Uitspraken

Bij besluit van 2 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg twee parkeerplaatsen ter hoogte van de [locatie] in Tilburg aangewezen voor het opladen van elektrische voertuigen door middel van het plaatsen van het verkeersbord E4 met onderbord "uitsluitend opladen elektrisch vervoer". [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie]. Voor de woning zijn parkeervakken gelegen. Eerder heeft het college bij besluit van 25 april 2019 op grond van het toen geldende ‘Oplaadpuntenbeleid gemeente Tilburg juni 2014 en bijbehorende beleidsregels’ twee parkeerplaatsen voor de woning van [appellant] gereserveerd voor het opladen van elektrische voertuigen en één parkeerplaats ingericht voor het opladen van elektrische voertuigen. Nadat [appellant] bezwaar had gemaakt, heeft het college bij besluit van 19 december 2019 afgezien van het aanwijzen van parkeerplaatsen voor het inrichten van elektrische auto’s ter hoogte van de woning van [appellant].

Bij besluit van 14 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hoeksche Waard een aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Numansdorp. Op 18 juni 2020 heeft [appellant] een aanvraag ingediend om tegemoetkoming in planschade die hij in de vorm van waardevermindering van de woning heeft geleden als gevolg van de inwerkingtreding van het bij raadsbesluit van 15 december 2015 vastgestelde bestemmingsplan Torensteepolder 2015. Dit bestemmingsplan is de planologische basis voor het realiseren van een nieuwe weg, met een rotonde ter hoogte van de woning, ten behoeve van de ontsluiting van een nieuwe woonwijk. De rechtbank is van oordeel dat het college zich, gelet op alle omstandigheden, terecht op het standpunt heeft gesteld dat tegemoetkoming in de door [appellant] geleden schade anderszins is verzekerd en dat de aanvraag daarom terecht is afgewezen.

Bij besluit van 16 maart 2020 heeft het college van burgemeesters en wethouders van Leiden naar aanleiding van een handhavingsverzoek van [appellanten] aan [belanghebbenden] een last onder dwangsom opgelegd voor het vervangen van de kozijnen in de voorgevel van de woning aan de [locatie] in Leiden in strijd met artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en c, en artikel 2.3a, eerste lid, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Het college heeft bij besluit van 13 juni 2023 opnieuw op bezwaar besloten door het bezwaar van [belanghebbende] gegrond te verklaren en het primaire besluit tot oplegging van de last onder dwangsom te herroepen. In samenhang hiermee is bij besluit van 14 juni 2023 het handhavingsverzoek van [appellanten] alsnog afgewezen. In het nieuwe besluit is het college tot de conclusie gekomen dat handhavend optreden onevenredig is in verhouding tot de daarmee te dienen belangen.

Bij besluit van 26 mei 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oirschot aan Lobo en [appellant] een tegemoetkoming in planschade van € 50.000,00 toegekend. Lobo is eigenaar van het perceel aan de Sparrendijk 6A in Oirschot. Op 27 augustus 2020 heeft hij verzocht om een tegemoetkoming in planschade die hij in de vorm van inkomensderving en waardevermindering van het perceel stelt te hebben geleden door de inwerkingtreding van het bij raadsbesluit van 16 december 2014 vastgestelde bestemmingsplan Buitengebied fase II 2013, tweede bestuurlijke lus. Lobo betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de adviezen van Gloudemans van 4 maart 2021 en Antea van 11 juli 2022 voldoen aan de daaraan in de rechtspraak gestelde vereisten en dat hij geen concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de inhoud of conclusies van deze adviezen heeft aangevoerd.

Bij besluit van 12 oktober 2022 heeft de Stichting Urgentiebepaling Woningzoekenden Rijnmond de urgentieverklaring van [partij], die verleend was op basis van medische gronden, stopgezet. Bij besluit van 12 oktober 2022, gehandhaafd bij besluit van 20 december 2022, is de urgentieverklaring ingetrokken op grond van artikel 2.4, eerste lid, aanhef en onder a, van Bijlage 1 van de Verordening. De SUWR heeft toegelicht dat gedurende de eerste drie maanden na de verlening van de urgentieverklaring ten minste twaalf keer moet worden gereageerd op aangeboden woonruimten die voldoen aan het zoekprofiel van de urgentieverklaring. Volgens de SUWR heeft [partij] vier keer gereageerd op woningen, waarvan slechts twee keer op een passende woning die voldeed aan het zoekprofiel, terwijl er dertig passende woningen beschikbaar waren.

Bij besluit van 7 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Bilt de aanvraag van [appellant] van 10 augustus 2021 voor de aanleg van een kavelpad op de percelen kadastraal aangeduid Maartensdijk, sectie N, nummers 2780 en 2782 te Hollandsche Rading, gemeente De Bilt, geweigerd te verlenen. [appellant] heeft een aanvraag ingediend voor de aanleg van een kavelpad.. De percelen liggen achter de Tolakkerweg 144 tot en met 154 te Hollandsche Rading. In de aanvraag is vermeld dat het gaat om het aanleggen van een kavelpad voor landbouwvoertuigen. [appellant] woont aan de [locatie] te Hollandsche Rading. Het college heeft de vergunning geweigerd, omdat naar het oordeel van het college het kavelpad niet met het oog op gebruik ten behoeve van een agrarisch bedrijf met de daarbij behorende landbouwvoertuigen wordt aangelegd.

Bij besluit van 3 juli 2023 heeft de raad van de gemeente Kaag en Braassem de aanvraag van [appellante] om een bestemmingsplan vast te stellen voor het perceel, plaatselijk bekend als gemeente Leimuiden, sectie C, nr. 2261, afgewezen. [appellante] is eigenaar van het perceel nabij de rotonde N207/Vriezenweg, naast Vriezenweg 8. Hij wil op dit perceel een onbemand verkooppunt voor brandstoffen met laadplaatsen voor elektrische auto’s realiseren. Het ten tijde van het besluit geldende bestemmingsplan "Buitengebied Oost" kent de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" aan dit perceel toe. Op grond van die bestemming is de realisatie van het verkooppunt met laadplaatsen niet mogelijk. Om de komst van het verkooppunt mogelijk te maken, heeft [appellante] het ontwerpplan "Tankstation N207" opgesteld. Het ontwerpplan is door het college van 26 januari 2023 tot en met 8 maart 2023 ter inzage gelegd. De raad heeft in zijn vergadering van 3 juli 2023 besloten het plan niet vast te stellen.

Bij besluit van 10 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Noord-Beveland [appellant] een last onder dwangsom opgelegd voor het recreatief verhuren van de woning op het perceel […] aan [locatie] in Kortgene (hierna: de woning) en het voor recreatieve verhuur aanbieden van de woning op sociale media. [appellant] was tot 27 september 2024 mede-eigenaar van de woning. Dit is een vrijstaande woning. Op het perceel geldt het bestemmingsplan "Bungalowparken Kortgene" en het perceel heeft de bestemming "Wonen-Vrijstaande Landhuizen". Niet in geschil is dat [appellant] de woning destijds via websites verhuurde, waardoor steeds andere mensen de woning gebruikten voor kortstondig recreatief verblijf. Partijen noemen dit het recreatief verhuren van de woning. Volgens het college staat het bestemmingsplan op het perceel uitsluitend recreatief gebruik toe in de vorm van duurzame huisvesting, gericht op ontspanning en vrijetijdsbesteding. Daarvan is geen sprake bij steeds wisselende gebruikers die de woning slechts kortdurend gebruiken en daarom is het gebruik van de woning in strijd met de bestemming, aldus het college. Daarom heeft het college het besluit van 10 mei 2022 genomen. Het college heeft dit besluit in stand gelaten bij het besluit op het bezwaar van 9 november 2022. Het college heeft de last gewijzigd in die zin dat [appellant] de recreatieve verhuur van de woning dient te beëindigen en beëindigd dient te houden. De rechtbank is van oordeel dat het college bevoegd was om de last onder dwangsom op te leggen.

Bij besluit van 16 december 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veere een aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie 1] in Serooskerke. Op 27 oktober 2020 heeft hij het college verzocht om tegemoetkoming in de planschade die hij stelt te hebben geleden door de op 8 juni 2016 verleende omgevingsvergunning voor het legaliseren van een hoveniers/bestratingsbedrijf en de bouw van een schuur aan de [locatie 2] in Serooskerke. Het college heeft deze aanvraag, na advies van de Stichting Adviesbureau Onroerende Zaken, afgewezen.

Bij besluit van 2 december 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een verzoek van [appellant] om hem en zijn drie minderjarige kinderen het Nederlanderschap te verlenen afgewezen. [appellant] stelt afkomstig te zijn uit Nigeria en geboren te zijn op [geboortedatum] 1973. Hij heeft sinds 24 juni 2013 verblijfsrecht als gemeenschapsonderdaan in Nederland. Zijn kinderen, die allen in Nederland zijn geboren, hebben de Slowaakse nationaliteit en zijn ook gemeenschapsonderdanen. [appellant] heeft op 2 februari 2021 het verzoek ingediend. [appellant] heeft zijn identiteit en nationaliteit onderbouwd met een Nigeriaans paspoort en een geboortebewijs. De staatssecretaris heeft [appellant] verzocht om deze documenten aan het Team Onderzoek en Expertise Documenten te overleggen en daarbij ook de ‘statutory declaration of age’ of ‘affidavit of age declaration’ te overleggen die ten grondslag ligt aan het geboortebewijs. TOED heeft onderzoek gedaan naar het paspoort en het geboortebewijs.