Uitspraken

Bij besluit van 27 december 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan de onbekende eigenaar van een oplegger een last onder bestuursdwang opgelegd vanwege onrechtmatige stalling daarvan op de Anderlechtlaan te Amsterdam. Nadat het college bij de twee afzonderlijke besluiten van 21 januari 2020 de besluiten van 13 augustus 2019 had ingetrokken, de bezwaren van TCA tegen de besluiten van 27 december 2018, 3 januari 2019 en 1 maart 2019 gegrond had verklaard en een vergoeding van de proceskosten had toegekend aan TCA, heeft TCA de ingestelde beroepen bij brieven van 7 februari 2020 ingetrokken. Daarbij heeft TCA de rechtbank verzocht om het college te veroordelen in de kosten die zij redelijkerwijs in verband met de behandeling van het beroep bij de rechtbank heeft moeten maken, zoals door haar aangegeven op het formulier ‘opgave proceskosten’. De rechtbank heeft vervolgens zoals hierboven al vermeld in zaaknummer 19/5041 een proceskostenveroordeling ten laste van het college uitgesproken van € 30,-.

Bij besluit van 5 oktober 2018 heeft de minister van Justitie en Veiligheid gereageerd op een verzoek van TCA op grond van de Wet openbaarheid van bestuur. In 2015 heeft het Centraal Justitieel Incassobureau vernomen dat er een fout zat in de programmatuur van de Rijksdienst voor het Wegverkeer, waardoor in de periode november 2014 tot april 2015 ongeveer 1750 onjuiste sanctiebesluiten aan kentekenhouders zijn opgelegd. Ook aan TCA heeft de RDW een onjuist sanctiebesluit opgelegd dat is ingetrokken. Per brief van 25 februari 2016 heeft het CJIB aan TCA meegedeeld dat zij dus niet hoeft te betalen. TCA heeft in het Wob-verzoek op 9 juli 2018 bij de RDW verzocht om informatie die betrekking heeft op het sanctiebesluit en de intrekking daarvan. De RDW heeft het verzoek doorgestuurd naar het CJIB, omdat de informatie daar berust. Het CJIB, werkend onder verantwoordelijkheid van de minister, heeft vervolgens in het besluit van 5 oktober 2018 informatie openbaargemaakt. Het besluit op het bezwaar van TCA van 29 januari 2019 houdt in dat de minister alles openbaar heeft gemaakt wat onder de reikwijdte van het verzoek zou vallen.

Bij besluit van 5 juli 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Almelo drie verzoeken van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur gedeeltelijk ingewilligd en stukken gedeeltelijk openbaar gemaakt. [appellant] heeft op 10 januari 2014 een strook snippergroen van de gemeente gekocht. Het college heeft aan [appellant] medegedeeld voornemens te zijn om aan hem een last onder dwangsom op te leggen met betrekking tot het gebruik van deze strook. [appellant] heeft het college op 14 mei 2019 verzocht om het gehele dossier vanaf 2013 op grond van de Wob openbaar te maken. Het college heeft in het besluit aan [appellant] medegedeeld dat er geen plan van aanpak en werkinstructie van de mutatiedetectie tussen 2014-2016 is en ook geen overzicht van het aantal overtredingen dat voorgekomen is uit de mutatiedetectie en dus ook geen overzicht van wat ermee gedaan is. Daarnaast zijn volgens het college het handhavings- en gedoogbeleid en de opgestelde beleidsregels en richtlijnen voor het afwijken van bestemmingsplannen al openbaar gemaakt.

Bij besluit van 6 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bernheze het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen de slechte luchtkwaliteit en stank rondom zijn perceel afgewezen. [appellant] woont op het perceel op [locatie] in Loosbroek. Op 22 juni 2019 heeft [appellant] het college verzocht om handhavend op te treden tegen de slechte luchtkwaliteit en stank rondom zijn perceel. [appellant] ervaart veel overlast van de slechte luchtkwaliteit. Volgens hem wordt de slechte luchtkwaliteit rondom zijn woning veroorzaakt door de vele intensieve veehouderijen in de buurt. Het college heeft het handhavingsverzoek afgewezen.

Bij besluit van 30 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maastricht aan Boschstraat Vastgoed B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van (vervangende) nieuwbouw van de bijna volledig gesloopte voormalige Sphinx feestzaal achter het pand Boschstraat 30 in Maastricht ter realisatie van een bowlingcentrum met Prison Island en restaurant. [appellant A] en [appellant B] wonen op respectievelijk [locatie 1] en [locatie 2] in Maastricht, om de hoek van de Boschstraat. Zij betogen dat de omgevingsvergunning is verleend in strijd met een goede ruimtelijke ordening en in strijd met het facetbestemmingsplan "Facetbestemmingsplan Parkeren".

Bij besluit van 6 november 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een verzoek van TCA op grond van de Wet openbaarheid van bestuur afgewezen. TCA heeft op 14 september 2018 naar aanleiding van een aan haar opgelegde verkeersboete van 2 april 2015 wegens het parkeren op een invalideparkeerplaats het college verzocht om openbaarmaking van documenten die betrekking hebben op de verkeersboete. Het gaat daarbij om processen-verbaal en verkeersbesluiten. De rechtbank heeft zoals gezegd het beroep van TCA ongegrond verklaard. Verder heeft de rechtbank de Staat der Nederlanden veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding van € 500,- aan TCA wegens overschrijding van de redelijke termijn voor het doen van een uitspraak. De rechtbank heeft de Staat der Nederlanden veroordeeld tot betaling van proceskosten die TCA heeft moeten maken en vergoeding van door TCA betaalde griffierechten.