veghel, vanaf de wijk ’t Ven tot bij de Zuid-Willemsvaart. [appellant] en anderen vrezen onder meer dat het plan leidt tot verkeersonveiligheid en een aantasting van natuur.

Bij besluit van 6 oktober 2022 heeft de raad van de gemeente Amsterdam het bestemmingsplan "Oud West 2018, 4e herziening" vastgesteld. Bij besluit van 7 november 2019 heeft de raad het bestemmingsplan "Oud West 2018" vastgesteld. Dit plan voorzag in een juridische actualisering van de planologische situatie in de wijk Oud West te Amsterdam. Hierna heeft de raad bij besluit van 15 februari 2021 het bestemmingsplan "Oud West 2018, 1e herziening" vastgesteld. Tegen deze besluiten is onder meer door Rochdale beroep ingesteld. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak van 12 januari 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:82) geconstateerd dat de bestemmingsplannen gebreken bevatten. Rochdale is een woningcorporatie en eigenaar van een groot aantal woningen in de regio Amsterdam, waaronder de woningen op de percelen Bellamystraat 33-37. Rochdale kan zich niet verenigen met het plan. Volgens Rochdale zijn de gebreken in de oorspronkelijke plannen niet hersteld.

Bij besluit van 25 juni 2019 heeft het college van dijkgraaf en hoogheemraden van het hoogheemraadschap van Rijnland een verzoek om handhaving ten aanzien van een strekdam op het perceel van [appellant] afgewezen. [appellant] is eigenaar van de percelen aan de [locatie 1] en [locatie 2] te Kudelstaart. Aan de oostkant van deze percelen, aan de Westeinderplassen, ligt een strekdam. Deze strekdam is met de percelen van [appellant] verbonden. Een groep omwonenden, deels samenvallend met [partij] en anderen, heeft het college verzocht handhavend op te treden tegen overtredingen die betrekking hebben op de strekdam. Zij hebben zich op het standpunt gesteld dat [appellant] de dam heeft verlengd en verzwaard door voorwerpen op de strekdam en in het omringende water aan te brengen en door beton te storten. Dit verzoek is door het college bij besluit van 25 juni 2019 afgewezen. Het college heeft zich in dit besluit op het standpunt gesteld dat is geconstateerd dat de recent uitgevoerde werkzaamheden door [appellant] overeenkomen met de door [appellant] gedane melding voor het aanbrengen van betonnen materialen als oeverbescherming.

Bij besluit van 28 april 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hollands Kroon het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de windturbines NBO2 en NBO3 van Windpark Cluster WRX afgewezen. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie] (hierna: het perceel) in Slootdorp, waar ook [appellante C] en [appellante D] zijn gevestigd. Bij besluit van 1 mei 2015 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van 32 windturbines, waaronder de windturbines NB02 en NB03. Deze windturbines zijn respectievelijk op een afstand van 400 m en 556 m van het perceel gesitueerd en worden door ASR Windpark Wieringermeer B.V. gerealiseerd. Op 21 augustus 2019 is een aanvraag ingediend voor het milieuneutraal wijzigen van de vergunde situatie. Deze verandering betreft het enkele meters verplaatsen van een aantal windturbines. Met deze aanvraag is ook melding gedaan op grond van artikel 1.10, eerste lid, van het Activiteitenbesluit milieubeheer, zoals dat destijds gold en zijn het windturbinetype en de gevolgen daarvan gemeld. I

Bij besluit van 15 december 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Roerdalen een volgens hem verbeurde dwangdom bij [appellant] ingevorderd. [appellant] is eigenaar van een recreatiewoning ([locatie], […]) op het recreatiepark ‘t Posterbos’ in Posterholt, gemeente Roerdalen. Dit recreatiepark heeft binnen het bestemmingsplan "Buitengebied Roerdalen - 2e herziening" de bestemming "Recreatie - verblijfsrecreatie 4" gekregen. [appellant] verhuurt de recreatiewoning aan derden. Bij brief van 17 februari 2020 heeft het college [appellant] medegedeeld voornemens te zijn handhavend op te treden vanwege de permanente bewoning van de recreatiewoning. Bij besluit van 4 maart 2020 heeft het college [appellant] een last onder dwangsom opgelegd om de permanente bewoning vóór 11 september 2020 te beëindigen en beëindigd te houden. Bij besluit van 15 december 2020 heeft het college de dwangsom ingevorderd, omdat de permanente bewoning volgens hem niet is beëindigd. Het college heeft op 27 juli 2021 het bezwaar van [appellant] tegen dit besluit ongegrond verklaard.