Uitspraken

Bij besluit van 27 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Druten het bestemmingsplan "Roodhekkenpas West Druten" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de realisatie van 36 grondgebonden woningen in Druten. Het plangebied bevindt zich aan de westzijde van de kern Druten. Aan de noordzijde wordt het plangebied begrensd door de Heersweg, aan de oostzijde door de Roodhekkenpas en aan de westzijde door het bedrijventerrein Westerhout. Het plangebied heeft in de bestaande situatie een agrarische enkelbestemming. Het plangebied maakt onderdeel uit van de Groene ontwikkelingszone van de provincie Gelderland. [partij] is initiatiefnemer van het bestemmingsplan. [appellant] en anderen wonen ten oosten van het plangebied. Hun woonpercelen grenzen aan de Roodhekkenpas. [appellant] en anderen zijn het niet eens met het bestemmingsplan, onder meer omdat de ontwikkeling volgens hen leidt tot meer verkeer en tot geluid- en wateroverlast bij hun woningen. Ook vrezen zij voor aantasting van de Groene ontwikkelingszone.

Bij besluit van 13 maart 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland een subsidieaanvraag van de vereniging voor het project "Bodemsanering golfbaan Watersportweg 100 te Midden-Delfland en Vlaardingen" afgewezen. Het college heeft een subsidieaanvraag van de vereniging afgewezen. De aanvraag had betrekking op de kosten voor saneringswerkzaamheden in verband met het uitvoeren van een renovatie/herinrichting van de golfbaan Watersportweg 100 in Midden-Delfland en Vlaardingen. Het college heeft die aanvraag afgewezen en het daartegen ingestelde bezwaar ongegrond verklaard. De vereniging was het hier niet mee eens. De rechtbank heeft het beroep van de vereniging echter niet inhoudelijk beoordeeld. Zij heeft het beroep niet-ontvankelijk verklaard, omdat het niet tijdig was ingediend en omdat dit aan de vereniging kon worden toegerekend. De vereniging voert in hoger beroep aan dat de rechtbank het beroep van de vereniging ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard.

Bij besluit van 24 april 2023 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een verzoek van appellanten om op enige wijze hun overkomst naar Nederland te faciliteren, afgewezen. Appellanten, [appellant] en zijn gezin, hebben de Afghaanse nationaliteit. Op 18 juli 2022 heeft [appellant] verzocht om hem en zijn gezin naar Nederland over te brengen. [appellant] stelt dat hij tussen 1 oktober 2009 en 31 oktober 2010 heeft gewerkt als bewaker van Afghan Security Guard voor de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan, Afghanistan. Het gezin verblijft in Afghanistan. Tijdens het hoger beroep is gebleken dat [appellant] in Nederland verblijft. De minister heeft het verzoek afgewezen, omdat [appellant] niet valt onder de bij de brief van 11 oktober 2021 getroffen speciale voorziening (Kamerstukken II 2021/22, 27 925, nr. 860; de Kamerbrief). Onder die speciale voorziening vallen twee groepen vreemdelingen.

Bij besluit van 6 november 2023 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen een derde verzoek van [wederpartij] om herziening van het besluit van 24 januari 2022, waarin staat dat [wederpartij] onderzoek moet laten doen naar zijn alcoholgebruik, afgewezen. Aan [wederpartij] is bij besluit van 17 september 2020 een educatieve maatregel alcohol en verkeer (hierna: EMA) opgelegd, omdat hij op 23 augustus 2020 geweigerd heeft om mee te werken aan een alcoholcontrole. Hij heeft vervolgens de cursus gevolgd en afgerond. Vervolgens is hij op 9 januari 2022 aangehouden met teveel alcohol op. Bij besluit van 24 januari 2022 heeft het CBR besloten dat [wederpartij] een onderzoek moet laten doen naar zijn rijgeschiktheid omdat hij niet in aanmerking komt voor nog een EMA. Vervolgens heeft [wederpartij] twee keer, namelijk op 22 juli 2022 en op 3 oktober 2022, verzoeken om herziening van het besluit van 24 januari 2022 ingediend. Aan die verzoeken heeft hij ten grondslag gelegd dat hij door de politierechter was vrijgesproken van het feit op 23 augustus 2020. Die verzoeken hebben niet geleid tot een andere uitkomst. Vervolgens heeft hij op 19 oktober 2023 opnieuw om herziening van het besluit van 24 januari 2022 gevraagd. Het CBR heeft dit verzoek afgewezen, omdat geen sprake is van nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden.

Bij beslissing van 12 september 2024 heeft de Centrale Studentenadministratie, namens het college van bestuur van de Universiteit van Amsterdam, het verzoek van [appellante] om per 1 september 2024 te worden ingeschreven voor de masteropleiding Publiekrecht aan de Universiteit van Amsterdam afgewezen. Bij beslissing van 23 juni 2025 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. [appellante] stond in het studiejaar 2023-2024 ingeschreven voor de opleiding. Zij heeft het college verzocht haar per 1 september 2024 in te schrijven voor de opleiding voor het studiejaar 2024-2025. Het verzoek is bij beslissing van 12 september 2024 afgewezen. Het college heeft de afwijzing in bezwaar, onder verwijzing naar het advies van de geschillenadviescommissie, gehandhaafd. Volgens het college heeft [appellante] niet tijdig aan de voorwaarden voor inschrijving voldaan. Eén van die voorwaarden is dat de openstaande vordering met betrekking tot het collegegeld vóór 1 september moet zijn voldaan. Volgens het college voldeed [appellante] niet aan die voorwaarde, omdat zij het verschuldigde bedrag aan collegegeld over het studiejaar 2023-2024 pas op 9 oktober 2024 heeft betaald.