Uitspraken

In de tussenuitspraak van 13 augustus 2025 heeft de Afdeling de raad van de gemeente Zuidplas opgedragen om binnen 26 weken na verzending van deze tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 5 september 2023 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Verzamelplan Zuidplas 2023" te herstellen, dan wel een gewijzigd of een nieuw besluit te nemen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op de percelen [locatie 1] en [locatie 2]. Daarmee is niet uitgesloten dat de bedrijfsvoering van [appellanten] wordt beperkt.

Bij besluit van 11 november 2022 heeft de minister van Binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties besloten om de door [appellant] verzochte informatie niet openbaar te maken. De minister heeft besloten om de notitie op grond van artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder b, van de Woo maar voor een deel openbaar te maken en openbaarmaking van bepaalde passages dus achterwege te laten. Volgens de minister wegen de economische en financiële belangen van de Staat zwaarder dan het belang van openbaarmaking van die passages. Daarvoor is van belang dat de taxatiewaarde en de onderbouwing daarvan inzicht geven in de gehanteerde taxatiesystematiek en daarmee in de taxaties van ander vastgoed in eigendom van de Staat. De economische en financiële belangen van de Staat kunnen worden geschaad als de taxatiewaarde en de onderbouwing daarvan openbaar zou worden, omdat andere marktpartijen dan weten welke afwegingskaders aan de taxatiewaarde ten grondslag liggen. Die marktpartijen kunnen die informatie bij onderhandelingen in hun voordeel gebruiken. Inzicht in het verschil tussen een taxatie- en markt-/verkoopwaarde geeft immers inzicht in de onderhandelingsruimte en -tactieken van de Staat. Dat de informatie inmiddels ouder dan vijf jaar is, leidt niet tot een andere afweging. De taxatiesystematiek wordt namelijk nog steeds toegepast bij andere vastgoedobjecten in eigendom van de Staat.

In het besluit van 18 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ameland een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding en een speeltoestel, en het maken van een nieuwe duinrand bij het restaurant Bravo aan de Strandweg 53 in Nes. Op 18 januari 2022 heeft het college een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding voor de afscherming van afvalcontainers en een speeltoestel en het maken van een nieuwe duinrand bij restaurant Bravo. Op 21 maart 2022 heeft het college de motivering van het besluit van 18 januari 2022 aangevuld. Stichting Kampvreugd exploiteert de naastgelegen camping Duinoord Ameland. Zij is het niet eens met de uitbreiding van het terras van restaurant Bravo omdat zij vreest dat dit terras voor overlast zal zorgen op haar kampeerterrein.

Bij besluit van 16 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Mook en Middelaar aan Wildenborch Real Estate een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een strandpaviljoen met sanitaire voorziening bij de Mookerplas op het perceel aan de [locatie] in Plasmolen. Bij besluit van 16 juni 2020 heeft het college aan Wildenborch Real Estate een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een strandpaviljoen met sanitaire voorziening bij de Mookerplas op het perceel aan de [locatie]in Plasmolen. [appellante] is het niet eens met de uitspraak van de rechtbank uitsluitend voor zover die gaat over het niet vergoeden van het griffierecht. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat zij griffierecht was verschuldigd voor haar beroep. Ter onderbouwing hiervan wijst [appellante] erop dat de rechter op de zitting heeft gezegd dat het fout is dat meer dan eenmaal griffierecht van [appellante] en anderen is geheven en dat de gemaakte fout zal worden hersteld, maar dat dat niet is gebeurd. [appellante] voert aan dat de rechtbank ten onrechte niet in de uitspraak heeft bepaald dat het college op grond van artikel 8:74 van de Algemene wet bestuursrecht het griffierecht moet vergoeden. Zij wijst in dit verband erop dat haar beroep gegrond was.

Bij besluit van 14 april 2022 heeft de korpschef van politie het verzoek van [appellant A] om inzage in over hem en zijn zoon [appellant C] verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. Bij besluit van 21 april 2022 heeft de korpschef het verzoek van [appellante B] om inzage in over haar verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen. [appellant A] en [appellante B] hebben op 22 maart 2022 verzocht om inzage in hun persoonsgegevens en de persoonsgegevens van hun zoon als bedoeld in artikel 25 van de Wet politiegegevens (Wpg). Met dit verzoek willen [appellant A] en [appellante B] duidelijkheid krijgen over welke registraties op hun namen en woonadres bestaan. Hun ex-partners zouden namelijk (valse) meldingen over en aangiftes van strafbare gedragingen, zoals mishandeling, verkrachting en seksueel kindermisbruik, hebben gedaan. Met de besluiten van 14 en 21 april 2022 heeft de korpschef de verzoeken gedeeltelijk toegewezen. In deze besluiten zijn overzichten gegeven van registraties en is informatie over de voorwaarden van de verwerkingen verstrekt. Van een aantal registraties is de inzage geheel dan wel gedeeltelijk geweigerd.

Bij besluit van 21 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Reusel-De Mierden het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gebruik van een houtkachel en het stoken van open vuur op het perceel [locatie 1] te Lage Mierde afgewezen. [appellant] woont aan de [locatie 2] in Lage Mierde. Hij ervaart overlast door het stoken van open vuur en het gebruik van een houtkachel in de tuinkamer op het perceel aan de [locatie 1]. Volgens [appellant] leiden de rook en stank van de houtkachel van zijn buren tot gezondheidsproblemen en een aantasting van zijn leef- en woongenot. [appellant] heeft het college verzocht om tegen deze situatie handhavend op te treden. Door een gemeentelijke toezichthouder zijn bij controles geen overtredingen van de Algemene Plaatselijke Verordening Reusel-De Mierden of het Bouwbesluit 2012 geconstateerd. Daarom heeft het college geweigerd om handhavend op te treden. De rechtbank heeft geoordeeld dat het besluit van 20 april 2022 onzorgvuldig is voorbereid, omdat het college op basis van de uitgevoerde controles onvoldoende inzicht heeft gekregen in de hinder of overlast die ontstaat door het gebruik van de houtkachel.

Bij besluit van 10 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep aan [persoon A] en [persoon B] een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen en uitbreiden van een pand aan de [locatie 1] te Gennep. Daarbij heeft het college gebruik gemaakt van de bevoegdheid als bedoeld in artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 2°, van de Wabo in samenhang gelezen met artikel 4, vierde lid, van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht, om de vergunning in afwijking van het bestemmingsplan te verlenen. [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie 2] te Gennep. Zij zijn ook eigenaar van het perceel aan de [locatie 3]. Dat perceel ligt direct naast de [locatie 1]. [appellant A] en [appellant B] zijn het niet eens met de door het college verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen dat door dit besluit het woon- en leefklimaat ter plaatse van het pand aan de [locatie 3] onevenredig wordt aangetast, omdat de beoogde bouw en uitbreiding van het naburige pand een ernstige vermindering van zonlichttoetreding op hun perceel tot gevolg zal hebben.

Bij e-mail van 10 december 2023 heeft [appellant] bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef van politie delen van informatie met de AIVD. Bij besluit van 23 februari 2024 heeft de korpschef het bezwaar van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. Het bezwaar is volgens haar kennelijk niet-ontvankelijk. [appellant] heeft op 10 december 2023 bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef delen van informatie met de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Hij heeft de korpschef op 25 januari 2024 in gebreke gesteld omdat niet tijdig op zijn bezwaar is beslist. Namens de korpschef is op 7 februari 2024 aan [appellant] meegedeeld dat het delen van informatie met de AIVD een feitelijke handeling is. Tegen deze feitelijke handeling kan geen bezwaar worden gemaakt. De korpschef heeft vervolgens in het besluit van 23 februari 2024 het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Omdat zij meent dat het kennelijk niet-ontvankelijk is, is volgens de korpschef ook op grond van artikel 4:17, zesde lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), zoals dit artikel destijds luidde, geen dwangsom verschuldigd.

Bij besluit van 19 december 2024 heeft de raad van de gemeente Ede het bestemmingsplan "Lunteren, Molenparkweg Oost ongenummerd" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in een bouwvlak voor een vrijstaande woning op het perceel van [partij] aan de Molenparkweg Oost in Lunteren. [appellant] is eigenaar van het naburige perceel. Hij komt op tegen het plan, omdat hij ook een bouwvlak op zijn perceel wenst. [appellant] betoogt dat hij als eigenaar van het naastgelegen perceel ten onrechte niet persoonlijk op de hoogte is gesteld van het ontwerpplan. [appellant] betoogt dat aan zijn perceel ten onrechte geen bouwvlak is toegekend zodat op dat perceel een woning kan worden gebouwd. [appellant] voert aan dat met een wethouder van de gemeente een mondelinge afspraak is gemaakt dat hij op zijn perceel een woning mag bouwen en dat die afspraak schriftelijk is bevestigd. [appellant] verzoekt de Afdeling om uit te spreken dat er gebouwd mag worden op zijn perceel, zonder dat vooraf diverse onderzoeken hoeven te worden uitgevoerd en kosten in rekening worden gebracht.

Bij besluit van 21 juni 2021 heeft het Instituut aan Mijnbouwschade Groningen [appellant A] een schadevergoeding toegekend van € 13.078,54. [appellant A] is sinds 1986 eigenaar van een Oldambtster boerderij met stal uit 1920 aan de [locatie] in [woonplaats]. Op 19 november 2018 heeft [appellant A] schade aan de boerderij als gevolg van mijnbouwactiviteiten in het Groningenveld gemeld bij de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (verder: het Instituut).appellant A] heeft in totaal een schadevergoeding van € 58.323,63 met wettelijke rente ontvangen.