Uitspraken

Bij besluit van 14 maart 2003 heeft de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (thans: de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit; hierna: de minister) appellant meegedeeld dat hij niet in aanmerking komt voor een vergunning voor de visserij met een zegen voor de periode vanaf 1 april 2003.

Bij besluit van 13 januari 2004, kenmerk 2024, heeft verweerder aan [derde-belanghebbende] een last onder dwangsom als geregeld in artikel 5:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht opgelegd. De dwangsom is vastgesteld op € 500,00 voor iedere dag na 1 maart 2004 dat artikel 8.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet milieubeheer wordt overtreden doordat op het perceel [locatie] te [plaats] zonder vergunning wordt gehandeld en gefokt met honden of meer dan dertig honden worden gehouden. Het maximum waarboven geen dwangsom meer wordt verbeurd is vastgesteld op € 5000,00.

Op 2 juli 2002 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (hierna: het college) 11 natuurgebiedsplannen vastgesteld voor daarbij genoemde gebieden, alsmede het Beheers- en landschapsgebiedsplan Noord-Brabant. Met de vaststelling heeft het voorts de Ecologische Hoofdstructuur op perceelsniveau begrensd.

Bij besluit van 17 augustus 2004, kenmerk 1020560, heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan [vergunninghoudster] een revisievergunning als geregeld in artikel 8.4, eerste lid, van deze wet verleend voor een inrichting voor de productie van betonmortel en prefab betonelementen op het adres [locatie] te [plaats]. Dit besluit is op 30 augustus 2004 ter inzage gelegd.

Bij besluit van 26 mei 2003 heeft de voorzitter van het bestuur van de ring Arnhem van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie (hierna: de voorzitter) inzake een declaratiegeschil tussen Servicecoöperatie "Atlanta" U.A. (hierna: de coöperatie) en appellant, notaris te Velp, besloten, voorzover hier van belang, dat hem niet is gebleken dat de declaratie van 3 januari 2003 niet tot stand had kunnen komen.

Bij besluit van 11 november 2003, kenmerk 951697, heeft verweerder aan appellante lasten onder dwangsom opgelegd als geregeld in artikel 5:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht wegens overtreding van artikel 8.1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet milieubeheer en van de voorschriften 1.11 en 1.17 verbonden aan de bij besluit van 26 juni 1991, zoals dat is gewijzigd bij uitspraak van de voormalige Afdeling voor de geschillen van bestuur van 20 april 1993, in zaak no. G05.91.1056, krachtens de Hinderwet verleende revisievergunning voor haar inrichting voor het bewerken van staal en het opslaan van staal en steenwoldekens op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente [plaats], sectie […], nummer […].

Bij besluit van 24 april 2001 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wassenaar (hierna: het college) appellante bouwvergunning verleend voor de bouw van twee koelcellen op het perceel achter de Hoge Klei 2a te Wassenaar.

Bij besluit van 27 juli 2004 heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan appellant een revisievergunning als geregeld in artikel 8.4, eerste lid, van deze wet verleend voor een paarden- en legkippenhouderij en akkerbouwbedrijf, gelegen op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Asten, sectie […], nummer […]. Dit besluit is op 6 augustus 2004 ter inzage gelegd.

Bij besluit van 19 september 2002 heeft de raad van de gemeente Epe (hierna: de raad) het verzoek van appellant om vergoeding van schade als bedoeld in artikel 49 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: de WRO), overeenkomstig het advies van 18 maart 2002 van de Stichting Adviesbureau Onroerende Zaken (hierna: de SAOZ), afgewezen.

Bij besluit van 9 september 2003 heeft het bureau rechtsbijstandvoorziening van de raad voor rechtsbijstand Leeuwarden (hierna: het bureau) een verzoek om toevoeging als bedoeld in de Wet op de rechtsbijstand ten behoeve van appellant afgewezen.