Uitspraken

Bij besluit van 7 oktober 2020, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 4 februari 2021, heeft de raad voor rechtsbijstand de vastgestelde vergoeding voor verleende rechtsbijstand ingetrokken. [appellant] heeft rechtsbijstand verleend aan [rechtzoekende]. Rechtzoekende en zijn voormalige echtgenote huurden gezamenlijk een woonruimte. Naar aanleiding van de plannen van de gemeente om deze woning te slopen en vervangende woonruimte aan te bieden, heeft [appellant] namens rechtzoekende een procedure tegen zijn ex-partner gestart bij de kantonrechter. De raad heeft de daarvoor door [appellant] aangevraagde toevoeging met zaakcode ‘H040 geschil (ver)huur woonruimte’ verleend. De ex-partner heeft een eis in reconventie ingesteld. De kantonrechter heeft in het vonnis van 20 november 2019 de vordering van rechtzoekende, dat zijn ex-partner medewerking moest verlenen bij de opzegging van de medehuurovereenkomst, toegewezen. Voor de verleende rechtsbijstand heeft [appellant] nadien een vergoeding ontvangen van de raad.

Bij besluit van 3 september 2021 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aan [appellant B] over 2018 toegekende zorg- en huurtoeslag en het kindgebonden budget herzien en definitief vastgesteld op nihil en de voorschotten teruggevorderd. De dienst heeft de eerder vastgestelde toeslagen over 2018 herzien naar aanleiding van de melding van 14 juli 2021 vanuit de Basisregistratie Inkomen. Daarin staat dat de grondslag sparen en beleggen van [appellant A] over 2018 € 96.300,00 is. Hiermee wordt de vermogensgrens voor de toeslagen overschreden. De dienst heeft het bedrag dat aan [appellanten] onverschuldigd aan toeslagen is betaald, in totaal € 10.172,00, teruggevorderd. De terugvordering heeft te maken met de koopwoning die [appellant A] met zijn ex-partner had. De rechtbank heeft onder meer het verband uitgelegd tussen de door [appellanten] ingediende aangiftes inkomstenbelasting over 2018, waarop die woning is vermeld, en het recht op toeslagen. [appellanten] hebben in hun hogerberoepschrift en op de zitting bij de Afdeling naar voren gebracht dat zij die uitleg duidelijk vinden en daardoor ook begrijpen dat zij in 2018 dus geen recht hadden op de toeslagen.

Bij besluit van 13 april 2021 heeft de staatssecretaris het Nederlanderschap van [appellant] ingetrokken. Deze intrekking heeft ook tot gevolg dat [naam kind], het kind van [appellant] en zijn ex-vriendin [ex-vriendin], bij de geboorte niet het Nederlanderschap heeft verkregen. De staatssecretaris heeft het Nederlanderschap van [appellant] ingetrokken krachtens artikel 14, eerste lid, van de Rijkswet op het Nederlanderschap. De staatssecretaris heeft hiervoor als reden gegeven dat uit onderzoek is gebleken dat [appellant] eigenlijk [andere achternaam] heet en is geboren op [geboortedatum] 1985. Volgens de staatssecretaris zou hij de asielaanvraag van [appellant] hebben afgewezen als hij dit had geweten. Ook zou aan [appellant] vervolgens nooit het Nederlanderschap zijn verleend. De staatssecretaris heeft zijn standpunt gebaseerd op foto’s van een Iraanse identiteitskaart. Deze identiteitskaart is afgegeven op naam van [andere achternaam], geboren op [geboortedatum] en voorzien van een pasfoto van [appellant]. Als naam van de vader is vermeld ‘[voornaam vader]’, de voornaam die [appellant] heeft genoemd tijdens het eerste asielgehoor.

Bij besluit van 8 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan [appellant sub 2] een omgevingsvergunning verleend voor het intern wijzigen en uitbreiden van de derde verdieping middels een uitbouw en het realiseren van een nieuwe bouwlaag en dakterras op de kap op het perceel [locatie] in Amsterdam. [appellant sub 2] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Amsterdam. Op 2 oktober 2020 heeft hij een aanvraag ingediend voor het wijzigen van de indeling van de derde verdieping, het wijzigen van de voor- en achtergevel, het toevoegen van een dakopbouw en het maken van een dakterras. De rechtbank heeft het beroep van [appellanten sub 3] gegrond verklaard, het besluit van 12 mei 2022 vernietigd en het college opgedragen om binnen zes weken na de dag van verzending van de uitspraak een nieuw besluit op bezwaar te nemen met inachtneming van de uitspraak. Verder heeft de rechtbank het college veroordeeld in de proceskosten van [appellanten sub 3] en het college opgedragen het betaalde griffierecht aan hen te vergoeden. Het college en [appellant sub 2] kunnen zich niet verenigen met de aangevallen uitspraak en hebben hiertegen hoger beroep ingesteld.

[appellant] is een melkrundveehouderij die sinds 1976 aan de [locatie] in Niekerk is gevestigd. Haar is daartoe op 15 oktober 1975 een oprichtingsvergunning op grond van de Hinderwet verleend. Vervolgens is haar op 9 november 1993 een vergunning op grond van de Wet milieubeheer verleend voor onder andere het houden van 120 melkkoeien, 70 stuks jongvee en 80 schapen. Op 24 juli 2020 heeft het college aan [appellant] een natuurvergunning verleend voor het in werking hebben en wijzigen van een melkrundveehouderij aan de [locatie] in Niekerk. Volgens deze vergunning mag [appellant] 192 melk- en kalfkoeien en 81 stuks vrouwelijk jongvee houden. De rechtbank heeft de natuurvergunning vernietigd. De rechtbank heeft overwogen dat het college onvoldoende heeft gemotiveerd dat de milieuvergunning binnen drie jaar na het onherroepelijk worden daarvan volledig werd benut.

Bij besluit van 27 juni 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hulst het wijzigingsplan "[locatie 1] vastgesteld. Op grond van het bestemmingsplan "Buitengebied Hulst", zoals vastgesteld door de raad op 16 mei 2013, is aan het perceel [locatie 1] in Vogelwaarde de bestemming "Agrarisch" toegekend. Op het perceel zijn een voormalige agrarische bedrijfswoning en een loods van 500 m² aanwezig. Momenteel vinden er geen agrarische bedrijfsactiviteiten meer plaats. De huidige bewoners van het perceel, [partij 1] en [partij 2], werken in de transportsector en zijn in het bezit van twee vrachtwagens en vier aanhangers, die zij op het perceel parkeren. Omdat zij de agrarische bedrijfswoning als burgerwoning gebruiken en dat in strijd is met het voorheen geldende bestemmingsplan, is het college een handhavingsprocedure gestart. Om de bestaande situatie te legaliseren hebben [partij 1] en [partij 2] het college verzocht om de bestemming te wijzigen naar "Wonen" en in het wijzigingsplan op te nemen dat de vrachtwagens en aanhangers op het perceel mogen worden geparkeerd.

Bij beslissing van 18 april 2023 heeft het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam aan [appellant] rangnummer 488 toegekend voor de tweede selectieronde voor de bacheloropleiding Geneeskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam in het studiejaar 2023-2024. [appellant] wil graag Geneeskunde studeren. Dat willen veel mensen. Zoveel, dat de universiteiten hen niet allemaal kunnen opleiden. Daarom moeten de universiteiten uit de vele gegadigden de personen selecteren die de meeste kans hebben om goede artsen te worden. Anders dan vroeger moeten de universiteiten deze selectie zelf maken (de "decentrale selectie"). In de selectieprocedure worden de kandidaten met elkaar vergeleken en ten opzichte van elkaar gerangschikt. Het resultaat wordt uitgedrukt in een rangnummer. Hoe lager het rangnummer, hoe hoger de kandidaat in de rangschikking is geëindigd. De kandidaten met de laagste rangnummers worden tot de opleiding toegelaten tot de maximale opleidingscapaciteit is bereikt. De overige kandidaten worden niet toegelaten.

Bij beslissing van 16 februari 2023 heeft het afdelingshoofd Centrale Studentenadministratie, namens het college van bestuur van de Universiteit van Amsterdam, het verzoek van [appellante] tot inschrijving voor het schakelprogramma Rechtsgeleerdheid afgewezen. [appellante] heeft op 16 december 2022 een verzoek gedaan tot inschrijving voor het schakelprogramma Rechtsgeleerdheid aan de UvA per 1 februari 2023. Het afdelingshoofd Centrale Studentenadministratie heeft, namens het college, het verzoek afgewezen omdat [appellante] niet voldoet aan de inschrijvingsvoorwaarden. Aan de beslissing op bezwaar heeft het college ten grondslag gelegd dat [appellante] ondanks meerdere verzoeken van de Toelatingscommissie voor 1 februari 2023 geen stukken heeft overgelegd waaruit blijkt dat zij op 1 februari 2023 aan de inschrijvingsvoorwaarden voldeed en dat daarom terecht geen bewijs van toelating tot het schakeltraject is verstrekt. Gevolg hiervan is dat [appellante] niet als student kan worden ingeschreven voor het schakelprogramma.

Bij beslissing van 19 januari 2023 heeft de afdeling Tentamineren en certificeren van de Open Universiteit, namens het college van bestuur van de Open Universiteit, de tentamenaanmelding van [appellante] voor de cursus ‘De dynamiek van het goederenrecht’ afgewezen. Onderdeel van dit schakelprogramma is het verplichte vak ‘De dynamiek van het goederenrecht’, dat één keer per studiejaar wordt aangeboden. Binnen de inschrijfduur van een jaar hebben studenten drie tentamenkansen voor dit vak. In haar tweede inschrijfperiode was [appellante] vier keer aangemeld voor het tentamen. Bij haar derde kans waren er technische problemen waardoor zij een extra tentamenmogelijkheid heeft gekregen. Deze heeft zij verzilverd met haar aanmelding voor het tentamen van 17 september 2022. Ten tijde van deze kans was [appellante] absent. [appellante] heeft zich vervolgens opnieuw aangemeld voor het tentamen. De afdeling Tentamineren en certificeren heeft haar aanmelding op 19 januari 2023 afgewezen omdat [appellante] geen tentamenkansen meer had. [appellante] is het niet eens met deze beslissing. Volgens [appellante] heeft zij nog recht op een geldig absent omdat zij ten tijde van het tentamen van 17 september 2022 ziek was.

Bij beslissing van 19 juli 2023 heeft een examinator de door [appellant] gemaakte vaardighedentoets PPV ‘Palpatie Slagaderen’ als onvoldoende beoordeeld. Bij beslissing van 24 november 2023 heeft het college van beroep voor de examens van de Radboud Universiteit het door [appellant] daartegen ingestelde administratief beroep kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. [appellant] volgt de bacheloropleiding Geneeskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Op 14 juli 2023 heeft hij deelgenomen aan de vaardighedentoets PPV ‘Palpatie Slagaderen’. De examinator heeft op 19 juli 2023 het behaalde resultaat, een onvoldoende, schriftelijk aan [appellant] bekendgemaakt. Na ontvangst van deze beslissing heeft [appellant] gecorrespondeerd met de examinator over de beoordeling van de toets. Op 27 juli 2023 heeft hij van de examinator een inhoudelijke reactie gekregen die erop neerkomt dat het cijfer ongewijzigd blijft, waarna hij op 8 september 2023 administratief beroep heeft ingesteld bij het college. [appellant] heeft de mogelijkheid gekregen om te motiveren waarom hij zijn administratief beroepschrift buiten de beroepstermijn van zes weken heeft ingediend.