De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 6 mei 2003 heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan [vergunninghouder] een revisievergunning als geregeld in artikel 8.4, eerste lid, van deze wet verleend voor een legkippen- en paardenhouderij op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Asten, sectie […], nummer […]. Dit besluit is op 16 mei 2003 ter inzage gelegd.
Verzoeker heeft bij brief van 25 februari 2003, ingekomen bij verweerder op 26 februari 2003, verweerder verzocht krachtens de Wet milieubeheer handhavingsmaatregelen te treffen ten aanzien van een varkenshouderij op het perceel [locatie] te [plaats].
Bij besluit van 20 mei 2003, kenmerk 737, heeft verweerder aan Herberg ’t Ruijterhofke op het perceel Hogestraat 22a te Rijsbergen nadere eisen gesteld op grond van het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer (hierna te noemen: het Besluit). Dit besluit is op 2 juni 2003 ter inzage gelegd.
Bij uitspraak van 20 juni 2003, no. 200303200/3, verzonden op dezelfde datum, heeft de Afdeling het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit op het bezwaar van appellant van 28 maart 2003 vernietigd en verweerder opgedragen binnen vier weken na verzending van deze uitspraak alsnog een besluit te nemen op het bezwaar van appellant en dit besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken.
Bij besluit van 17 mei 1999 heeft verweerder krachtens artikel 4, derde lid, onder b, van de Verordening (EEG) nr. 259/93 van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (hierna te noemen: de Verordening) bezwaar gemaakt tegen het voornemen van appellante om 50.000.000 kg gemengd stedelijk afval, vergelijkbaar met huishoudelijk afval, uit te voeren naar Duitsland.
Bij besluit van 17 mei 1999 heeft verweerder krachtens artikel 4, derde lid, onder b, van de Verordening (EEG) nr. 259/93 van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (hierna te noemen: de Verordening) bezwaar gemaakt tegen het voornemen van appellante om 50.000.000 kg gemengd stedelijk afval, vergelijkbaar met huishoudelijk afval, uit te voeren naar Duitsland.
Bij besluit van 25 juni 2001 heeft de gemeenteraad van Mierlo, op voorstel van burgemeester en wethouders van 20 juni 2001, het bestemmingsplan "Landgoed Gulbergen" vastgesteld.
Bij besluit van 27 februari 2002, kenmerk 200205259, heeft verweerder onder meer geweigerd een verklaring van geen bedenkingen af te geven met betrekking tot het verlenen van de door de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid "Nederlandse Aardolie Maatschappij B.V." gevraagde vergunning als bedoeld in artikel 8.1, eerste lid, aanhef en onder b en c, van de de Wet milieubeheer voor het injecteren in de diepe ondergrond van operationele vloeistoffen die gescheiden van productiewater vrijkomen, voorzover deze worden aangemerkt als gevaarlijke afvalstoffen.
Bij besluit van 19 maart 2002, kenmerk 2002-3246/12, RMM, heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan appellante een vergunning gedeeltelijk verleend en gedeeltelijk geweigerd voor een inrichting voor het in de bodem brengen van van buiten de inrichting afkomstige (gevaarlijke) afvalstoffen gelegen op het perceel langs de provinciale weg Weiwerd-Woldendorp, nabij Borgsweer in de gemeente Delfzijl, kadastraal bekend gemeente Termunten, sectie I, nummers 33, 156, 157 en 158. Dit besluit is op 2 april 2002 ter inzage gelegd.
Bij besluit van 14 november 2001, kenmerk MW2001.45164, heeft verweerder aan appellante een last onder dwangsom als bedoeld in artikel 5:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht opgelegd. De dwangsom is vastgesteld op ƒ 5.000,00 (€ 2268,9) per keer dat wordt geconstateerd dat in strijd met de voorschriften I-1, I-1a en II-14, verbonden aan de bij besluit van 19 april 1983 krachtens de Hinderwet verleende vergunning, buiten de perioden genoemd in voorschrift IX-87, wrakken worden bewerkt en afgevoerd uit de inrichting respectievelijk op enig moment meer dan 250 wrakken binnen de inrichting aanwezig zijn. Het maximum waarboven geen dwangsom meer wordt verbeurd is vastgesteld op ƒ 25.000,00 (€ 11.344,51).
