Uitspraken

Bij besluit van 19 april 2022 heeft de deken het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden afgewezen. [appellant] heeft bij brief van 17 januari 2022 een verzoek tot handhaving tegen [partij] bij de Deken ingediend. [appellant] heeft hierbij verzocht om een onderzoek te laten verrichten naar het patronaat van [partij], zijn voormalig patroon. De deken heeft dit handhavingsverzoek afgewezen omdat er geen overtreding is geconstateerd op grond van artikel 3.13 van de Verordening op de advocatuur (hierna: de Voda) die bestuursrechtelijk kan worden gehandhaafd. De deken heeft de afwijzing van het handhavingsverzoek in bezwaar gehandhaafd.

Bij brief van 19 april 2022 heeft de deken van de Amsterdamse Orde van Advocaten het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden afgewezen. [appellant] heeft bij brief van 17 januari 2022 de deken verzocht een onderzoek uit te voeren naar de gang van zaken rond het niet afgeven van een stageverklaring aan hem. Dit handhavingsverzoek is door de deken afgewezen, omdat het verzoek ziet op handelen van de [mentor] en de deken en niet op de voormalig patroon van [appellant], [partij]. Om deze reden valt het handhavingsverzoek niet onder artikel 45g van de Advocatenwet en is er geen bestuursrechtelijke handhaving mogelijk. Evenmin is volgens de deken gebleken van een tuchtrechtelijke overtreding. Het bezwaar is niet-ontvankelijk verklaard, omdat het handhavingsverzoek geen betrekking heeft op bepalingen van de Verordening op de advocatuur die bestuursrechtelijk kunnen worden gehandhaafd. Er kan dus geen bezwaar tegen worden gemaakt.

Bij brief van 25 maart 2022 heeft de deken gereageerd op het handhavingsverzoek van [appellant] en hem meegedeeld dat het onderzoek is afgerond. [appellant] heeft op 5 februari 2021 de deken verzocht om een onderzoek in te stellen omdat [appellant] vanuit een anoniem e-mailadres informatie heeft ontvangen over gevoerde rechtszaken, waarbij hij betrokken is geweest. [appellant] heeft hierbij de deken verzocht om handhavend op te treden. De deken heeft bij brief van 24 februari 2021 in eerste instantie gesteld dat hij niet bevoegd is om een onderzoek in te stellen. De deken heeft het bezwaar tegen die brief daarom niet-ontvankelijk verklaard. Bij nader indien heeft de deken tijdens de zitting bij de rechtbank in de beroepsprocedure die heeft geleid tot de uitspraak van 18 november 2021, gesteld dat het handhavingsverzoek moest worden afgewezen en dat het bezwaar hiertegen ongegrond was.

Bij besluit van 30 april 2019 heeft de raad van de Amsterdamse Orde van advocaten het verzoek van [appellant] tot wijziging van zijn patronaat goedgekeurd. [appellant] liep tot en met 17 februari 2020 stage ten behoeve van de beroepsopleiding voor de advocatuur. Tijdens zijn stage heeft [appellant] de Amsterdamse Orde verzocht in te stemmen met een wijziging van zijn patronaat. De Amsterdamse Orde heeft ingestemd met dat verzoek. De stage van [appellant] is geëindigd zonder stageverklaring. Met ingang van 3 juni 2020 is [appellant] geschrapt van het tableau. [appellant] heeft op 12 mei 2021 verzocht om herziening van het besluit van 30 april 2019 tot goedkeuring van de wijziging van zijn patronaat. Dit herzieningsverzoek is afgewezen en het administratief beroep is niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] heeft ook administratief beroep ingesteld tegen het goedkeuringsbesluit van 30 april 2019. Dit administratief beroep is ook niet-ontvankelijk verklaard omdat [appellant] te laat zijn administratief beroepschrift heeft ingediend.

Bij uitspraak van 6 december 2022 heeft de rechtbank een beroep van [appellant] tegen het niet tijdig nemen van een besluit door de minister op een informatieverzoek op grond van de Wet open overheid niet-ontvankelijk verklaard. Bij brief van 29 juli 2022 heeft [appellant] verzocht om openbaarmaking op grond van de Woo van alle communicatie tussen de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en Talis met betrekking tot de intrekking van een aan Talis verleende investeringsverklaring. Op 30 augustus 2022 heeft [appellant] beroep ingesteld tegen het door de minister niet tijdig nemen van een besluit op zijn verzoek. De rechtbank heeft het beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij de minister niet eerst overeenkomstig artikel 6:12 van de Algemene wet bestuursrecht in gebreke heeft gesteld.

Bij besluit van 29 november 2022 heeft de raad van de gemeente Hellendoorn het bestemmingsplan "Herziening Brugstraat naast 25, Reefhuisweg 1 en Hammerweg 16b" vastgesteld. Het plan bestaat uit drie deelgebieden, te weten het perceel direct ten noordoosten van de Brugstraat 25 in Daarleveen en de twee voormalig agrarische bedrijfspercelen aan de Reefhuisweg 1 en de Hammerweg 16B in Hellendoorn. De raad heeft het voornemen om ongeveer 440 m2 en 640 m2 aan ontsierende bebouwing aan respectievelijk de Reefhuisweg 1 en de Hammerweg 16B te slopen. Ter compensatie hiervoor wordt een woning op het perceel naast de Brugstraat 25 gerealiseerd. Het plan "Herziening Brugstraat naast 25, Reefhuisweg 1 en Hammerweg 16B" voorziet hierin. [appellant A] en [appellant B] zijn omwonenden van de locatie naast Brugstraat 25, waar de compensatiewoning wordt gebouwd. [appellant A] en [appellant B] betogen dat het besluit van de raad tot vaststelling van het plan op onjuiste wijze bekend is gemaakt en daarom niet in werking is getreden.

Bij besluit van 1 december 2021 heeft de RGS de aanvraag van [appellante] om herregistratie als chirurg in het register van medisch specialisten, afgewezen. [appellante] was sinds 1 januari 2005 ingeschreven in het register van chirurgen. Na een eerdere aanvraag om herregistratie van [appellante] van 29 juli 2019 heeft de RGS haar geregistreerd tot en met 10 mei 2021, in plaats van de door [appellante] gewenste datum van 1 augustus 2024. Bij uitspraak van 20 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2052, heeft de Afdeling de rechtsgevolgen van dat besluit in stand gelaten. [appellante] heeft op 9 mei 2021 een aanvraag gedaan om herregistratie tot en met 10 mei 2026. De RGS heeft het verzoek afgewezen omdat [appellante] niet voldoet aan de voorwaarden voor herregistratie als bedoeld in artikel D.8, eerste lid, van het Kaderbesluit CGS. De RGS heeft niet kunnen vaststellen dat [appellante] in de referteperiode van 10 mei 2016 tot en met 10 mei 2021 werkzaamheden als chirurg heeft verricht.

Bij besluit van 9 augustus 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reimerswaal aan [vergunninghouder] een omgevingsvergunning verleend voor het ombouwen van een winkel aan de [locatie 1] in Krabbendijke in vijf appartementen en het verbouwen van een zesde appartement op de bovenverdieping. [appellant] woont op het adres [locatie 2] in de nabijheid van het perceel [locatie]. Hij vreest onder meer verloedering van de dorpskern als gevolg van de realisering van de appartementen. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat sprake is van een omgevingsvergunning van rechtswege en dat het college niet bevoegd was om het besluit van 9 augustus 2021 te nemen. [appellant] voert aan dat hij bij de rechtbank heeft aangevoerd dat door het college relevante stukken met betrekking tot van belang zijnde procedurele aspecten zowel in bezwaar als beroep niet zijn overgelegd. [appellant] stelt zich op het standpunt dat uit de door het college in beroep vervolgens alsnog overgelegde stukken kan worden afgeleid dat het besluit van 9 augustus 2021 onbevoegd is genomen.

Bij besluit van 14 juni 2021 heeft de burgemeester van Schouwen-Duiveland aan [appellant] een last onder dwangsom van € 15.000,- opgelegd. [appellant] is eigenaar van restaurant, wijnbar en slijterij "[bedrijf]" aan de [locatie 1] in Zierikzee. In een besluit van 4 juni 2021 heeft de burgemeester aan [appellant] voor het exploiteren van een terras op ’t Luitje zonder exploitatievergunning een last onder dwangsom opgelegd van € 1.000,- per dag, met een maximum van € 5.000,-. Omdat [appellant] niet heeft voldaan aan de last, heeft de burgemeester op 14 juni 2021 een nieuwe last onder dwangsom van € 15.000,- opgelegd. De begunstigingstermijn liep tot 15 juni 2021 om 12:00 uur. Toezichthouders van de gemeente hebben op 15 juni 2021 om 12:10 uur geconstateerd dat [appellant] weer niet aan de last heeft voldaan. In een besluit van 16 juni 2021 heeft de burgemeester vastgesteld dat de dwangsom op grond van het besluit van 14 juni 2021 is verbeurd. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellant] artikel 2:28 van de Algemene plaatselijke verordening gemeente Schouwen-Duiveland 2015 heeft overtreden.

Bij besluit van 9 februari 2023 heeft de raad van de gemeente Soest het bestemmingsplan "Dalweg e.o." vastgesteld. Het bestemmingsplan bevat een uit te werken woonbestemming voor de bouw van maximaal 250 woningen in een gebied ten noorden van de Dalweg in Soest. Aan de uitwerkingsplicht is een voorlopig bouwverbod gekoppeld. Daarnaast maakt het plan bebouwing voor maatschappelijke voorzieningen mogelijk. Appellanten wonen in de directe omgeving van het plangebied. Kort gezegd vinden zij dat de nieuwe woningen te dicht op hun woningen kunnen worden gerealiseerd. Ook wordt een te groot aantal woningen in te hoge bebouwing mogelijk gemaakt. [appellanten sub 1] betogen dat de raad geen globaal bestemmingsplan met uitwerkingsplicht had mogen vaststellen, maar te zijner tijd een gedetailleerd bestemmingsplan had moeten vaststellen. Nu wordt de verdere concretisering uit handen gegeven aan het college van burgemeester en wethouders met de ontwikkelaar en vindt geen openbare bespreking meer plaats van deze ruimtelijke ontwikkeling. [appellanten sub 1] kunnen hierdoor ook geen invloed meer uitoefenen op de verdere concretisering van de plannen.