Uitspraken

Bij mondeling besluit van 21 april 2020 heeft de burgemeester van Zaanstad het pand van [appellant] aan de [locatie] in Zaandam voor de duur van twaalf maanden gesloten op grond van artikel 13b van de Opiumwet. [appellant] is eigenaar van een pand aan de [locatie] in Zaandam. Het pand bestaat uit een loods en een bedrijfswoning die door [appellant] worden verhuurd. Op 21 april 2020 heeft de politie, in het kader van een strafrechtelijk onderzoek naar een bende die zich bezig houdt met de invoer van cocaïne in georganiseerd verband, onderzoek verricht bij het pand. De aanleiding hiervoor was informatie van het Team Criminele Inlichtingen (TCI) waaruit bleek dat er een partij cocaïne onderweg was naar het pand vanuit Colombia. Het ging om een bestelling die was gedaan door de ondernemingen die in het pand waren gevestigd en waarvan de huurder eigenaar is. De politie heeft de zending van in totaal zestien dozen bij het sorteercentrum van de bezorgdienst in beslag genomen en vervolgens zelf afgeleverd bij het pand in het kader van een pseudodienstverlening op basis van artikel 126i van het Wetboek van Strafvordering.

Bij besluit van 25 mei 2020 heeft de Dienst Wegverkeer de tenaamstelling van het voertuig met kenteken [A] vervallen verklaard, waardoor het kentekenbewijs zijn geldigheid heeft verloren. Motorrijtuigen en aanhangwagens moeten, gelet op artikel 36, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994, overeenkomen met de gegevens die daarover zijn opgenomen in het kentekenregister. Ter bevestiging van de inschrijving in het kentekenregister en de tenaamstelling wordt door de RDW een kentekenbewijs afgegeven. Een kentekenbewijs verliest onder andere zijn geldigheid door het verval van de tenaamstelling in het kentekenregister. Voor de afgifte van het kentekenbewijs en de tenaamstelling is het voertuigidentificatienummer van belang. Bij de productie van een voertuig kent de voertuigfabrikant aan het voertuig als geheel een VIN toe en slaat hij het nummer in onderdelen van het voertuig. Een VIN dient niet ter identificatie van de verschillende onderdelen, maar van het voertuig als geheel.

Bij besluit van 7 januari 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid het door de vreemdeling gemaakte bezwaar tegen de weigering hem een sticker ‘verblijfsaantekeningen gemeenschapsonderdanen’ te verstrekken, ongegrond verklaard. De vreemdeling heeft de Marokkaanse nationaliteit en heeft sinds januari 2019 een relatie met zijn echtgenote die de Nederlandse nationaliteit heeft. Zij wonen vanaf juli 2019 samen met een minderjarige zoon van de echtgenote. Op 6 november 2020 heeft de vreemdeling met zijn echtgenote een zoon gekregen. Zowel het stiefkind als het biologische kind hebben de Nederlandse nationaliteit. De vreemdeling heeft twee verschillende aanvragen ingediend voor afgifte van een document als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, waaruit rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt. Met beide aanvragen beoogt de vreemdeling rechtmatig verblijf te verkrijgen als stiefvader bij zijn stiefzoon op grond van artikel 20 van het VWEU in combinatie met het arrest van het Hof van Justitie van 10 mei 2017, Chavez-Vilchez, ECLI:EU:C:2017:354.

Bij besluit van 15 juni 2021 heeft de korpschef van politie een verzoek van [appellant] om inzage in de hem betreffende verwerkte politiegegevens deels afgewezen. [appellant] heeft de korpschef op grond van artikel 25 van de Wet politiegegevens verzocht om inzage in over hem verwerkte politiegegevens. In het bijzonder heeft [appellant] verzocht om inzage in de gegevens waaruit blijkt dat hij een verward persoon is of gedragsproblemen heeft. [appellant] heeft daarbij verwezen naar een zorgmelding van 15 januari 2021, meldingen uit 2015 en 2016, een melding uit 2014 en meldingen uit 2010 en 2011. Bij besluit van 15 juni 2021 heeft de korpschef het verzoek van [appellant] deels afgewezen, omdat in het politiesysteem geen registraties zijn aangetroffen die gaan over zorgmeldingen die zijn gedaan in de jaren 2010, 2011, 2014, 2015 en 2016. Voor het overige heeft de korpschef het verzoek ingewilligd. De korpschef heeft de rechtbank verzocht dat alleen de rechtbank met toepassing van artikel 8:29 van de Awb kennis mag nemen van de stukken die deel uitmaken van het inzagedossier.

Bij besluit van 10 december 2021 heeft de korpschef van politie een verzoek van [appellant] om wijziging of vernietiging van politiegegevens afgewezen. [appellant] heeft de korpschef verzocht het beleid dat door de politiemedewerker is uitgezet te verbeteren en/of te wijzigen op grond van artikel 28 van de Wet politiegegevens. [appellant] heeft daarbij naar voren gebracht dat hij geen contactpersoon bij de politie nodig heeft en dat hij door dit beleid ten onrechte wordt belemmerd in het doen van aangifte van tegen hem gepleegde strafbare feiten. Naar aanleiding van een telefoongesprek tussen een politiemedewerker en [appellant] is op 19 november 2021 in het politiesysteem Basisvoorziening Handhaving een aandachtsvestiging over [appellant] opgenomen. De aandachtsvestiging houdt in dat al het contact van [appellant] met de politie via één contactpersoon moet verlopen. Ook is in de aandachtsvestiging opgenomen dat [appellant] alleen aangifte kan doen via deze contactpersoon. [appellant] heeft de korpschef verzocht het beleid dat door de politiemedewerker is uitgezet te verbeteren en/of te wijzigen op grond van artikel 28 van de Wet politiegegevens.

Bij besluit van 6 januari 2020 heeft het bestuur van de raad voor rechtsbijstand de aan [appellante] verleende toevoeging met kenmerk 3KG1917 met terugwerkende kracht ingetrokken. [appellante] is bij haar echtscheiding bijgestaan door [partij]. De raad heeft daarvoor verschillende toevoegingen verleend. Voor de echtscheidingsprocedure inclusief afwikkeling huwelijkse voorwaarden heeft de raad een toevoeging verleend met het kenmerk 3JG8578. Daarnaast heeft de raad een toevoeging verleend voor de rechtsbijstand in het kort geding dat de ex-echtgenoot van [appellante] tegen haar heeft aangespannen over de verkoop van de gezamenlijke echtelijke woning. Dit betreft de toevoeging met het kenmerk 3KF2961. In dit kort geding heeft heeft de voorzieningenrechter op 6 december 2018 vonnis gewezen, en geoordeeld dat [appellante] medewerking dient te verlenen aan de verkoop en levering van de voormalig gezamenlijke echtelijke woning, op straffe van een dwangsom.

Bij besluit van 14 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Dijk en Waard geweigerd aan [appellant] omgevingsvergunning te verlenen voor het realiseren van twee appartementen in een bestaand gebouw op de locatie Kerklaan 14 tot en met 54 te Noord-Scharwoude. Aan [bedrijf van appellant] is bij besluit van 28 maart 1995, gewijzigd bij het besluit van 9 januari 1996, vergunning verleend voor de bouw van 21 appartementen met twee algemene ruimtes waar eigenaren gezamenlijk gebruik van kunnen maken aan de Kerklaan 14 tot en met 54 in Noord-Scharwoude. Op 27 november 1995 heeft de gemeente Langedijk, rechtsvoorganger van de gemeente Dijk en Waard, met [bedrijf van appellant] een overeenkomst gesloten, waarin het gebruik van de algemene ruimtes is vastgelegd. Het bouwplan ziet op het realiseren van twee appartementen in de twee gemeenschappelijke ruimtes van het appartementencomplex de Laanakker. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat het bouwplan in strijd is met het bestemmingsplan "Noord- en Zuid-Scharwoude", omdat daarmee het aantal toegestane aantal woningen, wordt overschreden.

Bij besluit van 15 november 2021 heeft de korpschef van politie twee verzoeken van [appellant] om wijziging van politiegegevens afgewezen. Met twee afzonderlijke verzoeken heeft [appellant] de korpschef verzocht om op grond van artikel 28 van de Wet politiegegevens hem betreffende onjuiste politiegegevens te rectificeren. Bij het eerste verzoek van 12 oktober 2021 heeft [appellant] de korpschef verzocht om verbetering van het adviesrapport van de voormalige klachtencommissie van de politie Hollands Midden, district Gouwe IJssel, van 11 oktober 2010. Bij het tweede verzoek van 26 oktober 2021 heeft [appellant] de korpschef verzocht om verbetering van het onderzoeksrapport Ypenburg van 19 april 2000. Met het besluit van 15 november 2021 heeft de korpschef beide verzoeken afgewezen, omdat [appellant] in 2019 een soortgelijk verzoek heeft gedaan. Destijds heeft de korpschef daarop een besluit genomen en zich daarbij op het standpunt gesteld dat hij de betreffende gegevens niet meer verwerkt. [appellant] heeft tegen dat besluit beroep ingesteld bij de rechtbank en tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep bij de Afdeling.

Bij besluit van 10 september 2021 heeft de korpschef van politie een verzoek van [appellant] om wijziging van politiegegevens afgewezen. [appellant] heeft op 26 augustus 2021 een verzoek ingediend bij de korpschef om wijziging van politiegegevens in het mutatierapport met kenmerk PL0900-2020318879-1 op grond van artikel 28 van de Wet politiegegevens. In dit mutatierapport is weergegeven dat op 30 september 2020 politieambtenaren naar de woning van [appellant] zijn gegaan in verband met een melding van bedreiging. Volgens [appellant] is de registratie onjuist en onvolledig. De korpschef heeft met het besluit van 10 september 2021 het verzoek van [appellant] afgewezen. Volgens [appellant] hebben de politieambtenaren hun bevindingen gemuteerd. Zij hebben meerdere mensen op straat gesproken en deze hadden niet gezien wat er in de woning was gebeurd. De registratie is volgens de korpschef niet onjuist. Dat de politieambtenaren meer hadden moeten doen en sneller hadden moeten optreden volgens [appellant], valt buiten de reikwijdte van een verzoek om toepassing van artikel 28 van de Wpg, aldus de korpschef.

Bij besluit van 28 december 2021 heeft de korpschef van politie een verzoek van [appellant] om wijziging van politiegegevens afgewezen. [appellant] heeft de korpschef op 7 december 2021 verzocht om de registraties PL0900-2016283180 en PL0900-2015045349 te wijzigen. De korpschef heeft dit verzoek afgewezen, onder verwijzing naar artikel 27, eerste lid, aanhef en onder f, van de Wet politiegegevens. De korpschef is niet tot wijziging van registratie PL0900-2015045349 overgegaan, omdat hij de registratie niet onjuist acht. Volgens de korpschef heeft een politiemedewerker haar indruk van een telefoongesprek in de registratie verwoord. Ook heeft de korpschef geen reden gezien om in de registratie op te nemen dat [appellant] door zijn ex-partner is mishandeld, omdat uit niets blijkt dat er toen over mishandeling is gesproken. De korpschef is ook niet tot wijziging van registratie PL0900-2016283180 overgegaan, omdat het feit dat [appellant] het niet eens is met de toenmalige afspraak tussen de politie en het OM geen reden is om de registratie te wijzigen.